Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2016

"The New World" του Terrence Malick

Ρεβέκα:
Εύχομαι να βρεις τις Ινδίες σου.
Σμιθ:
Νομίζω πως τις προσπέρασα.

Σας θυμίζει κάτι; Ίσως να θυμίζει πολλά σε εκείνους που νιώθουν-, όχι πιστεύουν και δεν βιώνουν-, τη βαθιά σχέση του Έρωτα με τη Μητέρα Φύση, τη βαθιά σχέση του Έρωτα με το Ήθος-, ίσως να θυμίζει πολλά σε κείνους που ένιωθαν/νιώθουν τη μηδαμινότητά τους απέναντι στη φύση και πως κάποτε τους δόθηκε η χάρη/τύχη να ταυτιστούν με εκείνη διαμέσου του Έρωτα και να νιώσουν πως Έρωτας σημαίνει Φύση και Φύση Άνθρωπος-, δεν μιλώ από τη θέση του οικολόγου, η οικολογία γεννήθηκε από την υβριστική συνήθεια των ανθρώπων να καταστρέφουν το σπίτι τους και κάποιοι είπαν: Να αγαπάμε και να προστατεύουμε τη Φύση και ακολουθήθηκαν από άλλους, εξίσου ευαίσθητους, δεν είναι κακό, αλλά αυτό δεν αφορά και δεν έχει σχέση με την Απλότητα, με την Αποδοχή της μηδαμινότητάς μας απέναντι σε όλα εκτός της Ομορφιάς της Φύσης και του Έρωτα, έχει όμως σχέση με την οικονομία, για αυτό και δεν ανήκω στη νέα Ιδεολογία της Οικολογίας-, αν ήμασταν απλοί, δεν θα είχε επινοηθεί η Οικολογία, άρα δεν πιστεύω σε αυτή, δεν είμαι οικολόγος, φροντίζω όμως εκ του φυσικού μου ό,τι είναι φυσικό. 
Ποτέ μου δεν ανήκα σε καμιά ιδεολογία, σε καμιά θρησκεία- τι θέλω να πω; Θέλω να πω πως ήμουν οικολόγος πριν επινοηθεί η Οικολογία και η θρησκεία μου ήταν/είναι ο σεβασμός στη Μητέρα Φύση.
Αν δεν νιώθεις πως είσαι φύλλο ενός δένδρου που θα πέσει και θα γίνει λίπασμα για το ίδιο το δένδρο. 
Αν δεν νιώθεις αυτό το απλό πράγμα, τότε θα συνεχίζεις να αγοράζεις πλαστικά παπούτσια κατασκευασμένα σε κατακτημένες οικονομικά χώρες που το μεροκάματο είναι είκοσι λεπτά και πωλούνται στην αγορά 350 δολάρια ή ευρώ ή λίρες, ε, τότε δεν αξίζεις ως οικολόγος γιατί βλάπτεις συνάνθρωπο, συμμετέχεις στη σκλαβιά του. 
Αν δεν συμμετέχεις στην αγορά βλαπτικών προϊόντων, τότε είσαι αληθινός κοσμοπολίτης γιατί κοσμοπολιτισμός σημαίνει πολιτισμός.
Αν δεν νιώθεις, και απλώς δρας κατόπιν εντολής της οικολογίας και του φόβου ότι θα αρρωστήσεις, θα καταστραφείς, ε, κάτι θα κάνεις πάλι ενάντια του εαυτού σου και του συνανθρώπου σου. 
Αν δεν είσαι γεννημένος για κάτι δεν γίνεσαι, το μόνο που κάνεις είναι να υπηρετείς αυτό το κάτι ως διαχειριστής της μίζερης ζωής σου εντός μιας βάρβαρης οικονομίας που, από τη σύστασή της καταστρέφει τα πάντα-, όταν δηλώνεις ότι είσαι οικολόγος, και στα αλήθεια είσαι, π.χ. χρησιμοποιείς χάρτινες σακούλες, δεν αγοράζεις συνθετικά ενδύματα, αλλά στηρίζεις χρηματιστήρια και τοκογλύφους τραπεζίτες, αυτό σημαίνει πως είσαι σχιζοφρενής. 
Η φύση είναι απλή και συνάμα πλούσια, πολλή πλούσια, τόσο που το μικρό μας μυαλουδάκι δεν μπορεί να συλλάβει τον πλούτο των συσχετισμών του πλούτου της- είμαστε φτωχοί.

Ταινία του 2005 Ο Νέος Κόσμος, The New World, με την εκπληκτική Q'orianka Kilcher στο ρόλο της έφηβης Pocahontas, είναι η Ποιμενική Συμφωνία του Malick.
Ύμνος στη φύση, ύμνος στον έρωτα, ύμνος στο ήθος, ύμνος στην ανερμήνευτη μεταφυσική των αισθημάτων.
Ταινία παγανιστική, αντί θρησκευτική, αντί φροϊδική, αντί οικονομική-, δεν είναι διόλου τυχαίος ο τίτλος, ο Νέος Κόσμος είναι πάντα ο Παλιός Κόσμος και σε αυτόν οφείλει να επιστρέψει ο άνθρωπος, μα δεν θα επιστρέψει, οι μόνοι που δεν έχουν ανάγκη επιστροφής, είναι εκείνοι που γεννήθηκαν με το χάρισμα της απλότητας, το κατέχουν εκ του φυσικού τους και είναι λίγοι, ελάχιστοι.

- Γιατί τρέφεσαι με τις ρίζες των χόρτων;
- Γιατί οι ρίζες είναι σημαντικές.
- Γιατί τρέφεσαι με σπόρους;
- Γιατί οι σπόροι έθρεψαν τον πολιτισμένο άνθρωπο.

Την ταινία την είδα χθες, 31/12/2015 μόνος, δεν με πειράζει αυτό πλέον, στην ηλικία που έφτασα δεν έχω ανάγκη από παρέες, αλλά από σύντροφο, σύντροφο να αποκτήσω δεν δύναται, μα και αν μου δινόταν η ευκαιρία να αποκτήσω, επειδή θα ήταν από ανάγκη και από τους δυο μας, και επειδή τέτοιες ανάγκες τις απεχθάνομαι, θα την αρνιόμουν, εκτός και αν ήταν δοκιμασμένη σχέση στο χρόνο, μα δεν επιδίωξα να έχω τέτοια σχέση, αυτό ήταν το φυσικό μου, ήθελα να μείνω μόνος, δεν ήθελα να επιβαρύνω κανέναν στο γήρας μου ή να περιποιούμαι μια γριά-, ίσως εγωιστικό, σκληρό-, μα όχι, η φύση δεν είναι εγωιστική, είναι απλή, η ζωή μου άξιζε όσο ήμουν νέος-, ποτέ μου δεν φοβήθηκα και δεν ξέρετε πόσο θαυμάζω τον ελέφαντα που όταν νιώσει ότι επέρχεται ο θάνατος αργά οδεύει στο νεκροταφείο των προγόνων του. 
Δεν ζητώ παρηγοριά, έχω συνάψει συμφωνία με την πραγματικότητα του εαυτού μου- τον αποδέχτηκα. Αυτός είμαι και κανείς άλλος. Δεν ζητώ συγχώρεση, μόνο αποδοχή, αλλιώς, συμφιλίωση. Την παρηγοριά την αναζητούν εκείνοι που δεν μπορούν να δούνε τη διαρκή πάλη- τι όφελος προσφέρει άλλωστε η παρηγοριά; Την απεριόριστη πάλη με τα αισθήματα, τις αρχές, το ήθος. Αυτά έχουν αξία και αυτά απαγορεύουν τη συνθηκολόγηση, και για να πω ακόμα μιαν αλήθεια, επιζητώ συμφιλιωτικούς βυθούς- δεν θα λησμονήσω το θάνατο μου, έρχεται από βαθιά. 
Δεν αγάπησα τον εαυτό μου, είναι αφύσικο να αγαπάς τον εαυτό σου, στάθηκα όμως φίλος του εαυτού μου, αποδέχτηκα το φυσικό του.
Ζω στο ιδιωτικό μου δάσος, τα δένδρα μου είναι στη βιβλιοθήκη μου, τα φύλλα μου οι σελίδες. 
Θα ήθελα όμως να ήμουν ερωτευμένος και να ήταν ερωτευμένη η γυναίκα που θα ήταν πλάι μου παρακολουθώντας εμείς τα δυο ερωτευμένα γερόντια την ταινία, Ο Νέος Κόσμος σε ανάμνηση των ερώτων μας και μετά να χωρίζαμε.
Είναι μια από τις πιο τρυφερές ολοκληρωμένες, πυκνές ερωτικές ταινίες, ένα μυθιστόρημα αφηγημένο με εξαιρετικές εικόνες και χαρακτήρες θα έλεγα πρότυπα.    


Νά μια από τις φωτογραφίες μου που αγαπώ. 
Η γυναίκα δεν είναι τρελή, το παιδί της κρύβεται πίσω της κρατώντας σφιχτά το φόρεμα της. 
Η φωτογραφία δείχνει τη ζήλια του σκύλου, την αποκοτιά της μητέρας να δίνει τη θέση του παιδιού στο σκύλο και φυσικά το φόβο του παιδιού ως προς τα σκυλιά- όταν μεγαλώσει ή θα βασανίζει τα σκυλιά ή θα τρέπεται σε φυγή στη θέα σκύλου, απόλυτο παράδειγμα λοξοδρόμησης από το φυσικό. 

Υ. Γ.
Η τοκογλυφία νίκησε τη φύση, δεν θα έχομε καλά ξεμπερδέματα, ο Μωυσής επέβαλλε τους άνομους νόμους του:  "αρνηθείτε το φυσικό σας", διέταξε, και η μάζα το αρνήθηκε στο όνομα της συγχώρησης των εγκλημάτων της από το θεό της τοκογλυφίας και της σχιζοφρένειας- να τη δείτε την ταινία.          

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου