Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014

Ε, Ψιτ! κύριε Σηφουνάκη, είστε ακόμα Πασόκ;...

...δηλαδή, είστε ΣοσιαλοΔημοκράτης, δηλαδή, ΚοινωνικοΔημοκράτης;, ή ΣοσιαλοΔεξιός, ΚοινωνικοΔεξιός;, ΔεξιοΑριστερός, ΑριστεροΔεξιός, όπως ακριβώς ο ΔΗΜ-οκρατικόςΑΡριστερός κύριος τάδε με το μπουφάν του φωτογράφου ή σαν τον περιφερόμενο ευτραφή από κόμμα σε κόμμα ή σαν τον μουστακάκια πρώην εκκωφαντικό αριστερό με την κοινωνικοεπαναστατική του σκέψη έξω από το κρανίο ή σαν τους άγνωστους 58 της ΚεντροΑριστεράς, (κύριε Χριστοδουλάκη, απομακρυνθείτε από τους 57, σας θεωρώ σοβαρό επιστήμονα)...
...χθες στον ύπνο μου φώναζα "Ψιτ, ψιτ, ψιτ", και ένας από τους πολλούς που ακούγανε κάθε φορά το "Ψιτ", γύριζε το κεφάλι του, με λίγη προσοχή αναγνώριζα και έναν από τους 152 που κυβερνούν τον τόπο, Α! είπα στον ύπνο μου, υπάρχουν 152 συμπολίτες μας με το όνομα "Ψιτ", άρα, 152 "Ψίτες" ψήνουν το ψάρι στα χείλη μας και ας βράζει από οργή το στήθος μας...
...ε, κύριε, είστε ακόμα αυτό που πιστεύετε ότι θέλατε να είστε;, ή είστε αυτό που τελικά δεν θα θέλατε να είστε;, ή τελικά γίνατε αυτό που θέλατε να γίνετε μέσα από αυτό που δεν θέλατε να γίνετε διαμέσου εκείνου που πιστεύατε ότι είστε, δηλαδή, ένας "Ψιτ";
...είναι αλήθεια, ο συνδυασμός όμορφης μορφής και όμορφης ψυχής σπανιότητα συναντάται, ο συνδυασμός συμπαθητικής μορφής και όμορφης ψυχής, συναντάται όχι και πολύ συχνά, ο συνδυασμός όμορφης μορφής με άσχημη ψυχή συναντάται συχνά, ο συνδυασμός άσχημης μορφής με άσχημη ψυχή είναι η αντικριστή πραγματικότητα στην αλήθεια του πρώτου συνδυασμού- ζούμε ανάμεσα σε άσχημους ανθρώπους με άσχημη ψυχή, και είναι ανυπόφορο, αλλά αυτός είναι ο κόσμος: ανυπόφορος, κακός, υποκριτής, ψεύτης, χαζός, κουτός, ηλίθιος, άπληστος δίχως γούστο, εγκληματίας δίχως ήθος-, διότι υπάρχουν εγκληματίες ηθικοί, και μου αρέσουν αυτοί οι εγκληματίες, δολοφονούν σε καθημερινή βάση τον εαυτό τους, θυσιάζονται άθελά τους ή και ηθελημένα για τους άλλους, ξοδεύουν όλη τους τη ζωή μέσα στην δυστυχία, μόνο και μόνο επειδή, όταν ήταν νέοι έσφαλαν, έκαναν ένα σφάλμα, και επειδή ηθικοί, το πληρώνουν με πανωτόκια σε όλη τους τη ζωή... 
...καλά, θα μου πείτε, εντάξει, το θύμα θέλει να είναι θύμα, δηλαδή, δολοφόνος του εαυτού του, ο θύτης πάλι πώς ανέχεται να δολοφονεί έναν αυτοδολοφονημένο;, δεν βαριέται να δολοφονεί ένα πτώμα που, από τις πολλές μαχαιριές και τσεκουριές δεν υπάρχει μήτε αυτό; Τι είδους ικανοποίηση του δίνει αυτή η διαστροφή, τι είδους ηδονή απολαμβάνει; Λοιπόν, ευθέως το γράφω: απολαμβάνει τη διαστροφή του "Ψιτ"- όλοι οι "Ψιτ" είναι διεστραμμένοι, ζούμε μέσα στην αέναη διαστροφή των θεσμών, π.χ. τυφλή, έπρεπε να απεικονίζεται η ασχήμια, η απληστία, η αναλγησία, και όχι η Δικαιοσύνη, ούτως ώστε, η τελευταία με ορθάνοιχτα μάτια να έκοψε με τη σπάθα της τα εκατοντάδες χιλιάδες εκατομμύρια κεφάλια της ασχήμιας, της απληστίας, της αναλγησίας, πολλά παραδείγματα μπορώ να φέρω σχετικά με την διαστροφή των θεσμών της οικογένειας, της θρησκείας, της πατρίδας...
...όσο για την Ελευθερία και την Ισότητα, τρέχα γύρευε να βρεις τα απομεινάρια τους στο φαντασιακό πεδίο της ταύτισης της εξωτερικής ομορφιάς με την εσωτερική ομορφιά, άμα όμως συναντήσει κάποιος αυτόν τον σπάνιο συνδυασμό, τι μπορεί να κάνει; Τίποτα, τρελαίνεται ή σωπαίνει, γιατί δεν μπορεί να συνδυάσει την αλήθεια του σπάνιου που βιώνει με τη σαχλή πραγματικότητα που τον περιτριγυρίζει...
...κύριε "Ψιτ" είστε αυτός που πιστεύατε πως είστε ή είστε εκείνος που δεν πιστεύατε να γίνετε;
                                          

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου