Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Σακελλαρίδης, Καμίνης, Σπηλιωτόπουλος...ποιον προτιμώ;

...μα ποιον άλλον από τον Σακελλαρίδη και για αυτόν θα αγωνιστώ μέχρι το ηλιοβασίλεμα της ημέρας των εκλογών για πολλούς λόγους, μα για πάρα πολλούς. Πάνω από όλα γιατί μιλά Ελληνικά, δεν τα χάνει, ξέρει ακριβώς τι θέλει, δεν στριμώχνεται διόλου όταν, μνημονιακοί συστημικοί κακόβουλοι σαν ιοί δημοσιογραφίσκοι, προσπαθούν τάχα με τις αμόρφωτες δοτές ερωτήσεις τους να τον φέρουν σε δύσκολη θέση, και φυσικά δεν ψευδίζει, απαντά πάντα με έλλογο λόγο, και αυτό μου αρέσει, αλλά πάνω από όλα μου άρεσε στο σύνολο το ψηφοδέλτιό του που ανακοινώθηκε σήμερα, πέρα από τα παραπάνω, μου είναι συμπαθητικός, προσηνής, ευγενής, όχι ευγενικός όπως οι άλλοι δύο, ιδιαίτερα ο ωραιοπαθής Σπηλιωτόπουλος που κατεβαίνει με τις αιχμηρές αιχμές: Βαζέχα και Μπατίστα- Δία μου, Deus μου Θεέ μου! τι προκοπή μπορεί να δει η Αθήνα με Δήμαρχο που ανακατεύει ποδόσφαιρο με πολιτική;
Λοιπόν, το νου σας μην σας ξεφύγει κανένας γνωστός σας, διπλανός σας, φίλος σας, συγγενής σας και ρίξει τη ψήφο του κατά του Σακελλαρίδη γιατί, όποια άλλη ψήφος, είναι εναντίον του-, η δεύτερη επιλογή μας να είναι ο Καπερνάρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, γιατί τα πράγματα είναι επικίνδυνα, πολύ επικίνδυνα και μάλιστα όταν έχομε πρωθυπουργό που ψέλνει, (έχετε δει άλλον μας πρωθυπουργό να ψέλνει;, εγώ όχι όσα χρόνια ζω, και μάλιστα να λεει το παρακάτω λαϊκίστικο: "το αναστάσιμο φως θα αναστήσει τους Έλληνες";, μήτε ο Παπαδόπουλος της χούντας δεν έψελνε) και να έχει για συμβούλους Μπαλτάκο, Λαζαρίδη, (δεν ξέρετε τι σημαίνει πρώην αριστερός να γίνει δεξιός- γίνεται βασιλικότερος του βασιλέως) Κρανιδώτη και υπουργούς Βορίδη, Γεωργιάδη και άλλους φυσικά κρυφούς συμβούλους ή συνομιλητές.
Τα πράγματα είναι επικίνδυνα, η Δημοκρατία δεν αντέχει, κάθε τόσο πρέπει να αναδιατυπώνεται, να ανακαλύπτεται, να ορθώνεται, δύσκολο πράγμα καθώς, ο Κοινοβουλευτικός Υλισμός, δηλαδή μια χούντα εκλεγμένη, αντάμα με την αναλγησία του Κράτους και με την ενδογενή του Βία από την εποχή του Αισχύλου, δεν παύουν-, αποτέλεσμα να καταλύεται το ευαίσθητο πολίτευμα της Δημοκρατίας.
Ανά την Ευρώπη η καιροσκοπική τυχοδιωκτική λαίλαπα των σοσιαλιστών, αντάμα με τον προτεσταντισμό ή καθολικισμό ανάκατους με χριστιανική ορθοδοξία, τα σάρωσαν όλα και φτάσαμε στην ομοιομορφία, δηλαδή στο φασισμό και όλα τα φασισταριά κάθε μορφής, από δραχμοφονιάδες εργοδότες, μίζεροι μαγαζάτορες, φτηνοί τρισάθλιοι εκμεταλλευτές των αδυνάμων, μέχρι των κομματόσκυλων, ξαμολύθηκαν καταλαμβάνοντας με αρωγό την Ύβρι ολούθε θέσεις κλειδιά.
Ας το πάρομε χαμπάρι, ο σημερινός συγκεντρωτισμός, ακόμα μια φορά της Γερμανίας, του συστήματος (χρηματοπιστωτικού) δεν διαφέρει από τις απόψεις του Χίτλερ, του Στάλιν, του Φράνκο, του Μουσολίνι για την διακυβέρνηση της όποιας χώρας- η Ψυχρή Ιδεολογία της Γραφειοκρατίας αναστήθηκε πράγματι πάλι από τους Γερμανούς, και μου άρεσε η φράση/ερώτηση του Τσίπρα: Ελλάδα ή Μέρκελ;
Φυσικά Ελλάδα και αφού οι πολίτες και όχι οι οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων, θυμίζω τον Σπηλιωτόπουλο, ορίζουν τον Τρόπο και όχι το Σύστημα να ζήσουν, πάντα σύμφωνα με τον απαράβατο νόμο της αν-ομοιομορφίας, της ιδιαιτερότητας, έτσι και εμείς, πριν μας καταπιεί ολοσχερώς το σύστημα, (έχομε ακόμα το κεφάλι μας έξω από το νερό), άσχετα αν πολλούς δημοσιογράφους τους έχει καταπιεί και αμοίβονται αισχρά μα πλουσιοπάροχα να προπαγανδίζουν, δηλαδή, πληρώνονται από τα κλοπιμαία, από τις δικές μας οικονομίες για να είναι εναντίον μας, ε, αυτό, αν δεν είναι προδοσία, πώς αλλιώς μπορεί να ονομαστεί;
Καρπώνονται σαν τυμβωρύχοι τα κλοπιμαία για να στρέφονται σε καθημερινή βάση εναντίον των όσων ακόμα πολιτών πιστεύουν στην Ελευθερία και Δημοκρατία, δηλαδή στην τιμιότητα και στο ήθος.     
Η Γερμανία, ακόμα μία φορά ανέστησε φαντάσματα, τι λέω ο βλάκας!, αφού ξέρω ότι δεν είναι φαντάσματα, ποτέ δεν πεθαίνει η μισαλλοδοξία, ο ρατσισμός, ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός, η λαμογιά του πομφόλυγα (Βενιζέλος) και το δηλητήριο της φλύκταινας (Πάγκαλος), ποτέ δεν παύει η καταπάτηση του όρκου, η ροπή προς την κλεψιά και την υποκρισία. 
Τα πράγματα είναι επικίνδυνα, ακόμα μια φορά βρισκόμαστε ανάμεσα στο μεγάλο "ΟΧΙ" και στο μικρό "ΝΑΙ", το οφείλομε στα παιδιά μας, στα εγγόνια μας, μα και στους πεθαμένους μας ακόμα να πούμε "ΟΧΙ". Άραγε θα το πούμε;, ή σαν φοβισμένα τρωκτικά με την κοιλιά μας να σέρνεται στις βρομιές θα βυθστούμε στον αφαλό τής φιλαυτίας;
Μια γραμμή μάς χωρίζει από τους αρνητές και φονιάδες του τόπου. Μια γραμμή μάς χωρίζει από την ανάκτηση της αξιοπρέπειας του τόπου.
Μια γραμμή μάς χωρίζει από την ομοιομορφία που θέλει να επιβάλλει η ομοιόμορφη φασιστική Γερμανία.
Μια γραμμή μάς χωρίζει να ανακτηθεί η αν-ομοιομορφία, δηλαδή, η ιδιαιτερότητα του καθενός που έχει διαφορετικά και μοναδικά δακτυλικά αποτυπώματα, διαφορετική και μοναδική κόρη οφθαλμού, διαφορετικό και μοναδικό προστάτη, αυτά να υπερασπιστούμε, αυτά που συνιστούν τη μοναδικότητά μας, και όταν αυτή συνειδητοποιείται από το σύνολο, τότε το σύνολο αποτελείται από μοναδικότητες και αυτό σημαίνει αρίστων Δημοκρατία, και όχι κοινοβουλευτικό υλισμό των δούλων...
...τα πράγματα είναι επικίνδυνα...ψηφίστε το μεγάλο "ΟΧΙ"...       

                   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου