Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2015

Συμφωνώ με τον Λαπαβίτσα...

...κάτω από αυτές τις συνθήκες των Ευρωπαίων, υποτίθεται, ηγετών και εντόπιων ευρωληγούρηδων, όπου απουσιάζει η Λογική και η Δημοκρατία- συμφωνώ να φύγομε από το ΕυρωΜάρκο ακροπατώντας και δεν θα χάσομε τίποτα, οι άλλοι θα χάσουν, οι κουφιοκέφαλοι που θαρρούν ότι κρεμόμαστε από τα σάπια αρχίδια τους, (συγνώμη για την φράση μου, αλλά δική μου σελίδα είναι και όπως θέλω εκφράζομαι, σαν να κάθομαι στην μπάρα και να συνομιλώ με έναν ηλίθιο που καμώνεται τον ξερόλα), εκείνοι, που τάχα μας διώχνουν θα μείνουν με το στίγμα της σκοτεινάγρας και της παραφροσύνης-, δεν μπορείς να μαστιγώνεις ένα ψόφιο άλογο, είπε ο Λαπαβίτσας-, υπέροχη εικόνα...
...όταν ήμουν νέος φωτογράφος εργαζόμουν για πολλούς αρχιτέκτονες-, ήδη η γοητεία μου είχε βοηθήσει να θεωρούμαι καλός φωτογράφος, και από εδώ γράφω πως δεν είμαι καλός φωτογράφος, όταν αποθάνω δεν θα αξίζει καμιά μου φωτογραφία, θα μείνει όμως η προσωπική μου γοητεία στη μνήμη εκείνων που με γνώρισαν από κοντά-, ένας από δαύτους ήταν και ο Αντώνης Στυλιανίδης που για αρκετό καιρό κάναμε παρέα...
...τότε συνηθίζαμε να πηγαίνομε στο μπαρ-εστιατόριο Minuit,  1970-3, στο τέλος της οδού Σκουφά δεξιά, λίγο πριν το έβγα στην πλατεία Κολωνακίου, και επειδή είχε σπουδάσει αρχιτεκτονική στη μεταπολεμική Γερμανία, είχε, όπως ήταν φυσικό, σχέσεις με Γερμανούς και μια φορά είχε έρθει ένας από δαύτους για λίγες ημέρες και ένα βράδυ, το μοναδικό βράδυ, συναντηθήκαμε και ύστερα από λίγη ώρα είπε προσωπικά σε εμένα με περίοπτο τρόπο το ανερυθρίαστο:
"Εγώ αγαπώ την Πατρίδα σου", δεν θυμάμαι πως είχε έρθει η κουβέντα, και φυσικά δεν μου άρεσε διόλου ο τρόπος του και ευθαρσώς του ανταπάντησα:
"Σου απαγορεύω να αγαπάς την Πατρίδα μου, ποιος είσαι εσύ ρε ξανθότρυπα που θα με ταπεινώσεις, αφού ξέρω πολύ καλά ότι κανείς δεν αγαπά τον άλλον παρά μόνο το τομάρι του και πόσο μάλλον όταν αυτή η δήθεν αγάπη έχει να κάνει με την Πατρίδα"...
...κόκαλο έμειναν οι γύρω μας, ο Στυλιανίδης μάλιστα έκανε να με ηρεμήσει, εγώ φυσικά χάρηκα ενδόμυχα με το παραπάνω με αυτά που του είπα, και για να επιβραβεύσω τον εαυτό μου, κατέβασα ένα σφηνάκι βότκα 

«Οι Γερμανοί σήμερα είναι φίλοι της Ελλάδας και δε θα έπρεπε να έχουμε υπουργούς της κυβέρνησης να επιδιώκουν μία εχθρική σχέση μαζί τους»...

...παιδιά οι Γερμανοί είναι φίλοι μας, το ξέρετε; Το είπε το Θεοδωράκη (έτσι θα τον αποκαλώ από εδώ και πέρα, ως αντικείμενο) τον αρχηγό του Ποταμιού- δεν σας φαίνεται που ολοένα πλησιάζει τη φρασεολογία του Πασόκ, ή πράγματι είναι το νέο Πασόκ; Εκείνο δε, που με στενοχωρεί είναι, να βλέπω τον αστροφυσικό Γραμματικάκη να χειροκροτεί το μέτριο δημοσιογράφο, αλλά πώς αλλιώς θα γινόταν, αφού ήταν Πασόκ και υπερασπιζόταν τον καταστροφέα του τόπου, τον Σημίτη, αυτό φανερώνει πως η πολιτική του σκέψη είναι λειψή και όπως έγραψε ο Ευριπίδης στην ΕΛΕΝΗ:

Πολλές μορφές παίρνουν τα θεϊκά,
και πλήθος απρόσμενα φέρνουν στο τέλος οι θεοί,
ό,τι πρόσμενες έμεινε ανεκτέλεστο,
ενώ στο αναπάντεχο έδωσε λύση ο Δίας.
Έτσι τέλειωσε και αυτή μας η ιστορία...

Έτσι θα τελειώσει και αυτή η ιστορία των ραγιάδων ανεγκέφαλων τύπου Θεοδωράκη και Γραμματικάκη και Ράμφου και Γεωργιάδη...

...οι παραπάνω είναι Γερμανοί, Nina Lahge και Ludwig Zacaro, οι οποίοι  κατέθεσαν στην Πύλη Πολιτισμού Ναυπλίου το ποσό των 875€ ευρωμάρκα, δηλαδή το χρέος που αντιστοιχεί σε κάθε Γερμανό του αναγκαστικού δανείου που καρπώθηκε η Ναζιστική Γερμανία-, αυτό να το δούνε εκείνοι που δεν θέλουν να διαταράξομε τις σχέσεις μας με τους Γερμανούς, ιδίως να το δει το Θεοδωράκη του Ποταμιού...

...λοιπόν, επειδή δεν υπάρχει μονόδρομος, παρά μόνο στη ναζιστική, με τη σημερινή της μορφή, Ευρώπη των κανόνων και μόνο των κανόνων, επιμένω να φύγομε, δεν ανήκομε στην Ευρώπη, δεν μπορεί να ανήκομε στην Ευρώπη των σκοταδιστών Προτεσταντών και των εγκληματιών Καθολικών- είναι γνωστά αυτά, αυτό δεν σημαίνει όμως πως υπερασπίζομαι την Ορθοδοξία, μακριά από εμένα οι θρησκείες...
...προχθές είδα την ταινία του W. Wenders και S. Saldago, "Το Αλάτι της Γης", το αναφέρω και θα γράψω αύριο για την ταινία, γιατί έχει σχέση με το παραπάνω- οι θρησκείες εξορίζουν τον άνθρωπο από τη γη του, οφείλομε να κατοικήσομε ξανά τη Γη...
   
  
     

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου