Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

Συγχαίρω τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα...

...για την απόφασή του, δεν θα γράψω αναγκαία, αλλά επιβεβλημένη...
...σε μεγάλα εθνικά θέματα πρέπει να ερωτώνται και να συναποφασίζουν οι πολίτες και όχι να υφίστανται δικτατορικά ή πραξικοπηματικά ό, τι και όσα αποφασίζουν στα ερεβώδη σαλόνια των "κέντρων" εκείνοι που υπηρετούν αυτά τα "κέντρα"...
...5 χρόνια άπλωναν με καυτό σίδερο στο πετσί μας τις ανάλγητες αποφάσεις τους αδιαφορώντας για τα πάντα με σκοπό και στόχο τον εξανδραποδισμό μας, την αλλοτρίωσή μας, την υποταγή μας σε μια υποτιθέμενη Ένωση δημοκρατικών και ηθικών αξιών...
...συγχαίρω τον Πρωθυπουργό μου Αλέξη Τσίπρα, ιδίως για τη φράση του στο διάγγελμα: "Η Ελλάδα αναπόσπαστο μέλος της Ευρώπης και η Ευρώπη αναπόσπαστο μέλος της Ελλάδος"...
...και αυτή είναι η αλήθεια της ισοτιμίας, της δημοκρατίας, της ελευθερίας...
...ήδη τα ουρλιαχτά των δουλοπάροικων ακούστηκαν, αιφνιδιάστηκαν και αυτό γιατί ο Τσίπρας τράβηξε το χαλί κάτω από τα βρόμικα ποδάρια τους, ιδίως εκείνων που φορούν πλαστικά παπούτσια και ορούν με πλαστικούς οφθαλμούς-, ήδη ο Θεοδωράκης, του μολυσμένου γερμανικού ποταμιού, διακήρυξε αντίσταση, στο να αντισταθούμε υπέρ της υποταγής-, είσαι φίδι Θεοδωράκη, ανήκεις στους δουλοπάροικους, σου αρέσει να ζεις στην παροικία του ΣοϊμπλεΜερκελ-ισμού, αποκρύπτοντας υποκριτή την άρνηση των δύο παραπάνω για ανάπτυξη του τόπου μας και για διευθέτηση του παράνομου χρέους, που μέχρι και ο Λιου, ο υπουργός οικονομικών της Γιουνάιντ Στεητς Οφ Αμέρικα δήλωσε ότι το χρέος πρέπει να είναι μέρος της διαπραγμάτευσης, αλλά αυτά δεν τα διαβάζεις, δεν τα ακούς, ή τα ακούς και τα διαβάζεις, αλλά ο Σουλτς σου λέει, άφησέ τα αυτά και άκου τα δικά μου αν θέλεις μια νύχτα να κοιτούμε μαζί από το παράθυρο το σεληνόφως του Αυγούστου της Ελλάδος και από κάτω χιλιάδες αποκεφαλισμένοι ή ξεβράκωτοι γραικοί...
...σύσσωμη η αντιπολίτευση, προσκυνήτρα των μνημονίων, μαζί της και οι εθνικόφρονες αριστεροί, ύψωσαν τα ουρλιαχτά τους εναντίον του δημοψηφίσματος, δηλαδή, εναντίον της συναπόφασης των πολιτών για κάτι που τους αφορά μέχρι τον τελευταίο ιστό τους, μέχρι το ακρογωνιαίο κύτταρό τους, με το πρόσχημα ότι η  κυβέρνηση ρίχνει την ευθύνη στο "λαό",  για την αποτυχία της, το μόνο που μπορώ θα γράψω: ΑΙΣΧΟΣ!, κανάγιες, γιατί αλλιώς αν έγραφα με την μπαρόβια γλώσσα μου θα γινόμουν όμοιός σας...
...και την επόμενη Κυριακή οι πολίτες αποφασίζουν με ένα "ΟΧΙ", που σημαίνει να μην συναινέσει η κυβέρνηση στον τελικό αποκεφαλισμό τους, αυτό δεν σημαίνει αυτόματα και έξοδος από την Ευροζώνη, γιατί νομικά δεν δύναται να μας διώξουν, αλλά μια δυνατότητα επαναδιαπραγμάτευσης...  
...και την επόμενη Κυριακή οι πολίτες με το ¨ΝΑΙ" αποφασίζουν τον τελικό αποκεφαλισμό τους που δεν απέχει μήτε γραμμή από τον "τέλειο" αποκεφαλισμό τους, τότε ο Τσίπρας οφείλει να παραιτηθεί, άμα τι άλλο, τουλάχιστο ηττήθηκε τίμια και ηθικά και να πάμε για εκλογές και ό,τι βγάλει ο φόβος και η κουταμάρα, και ό,τι βγάλει η αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια...              
...εγώ φυσικά θα ψηφίσω "ΟΧΙ", και όχι μόνο γιατί είμαι ΣΥΡΙΖΑ, αλλά γιατί αυτό επιτάσσει η ηθική μου και η ευαισθησία μου προς την Ισότητα, Ελευθερία και Δημοκρατία...
...όλα όσα σύσσωμη η αντιπολίτευση "κραυγάζει", είναι αποτέλεσμα της αμηχανίας της, της ήττας της, της ανηθικότητάς της, μην τα ακούτε, σφραγίστε τα αυτιά σας, όπως ο Οδυσσέας, με το κερί της φρόνησης και της έγνοιας προς τον συμπολίτη μας- ας βάλουμε καλά στο νου μας πως είμαστε κοινωνία ελεύθερων ατόμων που αποφασίζουν για εκείνη από εκείνη, κανείς δεν δύναται να ποδηγετεί την ανθρώπινη ύπαρξη, πόσο μάλλον για ένα νόμισμα, για την ταύτιση άθλιου νομίσματος με την ανθρώπινη αξιοπρεπή διαβίωση...
...θα μπορούσα να έγραφα πολλά, ένα μόνο γράφω: χθες δεν κοιμήθηκα από τη χαρά μου, επιστρέφοντας στο σπίτι μου από κινηματογράφο, προτείνω και προτρέπω να τη δείτε, "Slow West", και θα δείτε την αθωότητα τσακίζεται από την ανεξέλεγκτη βία των απελπισμένων πεινασμένων το 1870, όπως ακριβώς είναι σήμερα οι Γερμανοί και άλλα ύποπτα "κέντρα"... 
                ...η χαρά μου είναι μεγάλη, νιώθω μέσα μου πως κάτι ορθώθηκε και πως σήμερα δεν θα σέρνω το μολυσμένο μου πόδι, όπως ο Φιλοκτήτης, βαδίζοντας στους έρημους και σιωπηλούς δρόμους με το άλλο μου πόδι στο σχοινί του απαγχονισμού μου, βρε αδερφέ, κάποιος σκέφτηκε να με ρωτήσει τι θέλω...   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου