Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

Ο Έμπορος της Βενετίας και οι 3 Εκτελεστές της Διεθνούς Μαφίας είναι πάλι εδώ...

...πηγαίνοντας προχθές στο μπαρ Joke για να συναντήσω κάτι πολλαπλά κορίτσια, τα οποία τελικά ήταν 2, η Μέρκελ και η Λαγκάρντ, στην μπάρα καθόταν 3 γνωστοί μου, πήγα κοντά τους, είπαμε τα συνηθισμένα και λίγο πριν φύγω να καθίσω στο τραπέζι, που με χίλια βάσανα έκανα την κράτηση, μάλιστα αναγκάστηκα να δωρίσω στους ιδιοκτήτες από μια φωτογραφία που απεικόνιζαν/απεικονίζουν γυμνές ακρογιαλιές, ένας από τους δύο μου λέει, ένα λεπτό να σου πω ένα ανέκδοτο, δεν μου αρέσουν τα ανέκδοτα για αυτό και τα ξεχνώ, άσχετα αν πολλές φορές γελώ εγκάρδια και αυθόρμητα, ιδίως όταν είναι παράλογα και όχι περιπαιχτικά-, ένας αξιωματούχους/αγιοματούχους (καθότι όλοι αυτοί είναι μαυραγορίτες θρησκευόμενοι) του υπουργείου οικονομικών, διηγήθηκε το λάθος του, κατάπιε ένα χάπι viagra μαζί με lexotanil, και τι έγινε, τον ρώτησαν 2 άλλοι αξιωματούχοι/αγιοματούχοι, γαμήθηκα στον ύπνο...
Έτσι ακριβώς συμβαίνει: όλοι οι υπουργοί και οι αγιοματούχοι/αξιωματούχοι τους καταπίνουν viagra/lexotanil...
Θυμάστε τον Έμπορο της Βενετίας; Θα το θυμάστε, θυμάστε τη σκηνή που ο Εβραίος δανειστής επιμένει να αφαιρεθούν 3 λίμπρες λίπους από το σώμα του δανειζόμενου; Τη θυμάστε. Θα θυμάστε βέβαια ότι στο τέλος κέρδισε η Δημοκρατία και ο Εβραίος τα έχασε όλα, ακόμα και την φιλία των ομοεθνών του- στην εποχή μας όμως, που η Δημοκρατία βρίσκεται χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της γης και η πόρνη Τοκογλυφία σουλατσάρει, ως τσούλα που είναι, κόβοντας τα κεφάλια μας με τις σπάθες της Μέρκελ και της Λαγκάρντ, βέβαια, άλλοι κρύβονται πίσω τους, για αυτό και έχει εκνευριστεί ο Σόρος, ποιος Θεσμός ή ποια κυρά άλλη θα κατορθώσει να κερδίσει την κυρά Τοκογλυφία; 
Καθημερινά σκάνε σκάνδαλα από κλεψιές δημόσιου χρήματος. Στη χθεσινή εκπομπή του κου Τράγκα, παρακολούθησα την εξονυχιστική συνέντευξη που πήρε από τον κο Στέλιο Συρμόγλου, διευθυντής του οργανισμού, και όχι ΜΚΟ, όπως διευκρινίστηκε, "Έργο Πολιτών", ο οποίος με επιστολές και έγραφα αποκάλυψε το πώς έκαναν φτερά 500.000 ευροΜάρκα. Νά τι κατέθεσε ο κος Συρμόγλου. Ο Οργανισμός είχε έλλειμα 500.000 ευροΜάρκων και ο κος Αλογοσκούφης, ο τότε υπουργός Εθνικής Οικονομίας, του έκοψε μια επιταγή 1.000.000. Ο Οργανισμός ανήκε στο υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο και παρέλαβε τα χρήματα επί υπουργείας κου Λιάπη, ο οποίος έδωσε τις 500.000 στον Οργανισμό και οι άλλες 500.000 έκαναν φτερά και ακόμα πετούν. Πρέπει να πιστέψω όσα ελέχθησαν χθες γιατί, ο κος Συρμόγλου, γνωστός του Καραμανλή και φίλος του Σαμαρά όπως ο ίδιος κατέθεσε, προσκόμισε έγγραφα και επιστολές που έστειλε σε όλους τους υπεύθυνους, πρωθυπουργούς, υπουργούς, γραμματείς και φαρισαίους, μέχρι και σε εισαγγελείς μέχρι και στον κο Ρακιντζή- 500.000 ευροΜάρκα ακόμα πετούν πάνω από τα κεφάλια τους, εννοώ σε κάποια από τις λίστες θα βρίσκονται, και κανείς δεν κάνει έτσι με το χέρι του να τα πιάσει.
Πάω να φτιάξω τον τρίτο εσπρέσο και επιστρέφω...
...επέστρεψα, εξαίρετος ο καφές ποικιλίας arpeggio, στην προετοιμασία του στην εσπρεσιέρα Delonghi και όχι Krups, μπριιι, μακριά από γερμανικά προϊόντα, θυμήθηκα τα 140 δις κέρδη από τους φόρους που θα έχομε σε βάθος 30ετίας, και πώς το ανήγγειλε από τώρα ο πρωθυπουργίσκος, θα ζει μέχρι τότε να τα χαρεί, δαίμονά μου είπα μέσα μου, λες να έχει πουλήσει την ψυχή του στο διάολο; Μπορεί, οι πολιτικοί τα πάντα μπορούν να πωλήσουν, αφού πρώτα φιλήσουν εικονίσματα, ψάλλουν τροπάρια, και πάνω από όλα το Πάτερ υμών, για σκεφτείτε όλοι οι χριστιανοί να είχαν μόνο έναν πατέρα, τι αιμομιξία έχει πέσει στα αρχαία χρόνια, ε, και θυμήθηκα τα 5 δις που λείπουν για την ανακεφαλαιοποίηση, ακόμα μια φορά, των τραπεζών, και από πού θα τα βρούνε/πάρουνε; Μα από εμάς πάλι, θα κόψουν συντάξεις, φάρμακα κ. ά. και θα τα δώσουν στις τράπεζες, μα και χάρηκα ακόμα μια φορά που διάβασα ότι γίνονται μαζικές αναλήψεις καταθέσεων, διότι αγαπητοί αναγνώστες μου, έχομε το δικαίωμα της αυτοκαταστροφής, δεν έχουν όμως το δικαίωμα να μας καταστρέφουν, έχομε το δικαίωμα στην ευθανασία, αλλά όχι δεν θα πεθάνεις, θα βγάλουμε χρήματα και από τον αργό σου θάνατο, λένε οι τοκογλύφοι και θυμήθηκα τον κο Φαήλο Κρανιδιώτη σε μια πρόσφατη εμφάνισή του σε μια εκπομπή, που δεν τη θυμάμαι, και καθώς άκουγα τι έλεγε και πώς τα έλεγε, έβγαζε την εικόνα χρυσαυγίτη που φορά μεταξωτά πουκάμισα πρωθυπουργίσκου, το ίδιο και ο Γεωργιάδης, του οποίου η υστερική φωνή ενοχλεί τόσο πολύ την ακοή μου, τόσο πολύ που αμέσως κουφαίνομαι, πέρα και από αυτά που λέει- ξέρετε, όταν είμαστε βλάκες ένας λιγότερο βλάκας από εμάς, μπορεί να υποτιμήσει τη νοημοσύνη μας με κάθε τρόπο, διότι ο λιγότερο βλάκας από εμάς έχει τον τρόπο να οικειοποιείται τα κόλπα της κυράς Πονηράδας που έχει σύμμαχο το διάολο που ψέλνει τροπάρια φεστιβαλικής υποκρισίας...
...Μπαλόνια είναι όλοι, κάποτε θα σκάσουν, δυστυχώς και εμείς μαζί τους, όμως, στο χέρι μας είναι να μη σκάσουμε, με ποιον τρόπο; Με τη δολιοφθορά- άραγε τι μοίρασαν στη συνάντησή τους Νετανάχιου/Μέρκελ;
υ. γ.
συγνώμη, σήμερα δεν είχα έμπνευση, φταίει ο έρωτάς μου, ας είναι, αύριο έχω τα γενέθλιά μου, βλέπετε, ο χρόνος αφήνει στις πλάτες μου το βαρύ του φορτίο, και όπως έγραψε ο Φίλος μου Δημήτρης Αληθεινός: "Αν δεις το χρόνο, πες του ότι πέρασα", εκδόσεις ΕΣΤΙΑ.    
                                                  

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

Σταθάκης- Μηλιός- Τσακαλώτος, δεν μου αρέσουν...

_ Κ΄ εσύ ποιος είσαι;, με ρώτησε ένας από τη συντροφιά, που κρίνεις αυστηρά τους αριστερούς πολιτικούς οικονομολόγους; 
_ Ακριβώς, επειδή είναι οικονομολόγοι που ασχολούνται με την πολιτική δίχως να διακρίνω κοινωνιολογική σκέψη, είπα. 
_ Κ΄ ποιους θα ήθελες στη θέση τους; 
_ Τον Βαρουφάκη, είπα ξερά, κάθετα, οριζόντια κ΄ πλαγιαστά. 
_ Μα αυτός δεν είναι πολιτικός. 
_ Ακριβώς για αυτόν τον λόγο τον προτιμώ από τους τρεις, γιατί πρώτα σκέπτεται κοινωνιολογικά κ΄ μετά οικονομικά ή συν άμα, άλλωστε η Πολιτική κείται πέρα των πολιτικών. Μπορεί οι παραπάνω τρεις να αναφέρονται στα δεινά της κοινωνίας κ΄ να ευαγγελίζονται καλυτέρευσή της, αλλά αν δεν αλλάζεις τις δομές, μπαλώματα κ΄ περίσσιες πράξεις κάνεις και το πρόβλημα δεν λύνεται, δεν γιατρεύεται η πληγή αλλάζοντας τους επιδέσμους. Η χώρα χρειάζεται αλλαγή πορείας και όχι μικροδιορθώσεις εντός του προβλήματος που γέννησαν το σφάλμα.   
_ Βλακείες λες.
_ Το ξέρω, κ΄ εσείς υποστηρίζετε εξυπνάδες πολιτικών, γεια σας, δεν μου αρέσει η συντροφιά σας.

Κ΄ έφυγα ακόμα μια φορά θυμωμένος. Μα γιατί θυμώνω, γιατί είμαι οξύθυμος, αναρωτιόμουν στον πηγαιμό σε ένα άλλο μπαρ- δεν μπόρεσα να δώσω απάντηση- κατέληξα όμως σε ένα συμπέρασμα αυτή τη φορά που το είπα φωναχτά στον εαυτό μου: μην συμποσιάζεσαι Σκοπελίτη με άτομα που αρπάζουν έωλες ευκαιρίες, έτσι κ΄ αλλιώς μέλλον δεν έχεις, το μέλλον σου είναι το παρελθόν σου-, κ΄ ποιο είναι το μέλλον μου μέσα στο παρελθόν μου;, ρώτησα τον εαυτό μου, θα γίνεις πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, κ΄ όσες λοβιτούρες ή λαμογιές κάνεις, μη φοβάσαι, δεν θα περάσεις από δίκη, ήδη είσαι από την αρχή ΑΘΩΟΣ. Τι εννοείς!;, ψηφίστηκε τέτοιος νόμος; Καλά, δεν το πήρες είδηση, δεν το διάβασες; 
Ε! είναι να μην θυμώνω, να μην εξοργίζομαι, κ΄ κατάπια ακόμα ένα σφηνάκι. Μόλις κατέβηκε στο συκώτι μου κ΄ καταλάγιαζε η κυματοειδής αλκοόλη έγραψα τον παρακάτω στίχο αφιερωμένο εξαιρετικά στον υπουργό Πολιτισμού που ανακάλυψε την ανταγωνιστικότητα στην Τέχνη. Μα πολύ χάρηκα το φιάσκο που έπαθε στο Μέγαρο Μουσικής, Μέγαρο Πολιτισμού που του χαρίστηκαν δάνεια από τα δικά σου αποθέματα κακόμοιρε ΝεοΔημοκράτη μνημονιακέ παράφρονα πασόκε-, εμείς οι υπόλοιποι τι χρωστούσαμε στο Μέγαρο; 
Πάει τέλειωσε, δεν μπορούμε εύκολα να ξεφύγουμε από τη χαώδη ομοιότητα, μήτε από την καθημερινή αφόδευση, έχεις αναλογιστεί θλιβερό κομματόσκυλο ότι, σε κάθε σου αφόδευση κάνεις ένα βήμα προς το θάνατό σου; Παύσε λοιπόν να αφοδεύεις, έτσι κ΄ αλλιώς μέσα στα σκατά σου ζεις...
Ο παραπάνω κεραμιδόγατος το γνωρίζει καλύτερα από εσένα για αυτό και τον αποκαλούμε "εφτάψυχο".

Τι άλλο να γράψω, τι άλλο; Α! ναι, το είπε και ο Μέγας Σόρος, αυτός ο άθλιος κερδοσκόπος, που βγάζει παράδες από τους παράδες, κ΄ για να πει αυτό που έγραψα πολλές φορές, μάλλον κάτι χάνει, μάλλον η Γερμανία τον εμποδίζει να κερδίζει για να κερδίζει η ίδια: "Η ΕυροΖώνη θα σωθεί αν ξεκουμπιστεί η Γερμανία από την Ευρώπη", μα ήθελε κ' πολύ σκέψη για να ειπωθεί το προφανές; 
Ναι, ήθελε πολύ σκέψη, άλλωστε ο Ιταλός ιστορικός της οικονομίας Carlo M. Cipolla, έγραψε στο έξοχο βιβλίο του: 
" Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας", εκ. ΚΕΔΡΟΣ, μετ. Γ. Πολυκανδριώτης: 
"Σε μια χώρα που έχει πάρει την κάτω βόλτα, το ποσοστό των ηλίθιων ανθρώπων εξακολουθεί να ισούται με ηλίθιους, ωστόσο στον υπόλοιπο πληθυσμό παρατηρείται μεταξύ αυτών που κατέχουν την εξουσία μία δραματική εξάπλωση του πληθυσμού των κακοποιών με καλπάζουσα ηλιθιότητα, και μεταξύ όσων δε μετέχουν στην εξουσία, μία εξίσου ανησυχητική αύξηση του πληθυσμού των ανήμπορων ατόμων. Τέτοιες μεταβολές στη σύνθεση του μη ηλίθιου πληθυσμού αναπόφευκτα ενισχύουν την καταστροφική δύναμη του ποσοστού ηλιθίων και καθιστούν την παρακμή αναπόφευκτη. Και η χώρα πάει κατά διαόλου".                         
Είπατε τίποτα; Έχετε να προσθέσετε κάτι; Εγώ ναι.
Η φυσική αυταπάτη των πολιτικών οικονομολόγων: 
ανακαλύπτουν την ανταγωνιστικότητα στην έρημο των ηλιθίων κ΄ δεν αναρωτιούνται το πώς κ΄ γιατί βρέθηκαν σε αυτή την έρημο.   

Υ. Γ.
Ξέχασα να γράψω το στίχο για τον κ. Παναγιωτόπουλο, αντ' αυτού θα παραθέσω μια φράση του Van Gogh: 
"Δεν υπάρχει απολύτως κανείς, που να πάρει ο διάολος! που να νιώθει τι είναι ένα αρχαίο άγαλμα".  
Κύριε Παναγιωτόπουλε, ο κος George Clooney σας ζητά στο τηλέφωνο να σας δώσει μαθήματα για την ανταγωνιστικότητα στη τέχνη- ε, ναι, μιλάμε για πολύ γέλιο, γέλιο αριστοφανικό ενάντια στη γελοιότητα.       


Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

Silvana Mangano... www.youtube.com/watch?v=fUYnOL9eVD4‎

...πριν σας πω Καλημέρα, παρακολουθήστε το παραπάνω βίντεο κ΄ θαυμάστε αυτή την πανέμορφη γυναίκα του Ιταλικού κινηματογράφου στα χρόνια του νεορεαλισμού. Τη θυμάμαι στην πρώτη της επιτυχία 1949 "Riso Amaro", του Giuseppe De Santis. Την είδα στη Μυτιλήνη έφηβος κ΄ από τότε δεν έχανα ταινία της.
Η ομορφιά τής Silvana Mangano έφυγε πριν χρόνια, 1930-1989, Ιέρεια του Π. Π. Παζολίνι. 

Θλίβομαι αφάνταστα όταν χάνεται η Ομορφιά, όχι μόνο των ανθρώπων, που χάρη της γεννιέται μέσα μας η αίσθηση και τα πρότυπα της Ομορφιάς κ΄ του άδολου έρωτα, όπου κ΄ οι απαρχές των αναμνήσεών μας που κουβαλάμε σαν ένα βαρύ φορτίο, όχι γιατί γεράσαμε, αλλά γιατί χάθηκε η αθωότητα της Ομορφιάς, η ανάγκη μας για την Ομορφιά, όταν οι βάρβαροι κατορθώνουν κ΄ αμαυρίζουν ό,τι λαμπερό και λαμπρό θεραπεύει τις θλιμμένες μας ψυχές, αλλά δύναται να μην υπάρχει θλίψη; Όχι, και όσοι την κοινοποιούν με έργα΄ ματαιοπονούν- τίποτα δεν κατορθώνουν- πόσοι κ΄ πόσοι δεν αντίκρισαν την Ομορφιά, ε, και;, ομόρφυναν μέσα τους...μπαααα! αναίσθητοι γεννήθηκαν, αναίσθητοι έμειναν κ΄ αναίσθητοι φεύγουν- βέβαια, από την άλλη μεριά, οι αναίσθητοι είναι η αιτία που γεννιέται ένα έργο, η καταπίεση της κτηνωδίας των στους αληθινά ευαίσθητους κ΄ ελεύθερους ανθρώπους είναι που γεννά την ανάγκη τους να θαυμάζουν την Ομορφιά κ΄ να την υμνούν με έργα έχοντας την κρυφή ελπίδα, μήπως κ΄ συγκινηθούν, κ΄ λίγο αλλάξουν οι αναίσθητοι, ή οι απλοϊκοί θεατές - θυμάστε την υπέροχη σκηνή στην ταινία του Φελίνι, "Dolce Vita", πώς κοιτά ο Μαστρογιάνι την Α. Ekberg στη Fontana di Trevi;
...ε, λοιπόν, σε αυτή τη σκηνή, ο Μαστρογιάνι ήμουν εγώ κ΄ ο συνοδός χορευτής της Mangano (στο βίντεο που θα δείτε) πάλι εγώ ήμουν ως έφηβος- σήμερα στα γεράματα της εφηβείας μου, ακόμα μια φορά ερωτευμένος με μια γυναίκα που με οδήγησε στις βαθιές μου αναμνήσεις, κ΄ που στα αλήθεια νιώθω να με αγαπά, που με τράβηξε από το μανίκι λέγοντας: "Έλα εδώ, πού πας;, εδώ είμαι εγώ", κ΄ είναι τόσο λευκή, μα τόσο λευκή που σίγουρα ο Φελίνι θα την έντυνε, όπως έντυσε την Ekberg, στα μαύρα με εκείνο το καπέλο που το πήρε ο άνεμος και ξεχύθηκαν τα όμορφα μακριά μαλλιά της-, της αγαπημένης μου όμως ταιριάζουν τα κοντά και ένα μωβ γιακαδάκι στο μαύρο φόρεμα- ακριβώς στο μωβ του πανσέ, (σκέψη, υπομονή) γιατί η Ομορφιά γεννά θλίψη κ΄ η ασχήμια οργή καθώς, η Ομορφιά φεύγει, μα η ασχήμια μένει, κ΄ είναι τόση η διάρκεια της ασχήμιας που μόνο όταν κορεστεί η ίδια από την αδηφαγία της και φτάσει του σκασμού της, (στην Ύβρη) τότε παύει ανατιναζόμενη στον αέρα κ΄ τότε ξανά επιστρέφει η Ομορφιά με περισσότερα δώρα για να θυμίζει τον ονειροπόλο πως το όνειρο δεν παύει, παρ' όλους τους εφιάλτες, καθώς Όνειρο κ΄ Ομορφιά πάνε χέρι-χέρι.


             
...καλημέρα σας κ΄ χρόνια σας πολλά...ντερλικώσατε χθες κριγιάς (κρέας στα μυτιληνιά) μια που ήταν χθες "η Πέμπτη της βρομιάς", βάλατε πλυντήριο σήμερα το πρωί τα χθεσινά σας ρούχα να αποτσικνίσουν; 
Κρέας, ξίδι, αλάτι, ζάχαρη- ό,τι βλαβερά για το νου, αλλά αν δεν έχεις νου πώς να μην τρώγεις κριγιάς και ξίδι και αλάτι και ζάχαρη να χρησιμοποιείς;, εσύ που δεν ενημερώνεσαι, που δεν διαβάζεις, μόνο παρακολουθείς Mega Chanel κ΄Antenna κ΄ ψιλοδιαβάζεις ύποπτες εφημερίδες που είναι υπέρ των Μνημονίων- τα Μνημόνια αγαπητέ μου Τσικνοπέφτη, μνημονεύουν το χαμό σου, πάρτο χαμπάρι αχαμπάριαστε κ΄ αναίσθητε που για να χορτάσεις κρέας σφαγιάστηκαν όμορφα ζώα κ΄ ξέρετε φαντάζομαι ότι οι κρεατοφάγοι της Βρόμικης Πέμπτης, ψέλνουν το Πάτερ Υμών, όπως π.χ. ο πρωθυπουργίσκος Σαμαράς...κ΄ σαν βέρος Αμερικάνος που είμαι, αναφωνώ: Jesus Christ, what a lier...        

Υ. Γ.
Για να δείτε το βίντεο, μπογιατίζετε τη διεύθυνση, πηγαίνετε στη μηχανή εξερεύνησης, επικολλάτε την μπογιατισμένη διεύθυνση, κ΄ Ω! του θαύματος, αρχίζει η εικόνα να κινείται προς τα εμπρός ενώ εσείς μένετε ακίνητος, όχι, όχι, δεν μένετε ακίνητος, ακίνητο μένει το κρεατοφάγο βάρος σας ενώ, τα φτερά της καρδιάς σας ακολουθεί, τον προς τα εμπρός χρόνο της Ομορφιάς...
ανακαλύψτε την...    



Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

Το πλεόνασμα βλακείας που έγινε οικονομικό κ΄ ο Στρατηγός George Patton, ο οποίος είπε:

"Όταν ο καθείς σκέπτεται το ίδιο, τότε κανείς δεν σκέπτεται"...
Όταν έφτασα τα 25 μου χρόνια, στα τότε γενέθλιά μου, που ποτέ δεν τα γιόρταζα με χαρά, όχι γιατί μεγάλωνα, άλλωστε όταν είμαστε νέοι, πανάθεμά μας, θέλομε να μεγαλώσουμε, αλλά γιατί όλοι γιορτάζουν τα γενέθλιά τους, άρα γιατί να τα γιορτάζω κ΄ εγώ;, και τότε αποφάσισα να τα γιορτάζω κάθε 25 χρόνια με μια αρμαθιά πυροτεχνήματα και με μια εκκωφαντική μέθη, έτσι δεν έχω φτάσει ακόμα τα τρίτα μου γενέθλια, είμαι ανάμεσα στα δεύτερα και τα τρίτα, κ΄ μόνο όταν φτάσω στα πέντε θα γιορτάσω τα ολοκληρωτικά τέταρτα γενέθλιά μου, κ΄ Ω! τι ευτυχία ένιωσα χθες όταν πρόσθεσα τα ποσοστά του Πασόκ και της Χρυσής Αυγής κ΄ διαπίστωσα ότι το 17% του εκλογικού σώματος είναι εθισμένο στην απάτη και τη βία-, απατεώνες οι μεν, βίαιοι οι δε. 
Προχωρώντας στην χθεσινή ειδησεογραφία διαπίστωσα την επέλαση των Ούννων στη χώρα μου από τον Βορά κ΄ την Απόβαση από το Νότο των Εβραίων. Διαπίστωσα το τέλος της Κύπρου, διαπίστωσα το τέλος της Μακεδονίας κ΄ διαισθάνθηκα το τέλος της Θράκης- σιγά-σιγά όλα θα γίνουν, όλα αγαπημένη μου Bonheur στο ρυθμό του πένθιμου εμβατηρίου του Μάλερ, του πιο φλύαρου αισθηματικού συνθέτη, φίλου κ΄ ασθενή ενός από τους πρώτους εγκλωβιστές της σκέψης του δυτικού ανθρώπου- Φρόιντ. Μήτε ακούω τον έναν, μήτε διαβάζω τον άλλον. Άρα είμαι υγιής.
Χθες η Bonheur, μου είπε πως έχω πολλές αντιπάθειες, κ΄ πώς να μην έχω, αφού είμαι υγιής; Της ερωτοαπάντησα. 
Όταν φτάνει κανείς στο έλος της ζωής του, γιατί, τι έλος, τι τέλος, όπως τι ώρα, τι χώρα, αλλιώς: χωροχρόνος- όσα έχει κάνει του φαίνονται τόσο αστεία κ΄ μηδαμινά, που θέλει να πάρει μια βαριοπούλα, κ΄ ανάλογα, αν είναι αριστερόχειρ ή δεξιόχειρ, να τσακίσει μία από τις δύο παλάμες του, έτσι για να νιώσει βαθύτερα το γαλάζιο του ουρανού-, για ένα πράγμα λυπάμαι, όταν πια θα έχω φύγει, μετά τα τέταρτα γενέθλιά μου, που δεν θα κοιτώ το γαλάζιο του ουρανού- μου αρέσει τόσο πολύ αυτό το γαλάζιο, κ΄ τώρα δα το ομολογώ: όλες μου οι ιδέες ξεκίνησαν από αυτό το γαλάζιο- αυτό το γαλάζιο μού έφερε τον Έρωτα ανάμεσα στα δεύτερα κ΄ τρίτα γενέθλιά μου, κ΄ εγώ ο ηλίθιος δεν επινόησα μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση με σκοπό να μάθω τους εθισμένους στην απάτη συμπολίτες μου, πώς να καθαρίζουν τα κρεμμύδια χωρίς να δακρύζουν.
ΧΩΡΑ/ΩΡΑ/ ΜΗΔΕΝ/ΕΛΟΣ/ΤΕΛΟΣ/ΣΟΛΕΤ/ΣΟΛΕ/ΝΕΔΗΜ/ΑΡΩ/ΑΡΩΧ...
...τίποτα δεν θα μείνει, δεν μπορεί να μείνει κάτι γιατί ποτέ δεν μάθαμε τι είναι αυτό το κάτι που μας κρατά υγιείς: όταν σκέπτονται όλοι το ίδιο, κανείς δεν σκέπτεται τίποτα.  
Υ. Γ.
Δεν ξέρω γιατί το έγραψα το παραπάνω, ίσως γιατί δεν κοιμήθηκα διόλου καλά γιατί ένιωθα ακόμα μια φορά τη μηδαμινότητά μου, ίσως γιατί έμαθα πως έχω πολλές αντιπάθειες, ίσως γιατί το γαλάζιο, καθώς το κοίταζα χθες, μου είπε ακόμα μια φορά: είσαι μοναδικός, μην το ξεχνάς, έγινες αυτό που μπορούσες να γίνεις, κ΄ όποιος γίνεται αυτό που μπορεί να γίνει δίχως δεκανίκια, είναι μοναδικός, άφησε τους άλλους να πιστεύουν ότι είσαι κάτι, τίποτα δεν είσαι, παρά μοναδικός/μηδαμινός...  
...εγώ στα πρώτα μου γενέθλια, ένας γελοίος αντιπαθητικός φωτογράφος στην πρώτη μου εξωτερική φωτογράφιση, φωτογραφίζω τη λαχαναγορά που ήταν απέναντι στην κρεαταγορά/ψαραγορά, μια μέρα πριν την κατεδάφισή της- εντολή του Παττακού, του πρώτου που νομοθέτησε αντικαπνιστικό νόμο με την επιβολή προστίμου σε όποιον πετούσε τσιγάρο στο δρόμο- ήδη ένας φίλος του είχε ανοίξει εργοστάσιο παραγωγής κινητών σταχτοδοχείων, όπως λέμε σήμερα: κινητών τηλεφώνων, από όπου απαγορεύεται να τηλεφωνούμε καθότι παρακολουθούν τα τηλεφωνήματά μας.
Σε γνωρίζω από την όψη που με βια μετράς τη γη,
σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή- 
η Ελλάς ποτέ δεν πεθαίνει, αλλά και δεν ανασταίνεται...   
   
     
   

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Καιρός να τελειώνομε με το ευροΜάρκο και τους Γερμανούς...

Τις παρακάτω δηλώσεις της αντιπροέδρου του Die Linke, Ζ. Βάγκενκνεχτ, στην Deutsche Welle, τις αντέγραψα από το news247 

«Σαν ταύρος σε υαλοπωλείο συμπεριφέρθηκε η Τρόικα σε όλη την Ευρώπη. Η Τρόικα προκάλεσε μεγάλη δυστυχία. Έθεσε τη δημοκρατία εκτός ισχύος, διέλυσε την οικονομία και με τις επιταγές της, όχι μόνο δεν ελάφρυνε το χρέος, αλλά το διόγκωσε. Είναι πολύ εύκολο να διαπιστώσει κανείς ότι απέτυχε παταγωδώς, χάραξε λάθος πολιτική και τώρα επείγει να της αφαιρεθεί άμεσα η εξουσία από τα χέρια».

Αναφερόμενη στο πρωτογενές Πλεόνασμα.

«Οι Έλληνες απώλεσαν το 40% των εισοδημάτων
τους, πρόκειται για μια δραματική εξέλιξη που όμοιά της δεν έχει γίνει σε καμιά άλλη χώρα σε καιρό ειρήνης. Εάν συνυπολογίζαμε και τους τόκους, τότε το χρέος θα ήταν το ίδιο υψηλό. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Αυτή η πολιτική είναι εντελώς λανθασμένη».

Εξηγεί δε την απόφαση του κόμματός της να καταψηφίσει τα πακέτα στήριξης για στην Ελλάδα.

«Οι πόροι από τα ταμεία στήριξης δεν έφτασαν ποτέ στην Ελλάδα, το 94% των πάνω από 200 δισ. ευρώ διοχετεύτηκε στους επενδυτές και στις τράπεζες -με αυτά τα χρήματα δηλαδή δεν στηρίξαμε τις ελληνικές συντάξεις, το ταμείο ανεργίας, δεν έγιναν επενδύσεις στη χώρα, αλλά πήγαν σε πλούσιους, οι οποίοι μέχρι τότε έπλεαν σε πελάγη ευτυχίας για τους υψηλούς τόκους από την Ελλάδα, για να καλύψουν στην ουσία τις απώλειές τους. Αυτή την πολιτική την απορρίπτουμε, κυρίως επειδή συνδέεται με άγρια μέτρα λιτότητας, δεν λειτούργησε. Το χρέος είναι υψηλό. Αυτό δείχνει ότι η πολιτική που ακολουθήθηκε στην Ελλάδα δεν ήταν για τους ανθρώπους αλλά για τις τράπεζες».

«Έχω πειστεί ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από ένα νέο κούρεμα, το χρέος είναι πολύ υψηλό για να είναι βιώσιμο. Απλά προσπαθούν να αγοράσουν χρόνο. Βέβαια, το πρόβλημα είναι ότι ενδεχόμενο “κούρεμα” θα έπληττε τους Ευρωπαίους φορολογούμενους, από τη στιγμή που μεγάλο τμήμα του ελληνικού χρέους έχει κρατικοποιηθεί. Αλλά για αυτό ευθύνεται η ευρωπαϊκή πολιτική, που θα πρέπει να αναλάβει τώρα και τις συνέπειες. Ήταν μια παραπλανητική πολιτική, απαίτησαν μειώσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, μαζικές απολύσεις στο δημόσιο και ιδιωτικοποιήσεις, χωρίς να ασκήσουν καμιά πίεση στην ελληνική οικονομική ελίτ που ευθύνεται για αυτήν την καταστροφή και να την πιέσουν να αναλάβει το κόστος της κρίσης με ένα τσουχτερό κεφαλαιακό φόρο. Η κρίση του ευρώ δεν έχει ξεπεραστεί γιατί δεν έχει αντιμετωπιστεί στις ρίζες της. Χώρες, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ιρλανδία συνεχίζουν να είναι υπερχρεωμένες, λιγότερο ή περισσότερο, και το γεγονός ότι τα ελλείμματα μειώθηκαν δεν οφείλεται στο ότι ξαφνικά έγιναν περισσότερο ανταγωνιστικές, αλλά στην κατάρρευση των επενδύσεων και της κατανάλωσης, και μαζί τους και των εισαγωγών».

Για τον Αλέξη Τσίπρα, η κ. Βάγκενκνεχτ είπε.


«Πρόκειται για εξαιρετικά χαρισματικό πολιτικό, εξαιρετικά δραστήριο, ο οποίος δεν έρχεται από το βούρκο των παλαιών διεφθαρμένων κομμάτων, αλλά εκπροσωπεί μια νέα φρέσκια πολιτική. Δεν ξέρω πόσο ακόμη η ελληνική κυβέρνηση θα αρνείται νέες εκλογές, θα εξαρτηθεί και από την έκβαση των ευρωεκλογών. Νομίζω όμως ότι η πολιτική που θα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ θα έφερνε περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη και περισσότερα κοινωνικά στοιχεία. Και κυρίως θα αντιμετώπιζε την Τρόικα και τη Γερμανία με περισσότερο τσαγανό, από ό,τι κάνει η νυν κυβέρνηση».

Υ. Γ.
Οι δομές της οικονομίας μας δεν αντέχουν το ευροΜάρκο, ας το πάρομε χαμπάρι, μας εγκλώβισαν οι ανεγκέφαλοι άπληστοι δυστυχισμένοι Γερμανοί- ψηφίστε εναντίον τους στις ευροεκλογές-, χρησιμοποιώ το "ο" και όχι το "ω", γιατί αυτή δεν είναι Ευρώπη-, προσθέτω δε ότι συμφωνώ απόλυτα με τη Γερμανίδα αντιπρόεδρο του κόμματος της Αριστεράς, κ΄ από τη μεριά μου αφιερώνω τα λόγια της στους κυρίους Σταθάκη, Μηλιό, Τσακαλώτο, οικονομικοί εγκέφαλοι του ΣΥΡΙΖΑ, καθότι δεν συμφωνώ διόλου μαζί τους, αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν την αιτία της δόλιας κρίσης- Συνθήκη του Μάαστριχτ- κ΄ να την καταγγείλουν, όπερ σημαίνει ότι είναι, ή τυφλοί ή συμβιβασμένοι με την πραγματικότητα των τραπεζών...
      

Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

Η Λίλη Ζουμπούλη κ΄ το ψεύτικο Πλεόνασμα των 1, 2 δις ευροΜάρκων...

...σήμερα θέλω να γράψω για τη φωτογράφο κ΄ ποιήτρια Λ. Ζουμπούλη, αλλά κ΄ για το Πλεόνασμα.
Γράφει η Ζουμπούλη, η γεννημένη στη Θεσ/νίκη το 1994, και σήμερα φοιτήτρια στο University of Arts London (UAL) Camberwell, αφού πρώτα μαθήτευσε στη φωτογραφική ομάδα: Stereosis, αφού πρώτα παρακολούθησε δύο σειρές σεμιναρίων του Στράτου Καλαφάτη στο Studiotessera και ένα πενταήμερο workshop του Jacob Aue Sobol.  
"...Η αντανάκλασή μου σε ξένα σώματα...βαλσαμωμένες ψυχές/ ραμμένες στο κορμί μου. Θα μυρίσω τις τρίχες των μαλλιών/ και θα αποκοιμηθώ...κρατώντας τις βλεφαρίδες τους σφιχτά στις παλάμες μου.../ θα σας πιω και δεν θα σας βγάλω από μέσα μου./ Κομμάτια από το διαμελισμένο σώμα/ ακούω την αναπνοή σας.../ χαμένη στο τσίρκο με τα τέρατα/ το μικρό κορίτσι κρύβεται τόσο καλά/ που ξέχασε το δρόμο πίσω.../ Νιώθεις τίποτα...;/ Είναι κανείς εκεί...;/ βυθίζομαι μέσα.../Αιχμαλωτίζω τις αδέσποτες αισθήσεις/ μέχρι η αρρώστα τους να σταματήσει/ να με καταβροχθίζει..."
Στο καλαίσθητο πορτοφόλιο 64 σελίδων, εκδόσεις ΑΓΡΑ, παραθέτει 48 φωτογραφίες που έμεινα άφωνος για την διεισδυτικότητά της στο να αποκαλύπτει με τόλμη και θάρρος, με σκληρή ποιητική διάθεση κ΄ πρόθεση, όχι για να σκανδαλίσει, προκαλέσει το αδηφάγο ηδονοβλεπτικό βλέμμα της εποχής, εποχή μακάβρια κ΄ εγκληματική, αλλά για να την διερευνήσει με πάθος και μεταφυσική περιέργεια. 
Η αθωότητά της είναι αφοπλιστική. Τι είναι αυτό που συμβαίνει;, φαίνεται να διερωτάται σε κάθε της στιγμή- κ΄ αυτή τη στιγμή την υλοποιεί σε εικόνα ώριμης σκέψης, μεστών αισθήσεων.
Εκεί που τη συναντώ περισσότερο, είναι εκεί που αρνείται κάθε επιρροή από την τωρινή μαζική παραγωγή εικόνων της Δύσης κ΄ σκύβει μέσα της, ανακαλύπτει τα δικά της κ΄ τα φέρνει στο φανερό, κ΄ από εδώ της λέω: "Μην αμφιβάλλεις, μη φοβάσαι για τις ικανότητές σου κ΄ για τις θέσεις/απόψεις σου".

...κ΄ τώρα πώς βλέπω το Πλεόνασμα...Ας υποθέσομε πως έχω δανειστεί χρήματα από τον Κώστα, Απόστολο, Χάρη, Δημήτρη- για να ανοίξω μια επιχείρηση. Η επιχείρηση δεν πάει καλά, σταματώ να τους πληρώνω. Η επιχείρηση έρχεται στα ίσα της, τόσα τα έξοδα, τόσες οι εισπράξεις, λίγα τα κέρδη, απολύω υπαλλήλους, κατεβάζω τους μισθούς στους υπόλοιπους, δεν πληρώνω τους προμηθευτές μου κ΄ εξακολουθώ να μην πληρώνω τους δανειστές, κ΄, Ω! του θαύματος, νάτο το πλεόνασμα που, δεν είναι άλλο από το δάνειο.Κ΄ μια μέρα έρχονται οι δανειστές, και μου λένε: 
"Εντάξει, θα επιμηκύνομε την αποπληρωμή, θα κατεβάσουμε το επιτόκιο, έτσι κ΄ αλλιώς θα κερδίσουμε από την επιμήκυνση κ΄ θα σου δώσομε άλλα 20 εκ. για να ορθοποδήσει η επιχείρησή σου, αλλά εσύ θα βάλεις λουκέτο στο εργοστάσιο παραγωγής των εξαίρετων οδοντογλυφίδων, που εσύ ως νεοΈλληνας πονηρός κ΄ τρισάθλιος στις κομπίνες έχεις βρει τρόπο να παράγεις οδοντογλυφίδες από την Ελιά, πράγμα που τις καθιστά πολλών χρήσεων κ΄ όχι για μόνο μιας φοράς, και οι τσιγκούνηδες φαγάδες, μπορούν να περάσουν ένα μήνα με μία μόνο οδοντογλυφίδα που την κρατούν στη τσέπη τους"    
"Μα θα χάσουν τη δουλειά τους 2.000 εργάτες"
"Δεν μας ενδιαφέρουν οι εργάτες, κ΄ αν είσαι τόσο ευαίσθητος, τότε αντί να παράγεις οδοντογλυφίδες από ελιά, να παράγεις από χόρτο".
Αυτό είναι το περίφημο Πλεόνασμα, που μόνο 153 υπάλληλοι το διαλαλούν ενώ 10 εκ. πολίτες γνωρίζουν ότι είναι κάλπικο, κάτι σαν μαγική εικόνα χωρίς εικόνα.
Διάβασα ότι κάθε χρόνο 30.000 τουλάχιστον νέοι θα βρίσκουν δουλειά σε αυτό που έχουν σπουδάσει! 30.000! Το πιστεύετε; Εδώ γελάνε τα αεροπλάνα και οι κότες κλαίνε.
Διάβασα ότι ο Σαμαράς προανήγγειλε πως μέχρι το 1916 θα πέσει η φορολογία στα ακίνητα γύρω στα 38%, αυτό μπορεί να το πιστέψομε γιατί, ο φόρος επί των ακινήτων συνιστά απόφαση ηλιθίων, καθώς γύρω από την οικοδομή δραστηριοποιούνται 800 επαγγέλματα- βέβαια σώθηκαν δάση, δεν τα πυρπολούμε πλέον- αυτό είναι καλό για το περιβάλλον και για την αναπνοή μας- αλλά θα ξανά αρχίσει, πού θα πάει.
Όπως βλέπετε οι ψεύτικες και έωλες υποσχέσεις θα πάνε σύννεφο λόγω εκλογών των ευρωΜαρκοληγούρηδων. 
Γεια σας παίδες, γεια σας σύντροφοι, ας είναι καλά οι κούφιες λέξεις που κούφια μυαλά τις εκσφεδονίζουν κ΄ πάνε όπου λάχει, ίσως σε άλλα κούφια μυαλά- εγώ πάντως είμαι με τη Λίλη Ζουμπούλη...    
    
            
            

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

Η σημερινή ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου- αλλιώς ημέρα του Φαλλού και του Αιδοίου...

...δύο ιερών μελών του σώματός μας, υπάρχει κ΄ ένα δεύτερο στον καθένα μας: η Ψυχή, άλλωστε ο Έρωτας πάντα νέος με νέα φτερά συμβολίζει την Ψυχή γιατί πάντα η Ψυχή είναι νέα, κ΄ μου άρεσε που οι δυτικοί έδωσαν το όνομα Βαλεντίνο, που ηχητικά τουλάχιστον με οδηγεί στη λέξη: Valliant, γενναίος, άρα ο Έρως είναι γενναίος-, μπορεί όμως να είναι στην εποχή μας των 300 ελεεινών ευροΜάρκων; Στην εποχή της ανασφάλειας κ΄ του στραγγαλισμού των νέων; Στην εποχή της οικονομικής γερμανικής δικτατορίας ανά την Ευρώπη, μα περισσότερο στον ανοχύρωτο τόπο μας; Θα έλεγα, ΝΑΙ, άλλωστε ο Έρωτας είναι παιδί του Πλούτου κ΄ της Πενίας- εμπρός λοιπόν νέοι, μεσήλικες, ώριμοι, ξεχυθείτε προς τη μεγάλη Συνουσία, να γίνει ποταμός το σπέρμα κ΄ να πνίξει όλους τους ανέραστους και αντιερωτικούς μανιακούς εχθρούς της ηδονής σήμερα που είναι η μέρα του Έρωτα, γυναίκες, άνδρες, γδυθείτε, πετάξετε τα μεταξωτά ενδύματα του Πλούτου κ΄ έτσι γυμνοί κ΄ απόγυμνοι κ΄ γενναίοι απολαύστε τον Πλούτο της Φτώχειας- κ΄ παρελάστε στην οδό Σκουφά, Πανεπιστημίου, Ακαδημίας, Σταδίου, σε όλους τους κήπους και αλσύλλια αγκαλιά με τον/την σύντροφό σας κ΄ γαμήστε τους ανέραστους, δυστυχείς, από όποια γειτονιά, πόλη, χώρα προέρχονται- ας δοξαστεί ο Έρωτας στα χρόνια της γερμανικής χολέρας που μας την έφεραν δωσίλογοι κ΄ ανθέλληνες. 
Γλυκιά μου Αγαπούλα, Πασχαλίτσα μου, ΛευκοΘεά μου, θα μου ανοίξεις σήμερα τα πόδια σου να έμπω στην Ψυχή σου κ΄ να κουρνιάσω; Να απολαύσω τις ροές του αιδοίου σου κ΄ να τις χαρώ; Ροές ευγνωμοσύνης προς το Πλούτο της Ζωής, γιατί η Ζωή από τον Έρωτα γεννήθηκε κ΄ με τον Έρωτα πεθαίνει.
Αγάπη μου, που μόνο εσύ ξέρεις να λαλείς αυτή τη λέξη: Αγάπη! Έρωτά μου μοναδικέ, Σωτήρα της ζωής μου, με τις ανάσες σου ανασαίνω, με τις ματιές σου ανεβαίνω τα υψηλότερα όρη, με τα αγγίγματά σου ζωντανεύει το κορμί μου και συναντώ τον εαυτό μου, γιατί ο εαυτός μου δεν είναι παρά Εσύ κ΄ ο εαυτός σου δεν είναι παρά Εγώ. Ναι, όφειλες να ερχόσουν, όφειλα να σε περίμενα, φτάσαμε στο σημείο του αδιέξοδου κύκλου, σημείο που έπρεπε να θρυμματίζαμε για χάρη της ζωής, κ΄ το θρυμματίσαμε κ΄ ενωθήκαμε. Δεν υπάρχει πια αδιέξοδος κύκλος, υπάρχει μόνο η σπείρα που ανεβαίνομε και ολοένα θα ανεβαίνομε γιατί έχομε φαντασία κ΄ ο φόβος δεν έχει σχέση με μας, η ανασφάλεια δεν έχει σχέση με μας, η ανέχεια, η πείνα, δεν έχει σχέση με μας, ο φθόνος, η κακία, δεν έχει σχέση με μας, ο έρωτάς μας ξεκίνησε από το σεβασμό, την εκτίμηση, την καλοσύνη, ξεκίνησε από τη μέγιστη καθαρή Ηδονή που οδηγεί στην Ψυχή/Έρωτα, χρόνια έμενε περιφρονημένη γιατί μας κύκλωναν θεσμοί καταπίεσης και ανούσια "πρέπει" κ΄ "ντροπές" κ΄ "φόβους".
Ας γίνει κ΄ ας μείνει ο Έρωτάς μας παιδί του Έρωτα μέσα στο δικό μας ανθεκτικό κέλυφος, ας περιφρονούμε τους ελεεινούς και αχάριστους προς την Ομορφιά της ζωής, προς τη Γαλήνη που χαρίζει το Πνεύμα της- γιατί Ζωή χωρίς Πνεύμα σημαίνει Γερμανός- σημαίνει τράπεζα, σημαίνει τοκογλύφος, σημαίνει τόκος, σημαίνει χρηματιστής, σημαίνει εκκλησία, φόνος, αναλγησία, και είναι γνωστό πως ο Έρωτας σημαίνει Ζωή, Πνεύμα...
...εμπρός όλοι μαζί για τη μεγάλη συνουσία κ΄ να αφήσουν οι άνδρες το σπέρμα τους κ΄ οι γυναίκες τις ροές τους να ξεχυθούν έξω από τις τράπεζες, έξω από τα περιφραγμένα με ατσάλινους τοίχους σπήλαια συνωμοτών-, ο Πλούτος των πλουσίων είναι τόσο φτωχός, όσο μια ύαινα- τρώει τα αποφάγια- ο πλούτος του Έρωτα είναι τόσο πλούσιος, που ένα φιλί του, ένα βλέμμα του, ένα άγγιγμά του οδηγεί τη Ζωή στο Πνεύμα της...
...για έναν τέτοιον Έρωτα είμαστε γεννημένοι...
"L' Origin du Monde", G. Courbet
                  
                      

Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

Το στρατόπεδο συγκέντρωσης Ελλαδανιστάν και ο κος Στουρνάρας...

...ο οποίος δήλωσε πριν λίγες ημέρες ότι η Τρόικα έκανε λάθος στους υπολογισμούς, κ΄ ευθύς θυμήθηκα κάτι παλιές του δηλώσεις, όπως, όλα πάνε καλά, πάμε καλά, το πρόγραμμα δουλεύει, αυτό χρειαζόταν η χώρα μας κ΄ άλλα πολλά θετικά για το σφίξιμο της θηλιάς στο λαιμό μας κ΄ για την τοποθέτηση του γερμανικού συρματοπλέγματος γύρω από τις γειτονιές κ΄ γενικότερα στη χώρα μας, κ΄ οι υπηρέτες τους καλά κρατούν, κ΄ είδα τον Σαμαρά, Βενιζέλο, Στουρνάρα να απλώνουν γύρω μου το ατσάλινο συρματόπλεγμα-, τώρα κάποιος πρέπει να ρωτήσει τον τελευταίο: "όταν δήλωνες τα θετικά του δόλιου σχεδίου της Τρόικας, ήσουν υπηρέτης ή ηλίθιος".
Οι Γερμανοί, αυτός ο δυστυχής λαός, λατρεύει τα στρατόπεδα, τους αρέσει να μαντρώνουν ανθρώπους σαν να είναι σακιά με πατάτες- είμαστε σακιά με πατάτες, ρωτώ; Δεν θα απαντήσω, είμαι θλιμμένος, και όταν είμαι θλιμμένος η γλώσσα μου είναι τόσο υβριστική που κ΄εγώ ο ίδιος δεν την αντέχω, και αυτό γιατί χθες παρακολούθησα την εκπομπή "360 μοίρες" στο ΆΛΦΑ κανάλι, μιας άξιας δημοσιογράφου, τη Σοφία Παπαϊωάννου, με θέμα τους μετανάστες δεύτερης γενιάς, δηλαδή για τα παιδιά που γεννήθηκαν εδώ και που σήμερα είναι 20 ετών και δεν μπορούν ούτε να μείνουν, ούτε να φύγουν, είναι στον αέρα. Κ΄ είδα άξια παιδιά που θέλουν να σπουδάσουν στο εξωτερικό και δεν μπορούν γιατί δεν τους δίνεται Ιθαγένεια, που θέλουν να μείνουν στη χώρα μας, που τη θεωρούν Πατρίδα τους κ΄ την αγαπούν παραπάνω από την υποτιθέμενη πλέον δική τους χώρα, που μιλούν τα Ελληνικά καλύτερα από τον Βενιζέλο και από κάθε άλλον πολιτικό, ιδίως πασόκο, κ΄ οι παρατηρήσεις τους κ΄ τα λόγια τους ήταν τόσο σωστά και λογικά, τόσο ανθρώπινα, που ράγισε η καρδιά μου. Μα τόσο ανάλγητοι είμαστε; Τόσο λιπόψυχοι, τόσο αγράμματοι, τόσο ελεεινά και τρισάθλια λαμόγια; Ε, λοιπόν, το λέω: "Είμαστε δυστυχισμένοι και αγράμματοι και απαίδευτοι νεοΈλληνες κ΄ οι μετανάστες δεύτερης γενιάς είναι Έλληνες στο Πνεύμα, κάτι που λείπει από πολλούς από εμάς τους ελληνάρηδες δογματικοί χριστιανοί. 
Μια μετανάστρια είπε αυτό που ήθελα να ακούσω, αυτό που λέω συνέχεια κ΄ εγώ: "Θέλω να νιώθω ότι είμαι Άνθρωπος", κ΄ ήθελα να την πάρω μια ανθρώπινη αγκαλιά για να νιώσει ότι δεν είναι μόνη ανάμεσα στις ύαινες κ΄ τα τσακάλια που θέλουν ή νομίζουν ότι είναι άνθρωποι.
Ντροπή σας χυδαίοι κυβερνώντες, ανθέλληνες νεοέλληνες, ντροπή σας, καλά σας κάνουν οι Γερμανοί και σας τα παίρνουν όλα, και πάνω από όλα την αξιοπρέπειά σας.
Πάω παρακάτω. Γιατί οι φασίστες ή απομεινάρια του φασισμού, έχουν ξυρισμένα κεφάλια ή είναι φαλακροί και άσχημοι; 
Γιατί οι αριστεροί, απομεινάρια της αριστεράς, έχουν πλούσια κώμη και γένια, κ΄ είναι όμορφοι κ΄ είναι άσχημοι; 
Γιατί οι περισσότεροι αντιφρονούντες, ίσως αναρχικοί, είναι όμορφοι, κ΄ μόνο όμορφοι, πλην ολίγων εξαιρέσεων; 
Γιατί οι παπάδες είναι χοντροί στα λόγια τους και στο σώμα τους, πλην ολίγων εξαιρέσεων;
Γιατί οι πολιτικοί μας είναι αφασικοί κ΄ δεν γνωρίζουν την Ελληνική γλώσσα;
Γιατί αυτός ο ευλογημένος τόπος γεννά προδότες, δωσίλογους, φοβισμένους υπηρέτες; 
Στη τσέπη μου έχω 10 γαμημένα ευροΜάρκα για να περάσω πέντε ημέρες: 2 ελεεινά τοκογλυφικής προέλευσης νομίσματα για κάθε ημέρα, όμως νιώθω πολύ καλά και σκέπτομαι πως δεν είναι η έλλειψη νομισμάτων που με οργίζει ή θλίβει, αλλά η ανανδρία όλων αυτών που με περιτριγυρίζουν, οι θεσμοί που δεν λειτουργούν, που δεν αναλαμβάνουν ευθύνες που τους αναλογούν, όλων αυτών που πίστευα ότι ήταν κοντινοί μου, πλην ολίγων εξαιρέσεων, κ΄ έτσι είμαι υποχρεωμένος να γράψω: 
"Οι μετανάστες δεύτερης γενιάς θα μας απελευθερώσουν, οι μετανάστες αυτοί, σαν κ΄ αυτούς που είδα κ΄ άκουσα χθες, δείχνουν το δρόμο να γίνομε άνθρωποι.
Πολλοί αναίσθητοι, που πιθανό να με διαβάσουν, ίσως μονολογήσουν πως αρκετό συναίσθημα έπεσε σήμερα στο γράψιμό μου, δεν με νοιάζει, αφού έτσι νιώθω κ΄ εγώ: ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ στη χώρα μου αφού, δεν είναι πια χώρα μου, παρά ένα ξέφραγο αμπέλι που απουσιάζει ο Διόνυσος κ΄ ο Απόλλων, κ΄ ευτυχώς που νιώθω έτσι, με διακατέχει μια ελπίδα κ΄ όχι ψευδαίσθηση- Έλληνες είναι οι μετανάστες δεύτερης γενιάς. Καθίκια, είτε της γελοίας Δεξιάς είτε της ανόητης Αριστεράς είτε της ηλίθιας Σοσιαλιστικής Δημοκρατικής Αριστεράς είτε της αγράμματης ΚεντροΑριστεράς, θα κερδίσετε το κλαδί της ελιάς όταν νιώσετε κ΄ εσείς κάτοικοι μιας αφιλόξενης χώρας' χώρα του Ξένιου Δία...
Σήμερα δεν θα παραθέσω φωτογραφία, δεν φωτογραφίζω πια- μόνο ονειρεύομαι κ΄ εύχομαι τον μαζικό θάνατο όλων των υπαιτίων της άθλιας κατάστασης που μας έφεραν- όπου η κατάθλιψη μάς έχει γονατίσει, η οργή μάς έχει εξουθενώσει, ο θυμός μάς έχει ποδηγετήσει, η ανέχεια μάς έχει εξαρθρώσει...
Γεια σας άξιοι Μετανάστες της δεύτερης γενιάς- εσείς λαμπρύνετε τη φυλή μας΄ φυλή που πρώτη δίδαξε τον ΚΟΣΜΟΛΙΤΙΣΜΟ...                                           

Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

Ο κος Σαμαράς, τον ξέρετε, είναι ο πρωθυπουργός μας...

...υποσχέθηκε 440.000 χιλιάδες θέσεις εργασίας μέχρι το 1916. Όταν το διάβασα είπα μέσα μου: "Επιτέλους!, νά και μια αλήθεια που είπε". Όσο για το πλεόνασμα που διατυμπανίζει, πέρα που είναι πλαστό, όπως το ευρώ της Ρουμανίας, αλλά δεν πρέπει να αναρωτηθούμε από ποιες επενδύσεις και από ποιες εξαγωγές;
Τέλος πάντων, εγώ χαίρομαι την ευτυχία που είμαι πάλι εδώ και αυτό γιατί ο εγγονός μου Πάρις μου έκανε δώρο για τη νέα Χρονιά έναν ηλεκτρονικό εγκέφαλο υπολογιστή που ο ίδιος κατασκεύασε. Ναι, ένα παιδί 15 ετών κατασκεύασε εγκέφαλο, πιστοποιώντας αυτό που έγραψε ο Nobert Wiener πως ο ηλεκτρονικός εγκέφαλος είναι απομίμηση του ανθρώπινου εγκεφάλου, και μάλιστα με περισσή επιβεβαίωση-, επειδή μου έβαλε νέα προγράμματα που με έβγαλαν από το γνώριμό μου ηλεκτρονικό περιβάλλον, του είπα σε μια στιγμή: 
Πάρι, το δικό σου μυαλό είναι διαφορετικό από το δικό μου, το δικό μου είναι αρκετά γερασμένο, δεν τα καταλαβαίνω όλα όσα μου λες και πώς είναι εύκολα
-Όχι, Παππού, δεν έχεις διαφορετικό μυαλό, μήτε γερασμένο, θα τα μάθεις, θα τα συνηθίσεις"
Πόσο δίκιο είχε ο Πάρις. Παιδεύτηκα βέβαια, αλλά άξιζε τον κόπο, πέρα που γύμνασα το μυαλό μου απομακρυνόμενος αρκετά από την ασθένεια του Αλτσχάιμερ- όσο γυμνάζεις τους μυς του μυαλού, τόσο και πιο δυνατά μπράτσα και γροθιές αποκτάς, καθώς το μυαλό δυναμώνει (μας το απόδειξε και ο Sam Pekinpah στην ταινία του "Straw Dogs") κάθε μάζα, κάθε όχλο, κάθε λαό- άρα οι πολιτικοί δεν εξασκούν διόλου το μυαλό τους για αυτό τρέμουν μπρος την αλήθεια, και ποια είναι η αλήθεια; Το γράφω και εγώ: "Αληθινό είναι εκείνο που δεν αποκαλύπτει την ψευτιά, αντίθετα την αποκρύπτει, για αυτό και τόση υποκρισία και φοβία".
Και ποια είναι η ψευτιά μας; Απαντώ: η υποτιθέμενη ψευτιά μας.

Ωραία, λοιπόν, τι θα φάμε σήμερα; Εγώ θα φάω ρεβίθια με παστή ρέγκα και μετά αποξηραμένα σύκα, είναι ένα από τα καλύτερα γεύματα που πάντα με χαρά απολαμβάνω καθότι δίνουν υγεία στο νου μου και δύναμη στο σπέρμα μου, άλλωστε οι μικρούτσικοι σπόροι του σύκου μοιάζουν με σπερματοζωάρια-, εδώ πρέπει να πω πως οι γυναίκες πρέπει να γεύονται συχνά αβοκάντο γιατί κάνει καλό στη μήτρα και γιατί ο όμορφος αυτός εύγευστος καρπός έχει το σχήμα της μήτρας και γιατί χρειάζεται ακριβώς 9 μήνες για να ωριμάσει, όσο ακριβώς η κύηση, άσχετα αν εγώ κυοφορήθηκα 10 μήνες και όταν μεγάλωσα μου είπαν ότι δεν ήθελα να βγω από την πρησμένη κοιλιά της μάνας μου, και γιατί παρακαλώ να γεννιόμουν, για να ζηλεύω, όπως πράγματι ζηλεύω τους άξιους τενίστες; Αφού δεν θα γινόμουν τενίστας, τότε γιατί γεννήθηκα; Α! ξέρω, ξέρω, για να βλέπω εφιάλτες, πάντως αυτό που είδα τις προάλλες δεν ήταν εφιάλτης, μήτε αλλόκοτο όνειρο. 
Καθώς πήγαινα να αγοράσω ένα δίσκο σε βινύλιο για δώρο στα σημερινά γενέθλια του γιου μου, εκεί στην οδό Δελφών είδα ένα τύπο καλοντυμένο να κάθεται σε ένα μικρό καθισματάκι, από αυτά που κουβαλούμε ως θεατές στην Επίδαυρο, δίπλα του είχε στεριώσει μια ομπρέλα καθότι έβρεχε, είχε τοποθετήσει ψωμί στο αγκίστρι το οποίο παρέσερνε το νερό της βροχής στο ρείθρο. 
Ναι! ψάρευε. Δυστυχώς δεν είχα μαζί μου τη φωτογραφική μηχανή- δυστυχώς.
Είχε ένα περίλυπο ύφος και δεν έδινε σημασία τους περαστικούς.
Μου θύμισε τον Διογένη τον Κυνικό, που όταν τον είδαν οι Αθηναίοι να αυνανίζεται στην αγορά και τον επέπληξαν, εκείνος απάντησε; "Μακάρι να περνούσε και η πείνα έτσι εύκολα". 
Το παραπάνω αφιερωμένο εξαιρετικά στον κο Στουρνάρα, είμαι σίγουρος πως δεν ξέρει να ψαρεύει, η GoldMan Sachs όμως ξέρει..
                    Για την Bonheur, τίποτα άλλο, εκείνη ξέρει...