Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2015

ΑΝ ΨΗΦΙΣΕΙΣ ΤΣΙΠΡΑ, ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΣΙΠΑ, Αγαπητέ ψηφοφόρε...

Ας υποθέσομε πως Λαός και Πρωθυπουργός είναι εταίροι, έχουν μια καλή εταιρεία εισαγωγών/ εξαγωγών μοναδικών προϊόντων, η οποία πάει πολύ καλά, αλλά σε ένα χειμώνα στη στροφή του Κάβο Ντόρο βυθίζονται δύο πλοία τους και χάνονται σημαντικά προϊόντα, (εδώ ας θυμηθούμε τον «Έμπορο της Βενετίας») και ο Πρωθυπουργός πηγαίνει στην Αθήνα να δανειστεί κεφάλαια για να συνεχιστεί απρόσκοπτα η λειτουργία της εταιρείας.
Πριν ξεκινήσει, ο εταίρος του με το όνομα Λαός, του λέει αυστηρά, σχεδόν με το 62% των δυνάμεών του,
«Πρόσεξε, μην συνάψεις δάνειο που να χάνεται η εταιρεία μας και να υποθηκεύεται η περιουσία μας και αν βρεθείς σε αδιέξοδο γύρνα πίσω να μου πεις τι ακριβώς θέλουν οι δανειστές/τραπεζίτες για να συναποφασίσουμε».
«Εντάξει», είπε ο εταίρος με το όνομα Πρωθυπουργός και έφυγε δίνοντας Λόγο Τιμής πως δεν θα πράξει το παραμικρό από μόνος του, άλλωστε δεν είχε τέτοιο δικαίωμα.
Με τα πολλά που έγιναν στις συναντήσεις του με τους δανειστές/τραπεζίτες, και που γνωστοποιήθηκαν ύστερα από 15 χρόνια έκφυλης προπαγάνδας, αντί να τηρήσει τα συμφωνηθέντα με τον εταίρο του, υπέγραψε τα προτεινόμενα των τραπεζιτών λαμβάνοντας για δώρο μια φούσκα 86 δισεκατομμυρίων αναπνοών.
«Αυτό το δώρο/φούσκα είναι για να ρουφάτε αέρα
μέχρι που να ξεπληρώσετε το χρέος»,
είπαν οι δανειστές.

Όταν επέστρεψε στον εταίρο Λαό, αφηγήθηκε τα όσα δεν συνέβηκαν και του έδειξε τη φούσκα των 86 δις.
«Και σε ποιον ανήκει η εταιρεία μας;»
«Στους δανειστές».
«Και η περιουσία μας;»
«Στους δανειστές».
«Και τι να τις κάνομε τις αναπνοές;»
«Για να ζούμε».
«Και σου φτάνει αυτό βρε ανόητε!, δεν κατάλαβες ότι θα ζεις πεθαμένος; Γιατί με παγίδευσες; Έτσι κάνουν οι άνδρες, φυγομαχούν;, να μην πω: κρυφομασούν;»

Και ο εταίρος Λαός αυτοκτόνησε και έμεινε η φούσκα στον Πρωθυπουργό και μόλις εξαντλήθηκε ο αέρας, απόθανε από μια περίεργη αρρώστια: της υποτέλειας.

Δίδαγμα: Ζούμε για έναν διττό λόγο, το Λόγο της ζωής και το Λόγο της ψυχής.
Όταν δεν γνωρίζομε τον πρώτο Λόγο, δεν μπορούμε να έχομε τον δεύτερο Λόγο, όταν δεν έχομε τον δεύτερο Λόγο, δεν ξέρομε τι σημαίνει ζωή.

Άρα όταν ψηφίσεις Τσίπρα αγαπητέ ψηφοφόρε, ψηφίζεις αυτό που είσαι: αγνώμων, αγενής, προσβλητικός, εθισμένος σε φθηνές κολακείες, σου αρέσουν οι αυλοκόλακες και ενίοτε είσαι βασιλικότερος του βασιλέως, ακόμα, δεν σε νοιάζει τι γίνεται και τι μέλλει να γίνει πέρα από τον μικρό-μικρότατο αυλόγυρό σου, κοιτάς από το πρωί μέχρι το βράδυ τον ρηχό αφαλό σου και πνίγεσαι μέσα στο πηχτό σάλιο σου.
Νά γιατί δεν μπορώ να ψηφίσω ό,τι ψηφίσεις, με άλλα λόγια Τσίπρα/ ΣΥΡΙΖΑ.
Έχω μάθει να είμαι συνεπής και να μην προδίδω τους φίλους μου και τους ευεργέτες μου, έχω μάθει την αξία του βλέμματος της ψυχής, την αξία του λόγου της ζωής, έχω μάθει να μην απολογούμαι και να μην προσπαθώ να δικαιολογώ τις πράξεις μου- και δεν απολογούμαι γιατί κανένας δεν έχει δικαίωμα πάνω μου, και δεν αυτό-δικαιολογούμαι/δικαιολογούμαι, γιατί αυτός είμαι, αυτές και οι πράξεις μου.

Ο Σοφοκλής στον Οιδίποδα έγραψε: «Καλά έως εδώ».

Ο Σωκράτης πριν τον οικειοθελή του θάνατο είπε: 
«Ποιος πηγαίνει για το καλύτερο, και ποιος για το χειρότερο, ένας θεός το ξέρει».    

Ο Πλάτων στην Επιστολή Ζ΄ έγραψε:
«…γιατί η χώρα μας δε ζούσε πια με τα ήθη και τις ασχολίες των πατέρων μας… κι απ’ το άλλο μέρος οι διατάξεις των νόμων και τα ήθη διαφθείρονταν και η διαφθορά αυτή προχωρούσε καταπληκτικά. Έτσι, ενώ στην αρχή ήμουν γεμάτος ορμή για πολιτική δράση, καθώς κοίταζα όλα αυτά και τα έβλεπα να γίνονται άνω κάτω, στο τέλος μ’ έπιασε ίλιγγος… οι γενεές των ανθρώπων δε θα πάψουν να υποφέρουν, παρά όταν, ή εκείνοι που σωστά και γνήσια φιλοσοφούν, πάρουν στα χέρια τους την πολιτική εξουσία, ή οι πολιτικοί ηγέτες, από μια θεία βουλή, φιλοσοφήσουν αληθινά» *   


* μετ. Ηρώ Ε. Κορμπέτη, εκδ. στιγμή 

...μην το σκέπτεσαι, you fucked up...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου