Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

Κύριε Βορίδη, χθες επέστρεψα από την Κόλαση του Νοσοκομείου της Μυτιλήνης...


 
...αφήστε τη δικολαβική σας σκέψη και πηγαίνετε να νοσηλευτείτε στο άθλιο νοσοκομείο της Λέσβου όπου οι τουαλέτες δεν έχουν πόρτες ή παράθυρα, όπου η βρομιά και ο συνωστισμός αρρώστων και επισκεπτών και οι ουρές στο ταμείο για να πληρώσουν δεν ξέρω τι, συμμετοχή στα φάρμακα;, στην είσοδο αρρώστων;, εσείς  θα πρέπει να το ξέρετε, από αυτούς τους απελπισμένους και δυστυχείς ανθρώπους εκλιπαρείτε κάθε 4 χρόνια για να καρπώνεστε δόλια το ψωμί μας, όμοιο με χώμα της ζωής σας.
Ναι, αυτοί οι παγιδευμένοι, που ονομάζετε δόλια: ψηφοφόρους είναι τα αφεντικά σας, εκείνοι σας δίνουν το δικαίωμα να τους εμπαίζετε. Δείτε τώρα ένα ωραίο δένδρο της Μυτιλήνης πηγαίνοντας στη Κράτηγο...
  
...πηγαίνετε στο νοσοκομείο με ανοιχτά παράθυρα για να εξέρχεται η μπόχα, και αν είχατε το 5% της φιλοτιμίας των γιατρών που υπερβαίνουν τις αντοχές τους υπηρετώντας τον άρρωστο πολίτη, θα έπρεπε να είχατε αυτοκτονήσει ή παραιτηθεί.
Πηγαίνετε να δείτε το ψυχιατρικό τμήμα, πηγαίνετε να δείτε την κόλαση όλων των αρρώστων, πηγαίνετε να δείτε σε τι κόλαση εισέρχονται οι ασθενείς.
Χθες επέστρεψα από την κόλαση.
Επί επτά ημέρες ζούσα σε κόλαση, σε αυτή την κόλαση πέθανε ο αδερφός μου, δε λέω, έπρεπε να πεθάνει γιατί σε όλη του τη ζωή 69 χρόνια ζούσε την κόλασή του. 
Ω! ναι, βιώνομε την κόλαση του μηδενός στο όνομα μιας στυγνής Ακροδεξιάς δούλων δανειστών τοκογλύφων, στο όνομα μιας διαλυμένης Αριστεράς, στο όνομα ενός Κομμουνιστικού κόμματος του 1920, στο όνομα ανύπαρκτων ή κουτών κεντρώων- ποιο Κέντρο, πανάθεμά με, ποιο Κέντρο; Ποια Αριστερά, Ποια δεξιά; Σε μια χώρα συνταξιούχων και πτωχών; Νοσοκομείο είναι όλη η χώρα, όμοιο της Λέσβου.
Ω! πόσο θα ήθελα να μην υπήρχε άλλο νοσοκομείο και να χρειαζόταν να κάνατε εγχείρηση κήλης, μόνο αυτή, για να βλέπατε τις σημαίνει Ακροδεξιά...
...θαυμάστε και αυτή τη μαργαρίτα από τον παράπλευρο αγρό του νοσοκομείου της Μυτιλήνης.

Μια ολόκληρη εβδομάδα έζησα την κόλαση της νεωτερικής Ελλάδας- δηλαδή Πουτάνας, μεγάλης Πουτάνας, υπερβολικά μεγάλης Πουτάνας, αλλιώς Πουτανάρας, που με κανέναν δεν ήθελε να απαυτωθεί, παρά μονάχα από τους 153 συγκυβερνούντες.
Δύστυχε κοσμάκη της Ελλάδος, ευκολόπιστε χριστιανέ, άμοιρε σοσιαλ(η)αστή, πονηρέ κεντρώε, απαίδευτε αριστερέ, ανόητε του θολού ποταμιού...

...σας ικετεύω, ξανά ψηφίστε τους, δώστε τους ένα μικρό κομμάτι από το ψωμί σας, όπως θα σας ικετεύουν και αυτοί σε λίγο για να ζήσουν, σας αξίζει το ψεύδος τους, η ειρωνεία τους και οι κάλπικες υποσχέσεις τους, και αυτό γιατί θέλω να πάμε βαθιά, πολύ βαθιά στην υπερΚόλαση...      
      
  
        


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου