Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

Ο μεταλλαγμένος έρπητας/φασισμός είναι εδώ...

…ο φασισμός είναι σαν τον έρπητα, γεννιέται μαζί μας εν υπνώσει, αλλά αν ξυπνήσει μια φορά όταν το ανοσοποιητικό μας σύστημα βρεθεί σε δεινή αδύναμη θέση, από τότε κάθε τόσο κάνει την εμφάνισή του, άλλοτε ήπια και άλλοτε επιθετικά, άλλοτε αρχίζοντας ήπια και στη συνέχεια γίνεται επιθετικός πιότερο από τον επιθετικό και άλλοτε παραμένει σε διαρκή μετριοπαθή κατάσταση, πάντα σύμφωνα με το ανοσοποιητικό μας σύστημα- η νέα μετάλλαξη έρπητα/φασισμού είναι εδώ, ο φασισμός της ΨευδοΑριστεράς…

…με ψευδώνυμα, με ψευδολέξεις, με ψευδοπράξεις, με ψευδονταηλίκια, με άκρατο ανενδοίαστο λαϊκισμό, με ψευδομόρφωση, με ψευδοπαιδεία...
…ο Τσίπρας απόδειξε περίτρανα πως η μάζα
πλαστελίνης, που ήταν στα χέρια του Παπανδρέου Ανδρέα, περιήλθε στα χέρια του- είμαστε ψηφοφόροι από πλαστελίνη, τώρα θα δείτε καλοί μου πλαστελίνιοι ψηφοφόροι τι θα πάθει το θυμικόν σας, η ανούσια καρδία σας, το ολίγον μυαλό σας, το δημοκρατικόν σας αίσθημα, ελπίζω τα ξυραφάκια bic να παραμείνουν σε φθηνή τιμή διότι οι τρίχες των παρειών σας θα μεγαλώνουν τάχιστα, διότι από το πολλή σας τρέξιμο πίσω από τον εαυτό σας, ή δεν το πήρατε χαμπάρι ότι τρέχετε πίσω από τον εαυτό σας μπας και προλάβετε να δείτε το πρόσωπό σας, πριν αφήσετε τη λίγη διάρκεια ζωής, διότι μέχρι τώρα δεν το έχετε δει ξεκάθαρα, είστε τόσο άγνωστοι απέναντι στο πρόσωπό σας, τόσο άγνωστοι.

Η ομογενοποίηση της κοινωνίας μας πέτυχε, στο σύνολό της μετήλθε σε κοινωνία μνημονίων, με άλλα λόγια έρποντος έρπητος/σερπετών σερπετά.
Ω! σας θαυμάζω κ. Τσίπρα, τα ξεπαστρέψατε όλα, η μετάλλαξη της κοινωνίας πέτυχε, όχι βέβαια ποιοτικά, αλλά άναρχα, παραλογισμένα τσαλαβουτά όπου νάναι, τρώει λάσπη, φτύνει αίμα, με ξεγελάσατε επαίσχυντα, είμαι ολόδικός σας, με τραβάτε μαζί με την κοινωνία των πλαστελίνιων σερπετών που έγινε και αυτή ολόδική σας, κατορθώσατε να τα προδώσετε όλα με το γάντι και τη βαζελίνη, κατορθώσατε να τα μεταλλάξετε όλα, εύγε σας! είστε Προμηθέας με εγκέφαλο Επιμηθέα, η ουρά δεν είναι πίσω, είναι έμπροσθεν, σε κάθε ασανσέρ, σε κάθε σαλόνι, σε κάθε σάλα, σε κάθε σεζόν, σε κάθε μπουντουάρ, σε κάθε τουαλέτα, σε κάθε κομοδίνο, σε κάθε πορτατίφ, σε κάθε εταζέρα, σε κάθε μπουφέ, σε κάθε πατέ, σε κάθε κιτς, σε κάθε ΕυρωΜάρκο, και αλήθεια, τι άλλο χρειάζεται ένας πονηρός και δόλιος για να πετύχει; Τίποτα άλλο από το να διαχειριστεί έντεχνα τα κρίματα του άλλου, το μαύρο παρελθόν του άλλου, και αυτό κάνατε, μην σας διαφεύγει όμως πως η Άπλαστη μάζα της Αποχής, 45% σημαίνει ποικιλότροπη αντίσταση και αν προσμετρηθούν και τα λευκά, δυσοίωνη μού φαίνεται θα είναι η φασιστική σας διακυβέρνηση…
…αλήθεια, πόσα χρόνια ράβατε το δεύτερο κοστουμάκι σας, ποιος ο ράφτης σας, πόσα χρόνια προετοιμάζατε το σχέδιο της αλλαγής προσώπου, όπως στη ταινία του ευρηματικού, μα όχι σημαντικού σκηνοθέτη, John Woo, FACE/OFF;

Η Ελλάδα έφτασε ώς εδώ, ας μην την δοξάζω άλλο. Ευτυχώς δεν μου μένουν πολλά χρόνια να ζήσω τα δύστυχα χρόνια που έπονται, δεν θα νιώσω τον δηλητηριώδη έρπητα να με περιζώνει και είμαι από τώρα ευχαριστημένος που σας κοιτώ, πλαστελίνιοι ψηφοφόροι, με τη μεταθανάτια φαντασία μου να υποφέρετε γιατί θα διαπιστώσετε το πόσο συρρικνωμένο ήταν το μυαλουδάκι σας όταν ψηφίζατε το Σεπτέμβριο του 2015 τον Προμηθέα που έφερε μικρό νου Επιμηθέα.

Το παρακάτω κομμάτι από τον Φιλοκτήτη του Σοφοκλή, ελαφρώς παραλλαγμένο, ελαφρώς λέω.

Χέρια μου πώς παραλύσατε δίχως τη χορδή
του τόξου; Εσύ, τιποτένιε, που τίποτα υγιές και φρόνιμο δεν σκέπτεσαι, πάλι με ξεγέλασες, πάλι με παγίδευσες
προκαλυμμένος από τον άγνωστο σε εμένα Νεοπτόλεμο, ανάξιος για εσένα, αντάξιος για μένα.
Είναι φανερό, νιώθει απαίσια για ό,τι έπραξε και
για ό,τι έπαθα. Αλλά η κακή σου ψυχή και το υποχθόνιο μυαλό σου, καλά τον δίδαξαν να κάνει σωστά αυτά που δεν ήταν από τη φύση του ικανός να κάνει. Και τώρα άθλιε με κατέστησες άφιλο, έρημο, άπολι, νεκροζώντανο.
Να αφανιστείς! Πολλές φορές το ευχήθηκα.
Αλλά η δικαιοσύνη πάντα αργοπορεί.
Εσύ ζεις ευτυχισμένος, εγώ πονώ με πολλά κακά.
Εσύ γελάς όπως και οι δυο στρατηγοί, τους οποίους υπηρετείς. Είναι φανερό, με δόλο εκστράτευσες μαζί μου, στο τέλος εμένα πετάξατε, εσύ και οι στρατηγοί στον έρημο αυτόν όρμο. Πώς, βρε θεομίσητε, έγινα ξαφνικά χωλός και δυσώδης;
Κακό τέλος να έχετε και θα το έχετε γιατί
με αδικήσατε, η Νέμεση δεν θα αργήσει και το ξέρετε καλά πως είναι μέλημά της η απόδοση δικαιοσύνης.

Πατρίδα μου, αν με συμπονείς, τιμώρησε, τιμώρησέ τους όλους, όποτε να είναι μέσα στο χρόνο, γιατί οικτρά ζω και γιατί αν τους δω κατεστραμμένους, θα γιατρευτώ. 

3 σχόλια:

  1. ...το ξέρω, να είσαι όμως και οργισμένη, η λύπη να μην καταπονεί την οργή, αυτό θέλουν και εκείνοι, εννοώ οι άνανδροι, να συνθλίβεσαι από τη λύπη σου- καλημέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ...το ξέρω, να είσαι όμως και οργισμένη, η λύπη να μην καταπονεί την οργή, αυτό θέλουν και εκείνοι, εννοώ οι άνανδροι, να συνθλίβεσαι από τη λύπη σου- καλημέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή