Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2014

Στις 2 Σεπτεμβρίου μαζώχτηκε η Σχιζοφρένεια και στις 3 η Διαφθορά...

...στο ίδιο θεραπευτήριο: Ζάππειον Μέγαρον...
_ Ποιοι τη ζωή μου, ποιοι την ποδοπατούν;
_ Μα ποια άλλη από την ασυνείδητη Σχιζοφρένεια και την δούλα Διαφθορά;
_ Ναι, έχεις δίκιο φίλε μου, το είδα προχθές και χθες ολοκάθαρα, όλοι τους φορούσαν κοστούμια παλιού θεατρικού έργου και έζεχνε ο ιδρώτας τους, σαν να ήταν ιδρώτας μισοπεθαμένων ή και πεθαμένων, σειρήνες πάντως του ΕΚΑΒ δεν ακούστηκαν, σου ζητώ συγνώμη που δεν σε άκουγα τόσα χρόνια που μου τα έγραφες και έλεγες, ζητώ συγνώμη, αλλά τώρα είναι πολύ αργά για να διορθώσω οτιδήποτε...
_ Σε αυτό έχεις δίκιο, για αυτό και δεν δέχομαι τη συγνώμη σου, τι να την κάνω αφού είσαι ένας σαπισμένος, είναι συγνώμη ενός που στήριξε και συνένεσε στη καταστροφή του τόπου. Δυο φορές λεηλατήθηκε ο όποιος πλούτος μας, η πρώτη φορά με το χρηματιστήριο και η δεύτερη με την προσφυγή στο Δ.Ν.Τ, και στις δύο φορές επί ΠΑΣΟΚ. Και όμως, συνεχίζουν να μιλούν ξεδιάντροποι ξεδιάντροπα λόγια να λένε και άμα τους ρωτήσεις γιατί έκανες το ένα και γιατί το άλλο θα σου πούνε: αυτά είναι παλιά πράγματα, ό,τι έγινε, έγινε, τώρα πηγαίνομε μπροστά με την ΚεντροΑριστερά.
_ Καλά, και δεν θα λογοδοτήσουν για τίποτα;
_ Για τίποτα, μήτε για το χρηματιστήριο, μήτε για τα Ίμια, μήτε για τις ευχαριστίες εντός της βουλής στον Κλίντον, μήτε για τον Οτσαλάν, μήτε για την υπερκοστολόγηση των έργων των Ολυμπιακών Αγώνων, μήτε για το Νόμο περί ευθύνης υπουργών, μήτε γιατί επί ένα χρόνο κρατούσε στο συρτάρι του το πειραγμένο στικάκι με τη Λίστα Λαγκάρντ, μήτε, και μήτε και μήτε και μήτε. 
_ Μά ήμουν τόσο τυφλός; Τόσο αδιάφορος;
_ Δεν ήσουν τυφλός, ήσουν κουτός και επειδή ήσουν κουτός ήσουν τυφλός, αλλά για πες μου, τώρα τι είσαι;
_ Τι εννοείς;
_ Τι εννοώ; Νά!, ξύπνησες από το βαθύ ύπνο; Η μνήμη σου σε βοηθά να θυμηθείς τα όσα άθλια και ανάλγητα και προσβλητικά συνέβηκαν ή την έθαψες μαζί με το λίπος σου; 
_ Μα δεν είμαι παχύς.
_ Α!, δεν υπάρχει πιότερο χειρότερο λίπος από το λίπος της καρδιάς και του νου του ανθρώπου.
_ Έχεις δίκιο, και τι πρέπει να κάνω τώρα; Τι πρέπει για να φύγω από αυτόν τον τόπο δίχως ντροπή και ενοχές;
_ Τίποτα, να κρεμαστείς στο αποχωρητήριο ενός Mall, ίσως του Λάτση, αφήνοντας ένα σημείωμα που να γράφεις: "Κρεμάστηκα, όχι γιατί με έπνιξαν τα χρέη, μήτε γιατί με άφησε η γυναίκα μου, μήτε γιατί είμαι τρελός, αλλά γιατί δεν άντεξα την ντροπή μου που τόσα χρόνια στήριζα φαντάσματα".
_ Δεν μπορώ να το κάνω.
_ Ε, τότε μη με ξανά πλησιάσεις ποτέ σου, και για έναν άλλο λόγο: Ζέχνεις ολόκληρος, βρομά και η ανάσα σου, και πανάθεμά σε, είσαι τόσο άσχημος, έχεις τέτοιο ύπουλο βλέμμα που τρομάζεις ακόμα και την πεινασμένη τίγρη στην ενταφιασμένη πόλη.*

Στις 2 Σεπτεμβρίου μαζώχτηκε η Σχιζοφρένεια και στις 3 η Διαφθορά, στο ίδιο θεραπευτήριο: Ζάππειον Μέγαρον, και είναι τόσο τραγικά αυτά που συμβαίνουν στον τόπο μας που στιγμές-στιγμές αναρωτιέμαι αν έχω πάρει και εγώ τη μορφή του τέρατος. 
Όσο παρακολουθούσα στην τούρκικη τηλεόραση την προσέλευση των Άθλιων των Αθηνών στο Μέγαρο, ήρεμοι, υπερήφανοι για το έργο τους, αδιάφοροι με βλέμμα να κοιτά πέρα και όχι εδώ σαν αοόματοι, σχεδόν παγωμένοι προσωποποιητές της απάθειας, τόσο και η οργή μου έβραζε το αίμα μου και φοβήθηκα πολύ μπας και πάθω έμφραγμα ή εγκεφαλικό και έβαλα να δω ένα πορνό σαδομαζοχιστικής άκρατης σεξουαλικής βαρβαρότητας γερμανικής παραγωγής με Γερμανούς πορνοπρωταγωνιστές για να αηδιάσω ακόμα μια φορά μέχρι τα μπούνια, και βγήκα και πήγα σε ένα μπαρ, και κάθισα μα δεν υπολόγισα τα κουνούπια, γαμώτο, και εδώ κουνούπια;! Δεν μου έφταναν της τηλεόρασης; Και τότε συνειδητοποίησα, από τα αλλέπαλληλα τσιμπήματα, πως ο λόγος του Σημίτη ήταν λόγος αφασικού, ο οποίος τόνισε τη ζημιά που προκάλεσε ο λαϊκισμός του Παπανδρέου με το: "Λεφτά υπάρχουν",  και από εδώ τον ρωτώ: το ίδιο δεν ήταν με το δικό του: "το χρηματιστήριο θα φτάσει στις 10 μονάδες", ή κάτι παραπλήσιο αριθμό;, δεν τον θυμάμαι ακριβώς.
Και ο λόγος του Βενιζέλου λόγος ενοχικού ανθρώπου, (μη νομίσετε πως τους παρακολούθησα ολόκληρους, έμπαινα και έβγαινα στο Μέγαρο τσιμπολογώντας σταφύλι σουλτανίνα) ανακαλούσε στον εαυτό του τις πράξεις του και τους νόμους του τους αντι-Συνταγματικούς και αήθεις-, τι άλλο σήμαιναν όλα αυτά τα "πρέπει να γίνουν", "να, να, να να, εγώ, εγώ, εγώ"-, μα πώς μπορούσε να ήταν αλλιώς, αφού πρέπει να ξεγελάσει και άλλο και άλλους; Με άλλα λόγια, ζητούσε συγχωροχάρτι για τις αμαρτίες του, ζητούσε να γίνουν άλλα από αυτά που έχει πράξει. 
Σωπάστε πια, σωπάστε, μολύνετε τα πάντα με όλα σας.
Ο Γ.Α.Παπανδρέου όταν έλεγε: "Λεφτά υπάρχουν", ήξερε τι έλεγε και εννούσε τα εκατομμύρια που χάνονται από το λαθρεμπόριο πετρελαίου, από το μεγάλο κεφάλαιο που φοροδιαφεύγει, από τις λίστες (τρεις προς το παρόν) φοροφυγάδων και ληστών του δημοσίου χρήματος, εννούσε τις Off Shore εταιρείες, που ακόμα να τις αγγίξει η υψηλόφρονη συν-κυβέρνηση και αυτό γιατί οι περισσότερες ανήκουν σε συντρόφους του, τάχα σύντροφοι, γιατί μόλις ο ένας τους τσέπωνε παραπάνω από τα συμφωνηθέντα, χυμούσε ο άλλος με λύσσα ισότιμη με το χαμηλό του ανάστημα- ήταν πασόκος- δηλαδή πεινασμένος και άθλιος.          
Δεν με νοιάζουν οι μεσήλικες, όσο οι νέοι- μα τόσο τυφλοί είναι;, δεν διαβάζουν;, δεν παρακολουθούν τις πράξεις και τα λόγια τους;, δεν, δεν, δεν; Π.χ., ο Θανάσης Χειμώνας, που είναι και συγγραφέας, πιστεύει στους επίορκους, στους καταχραστές, στους κλέφτες, ή πράγματι πιστεύει πως μόνο ο Μαντέλης ή ο Τσοχατζόπουλος τα πήραν και οι οποίοι διέφυγαν της προσοχής του Σημίτη και του Βενιζέλου;, ή θαρρεί πως τον εγκληματικό νόμο "περί ευθύνης υπουργών" κάποιος άλλος τον έφερε στη βουλή και ψηφίστηκε και όχι ο Βενιζέλος;  

* Μπείτε στον κόπο να διαβάσετε τη σωρεία σκανδάλων του σοσιαλιστικού, δημοκρατικού, κοινωνικού, συναδελφικού, συντροφικού, ανήθικού κόμματος που ίδρυσε ο σοβαροφανής και μέγας δημαγωγός, ανασφαλής μέχρι τα μπούνια, Ανδρέας Παπανδρέου.     

...ένα πρωινό, αφότου έφυγες και ο πυρετός μας έπεσε και έλιωσαν τα χιόνια, τα γιακαδάκια της εφηβείας και οι γραβάτες, στολίδι της ωριμότητας, άρχισαν να ανεμίζουν δίχως στήριγμα λαιμού, στο τραπέζι κεριά έλιωναν δίχως να φωτίζουν, που είναι τα σώματά μας, πού οι μορφές μας- στις ανεμοπαγίδες....                                     

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου