Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

ΣΑΜΑΡΑΣ εναντίον ΤΣΙΠΡΑ...

...ενώ το σωστό θα ήταν: Τσίπρας εναντίον Σαμαρά...
...αν υποθέσομε πως κάποιος χθες παρακολούθησε στην τηλεόραση τον τελευταίο προεκλογικό λόγο του Σαμαρά, φευ, σε κλειστό χώρο και την προεκλογική διακαναλική συνέντευξη του Τσίπρα, μα δεν γνώριζε την ιδιότητα του καθενός, θα νόμιζε πως ο δεύτερος ήταν ο πρωθυπουργός και ο πρώτος αντιπολίτευση...
...δεν το γράφω επειδή ψηφίζω ΣΥΡΙΖΑ και συμπαθώ τον Τσίπρα, μήτε γιατί αντιπαθώ τον Σαμαρά και δεν είμαι δεξιός, αλλά αυτή ήταν η πραγματικότητα, ο Σαμαράς παρουσιάστηκε ως ικέτης έξω από τα τείχη της πόλης ακολουθούμενος με λιγοστούς στρατιώτες- ικέτευε να τον αφήσουν να περάσει την πύλη από την οποία μόλις εξήλθε, φωνάζοντας, απειλώντας, εκβιάζοντας, γεμάτος αλαζονία εκστόμιζε λόγια που ούτε ο ίδιος τα πίστευε, π.χ. ότι χωρίς αυτόν η Πόλη θα ριχτεί στα σκουπίδια από τις φίλες Πόλεις και φίλους ηγεμόνες και ότι μόνο αυτός και μόνο αυτός, μονάχα αυτός και κανείς άλλος δεν ξέρει πώς να χειριστεί τα πράγματα, κανείς άλλος εκτός από εκείνον δεν ξέρει πώς λειτουργούν και συμπεριφέρονται οι ηγεμόνες των υπόλοιπων Πόλεων- κανείς, μα κανείς άλλος χαραμοφάης μπορεί να σηκώσει το βάρος των πιέσεων από τους "φίλους εταίρους", για αυτό ανοίχτε μου την πύλη που χτυπώ δώστε μου την εξουσία, θα χάσω τη φρουρά μου, το αξίζω, είμαι ικανός-, το ξανά γράφω: αν ο Σαμαράς μπορούσε, δεν θα έκανε ποτέ εκλογές, του αρέσει η ακροδεξιά μονομανία...
...και από την άλλη πλευρά ο Τσίπρας ήρεμος, ψύχραιμος και αταλάντευτος απαντούσε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων με σοβαρότητα, στιβαρότητα και πειθώ, δεν άφησε καμιά αναπάντητη, καμιά με κενά- αυτή την εικόνα απεκόμισα και είμαι σίγουρος πως την ίδια θα απεκόμισε και ο μη γνωρίζων την ιδιότητα των δύο ανδρών- και φυσικά θα ψήφιζε τον Τσίπρα, αν τύχαινε κιόλας να ήταν αναποφάσιστος...
...αλλά, ας μην απομακρυνόμαστε από την πραγματικότητα, οι εταίροι της Ευρωπαϊκής υποτιθέμενης Ένωσης ήδη κατάφεραν να φέρουν τα πράγματα εκεί που ήθελαν- δύσκολα η Ελλάδα, μαζί με άλλες χώρες, θα γίνουν ισότιμες παρά μόνο αν αλλάξει το σύμφωνο, πράγμα που δεν το θέλει η Γερμανία και άλλες χώρες- ο χωρισμός έγινε: Εμείς και Εσείς- οι Χώρες του Βορά και οι Χώρες του Νότου, τώρα αγωνιζόμαστε για την αξιοπρέπειά μας και μόνο, τα ωφέλη της Ένωσης θα τα καρπωθούμε ύστερα από πολλά-πολλά χρόνια - η καταστροφή που μας έγινε είναι μεγάλη, ξανά από την αρχή, άλλωστε αυτή είναι και η δόξα της ζωής: πάντα από την αρχή, πάντα από την αρχή, ο Σίσυφος γεννήθηκε εδώ, οι αντιθέσεις ποτέ δεν θα παύσουν να αναδύονται αδιάφορο από το πόσες συνθέσεις πραγματώνομε ή πραγματώνονται, και πάντα η Ελπίδα θα μας ανεβάζει και πάντα η απρόβλεπτη αντίθεση θα μας κατεβάζει, αέναο το παιχνίδι ανάμεσα στο κενό και στις προσπάθειές μας να το γεμίζομε για να περνάμε απέναντι στο στέρεο έδαφος - η Γερμανία, το μεγάλο κενό της Ευρώπης - ακόμα μια φορά ανοίχτηκε μπροστά μας ως απο-σύνθεση και καλούμαστε ακόμα μια φορά να συνθέσομε, όπως ο Zbigniew Preisner για την ταινία του Ευρωπαίου σκηνοθέτη Kieslowski "Bleu", το άσμα: "Unification of Europe"...
...και τελειώνω, μου άρεσε ο Τσίπρας χθες για έναν λόγο παραπάνω, γιατί αναφέρθηκε στον Πολιτισμό και στην Αντιγόνη του τραγωδού Σοφοκλή, και δεν μου φάνηκε ότι ήταν αναφομοίωτα και ασύνδετα με το λόγο του, δεν μου φάνηκε δηλαδή ότι ήθελε να κάνει εντύπωση...
...θα τον ψηφίσω με ελπίδα, έ, και αν με απογοητεύσει ακόμα μια φορά, ας με απογοητεύσει, η φαρέτρα μου είναι γεμάτη με σπασμένες ελπίδες αντί για αιχμηρά βέλη, δεν είμαι εγώ που θα την ξεριζώσω από την καρδια μου, θα βαδίζω με αυτή και ας με ξεγελά, άλλωστε, όταν κάποιος ξεγελαστεί πολλές φορές, δεν έχουν πια κανένα νόημα τα νέα ξεγελάσματα, πόσο ακόμα μπορεί να πληγωθεί; Απλώς, σηκώνει αδιάφορα τον ώμο του και βαδίζει πάλι προς συνάντηση μιας νέας μορφής Ελπίδας...
...αντέχω όσο αντέχει και αυτό το όστρακο που μοιάζει με βεντάλια, στα ελληνικά: ριπίδιο...

υ.γ.
Όποιος ψηφίσει Ποτάμι θα είναι σαν να ψήφισε την ακροδεξιά Νέα Δημοκρατία και σε συνέχεια υπέρ των τεράτων του Βορά: Μέρκελ και Σόιμπλε...                      

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου