Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Νέα Δημοκρατία κ΄ Πασόκ υπόσχονται το μονόδρομο της δυστυχίας...

θα τους ακολουθήσετε;
...είναι λυπηρό θέαμα, το πιο λυπηρό θέαμα που μπορεί να δει κανείς στην αξιοθρήνητη πόλη μας με τη Φάτνη των προβάτων στην πλατεία του Συντάγματος όταν αποφασίσει να παρακολουθήσει "συνομιλίες" των αντιμούτσναρων (εκπροσώπων) των κομμάτων, και είναι θέαμα λυπηρό γιατί αντικρίζει ξεκάθαρα το ποιοι είμαστε καθότι, υποτίθεται, αυτοί μας αντιπροσωπεύουν, μα πράγματι τόσο κουτοί είμαστε που βάλαμε το χέρι μας στο να συναθροιστεί όλη η κουταμάρα μας σε τριακόσια άτομα- πλην πάντα ολίγων εξαιρέσεων -που να αποφασίζουν για μας;
...ναι, πρέπει να πούμε για να είμαστε τίμιοι, έστω μια μέρα, σε αυτή την τελευταία ημέρα μιας ακόμη χρονιάς που πέρασε γεμίζοντάς μας φόβο και ανασφάλεια...
...μας αξίζει, μας άξιζε τέτοια κατάληξη; Ναι, πρέπει να πούμε γιατί αυτοί είμαστε, τέτοιοι είμαστε και μόνο ένα θαύμα θα μας αλλάξει όταν τύχει να λοξοδρομήσουν τα γονίδιά μας...
...κάνοντας έναν απολογισμό οφείλω να πω πως ήταν μια κακή χρονιά για μένα, αν μιλήσω για τον εαυτό μου, το μόνο καλό που μου συνέβηκε ήταν η κυκλοφορία του βιβλίου μου, "Η Σκοτεινή πλευρά της φωτογραφίας", από τις εκδόσεις ΡΟΕΣ, ελπίζω να αρέσει και να πάει καλά στις πωλήσεις, μόνο και μόνο για να δικαιωθεί ο εκδότης που πίστεψε στο κείμενό μου...
...ίσως να με ρωτήσετε: "Ε, και λίγο είναι αυτό;" Αλήθεια λέω, δεν ξέρω τι να απαντήσω, δεν αυτοκολακεύομαι, ποτέ μου άλλωστε δεν αυτοκολακευόμουν, πόσο μάλλον τώρα που όλα πλέον είναι πίσω για μένα και οι χαρές και οι φιλοδοξίες και οι ιδέες και η πραγμάτωσή τους...
...πάντως οφείλω να πω πως είμαι ένας τυχερός άνθρωπος, όχι πως κερδίζω στα παιχνίδια, αλλά νά, κερδίζω στα παιχνίδια που στήνει η ζωή, όπου στη σωστή ώρα μαθαίνω από Καλή Τύχη αυτό που έπρεπε να γνώριζα-, εκεί που είμαι ανείπωπτος για το τι συμβαίνει σχετικά με εμένα από τη μεριά των άλλων, έρχεται ένα παγώνι με ανοιχτή την πλουμιστή ουρά του με τα χίλια τόσα μάτια και μου φανερώνει την υποκρισία και την ψευτιά που με περιτριγυρίζει, στην ουσία μου φανερώνει την αλήθεια που μου διέφευγε και τότε απομακρύνομαι προστατεύοντας τον εαυτό μου από την άθελη ταπείνωση και τη θελημένη σπατάλη ενέργειας... 
...ο θάνατος του αδερφού μου με τάραξε, άσχετα αν το φευγιό του ήταν για το καλό του, η ταραγμένη του ψυχή τον βασάνιζε σε όλη του τη ζωή, τίποτα δεν έζησε ο αδερφός μου παρά μόνο το φόβο, την έλλειψη, τον πόνο, την τρέλα...
...η πολιτική κατάσταση με συνθλίβει, δεν μπορώ να περιγράψω τη συντριβή μου και αυτό την κάνει ακόμα πιο φορτική, πιο αδιέξοδη, πιο βασανιστική, είμαι ένας συντετριμμένος πολίτης, μια ύπαρξη που δεν έχει από πού να πιαστεί, συνεχώς γλιστρά, μόνοι οι αναμνήσεις σκαλώνουν πάνω μου και με θλίβουν ακόμη περισσότερο, και το τραγικότερο, δεν μπορώ να βρω τον τρόπο να γλιστρούν και αυτές και να πέφτουν κάτω καταγής και να συντρίβονται στην άσφαλτο, να μη θυμάμαι τίποτα, να περιφέρομαι σαν αερικό, σαν αόρατος...
...με έχουν κουράσει οι άνθρωποι, με έχει κουράσει η ζωή, φυσικά και δεν μονοπολώ την κατάστασή μου, θα πρέπει και άλλοι πολλοί να βρίσκονται στα ίδια, αλλά νά, εγώ μπορώ να τα γράφω, να τα δείχνω, να τα φανερώνω, μην προσδοκώντας να αποδείξω τίποτα, μην προσδοκώντας ή απαιτώντας το παραμικρό...
...η χρονιά που πέρασε ήταν μια πολύ σκληρή χρονιά και δεν βλέπω την παραμικρή ένδειξη για καλυτέρευση στη νέα που έρχεται, το παραμικρό δεν υπόσχεται την ελπίδα, οι φίλοι φεύγουν, και αυτοί που απομένουν τρελαίνονται ή απομονώνονται...
...αχ, γιατί δεν ήμουν και εγώ τζίτζικας να μην φορτωνόμουν όλα αυτά που οι αισθήσεις και ο νους μου γεννούν;...
...ακόμα μια φορά λοιπόν μια περιστροφή μέσα στο χάος που ολημερίς επεκτείνεται στο σκότος του...
...να ευχηθώ Καλή Χρονιά; Όχι, δεν εύχομαι, γιατί δεν είμαι υποκριτής και αιθεροβάμων, είμαι μια ύπαρξη φυλακισμένη και ένας πολίτης ανασκολοπισμένος- ως ύπαρξη φυλακισμένη από τις αισθήσεις και τη λογική και ως πολίτης ανασκολοπισμένος από την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα...
...ας στρέψω λοιπόν το βλέμμα μου στην ομορφιά...
            

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου