Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

Σήμερα 30/03/2014 θα τελεστεί η μεγάλη συνουσία-όραμα του Μαρκησίου Ντε Σαντ...

...και το μεγάλο φαγοπότι επικίνδυνων γελοίων του Ραμπελαί στο βουλευτήριο της δύσμοιρης αυτής χώρας. Θα αποτελέσει ακόμη μία αποφράδα ημέρα όπου και θα μπει η τελική μας ταφόπλακα.
Ο κος Βενιζέλος, σε μια σπάνια στιγμή ειλικρίνειας αναφώνησε:
"το Πασόκ σάπισε", και τώρα στρίβει διά αρραβώνος με την "Ελιά", ο δε κος Σαμαράς θα αναφωνήσει: "μας σιχάθηκαν" και θα πέσει στο "Ποτάμι" της ανεγκεφαλιότητας υπό τη συνοδεία άναρθρων ανούσιων αποφθεγμάτων του μεγαλύτερου νεο-Έλληνα "φιλόσοφου" από το 1821 κου Νίκου Δήμου.
Όλη νύχτα έξυνα το κεφάλι μου να βρω από πού παράγεται η λέξη: Σκατά και σήμερα το πρωί ενώ καθαριζόμουν από τις βρομιές της χθεσινής ημέρας στο μπάνιο, έκραξα: "Εύρηκα, Εύρηκα".
Το γράφω εν πλήρη επίγνωση έχοντας τας φρένας μου ορθούς: παράγεται από τη λέξη: Βουλευτής.
Σκατά και Βουλευτής το ίδιο και αυτό.
Τα σκατά προάγουν τον βουλευτή, ο βουλευτής ποιεί σκατά και περιποιεί σκατένια πράγματα.
Χθες από την πεντακάθαρη οικία μου, καθότι ήταν η μέρα της καθαρίστριας και έχει τηλεόραση, παρακολούθησα τη συνεδρίαση των βουλευτών στο βουλωτήριο της χώρας μας.
Για μια στιγμή οσμίστηκα μια ενοχλητική μπόχα, και όσο περνούσε η ώρα, ο ένας μετά τον άλλον βουλευτή μιλούσε για τέσσερα λεπτά της ώρας κρατώντας χαρτί τουαλέτας, έχεζε επί τέσσερα λεπτά, σκουπιζόταν και καθόταν και ολοένα η μπόχα κατέκλυζε το καθαρό μου δωμάτιο.
Άκουσα τα πιο σκατένια λόγια από τα πιο σκατένια στόματα σκατένιων μυαλών, αλλιώς σκατένιας κουταμάρας.
Ήταν αδύνατο να σταθώ άλλο στο δωμάτιο, ήταν όμως αργά να δραπετεύσω, ήδη ο μαζοχισμός μου εμπολιάσθη με τη σκατ-ανίατη ασθένεια της σκατίλας και για πελώρια λεπτά, που το καθένα λεπτό βάσταγε και ώρα μπορώ να πω, αισθανόμουν πως είμαι σκατένιος.
Όπου έστρεφα το βλέμμα μου έβλεπα σκατένια πράγματα, βιβλία, καθίσματα, ηλεκρονικό υπολογιστή, όμορφα αντικείμενα, φωτογραφίες, μικρά έργα τέχνης ποιητικά ποιημένα- όλα σκατένια και το σπίτι μου να βρομά, να βρομώ και εγώ σκατά, παντού σκατά, κοίταξα από το παράθυρο το δρόμο της ζωής μου, και είδα σκατά να το κατακλύζουν, σκατά να ανεβαίνουν στις προσόψεις των κτιρίων, στα δένδρα, σκατά παντού.
Μα έτσι θα γίνει, αναρωτήθηκα, θα μας φάνε τα σκατά;
Ναι, ναι, άκουσα τη τσιριχτή φωνή του πιο υστερικού σκατένιου βουλευτή να λέει, που πράγματι μπορεί να σε τρελάνει, εμείς οι σκατένιοι θα σας φάμε γιατί είστε σκατένιοι και εσείς και εμείς τρεφόμαστε μόνο με σκατά.
Ύψωσα το βλέμμα μου στον ουρανό, έτσι σαν τελευταίο βλέμμα ελπίδας, και φευ! έβρεχε σκατά, και τότε, βλέποντας με ορθάνοιχτα μάτια, (πριν μου τα ανοίξει και κλείσει για τελευταία φορά η σκατένια ζωή), την αλγεινή πραγματικότητα κάθισα και έγραψα το παραπάνω σκατένιο παρα-κείμενο.
Σήμερα νιώθω σκατένιος, οι σκατένιοι βουλευτές θα ψηφίσουν σκατένιο νομοσχέδιο κατεπειγόντως καθότι τους έχει πιάσει διάρροια, πρέπει να τελειώνουν με τα χιλιόμετρα του εντέρου τους, πρέπει να το αδειάσουν στα κεφάλια μας, αλλιώς θα σκάσουν, μα σκάνε οι σκατένιοι από τα σκατά τους;, αναρωτήθηκα.
Όχι, δεν σκάνε, αντίθετα, το έντερό τους μακραίνει όσο ψηφίζουν βοθρώδη νομοσχέδια και μάλιστα αντισυνταγματικά, πράγμα που σημαίνει ότι, με νομοθετική πράξη, μη σκατένιων βουλευτών, δύναται να απαλειφθούν από το σώμα της συνταγματικής ιστορίας του τόπου.
Με άλλα λόγια αντιπληρωμή με το ίδιο νόμισμα- τα εχει τα κότσια ο ΣΥΡΙΖΑ; Θα δείξει...
...Ω! τι ωραίο δένδρο που είναι Παππού αυτό το δένδρο που είδες στο όνειρό σου και το φωτογράφισες στο ξύπνιο σου, και αυτό γιατί υπάρχουν και όμορφα πράγματα...και όμορφα πράγματα...         
         
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου