Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Ο Πόλεμος της Τιμής των Αρνιών και η Χολή-στερίνη των χριστιανών......

...ο χρόνος περνά μαζεύοντας σκουπίδια, τόσα πολλά σκουπίδια που του έπεσαν οι τρίχες, δηλαδή οι δείχτες του, δεν υπάρχει πια χρόνος παρά μονάχα τα αρνιά, και αυτό γίνεται κάθε Πάσχα, η πιο βάρβαρη επανάληψη βάρβαρων ανθρώπων, από τη μια μεριά θρηνούν κάθε χρόνο για τη σταύρωση του ανθρώπου και με συνοπτικές διαδικασίες, τον συλλαμβάνουν, τον σταυρώνουν, τον ανασταίνουν, και όλα αυτά για να σωθούν από τις αμαρτίες τους, και όχι γιατί ξεσήκωσε το λαό του, τον όποιον λαό, ενάντια στην τυραννία των Ρωμαίων και μετά χαίρονται σφάζοντας αρνιά και για το σφάξιμο ανεβαίνουν/κατεβαίνουν οι τιμές, στα σούπερμάρκετ και στην Αγορά των Αθηναίων και αν δεν έχουν χρήματα να αγοράσουν αρνί, θρηνούν ακόμα πιο πολύ, μα αν θυμάμαι καλά, ο Χριστός τρεφόταν με ψαράκια, όπως και κάθε σοβαρός άνθρωπος- τι κρίμα όμως, κέρδισαν οι χριστιανοί και όχι οι άνθρωποι...
...μα δεν είναι βαρβαρότητα να σφάζονται την άνοιξη αρνάκια του θεού και το χειμώνα πευκάκια/δενδράκια φαλακραίνοντας λοφίσκους για τη γιορτή των χριστουγέννων;
Μα τη βαρβαρότητα είναι αυτή!, μπροστά της ο σοσιαλισμός ωχριά και μολύνει το θείο χρώμα της ώχρας των όμορφων λείων λόφων της ευγενικής φύσης...
...και αντί να σταυρώνομε αυτούς που μας σταυρώνουν κάθε μέρα, σταυρώνομε εκείνον που σταυρώθηκε για μας-, Ω! της αντινομίας και της ανακολουθίας, Ω! του απέραντου εγωισμού και της ομφαλοσκοπίας, να μην πω του αυτισμού...
...και έτσι καθώς εβάδιζα, που να μην εβάδιζα εκείνη την ώρα σε εκείνα τα λημέρια του τραχανά, όπου όμορφες κοπέλες και γιγάντιες γυναίκες έπλαθαν με τα αγνά τους χέρια τον τραχανά και τον άπλωναν πάνω σε λεπτά λευκά υφάσματα, ένα πανέμορφο κορίτσι με κοίταξε με εκείνο το χαμόγελο της ερωτικής ντροπής, με ήθελε, κάθισα δίπλα του, μαζί μου κρατούσα το βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας, και άρχισα να διαβάζω στίχους ερωτικούς, βγαλμένους από πύρινες καρδιές και το κορίτσι συγκινήθηκε τόσο πολύ που έφτιαξε τον νοστιμότερο τραχανά τον οποίο και μου πρόσφερε λέγοντάς με: "σε ευχαριστώ που ήρθες αυτή την ώρα, ξέρεις είμαι η απέθαντη ερωμένη του θανάτου, είμαι η νεκρή Κόρη, μα κάθε τέτοια εποχή ανεβαίνω από τον Άδη για να φτιάξω και να απλώσω τραχανά για έναν και μόνο άνδρα, για τον πλέον αμαρτωλό, για τον πλέον αστόχαστο, για αυτόν που έχασε τον στόχο και έσφαλλε από τη μια ώρα στην άλλη, από τη μια στιγμή στην άλλη, μόνο και μόνο για να δει τα σφάλματά του και να επιστρέψει στην αγκαλιά μου, που δεν είναι άλλη από του έρωτα, πάρε με αγκαλιά να αναστηθώ και ο Άδης θα σου χαρίσει άλλα 20 χρόνια ζωής για να απολαύσεις την αγνότητά μου και την τιμιότητά μου..." 
...έμεινα σύξυλος, δυο λεπτά δάκρυα κύλησαν στα ζυγωματικά της, έσκυψα και ακούμπησα τα χείλη μου στα λεία μαγούλα της πίνοντάς τα, η αρμυρή τους γεύση με ξεδίψασε με έναν άλλον τρόπο και θυμήθηκα τη ταινία του Klint EastWood, "HereAfter"... ...μια ταινία Αγάπης και Τρυφερότητας όπου προέχουν οι αξίες του ανθρώπου και που διοχετεύονται, διαχέονται στον άλλον διά της Επαφής και όχι διά της μισαλλόδοξης υποκρισίας των μονοθεϊστικών θρησκειών...
..."HereAfter", 'ΕδώΜετά", δηλαδή θα τα "ΞανάΠούμε", "ΕδώΜετά", στο μεταξύ, τσουνάμια, το ένα μετά το άλλο, θα μας πνίγουν με την εχθρότητα που γεννά η μισαλλοδοξία...
...αχ! αυτό το "ταχιά" τι όμορφη λέξη που είναι, που σημαίνει "αύριο με το ξημέρωμα", τι όμορφη λέξη σαν τα όμορφα στήθη του κοριτσιού που το πήρα αγκαλιά, γεύτηκα τα δάκρυά της και με πήρε αγκαλιά και με κατέβασε στον Άδη, στον πιο παρθενικό τόπο του ανθρώπου: του θανάτου με επιστροφή, γιατί κακά τα ψέματα, η Καλοσύνη και η Γενναιοδωρία δεν χάνονται, απλώς τρώνε πολύ ξύλο από την πάντα πρόσκαιρη βαρβαρότητα των θρησκειών και των ιδεολογιών...
...και τώρα, νά ένα ξεμαλλιασμένο αυγό γεμάτο τοξίνες...
...ο Σωκράτης αυτοκτόνησε υπερασπιζόμενος τη Σκέψη και το Ήθος πριν 400 χρόνια από τον Χριστό, και ο Χριστός εσταυρώθη για τις αμαρτίες των δηθεν συνανθρώπων του- και νά η μεγάλη διαφορά -δεν θέλω κανείς να θυσιάζεται για μένα, ο καθείς και τα όπλα του, (Αισχύλος) δηλαδή, ο καθείς με το ήθος του...     
                      

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου