Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

Γέρασες Λυκούδη, γέρασες και εσύ, βλέπεις η κρίση πολτοποιεί και τα κάποτε υγιή μυαλά...

...ποια σκοπιμότητα πολιτική κρύβει η πρότασή σου; Ποια είναι η ΕΛΙΑ, ποιο είναι το ΠΟΤΑΜΙ, ποιο είναι το Πασόκ, ποια η Νέα Δημοκρατία; Ποια είναι γαμώτο η ΚεντροΑριστερά, ποια η ΚεντροΔεξιά, ποια η Αριστερά, ποια η ΑκροΔεξιά;- άδεια κελύφη όλα τα παραπάνω και άδεια μυαλά τα υπηρετούν- πουθενά δεν οδηγούν όλα αυτά τα γλωσσικά τερτίπια, όνειρα θερινής εξόδου σε σινεμά με ταράτσα πάνω από τη σκληρή πραγματικότητα που μαστίζει τη χώρα.
Χθες παρακολουθώντας μια συζήτηση στο τηλεοπτικό πομπό Action24, έκπληκτος διαπίστωσα τη νέα θέση των μίμων δημοσιογράφων και δήθεν δημοσιολόγων- τα Μνημόνια ήταν απαραίτητα -σίγουρα θα το αποστηθίσομε το παραμύθι, σίγουρα θα το πιστέψομε και σίγουρα θα φάμε το μολυσμένο φαγητό σερβιρισμένο από βαλτούς πληρωμένους δημοσιογράφους, και αν δεν είναι βαλτοί, σίγουρα είναι κουτοί στρουθοκάμηλοι, ανημέρωτοι και αδιάβαστοι- δεν έχει σημασία, έτσι και αλλιώς απαίδευτοι, υστερικοί, κουτοί, δικτατορίσκοι κυβερνούν με έναν ανύπαρκτο Πρόεδρο ανύπαρκτης Δημοκρατίας (είστε γοητευμένος με τον εαυτό σας κε Παπούλια;) να υπογράφει άρον άρον τη διάλυση της βουλής, και ο Λυκούδης, πρώην ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ, να λιμπίζεται μια ΚεντροΑριστερά και όχι ΑριστερόΚεντρο, ντυμένη στο θεοκόκκινο κολλητό της φόρεμα να επιδεικνύει τα πάχυτά της φορώντας ψηλοτάκουνες στιλέτο γόβες και να γδύνεται εντός των αποχωρητηρίων της βουλής λικνιζόμενη στο πασίγνωστο ρυθμό του Randy Newman, "Take off your shoes".
Τόση ανικανότητα, καλά, εντάξει, στην αρχή βόλευε στην Πολιτική Άνοιξη (Ν. Δ.) η ύπαρξη της Χρυσής Αυγής, τώρα γιατί της βόλευε, μόνο η ηλιθιότητα μπορεί να το εξηγήσει, αλλά η ηλιθιότητα δεν μπορεί να εξηγήσει το παραμικρό, μήτε τον εαυτό της, απλώς υπάρχει και όταν δεν τη βόλευε πια, τώρα για ποιον λόγο, πάλι δεν το ξέρουν, έσπευσαν με άτσαλο και κουτό τρόπο να χτυπήσουν την εγκληματικότητα που ίδιοι έτρεφαν. 
Και νά η βουλή των πιθηκανθρώπων. 
Και νά το πολιτικό άνανδρο προσωπικό.
Και νά η αθλιότητα να κινείται με τόση ταχύτητα που να μην μπορεί κανείς να την στοχεύσει.
Πες μου εσύ αναγνώστη, τη νιώθεις την αθλιότητα;
Τρέχα Λοβέρδο, τρέχα, μια θέση υπουργού σε περιμένει, για αυτό δεν απάντησες και ας γνώριζες την απάντηση στην ερώτηση που σου έκαναν στη εκπομπή του ΧατζηΝικολάου: Ξεπουλιέται η χώρα ή δεν ξεπουλιέται; Υπογράψατε το άρθρο που ρητώς αναφέρει ότι, ότι ουδείς μπορεί να αθετήσει καμιά υπογραφή; Υπογράψατε την εξαθλίωση των πολιτών; Τρέχα Λοβέρδο, τρέχα σοβαροφανή κεντροδεξιέ ή κεντοαριστερέ ή χριστιανοδημοκράτη ή ποταμίσιε σοσιαλιστή, τρέχα, η πατρίδα σε χρειάζεται, αντέχει και άλλη καταστροφή. 
Τρέχα και εσύ Ψαριανέ, αριστερέ του γλυκού νερού, πότε από εδώ πότε από εκεί και εσύ σαν τον Μπίστη...αλήθεια ζήλεψες την ακροβατικότητά του; Μα τι λέω, το μισό υπηρετικό προσωπικό της βουλής είναι ακροβάτες της μοκέτας.
...μα πού πήγε η πολιτική σκέψη; Δεν το ρωτώ μόνο για τον τόπο μας, το ρωτώ και για την υπόλοιπη Ευρώπη.
Λοιπόν, Λυκούδη και όλοι οι άλλοι, αν δεν αλλάξει το οικονομίστικο σύστημα, αν δεν αναλάβει τα ηνία ξανά η Πολιτική Οικονομία, καμιά ιδεολογία, κανένα κόμμα, καμιά ομάδα, καμιά πινακίδα, κανένα σύνθημα δεν μπορεί να ισχύσει πλέον στις καρδιές των πολιτών, απόδειξη για αυτό; Το 7% του ΠΟΤΑΜΙΟΥ. Αυτό το 7% και το 10% της Χρυσής Αυγής, που δεν θα ξανά γυρίσει στη Ν. Δ. (Πολιτική Άνοιξη), και ένα άλλο 17% περίπου που διαρκορπίστηκε στους ανέμους, άρα ένα 34% καταδεικνύει ευανάγνωστα, εύγλωττα, την ανυπαρξία όλων μας. Πόση άλλη φρίκη θα βιώσει η γενιά μου; Γιατί δεν έννούμε αυτά που λέμε; Γιατί συνεχίζομε να μιμούμαστε τον μίμο που φέρομε μέσα μας, αφού μας ξεγέλασε μιμούμενος τον μίμο μας εαυτό;
Λυκούδη, αριστερέ, ζούμε σε μια λεηλατούμενη χώρα και εσύ οραματίζεσαι μια ΚεντροΑριστερά με ποτάμια και ελιές.
Λυκούδη και όσοι άλλοι έχετε την ίδια θέση, ο τόπος δεν έχει πια λαλιά, τη γλώσσα μας την έκοψε η άλογη διγλωσσία σας.  
Πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε χάνοντας, είναι ο κερδιζοχαμένος όλων των εποχών, είναι ο χαμενοκερδισμένος της εποχής μας. Δεν έχει λόγο πολιτικό, είναι παγιδευμένος στην πολυπλοκότητα που θέτει πάντα κάθε ηθική κρίση- υπάρχει μόλυνση περιβάλλοντος, γιατί υπάρχει πολιτισμική μόλυνση -αυτό ας μείνει στο μυαλό μας σαν τυφλοσούρτης. Δεν υπάρχει Δημοκρατία γιατί δεν έχομε ήθος, δεν υπάρχει Δικαιοσύνη γιατί δεν είμαστε ενάρετοι, όπως το παρακάτω ηλιοτρόπιο...
...πολλά θα μπορούσα να έγραφα, αλλά θα τελειώσω με κάτι όμορφο, θα τελειώσω με κάτι που μου συνέβηκε, κάτι θαυμαστό, άσχετα αν μου αποκάλυψε ότι σε λάθος μεριές έψαχνα ό,τι έψαχνα σε όλα μου τα χρόνια. Και ήρθε από το πουθενά, άδολα, καθαρά, ήρθε να αποδείξει ότι ναι, μεν έψαχνα σε λάθος μεριές, αλλά δικαίωσε την εμμονή μου στο να επιμένω στο άδολο, στο καθαρό, στην έκπληξη, και όταν απελπίστηκα πια και αποφάσισα ότι αυτά βρίσκονται μόνο στον κόσμο της φαντασίας μου, ήρθε με μια αγκαλιά ηλιοτρόπια- στα αλήθεια ο τρόπος της είναι τρόπος του ήλιου, και όποιος καταλαβαίνει, κατάλαβε...    
                

3 σχόλια:

  1. Aν δεν υπήρχε η αθλιότητα, αν δεν είχε διαβρωθεί τόσο η " Δημοκρατία " μας δεν θα υπήρχαν τόσοι που να θέλουν να γίνουν αρχηγοί, δεν θα άνθιζε ούτε η ΧΑ, παρά θα είχε παραμείνει μόνο ως σπόρος που ξεραίνεται στον ήλιο.

    Καληνύχτα κ. Σκοπελίτη ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα Vil, ευχαριστώ για το σχόλιο, θα προσθέσω μόνο ότι οι οικονομικές κρίσεις ξεκινούν από την έκπτωση της ηθικής και μετά από ό,τι άλλο. Το σκόρπισμα των ανθρώπων, όποιοι και αν είναι αυτοί, και συνάμα η αναρρίχηση των σάπιων στην ίδια περίοδο, είναι σύνηθες φαινόμενο. Θέλει κότσια να αντέξεις στην κρίση, ε, δεν τα έχομε, η ανθρωποφαγία είναι εδώ εξαιτίας ενός νομίσματος- του ευρομάρκου. Θέλω να πιστεύω πως δεν είσαι υπερήφανη που κρατάς σήμερα αυτό το βρόμικο νόμισμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα ήθελα να ήμουν περήφανη για την χώρα μου και τον λαό της, όμως
    είναι τόσο απανωτές οι απογοητεύσεις που λαμβάνω ώστε δεν έχω λόγους υπερηφάνειας...
    Ζω σε λάθος εποχή ή σε ένα παράλληλο σύμπαν;
    Καλό βράδυ κ. Σκοπελίτη....

    ΑπάντησηΔιαγραφή