Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

Η Λίλη Ζουμπούλη κ΄ το ψεύτικο Πλεόνασμα των 1, 2 δις ευροΜάρκων...

...σήμερα θέλω να γράψω για τη φωτογράφο κ΄ ποιήτρια Λ. Ζουμπούλη, αλλά κ΄ για το Πλεόνασμα.
Γράφει η Ζουμπούλη, η γεννημένη στη Θεσ/νίκη το 1994, και σήμερα φοιτήτρια στο University of Arts London (UAL) Camberwell, αφού πρώτα μαθήτευσε στη φωτογραφική ομάδα: Stereosis, αφού πρώτα παρακολούθησε δύο σειρές σεμιναρίων του Στράτου Καλαφάτη στο Studiotessera και ένα πενταήμερο workshop του Jacob Aue Sobol.  
"...Η αντανάκλασή μου σε ξένα σώματα...βαλσαμωμένες ψυχές/ ραμμένες στο κορμί μου. Θα μυρίσω τις τρίχες των μαλλιών/ και θα αποκοιμηθώ...κρατώντας τις βλεφαρίδες τους σφιχτά στις παλάμες μου.../ θα σας πιω και δεν θα σας βγάλω από μέσα μου./ Κομμάτια από το διαμελισμένο σώμα/ ακούω την αναπνοή σας.../ χαμένη στο τσίρκο με τα τέρατα/ το μικρό κορίτσι κρύβεται τόσο καλά/ που ξέχασε το δρόμο πίσω.../ Νιώθεις τίποτα...;/ Είναι κανείς εκεί...;/ βυθίζομαι μέσα.../Αιχμαλωτίζω τις αδέσποτες αισθήσεις/ μέχρι η αρρώστα τους να σταματήσει/ να με καταβροχθίζει..."
Στο καλαίσθητο πορτοφόλιο 64 σελίδων, εκδόσεις ΑΓΡΑ, παραθέτει 48 φωτογραφίες που έμεινα άφωνος για την διεισδυτικότητά της στο να αποκαλύπτει με τόλμη και θάρρος, με σκληρή ποιητική διάθεση κ΄ πρόθεση, όχι για να σκανδαλίσει, προκαλέσει το αδηφάγο ηδονοβλεπτικό βλέμμα της εποχής, εποχή μακάβρια κ΄ εγκληματική, αλλά για να την διερευνήσει με πάθος και μεταφυσική περιέργεια. 
Η αθωότητά της είναι αφοπλιστική. Τι είναι αυτό που συμβαίνει;, φαίνεται να διερωτάται σε κάθε της στιγμή- κ΄ αυτή τη στιγμή την υλοποιεί σε εικόνα ώριμης σκέψης, μεστών αισθήσεων.
Εκεί που τη συναντώ περισσότερο, είναι εκεί που αρνείται κάθε επιρροή από την τωρινή μαζική παραγωγή εικόνων της Δύσης κ΄ σκύβει μέσα της, ανακαλύπτει τα δικά της κ΄ τα φέρνει στο φανερό, κ΄ από εδώ της λέω: "Μην αμφιβάλλεις, μη φοβάσαι για τις ικανότητές σου κ΄ για τις θέσεις/απόψεις σου".

...κ΄ τώρα πώς βλέπω το Πλεόνασμα...Ας υποθέσομε πως έχω δανειστεί χρήματα από τον Κώστα, Απόστολο, Χάρη, Δημήτρη- για να ανοίξω μια επιχείρηση. Η επιχείρηση δεν πάει καλά, σταματώ να τους πληρώνω. Η επιχείρηση έρχεται στα ίσα της, τόσα τα έξοδα, τόσες οι εισπράξεις, λίγα τα κέρδη, απολύω υπαλλήλους, κατεβάζω τους μισθούς στους υπόλοιπους, δεν πληρώνω τους προμηθευτές μου κ΄ εξακολουθώ να μην πληρώνω τους δανειστές, κ΄, Ω! του θαύματος, νάτο το πλεόνασμα που, δεν είναι άλλο από το δάνειο.Κ΄ μια μέρα έρχονται οι δανειστές, και μου λένε: 
"Εντάξει, θα επιμηκύνομε την αποπληρωμή, θα κατεβάσουμε το επιτόκιο, έτσι κ΄ αλλιώς θα κερδίσουμε από την επιμήκυνση κ΄ θα σου δώσομε άλλα 20 εκ. για να ορθοποδήσει η επιχείρησή σου, αλλά εσύ θα βάλεις λουκέτο στο εργοστάσιο παραγωγής των εξαίρετων οδοντογλυφίδων, που εσύ ως νεοΈλληνας πονηρός κ΄ τρισάθλιος στις κομπίνες έχεις βρει τρόπο να παράγεις οδοντογλυφίδες από την Ελιά, πράγμα που τις καθιστά πολλών χρήσεων κ΄ όχι για μόνο μιας φοράς, και οι τσιγκούνηδες φαγάδες, μπορούν να περάσουν ένα μήνα με μία μόνο οδοντογλυφίδα που την κρατούν στη τσέπη τους"    
"Μα θα χάσουν τη δουλειά τους 2.000 εργάτες"
"Δεν μας ενδιαφέρουν οι εργάτες, κ΄ αν είσαι τόσο ευαίσθητος, τότε αντί να παράγεις οδοντογλυφίδες από ελιά, να παράγεις από χόρτο".
Αυτό είναι το περίφημο Πλεόνασμα, που μόνο 153 υπάλληλοι το διαλαλούν ενώ 10 εκ. πολίτες γνωρίζουν ότι είναι κάλπικο, κάτι σαν μαγική εικόνα χωρίς εικόνα.
Διάβασα ότι κάθε χρόνο 30.000 τουλάχιστον νέοι θα βρίσκουν δουλειά σε αυτό που έχουν σπουδάσει! 30.000! Το πιστεύετε; Εδώ γελάνε τα αεροπλάνα και οι κότες κλαίνε.
Διάβασα ότι ο Σαμαράς προανήγγειλε πως μέχρι το 1916 θα πέσει η φορολογία στα ακίνητα γύρω στα 38%, αυτό μπορεί να το πιστέψομε γιατί, ο φόρος επί των ακινήτων συνιστά απόφαση ηλιθίων, καθώς γύρω από την οικοδομή δραστηριοποιούνται 800 επαγγέλματα- βέβαια σώθηκαν δάση, δεν τα πυρπολούμε πλέον- αυτό είναι καλό για το περιβάλλον και για την αναπνοή μας- αλλά θα ξανά αρχίσει, πού θα πάει.
Όπως βλέπετε οι ψεύτικες και έωλες υποσχέσεις θα πάνε σύννεφο λόγω εκλογών των ευρωΜαρκοληγούρηδων. 
Γεια σας παίδες, γεια σας σύντροφοι, ας είναι καλά οι κούφιες λέξεις που κούφια μυαλά τις εκσφεδονίζουν κ΄ πάνε όπου λάχει, ίσως σε άλλα κούφια μυαλά- εγώ πάντως είμαι με τη Λίλη Ζουμπούλη...    
    
            
            

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου