Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2015

Επιστολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (μας;) Προκόπη Παυλόπουλο ....

...δήλωσε:
"Δεν θα ανεχθώ να είμαι Πρόεδρος σε μια χώρα εκτός ευρώ"...

...και κάποιος τον ρωτά: 

"Με κάθε και πάση θυσία; Δηλαδή με περισσότερες αυτοκτονίες, πτωχεύσεις, ανέργους, μετανάστευση νέων;- τότε που διαφέρομε από τη Συρία, την Παλαιστίνη, Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας; Αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας δεν έχουν ματαγίνει και δεν έχουν σχέση με τον υποτιθέμενο ευρωπαϊκό πολιτισμό, αλλά με το α-πολίτιστο βιομηχανικό/τραπεζικό σύστημα, και επειδή δεν θέλετε να είστε εκτός του ΕυροΜάρκου, γιατί δεν τηλεφωνείτε στη Μέρκελ και Σόιμπλε να σας πούνε και σε σας μερικά γερμανικά, που σίγουρα θα σας κουφάνουν;...  

"Η Βουλή που με εξέλεξε μου έχει επιβάλει την αποστολή να εγγυηθώ στο πλαίσο των αρμοδιοτήτων μου την παραμονή της χώρας εντός της Ευρωζώνης και επέκεινα εντός της ΕΕ...


...το ξέρετε πολύ καλά ό,τι αυτή δεν είναι Ένωση, η ιστορία της βρομά από την αρχή, από το σύμφωνο της δήθεν Ένωσης και που η Γερμανία δεν θέλει καν να συζητήσει την αλλαγή του-, το χειρότερο παράδειγμα είναι το σύμφωνο του Δουβλίνου που κατέστησε το Αιγαίο και τη Μεσόγειο βουρκωμένη λίμνη γεμάτη από ανθρώπινα ράκη...

...η Γερμανοί είναι υπερεθνικιστές, κομπλεξικοί, άπληστοι και αμετανόητοι και ανίκανοι να κοιτάζουν τον κόσμο πέρα από τον αφαλό τους- ξέρετε κύριε Πρόεδρε πόσο μεγάλον θωρούν και θαρρούν πως είναι ο αφαλός τους, άσχετα αν κάθε μέρα ουρλιάζουν: 
"Πεινάμε, πεινάμε, κλέψτε και άλλα ΕυροΜάρκα από τους αδυνάτους"...

...εάν κύριε Πρόεδρε συνεχίσομε την ευρωληγούρα μας, στη χώρα μας θα ζούνε μονάχα δύο άνθρωποι: ο πλούσιος και ο φτωχός, πέρα που θα εκπωληθεί όλη μας η χώρα, αυτό όμως θαρρώ πως δεν σας πολύ νοιάζει, στην Ευρώπη να είμαστε και ας τρώμε παντεσπάνι, και ας ψάχνομε στα σκουπίδια, και ας μην υπάρχει υγεία, και ας μην υπάρχει παιδεία, και πολλά άλλα, ιδίως: Πολιτισμός- είστε και εσείς ευρωληγούρης;...


...το παραπάνω νόμισμα δεν ανήκει στην "Ευρωπαϊκή Ένωση", ανήκει στο κράτος/έθνος με την πιο δυνατή, κάθε φορά, οικονομία, είναι ένα σαρκοβόρο νόμισμα, πώς να το θέλω;

Πόσο ταιριαστά είναι τα λόγια της Hanna Arendt: 
"Ο αγώνας δεν αφορά απλώς ένα οικονομικό σύστημα. Το οικονομικό σύστημα εμπλέκεται στο βαθμό που μια δικτατορία παρεμποδίζει την οικονομία να αναπτυχθεί παραγωγικά...*
...και ο παρακάτω κύριος, τολμώ να πω, ομοιάζει ελαφρώς τον Χίτλερ, προσέξτε την κίνηση του χεριού του και το φευγάτο βλέμμα του στο δικό σας "επέκεινα εντός της ΕΕ", κύριε Πρόεδρε και θυμηθείτε τις ανάλογες φωτογραφίες του Χίτλερ... 


...το καταλάβατε κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας, δεν μου αρέσει η σημερινή Ευρώπη που υποστηρίζετε εσείς προσωπικά και όλοι οι ευρωληγούρηδες-, θα μου πείτε πως η Ιστορία δεν μένει καθηλωμένη και πως αλλάζει, με αυτό το αξίωμα ας ελπίζομε εμείς οι νεο-Έλληνες και ας υπομένομε τη δυστυχία μας, κάποτε θα αλλάξουν, αλλά ευτυχώς εσείς θα έχετε πεθάνει, όπως και εγώ, όπως και ο Χίτλερ Junior, τα εγγόνια μας και τα δισέγγονά μας όμως; Εσείς δεν τα λογαριάζετε;, εγώ όμως τα λογαριάζω, γιατί οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί χαρτονομισμάτων, είναι όντα που αναπνέουν και ενίοτε δημιουργούν πολιτισμό...

...ο Καραμανλής σας, ο Κωνσταντίνος δεν οραματίστηκε μια τέτοια γλοιώδη γερμανική Ευρώπη, 
"...τα οικονομικά συστήματα δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται για να στερούν την ελευθερία των ανθρώπων."* Hanna Arendt. 

Aλλά να σας γράψω κάτι; Ομοιάζετε με τον Παπούλια τον Κάρολο, τον θυμάται κανείς; Μιλά κανείς για εκείνον; Όχι, ε, εκεί θα οδηγηθείτε και εσείς: στη λήθη, διότι δεν υπερασπίζεστε την Κυβέρνηση που σας πρότεινε για το αξίωμα που τώρα κατέχετε και η αχαριστία πάντα παίρνει το νόμισμα που της αξίζει: της λήθης...

Υ. γ.

...δυο-τρεις αναγνώστες με ρώτησαν γιατί γράφω περισσότερο πολιτικά, απαντώ από εδώ διαμέσου της Hanna Arendt, η οποία φυσικά μιλούσε διαμέσου του Αριστοτέλη: 

"...όταν ο άνθρωπος παίρνει μέρος στη δημόσια ζωή, διανοίγει για τον εαυτό μου μια διάσταση ανθρώπινης εμπειρίας η οποία αλλιώς παραμένει κλειστή για αυτόν και ότι κατά κάποιον τρόπο συνιστά ένα μέρος της πλήρους ευτυχίας*...

...και εγώ νιώθω ευτυχής εντός μιας απόλυτης δυστυχίας... 

*Μετάφραση: Στέφανου Ροζάνη

3 σχόλια:

  1. Αχ μη μας το κάνει αυτό πάνω που τρομάξαμε να το καταπιούμε πως κατάφεραν να τον ξυπνήσουν και να τον κάνουν πρόεδρο! Ας τον βάλει πάλι κάποιος για ύπνο ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ...δυστυχώς τον ξύπνησαν και πολλοί αναρωτήθηκαν τότε γιατί δεν προτάθηκε ο κος Κασιμάτης; Και απαντούσα: τα λάθη δεν είναι μακριά από τη φύση των ανθρώπων, πόσο μάλλον να μην είναι από τη φύση των πολιτικών που αναλώνουν μέσα στο ψέμα...καλημέρα σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή