Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

Ο Τσίπρας, ενταφιαστής της Αριστεράς από εφηβική άγνοια...

...για να δούμε αν θα επιβιώσει η νεογέννητη ΚεντροΑριστερά του κ. Τσίπρα με διαλυμένη έως ανύπαρκτη πια αστική κοινωνία και διαλυμένη έως ανύπαρκτη πλέον την Αριστερά-, για να δούμε αν θα επιβιώσει η παραδοσιακή ΚεντροΔεξιά ή σκέτα Δεξιά με σκληροπυρηνική διαχείριση, σκεφτείτε Σαμαρά, Μπαλτάκο, Βορίδη, Γεωργιάδη κ. α., χωρίς μεσαία τάξη- δηλαδή αχταρμάς, από το ένα τσουβάλι στο άλλο χωρίς εμπόρευμα...
...υποτίθεται πως οι αριστεροί έχουν μυαλό και ιστορική ευρυμάθεια από τους δεξιούς, κεντρώους, κομμουνιστές, και όμως οι τωρινοί του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είχαν καν ούτε ένα προσχέδιο, έτσι βρε αδερφέ για να πατούν έστω με το ένα ποδάρι και να μην γλιστρούν πατώντας τα σάλια λύσσας των Γερμανών που συνεχώς τα έστρωναν στα σκοτεινά σαλόνια της τοκογλυφικής Ευρώπης-, δεν γράφω σχέδιο γιατί, αν είχαν σχέδιο θα είχε επιτελεστεί ένα θαύμα και θαύματα εδώ δεν γίνονται μονάχα θαψίματα-, εναλλακτικού προγράμματος έναντι του καλοσχεδιασμένου παράνομου χρέους-, μήτε ο Γεωργίου κατέθεσε, μήτε ο Στουρνάρας, μήτε ο Παπακωνσταντίνου, μήτε ο Παπανδρέου, μήτε ο Παπαδήμος, μήτε ο Βενιζέλος, κανείς τους και δεν θα καταθέσει, μονάχα εμείς οι αθώοι θα καταθέτουμε για χρόνια τις σάρκες μας να τις τσιμπολογούν τα κοράκια-, και μου αρέσει, και ξέρετε γιατί μου αρέσει;, γιατί τα κατάφεραν, γιατί είμαστε θύματα της βλακείας μας και όχι της εξυπνάδας των-, ρίξτε μια ματιά στο πολιτικό προσωπικό, ούτε ένας έξυπνος, ούτε ένας με προνοητικό νου, όλοι τους πονηροί έως κουτοπόνηροι με καθολική έλλειψη φιλότιμου- εννοώ: φίλος της Τιμής και του Εν Αρετής λόγο.        
Πού είναι η πνευματική αστική τάξη που την αντιπροσώπευε το περιοδικό: Οι Εποχές;
Πού η αριστερή ιντελιγκέντσια που την αντιπροσώπευε το περιοδικό: Επιθεώρηση Τέχνης;     
Πάνε αυτά, τέλειωσαν και δεν ήρθαν άλλα.
Το πήραμε χαμπάρι ότι σε αυτές τις εκλογές καλούμαστε να ψηφίσουμε ποιος είναι καλύτερος διαχειριστής των γερμανικών εντολών, και όχι έναν κυβερνήτη;
Διαχειριστή που θα μαγειρεύει μπάμιες με αυγά-, οι
μπάμιες από το Βερολίνο, τα αυγά από τις Βριξέλες.
Διαχειριστή από τη συμμορία των κουτοπόνηρων, ο οποίος δεν μπορεί να διαχειριστεί μήτε κατάστημα κουμπιών, άρα, θα ψηφιστεί από ανόητους εκείνος που θα φαντάξει ως ο καλυτερότερος (συγνώμη για τη λέξη) διαχειριστής, άρα, έλα μπούτσε στα όρθιά σου να μην σε αποκεφαλίσω.
Λέτε να είναι καλός διαχειριστής ο Τσίπρας;
Ο Μεϊμαράκης; Ο Θεοδωράκης; Ο Λαφαζάνης; Ο Μιχαλολιάκος; Ο Κουτσούμπας; Η Φώφη;
Κανείς τους, θα έλεγα από αυτούς, θα έλεγα όμως πως δύο επιτυχημένοι επιχειρηματίες θα μπορούσαν, έχω κατά νου δύο, αλλά δεν αναγράφω τα ονόματά των για ευνόητους λόγους.     
Και αναφέρθηκα στους επιχειρηματίες γιατί είμαι σίγουρος πως δεν θα συμφωνούσαν ποτέ και δεν θα υπέγραφαν ανοησίες, βλακείες, ηλιθιότητες.
Π.χ., όταν ανεβάζεις το ΦΠΑ, ο κακός επιχειρηματίας ή μεσαίος/μικρομεσαίος μαγαζότορας θα απολύσει υπαλλήλους καθότι πέφτει ο τζίρος, άρα, και μειωμένες εισπράξεις στο ασφαλιστικό, άρα, μειωμένος φόρος.
Αυξάνεις τα χρόνια εργασίας- δουλείας θα έλεγα –μα σε ποιες εργασίες, η ανεργία βρίσκεται στο χαμηλό ύψος ενός πτωχού, πάμφτωχου κράτους- αν είναι κράτος αυτό από τη στιγμή που ληστεύεται η δημόσια περιουσία του, από τη στιγμή που κλείνει το ένα, κλείνει το άλλο και κανένα δεν ανοίγει εκτός των μπουρδέλων του Άμστερνταμ, από τη στιγμή, από τη στιγμή, από τη στιγμή…   και όλα τα παραπάνω και άλλα ανεκδιήγητα μέτρα θεσπισμένα από οικονομολόγους οι οποίοι έχουν μεσάνυχτα για την μέγιστη αρχή των Συγκοινωνούντων Δοχείων. 
Παρθένες παντρευτείτε γρήγορα οικονομολόγους, όπως παλαιότερα αρχιτέκτονες-, οι αρχιτέκτονες κατεδάφιζαν το αρχοντικό σας ενώ οι σημερινοί οικονομολόγοι θα ληστέψουν την προίκα σας, και μήτε θα απολαμβάνετε έρωτα, όπως δεν απολάμβαναν και οι θυγατέρες σύζυγοι των αρχιτεκτόνων-, οι περίφημοι φαναρτζήδες αυτοκινήτων ήσαν οι καλύτεροι εραστές μετά τους πότες στο Κλεινόν Άστυ.      
Έχω την εντύπωση πως στους δρόμους και στις λεωφόρους και στα καταστήματα και στα δημόσια λουτρά και δημόσια αποχωρητήρια, κυκλοφορεί μια επικίνδυνη γυναίκα που, ενώ το όνομά της, καθότι εβαπτίσθη σε εκκλησία, είναι Αριστερά, εκείνη επιμένει να την αποκαλούν Ηλιθιότητα-, πάντως ένα είναι σίγουρο, Αριστερά δεν υπάρχει, οικειοθέλητη όμως  Ηλιθιότητα υπάρχει καθότι, δεν δημιουργείται με το ζόρι κάποιος ηλίθιος, γεννιέται ηλίθιος-, μάλιστα πριν δύο εβδομάδες, η κυρά Ηλιθιότητα στοιχημάτισε το κεφάλι της πως, αν φανεί άλλη γυναίκα συνονόματη, αλλά με πιότερη οξυδερκή ηλιθιότητα, τότε ο πάσα ένας θα είχε το δικαίωμα να της πάρει το κεφάλι.
Ελάτε όμως που καμιά άλλη συνονόματη δεν εφάνη πιότερο οξυδερκής- όλες στον ίδιο βαθμό, στον ίδιο ίσαλο, ε, πώς να μην εξεγείρονται οι αφανιστές;
Πώς μπορούν να αντέχουν για πολλά λεπτά της ώρας τόση μονοτονία;      
Ε, ρε πλάκα που έχει η νέο-ελληνική πραγματικότητα, πώς κατορθώνει και συνταιριάζει τα αντίθετα-, εγώ ξέρω γιατί, γιατί υπερισχύει η σχιζοφρένεια.
Λοιπόν κ. Τσίπρα, δεν είσαι κυβερνήτης της χώρας, είσαι ένα χαρτί που αύριο η Κυρά Ιστορία θα σε πετάξει στα απόνερά της κυλώντας μαζί με τις βρομιές της που στο πέρασμα των ετών συνήθειο της να μαζεύει, καθότι πολλά τα σκουπίδια που συναθροίζονται στη χώρα μας λόγω, μεταπρατισμού, μικροαστισμού, χριστιανισμού.
Η Κυρά Ιστορία προτιμά να είναι γεμάτη με σκουπίδια παρά με χρήσιμα αντικείμενα.
Βέβαια, εμείς οι νέο-Έλληνες, είναι στο DNA μας να την κουρελιάζουμε, καθότι η μνήμη μας χαμηλή, μέχρι χαμηλοβλεπούσα, στο μεταξύ η Ντροπή έχει πάει στα αλώνια από το 350 μ. Χ. και έχομε φτάσει στο 2015 και ακόμα να γυρίσει.   


Άρα, εγώ θα επιστρέψω στο 349 π. Χ. και θα ψηφίσω γράφοντας πάνω στο όστρακο τη φράση: Αιδώς Αργείοι.

Υ.Γ.
Έχω την πεποίθηση ότι οι άνθρωποι γηράσκουν το καλοκαίρι, δεν είναι τυχαίο που οι έφηβοι ψηλώνουν στη διάρκεια του καλοκαιριού και βγάζουν μουστάκια στην αρχή του χειμώνα. Πάνω σε αυτό έκανα τη σκέψη πως η επιστήμη θα μπορούσε να επιβράδυνε το γήρας μας αν ανακάλυπτε ένα ηφαιστειογενές ενέσιμο μάγμα που θα μας κρατούσε σε ύπνο τους δυο μήνες: Ιούλιο και Αύγουστο, έτσι και αλλιώς αυτοί οι μήνες είναι θανάσιμοι, ελάτε λοιπόν μυαλά του Αρχιπελάγους και βοηθήστε με να κατανοήσω τι σημαίνει το συμβάν όπου η γωνία του μήλου ενώνεται με την καμπύλη του Κουτιού της Πανδώρας- η Ελπίδα μας εξαγοράστηκε από κάποιον έφηβο που πάσχει από αριστερή ανία.
...στην αγάπη με τις στιβαρές κνήμες αυτό το φύλλο που περιμάζεψα...αύριο δεν είναι άλλη μέρα, η σημερινή είναι η άλλη μέρα...αν σκεπτόμασταν έτσι, καμιά μέρα δεν θα ήταν πεθαμένη, όπως η θαμμένη Ελπίδα και δεν θα μας έπνιγαν τα απόνερα της θλιβερής μας Ιστορίας...  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου