Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

"Whiplash", μια μεγάλη ταινία που πρέπει να δούνε όλοι οι μέτριοι...

...που κατοικούν με φτηνό ενοίκιο στον τόπο των τεχνών και όχι μόνο, αλλά και στον ασφυκτικό χώρο της πολιτικής, φυσικά και όσοι αγαπούν τη Τζαζ...
...αντιγράφω την τελευταία παράγραφο από τη χθεσινή μου κατάθεση...
...το περίμενα το χθεσινό συμβάν, άσχετα αν ήλπιζα ότι δεν θα έφταναν στα άκρα οι Γερμανοί, νά όμως που έφτασαν, "Χωρίς μέτρο", και τι περίεργη σύμπτωση, προβάλεται στους κινηματογράφους η ταινία "Χωρίς μέτρο", "Whiplash", που σημαίνει "Μαστίγιο" ή και "Μαστίγωμα", ή και "Καμτσικιά", μια εξαίρετη ταινία για την οποία θα γράψω αύριο, στο μεταξύ τρέξτε να τη δείτε, θα μάθετε πολλά για την "ολοκλήρωση" της ανθρώπινης ύπαρξης, εφόσον έχομε μέσα μας μουσική ανθρωπιά και ποιητική ευρωστία...

...συχνά πέφτω πάνω στους παρακάτω στίχους του Σεφέρη από το ποίημά του:"Ενας γέροντας στην ακροποταμιά",

"Δε θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί
   ετούτη η χάρη.
Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές
   που σιγά-σιγά βουλιάζει
και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε 
   από τα μαλάματα το πρόσωπό της
κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια γιατί η
   ψυχή μας αύριο κάνει πανιά".

...και τώρα δα αναρωτιέμαι πόσοι άραγε από τους νέους χρήστες των χρωμάτων, αλλιώς εικαστικοί, και χρήστες της γραφής, αλλιώς συγγραφείς και ποιητές, το γνωρίζουν, και αν το γνωρίζουν κατά πόσο έχουν κατεβεί και αυτοί εκεί που κατέβηκε και ο Σεφέρης, γιατί αν είχαν κατεβεί, σίγουρα πολλοί θα σιωπούσαν ή τουλάχιστον θα ποιούσαν έργα σεμνά, έργα όχι πάνω από το σημείο που μπορούν να φτάσουν, μια και έχω διαπιστώσει πως η φλυαρία των έχει φράξει κάθε μονοπάτι προς την κατανόησή τους από τη μεριά των θεατών/αναγνωστών, έχουν φράξει κάθε δίοδο να τους κατανοήσομε για το τι θέλουν να μας πούνε, για το τι θέλουν να φανερώσουν...
...η φλυαρία της αισθητικής, που σαν ασήκωτο βάρος πλέον έπεσε στους ώμους τους, τους απαγορεύει, θα έλεγα, να σηκώνουν το κεφάλι τους, να υψώνουν το βλέμμα τους, να κοιτούν κατάματα την ουσία της ύπαρξής των διαμέσου του έργου τους, πολλές φορές έχω διαπιστώσει/διακρίνει σε έργο εικαστικού ή συγγραφέα πως έχει εγκαταλείψει τον εαυτό του, πως αφέθηκε να παρασυρθεί από τα βρόμικα θολά νερά του ποταμιού της αισθητικής, πως εγκατέλειψαν την καρδιά τους και τη σκέψη τους στο έωλο και ρηχό "ωραίο", στην παγίδα της εύκολης επινόησης που τα τεχνικά μέσα, με τις δυνατότητες που πλέον παρέχουν, τους παρασύρουν στη φιλαυτία και τον εγωισμό, έχουν λησμονήσει πως κάθε έργο συνιστά πράξη ποιητικής-πολιτικής, δεν καταλαβαίνουν πως το ίδιο τους το έργο τους απομονώνει από την κοινωνία και την ανθρώπινη κατάσταση...
...πρόσφατα διάβασα μια φράση ενός ζωγράφου που με εξόργισε: "Αν ξύσεις έναν πίνακα, θα τρέξει αίμα", και αναρωτήθηκα, πόση ποσότητα κομπορρημοσύνης πρέπει να διαθέτει ένας "καλλιτέχνης" για να εκστομίζει τέτοιας λογής λόγια και πόσο λίγη φρόνηση και ταπεινότητα διαθέτει...
...το ταλέντο δεν φτάνει, η οκνηρία δεν έχει θέση σε εκείνον που θέλει να φτάσει στην ολοκλήρωση του εαυτού του, με άλλα λόγια, στην ολόκλήρωση της ζωής του- και φυσικά το ταλέντο είναι εκείνο που η φύση τον προίκισε να τραβήξει αυτόν τον δρόμο, ελάτε όμως που α-νόητα και επιπόλαια εφησυχάζουν σε αυτό, με αποτέλεσμα να τους εγκαταλείπει το ταλέντο τους, και κουρασμένοι πλέον από την κατηφόρα που πήραν εγκαταλείπονται στην ελεύθερη πτώση, αντίθετα η ανηφόρα είναι εκείνη που τους οδηγεί στις πηγές τους, όπως τον Άντριου, τον ντραμίστα της ταινίας, "WhipLash"...
...δεν υπάρχουν όρια, δεν υπάρχει εφησυχασμός, η ζωή, ένας μονόδρομος προς το θάνατο, μόνο αυτός ο μονόδρομος υπάρχει, κανείς άλλος και είναι το μόνο όριο, στο μεταξύ, απλά και ταπεινά ας φροντίζομε να μην εκπίπτει το ταλέντο μας στην αμπόρετη ασχήμια της αισθητικής, έχω δει πολλά έργα που τα διέπει η ασχήμια της αισθητικής, έχω διαβάσει πολλά κείμενα που τα βαραίνει η φλυαρία της "δημιουργικής γραφής"...

...και πάμε τώρα στον Βαρουφάκη-, από το πρώτο κείμενό του που διάβασα κατάλαβα πως έχω να κάνω με έναν ξεχωριστό γνώστη της οικονομίας και όσοι με παρακολουθούν θα θυμούνται φαντάζομαι που έγραψα ότι εκείνον θέλω για υπουργό οικονομίας-, δήλωσε τα κάτωθι:
"...να θέσουμε στο τραπέζι τις προτάσεις ανάπτυξης της Ελλάδας, να εξηγήσουμε γιατί αποτελούν συμφέρουσες επιλογές για την Ευρώπη και να αποκαλύψουμε τις κόκκινες γραμμές πέραν των οποίων το λογικό και το καθήκον μας απαγορεύει να προχωρήσουμε...Η βασική επιρροή εδώ είναι ο Εμανουέλ Κάντ, ο Γερμανός φιλόσοφος που μας έμαθε πως η λογική και η ελεύθερη έξοδος από την αυτοκρατορία των σκοπιμοτήτων συμβαίνει με το να κάνει κανείς το σωστό. Οι γραμμές που παρουσιάσαμε ως κόκκινες δεν θα διαρρηχθούν. Σε διαφορετική περίπτωση, δεν είναι ειλικρινά κόκκινες, αλλά μια μπλόφα"...

...πού διαφωνείτε Αγαπητές μου αναγνώστριες και Αγαπητοί μου αναγνώστες;  

...λοιπόν, το βράδυ πηγαίνετε να δείτε το, "WhipLash" και όχι τις ανόητες "50 αποχρώσεις του γκρί", γιατί αν πάτε, θα είστε και εσείς γκρίζοι τύποι που ψήφισαν Σαμαρά και στην ουσία είστε ανοργασμικοί...bye...  

υ. γ.

El Publico: Το χρέος της ναζιστικής Γερμανίας ξεπερνά όσα ζητούν Μέρκελ και ΕΕ από την Αθήνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου