Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

Ν. Μποφίλιου, Ε. Ζουγανέλη- δύο φωνές που σηκώνουν...

...για μένα- πάντα για μένα -με την ένταση της φωνής τους, το βάρος της ρημαγμένης Ελλάδας, της σημερινής Ελλάδας των κενόδοξων και φαφλατάδων και ανίκανων σε ΌΛΑ τους...


Ν. Μποφίλου

Ε. Ελεωνόρα

Χθες στο λόγο του ο Σαμαράς, ο πρωθυπουργός σας, είπε:
"L' ETAT  c' est MOI", του έλειπε μόνο το χρυσό στεφάνι. Ένιωσα, ακούγοντάς τον με διαλείμματα, τη μεγάλη του περιφρόνηση προς τον οποιονδήποτε υποτιμώντας ανερυθρίαστα ακόμα μια φορά τον κοινό, έστω, νου. Ποτέ κανείς άλλος πρωθυπουργός για μένα- πάντα για μένα -εκτός του Κ. Σημίτη δεν αντιμετώπισε με αυτόν, τον καθ' όλα υβριστικό, τρόπο τον Ελληνικό Λαό που στην ύπαρξή του έδωσε όρκο να τον υπερασπίζεται και, αντ' αυτού, τον διασύρει στα άνοστα και ανούσια σαλόνια των τοκογλύφων και των Γερμανών εγκληματιών.
Το ξανά γράφω και θα το γράφω σε κάθε ευκαιρία γιατί είναι αλήθεια ανάλγητη για μένα- πάντα για μένα -η Γερμανία με ταπεινώνει, και όμοια θέλω να πιστεύω πως νιώθει το μεγαλύτερο κομμάτι του Λαού, για αυτό το λόγο, αυτό το Έθνος/Κράτος πρέπει να φύγει από την Ευρώπη, αλλά δεν θα φύγει, τώρα που η κλώσσα βρήκε να κλωσσά, θα κλωσσά μέχρι να πεθάνουν τα κλωσσάκια- αλλά πότε;

Υπάρχουν άνθρωποι καλοσυνάτοι, που δεν κάνουν κακό και δεν έκαναν κακό σε κανέναν, και όμως πέθαναν/πεθαίνουν άσχημα και τραγικά, και άλλοι που στη ζωή τους έκαναν μονάχα το κακό, πεθαίνουν στον ύπνο τους- η φύση στον άνθρωπο στάθηκε άδικη, και ενώ τον όρθωσε στα πόδια του, το νου του τον άφησε ασυμπλήρωτο, αλλά οι έχοντες συμπληρωμένο νου, είναι λίγοι, οι όλοι άλλοι, είναι ασυμπλήρωτοι σε ΌΛΑ τους.
Μιλώ για τους τραγικούς, βασανιστικούς θανάτους των φίλων, Κ. Παπαγιώργη και Λ. Λουλούδη, που έφυγαν σχετικά νέοι.
Καλό τους ταξίδι, για πάντα καλό τους ταξίδι, και βέβαια εμείς που μείναμε, πού μείναμε; Μείναμε σε κρεματόριο, μας δολοφονούν καθημερινά με τα ψέματά τους, αυτό είναι το λιγότερο, το χείριστο είναι που γνωρίζουν ότι μας δολοφονούν, και αυτό είναι αηδιαστικό, είναι αηδείς και αήθεις δολοφόνοι, και αυτό για λίγα δηνάρια, για λίγα νομίσματα, γιατί όσα πολλά και αν τα λεφτά, πάντα, μα πάντα είναι λίγα-, αν δεν έχεις πού να ξοδέψεις τα εκατομμύριά σου γιατί ζεις σε έρημο, τότε τι να κάνεις βρε χαζέ;, που θαρρείς ότι είσαι ξύπνιος...έχει σημασία αυτό;, όχι, γιατί τα θύματά τους πιάστηκαν στον ύπνο, γιατί τα θύματά τους έχουν το ίδιο μυαλό, όχι όμως και την ίδια διαστροφή.

Το καλοκαίρι ποτέ δεν με θέλησε, μήτε και εγώ. Σε κάθε καλοκαίρι έχανα και κάτι, γαμώτο, γεμάτο απώλειες ήταν και αυτό το καλοκαίρι- το μισώ το καλοκαίρι, μου φεύγουν πράγματα το καλοκαίρι-, τι είναι ο καλοκαίρι; Μα τι άλλο από ένα καρπούζι και ένα τσαμπί σταφύλια- τίποτα άλλο- το επόμενο καλοκαίρι φίλοι μου θα έρθω να σας συναντήσω, ε, και αν δεν είναι το επόμενο, πάντως καλοκαίρι θα είναι...

...Ελληνικέ Λαέ, μην ξεχνάς πως χωρίς τον Σαμαρά θα πεθάνεις ολοσχερώς, είναι ό μόνος και μοναδικός σωτήρας σου, όλοι οι άλλοι είναι δολοφονοί σου, εκείνος είναι η εντατική σου μονάδα, μα πρόσεχε μην κολλήσεις το μικρόβιο με την επωνυμία Πρωτέας, που φυσικά πολλοί πολιτικοί που σε αντιπροσωπεύουν είναι γεμάτοι με αυτό το θανατηφόρο μικρόβιο που όλοι οι γιατροί και νοσοκομειακοί τρέμουν-, αποφάσισε λοιπόν από τι θέλεις να πεθάνεις, βασανιζομένος από τον Πρωτέα born in Germany ή από τη γαλήνη της ευθανασίας;

Αγαπητές μου τραγουδίστριες, Μποφίλου και Ζουγανέλη, μην παύσετε να τραγουδάτε και να λαλείτε ό,τι απλόχερα από τη φύση κληρονομήσατε- η καθαρή καρδιά πάντα κερδίζει, είναι σαν τον κουμπαρά που έχει ο καθείς στη ζωή του, άλλοι τον βλέπουν και άλλοι όχι, όπως είπε χθες ο φίλος μου Απόστολος Πολύζος... ...γεια σου Απόστολε...
...το άλλο καλοκαίρι θα τραγουδώ και εγώ το θρήνο του χειμώνα, το πρώτο κουδούνι για την παράσταση χτύπησε, στο τρίτο θα ανοίξει η αυλαία στο μαύρο...  


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου