Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

Σταθάκης- Μηλιός- Τσακαλώτος, δεν μου αρέσουν...

_ Κ΄ εσύ ποιος είσαι;, με ρώτησε ένας από τη συντροφιά, που κρίνεις αυστηρά τους αριστερούς πολιτικούς οικονομολόγους; 
_ Ακριβώς, επειδή είναι οικονομολόγοι που ασχολούνται με την πολιτική δίχως να διακρίνω κοινωνιολογική σκέψη, είπα. 
_ Κ΄ ποιους θα ήθελες στη θέση τους; 
_ Τον Βαρουφάκη, είπα ξερά, κάθετα, οριζόντια κ΄ πλαγιαστά. 
_ Μα αυτός δεν είναι πολιτικός. 
_ Ακριβώς για αυτόν τον λόγο τον προτιμώ από τους τρεις, γιατί πρώτα σκέπτεται κοινωνιολογικά κ΄ μετά οικονομικά ή συν άμα, άλλωστε η Πολιτική κείται πέρα των πολιτικών. Μπορεί οι παραπάνω τρεις να αναφέρονται στα δεινά της κοινωνίας κ΄ να ευαγγελίζονται καλυτέρευσή της, αλλά αν δεν αλλάζεις τις δομές, μπαλώματα κ΄ περίσσιες πράξεις κάνεις και το πρόβλημα δεν λύνεται, δεν γιατρεύεται η πληγή αλλάζοντας τους επιδέσμους. Η χώρα χρειάζεται αλλαγή πορείας και όχι μικροδιορθώσεις εντός του προβλήματος που γέννησαν το σφάλμα.   
_ Βλακείες λες.
_ Το ξέρω, κ΄ εσείς υποστηρίζετε εξυπνάδες πολιτικών, γεια σας, δεν μου αρέσει η συντροφιά σας.

Κ΄ έφυγα ακόμα μια φορά θυμωμένος. Μα γιατί θυμώνω, γιατί είμαι οξύθυμος, αναρωτιόμουν στον πηγαιμό σε ένα άλλο μπαρ- δεν μπόρεσα να δώσω απάντηση- κατέληξα όμως σε ένα συμπέρασμα αυτή τη φορά που το είπα φωναχτά στον εαυτό μου: μην συμποσιάζεσαι Σκοπελίτη με άτομα που αρπάζουν έωλες ευκαιρίες, έτσι κ΄ αλλιώς μέλλον δεν έχεις, το μέλλον σου είναι το παρελθόν σου-, κ΄ ποιο είναι το μέλλον μου μέσα στο παρελθόν μου;, ρώτησα τον εαυτό μου, θα γίνεις πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, κ΄ όσες λοβιτούρες ή λαμογιές κάνεις, μη φοβάσαι, δεν θα περάσεις από δίκη, ήδη είσαι από την αρχή ΑΘΩΟΣ. Τι εννοείς!;, ψηφίστηκε τέτοιος νόμος; Καλά, δεν το πήρες είδηση, δεν το διάβασες; 
Ε! είναι να μην θυμώνω, να μην εξοργίζομαι, κ΄ κατάπια ακόμα ένα σφηνάκι. Μόλις κατέβηκε στο συκώτι μου κ΄ καταλάγιαζε η κυματοειδής αλκοόλη έγραψα τον παρακάτω στίχο αφιερωμένο εξαιρετικά στον υπουργό Πολιτισμού που ανακάλυψε την ανταγωνιστικότητα στην Τέχνη. Μα πολύ χάρηκα το φιάσκο που έπαθε στο Μέγαρο Μουσικής, Μέγαρο Πολιτισμού που του χαρίστηκαν δάνεια από τα δικά σου αποθέματα κακόμοιρε ΝεοΔημοκράτη μνημονιακέ παράφρονα πασόκε-, εμείς οι υπόλοιποι τι χρωστούσαμε στο Μέγαρο; 
Πάει τέλειωσε, δεν μπορούμε εύκολα να ξεφύγουμε από τη χαώδη ομοιότητα, μήτε από την καθημερινή αφόδευση, έχεις αναλογιστεί θλιβερό κομματόσκυλο ότι, σε κάθε σου αφόδευση κάνεις ένα βήμα προς το θάνατό σου; Παύσε λοιπόν να αφοδεύεις, έτσι κ΄ αλλιώς μέσα στα σκατά σου ζεις...
Ο παραπάνω κεραμιδόγατος το γνωρίζει καλύτερα από εσένα για αυτό και τον αποκαλούμε "εφτάψυχο".

Τι άλλο να γράψω, τι άλλο; Α! ναι, το είπε και ο Μέγας Σόρος, αυτός ο άθλιος κερδοσκόπος, που βγάζει παράδες από τους παράδες, κ΄ για να πει αυτό που έγραψα πολλές φορές, μάλλον κάτι χάνει, μάλλον η Γερμανία τον εμποδίζει να κερδίζει για να κερδίζει η ίδια: "Η ΕυροΖώνη θα σωθεί αν ξεκουμπιστεί η Γερμανία από την Ευρώπη", μα ήθελε κ' πολύ σκέψη για να ειπωθεί το προφανές; 
Ναι, ήθελε πολύ σκέψη, άλλωστε ο Ιταλός ιστορικός της οικονομίας Carlo M. Cipolla, έγραψε στο έξοχο βιβλίο του: 
" Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας", εκ. ΚΕΔΡΟΣ, μετ. Γ. Πολυκανδριώτης: 
"Σε μια χώρα που έχει πάρει την κάτω βόλτα, το ποσοστό των ηλίθιων ανθρώπων εξακολουθεί να ισούται με ηλίθιους, ωστόσο στον υπόλοιπο πληθυσμό παρατηρείται μεταξύ αυτών που κατέχουν την εξουσία μία δραματική εξάπλωση του πληθυσμού των κακοποιών με καλπάζουσα ηλιθιότητα, και μεταξύ όσων δε μετέχουν στην εξουσία, μία εξίσου ανησυχητική αύξηση του πληθυσμού των ανήμπορων ατόμων. Τέτοιες μεταβολές στη σύνθεση του μη ηλίθιου πληθυσμού αναπόφευκτα ενισχύουν την καταστροφική δύναμη του ποσοστού ηλιθίων και καθιστούν την παρακμή αναπόφευκτη. Και η χώρα πάει κατά διαόλου".                         
Είπατε τίποτα; Έχετε να προσθέσετε κάτι; Εγώ ναι.
Η φυσική αυταπάτη των πολιτικών οικονομολόγων: 
ανακαλύπτουν την ανταγωνιστικότητα στην έρημο των ηλιθίων κ΄ δεν αναρωτιούνται το πώς κ΄ γιατί βρέθηκαν σε αυτή την έρημο.   

Υ. Γ.
Ξέχασα να γράψω το στίχο για τον κ. Παναγιωτόπουλο, αντ' αυτού θα παραθέσω μια φράση του Van Gogh: 
"Δεν υπάρχει απολύτως κανείς, που να πάρει ο διάολος! που να νιώθει τι είναι ένα αρχαίο άγαλμα".  
Κύριε Παναγιωτόπουλε, ο κος George Clooney σας ζητά στο τηλέφωνο να σας δώσει μαθήματα για την ανταγωνιστικότητα στη τέχνη- ε, ναι, μιλάμε για πολύ γέλιο, γέλιο αριστοφανικό ενάντια στη γελοιότητα.       


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου