Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Χθες στη βουλή κέρδισε ακόμα μια φορά η Σαπίλα...

...όσοι παρακολούθησαν χθες τη συνεδρίαση των 300 θα πρέπει να ένιωσαν θλιβεροί γελοίοι και συνάμα οργή, αγανάκτηση, θυμό, καθώς στιγμή προς στιγμή γινόταν μάρτυρες κοινοβουλευτικής ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ!!!, τόσο φανερά πια, που σωριάστηκαν και οι κιλότες και τα σώβρακα στη μοκέτα της αίθουσας.
Τόση ξετσιπωσιά, τόση γύμνια, είτε από άνδρες είτε από γυναίκες. Θα πρέπει ακόμα να ένιωσαν τη μέγιστη ντροπή διαπιστώνοντας την παντελή έλλειψη ήθους από τη μεριά της κυβέρνησης και από τη μεριά της ΔΗΜΑΡ που στάθηκαν στο γράμμα του νόμου, δηλαδή, στα δικονομίστικα τερτίπια- σαν στρουθοκάμηλοι.
Για έναν μήνα διαφορά, επειδή δεν είχαν περάσει 6 μήνες, όπως ορίζει ο νόμος, αλλά 5 μόνο, από την τελευταία πρόταση μομφής κατά της Κυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ, ο πρόεδρος της Βουλής κος Μεϊμαράκης, απέρριψε την πρόταση μομφής κατά του υπαλλήλου της Goldman Sachs, κο Στουρνάρα, αδιαφορώντας για την εγκληματική νομοθετική πράξη/ρύθμιση για τις τράπεζες.
Ο κος Στουρνάρας εξετέλεσε τις επιταγές και το έργο του- όπως ο άλλος υπάλληλος κος Παπαδήμος (PSI) και αύριο φεύγει, δεν θα βλέπομε πια συχνά το φοβισμένο πρησμένο βλέμμα του και μήτε το στρατιωτικό του α λα γερμανικά κούρεμα.
Εκείνο που μου έκανε εντύπωση ήταν η θέση του κου Κουβέλη, ο οποίος δεν συμφώνησε στην καθόλα δίκαιη πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ.
Είδαμε ακόμα μια φορά να απουσιάζει από την κρίσιμη συνεδρίαση ο Πρωθυπουργός κος Σαμαράς, και ευλόγως αναρωτήθηκαμε: μα είναι Πρωθυπουργός; Μα ακόμα και τον Γ. Α. Παπανδρέου νιώθαμε πως ήταν Πρωθυπουργός, παρίστατο, μιλούσε, άσχετα τι παρίστανε, άσχετα τι έλεγε.
Το τελευταίο κατεπειγόντως νομοσχέδιο πέρασε οριακά 151 ψήφους- έχει σημασία αυτό; Έχει και παρά έχει, όπως έγραψα χθες, όλα όσα ψήφισαν οι κυβερνήσεις των Μνημονίων είναι αντιΣυνταγματικά και με μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου δύναται να ριχνούν στον Καιάδα της ξεδιαντροπιάς μια για πάντα- θα το τολμήσουν όμως; Ιδού το πήδημα, μα πουθενά η Ρόδος.
Η κοινωνία έχει διαλυθεί, θα διαλυθεί περαιτέρω. Ο κος Βενιζέλος έμεινε μονάχος με κάτι κουτούς υπηρέτες, ο κος Σαμαράς, ενταλμένος να διαλύσει τη Ν. Δημοκρατία, τη διέλυσε, έφτιαξε μια νέα Πολιτική Άνοιξη μέσα στη Ν.Δ., και τώρα πάει για μια ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ. Συμπέρασμα: Η μετριοπαθής λαϊκή Δεξιά του Κωνσταντίνου Καραμανλή έγινε φιλελεύθερη δεξιά επί Κώστα Καραμανλή και επί Σαμαρά έγινε Ακροδεξιά, μέχρι που και η Χρυσή Αυγή στάθηκε εναντίον της Ν. Δ. με τη χθεσινή φρασεολογία της σχετικά με τη μομφή κοινώς αποδεχτή- πού φτάσαμε ε; Κοιτάξτε και τα αποτελέσματα των Δημοτικών Εκλογών στη Γαλλία- είδατε τι κάνει η ακροδεξιά της Μέρκελ; Συμπέρασμα: η κοινωνία δεν χρειάζεται ανασύσταση της ΚεντροΑριστεράς τύπου Πασόκ, αλλά ανασύσταση της Μετριοπαθούς Λαϊκής Δεξιάς τύπου Κωνσταντίνου Καραμανλή, και φυσικά την άνοδο της Αριστεράς στην εξουσία χωρίς κορώνες του χθες, αλλά του πολύ μακρινού Αύριο. 

Άλλο νομοσχέδιο νομοθετικού περιεχομένου δεν θα έρθει, με το χθεσινό έπεσε η αυλαία, οι δολοφόνοι τροϊκανοί πέτυχαν, δολοφόνησαν ένα λαό, τα αφεντικά τους τρίβουν τα χέρια ικανοποιημένοι, τώρα ο καθείς θα πάει στο πόστο που του υποσχέθηκαν, θα το δείτε...

...όπως βλέπετε το σάπιο μήλο, που πράγματι είναι μήλο, όμοιοί του οι χθεσινοί 151 σαπισμένοι.
Η χθεσινή ημέρα, ήταν μέρα καταλυτική για τα πολιτικά πράγματα της χώρας, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι γιατί όταν αρχίσουν τα χθεσινά ψηφισμένα ανάλγητα άρθρα, μαζί με αυτά που έχουν ψηφιστεί, να γίνονται πράξεις στο σώμα της κοινωνίας, που θα το γδέρνουν, δεν ξέρω που θα κρύβονται οι 151 βουλευτές.
Χθες ντράπηκα για την έλλειψη ποιότητας λόγου και ήθους, πλήν ολίγων εξαιρέσεων, του πολιτικού υπηρετικού προσωπικού, και ρωτώ: το εκλογικό σώμα θα ξανά ψηφίσει όλους αυτούς που τον τύλιξαν σε ένα βρόμικο χαρτί.
Χθες ντράπηκα για την έλλειψη ανδρισμού και τιμιότητας, εξοργίστηκα για την έλλειψη αγάπης προς τον τόπο μας, καθαροί εχθροί του θα έλεγα, από όντα που θέλουν να ονομάζονται Έλληνες και που δυστυχώς κυβερνούν θρασύδειλα κρυμμένοι πίσω από το νόμο για να καταπατήσουν το νόμο-
- πόσα αποθέματα υπομονής; Πόσα αποθέματα αυτοεξευτελισμού; Πόσα αποθέματα αναξιοπρέπειας μας έχουν απομείνει;                                


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου