Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 2014

Ο κος Στουρνάρας Πρωθυπουργός- ο κος Σαμαράς Εξάγγελος..

...δεν είμαι "αναλώσιμος" είπε σε συνέντευξή του ο κος Στουρνάρας, και θυμήθηκα αυτό που είχα γράψει πριν καιρό ότι, ο κος Στουρνάρας είναι ο πρωθυπουργός και ο κος Σαμαράς ο ντελάλης της κυβέρνησης, και είναι προσβλητικό και ταπεινωτικό για ένα λαό, ένας υπάλληλος, ένας μη ψηφισμένος, να είναι ο αρχηγός του, υποτιθέμενου πια Ελληνικού κράτους, διότι δεν είναι κράτος, είναι ένα στρατόπεδο- ο τόπος μας δεν είναι παρά ένα στρατόπεδο κρατουμένων και εξαρτημένων με προγράμματα: αυτή την ώρα φαγητό, αυτή την ώρα βόλτα για ξεμούδιασμα, αυτή την ώρα ηλιοθεραπεία, αυτή την ώρα την ώρα για καφέ, αυτή την ώρα για σεξ, αυτή την ώρα για ύπνο, αυτά τα χρήματα θα κερδίζεις, αυτά θα καταναλώνεις, και πάνω απ' όλα δεν υπάρχει ώρα για όνειρα και για αγάπη ανάμεσά σας κάτοικοι αυτού του εν πλιάτσικου τόπου- ο τόπος μου, έγινε κατεργότοπος- μη μειδιάτε, μη θεωρείτε υπερβολή τα παραπάνω- αυτά συμβαίνουν...
...υπάρχει ένα γουρούνι made in Germany-, και γράφω "made" γιατί φαίνεται πια ξεκάθαρα ότι οι Γερμανοί είναι κατασκευασμένοι σε εργοστάσια σε σιδερένιες μήτρες και όχι κυοφορημένοι και γεννημένοι σε γυναικείες μήτρες- αυτό λοιπόν το γερμανικό γουρούνι, που μου φαίνεται ότι φορά περούκα, και όσοι φοράνε περούκα, δεν είναι παρά θεατρίνοι εντελώς ατάλαντοι, δίνει συγχαρητήρια στους υπαλλήλους του βουλευτές για την επιτυχία στο έργο τους: στον περαιτέρω στραγγαλισμό των πολιτών αυτού του τόπου-, ένα γουρούνι αντιπροσωπεύει τη γουρουνάδα του γερμανικού κουτού λαού...
...εμείς από τη μεριά μας, εννοώ από τη μεριά των ανδρείκελων πολιτικών, και όχι μόνο των Ελλήνων, υπογράψαμε μια κατάπτυστη οικονομική συνθήκη δίνοντας τη δυνατότητα σε έναν μη Ευρωπαϊκό Λαό/Κράτος, παρία της Ευρώπης, να την αιματοκυλίσει ακόμα μια φορά, αυτή τη φορά χωρίς στούκας και τανκς και μυδραλιοβόλα, αλλά με ένα νόμισμα, το ΕυρόΜάρκο, νόμισμα κερδοσκοπικό και τοκογλυφικό στη δομή του...
...στις 3:30 π.μ., σηκώθηκα από το κρεβάτι, δεν μπόρεσα να κοιμηθώ ήρεμα, ήσυχα, ένα βάρος βάραινε το στέρνο μου, το βάρος της "αιχμαλωσίας" μου/μας, για όποιον καταλαβαίνει και έχει συναίσθηση της κατάστασης: ένα μόνο γράφω: πουλήσαμε για 180 ή 280 εκατομμύρια Ε/Μ, (συντόμευση από εδώ και πέρα του ΕυροΜάρκου), ακίνητα και θα πληρώνουμε ενοίκια για τα ακίνητα αυτά στους αγοραστές τους 600 εκατομμύρια Ε/Μ- με άλλα λόγια, το Κράτος αυτό το ανάλγητο των τσιρακίων έδωσε χρήματα σε ιδιώτες να αγοράσουν Δημόσια Περιουσία...
...πάω να φτιάξω τον δεύτερο nespresso, ναι, κάνω διαφήμιση, πώς να το κάνομε, το καλό να λέγεται, η ποικιλία που μου αρέσει, που ταιριάζει στον ουρανίσκο μου, στην τέλεια γεύση που διαθέτω, χάριν των οξυμένων μου γενικά αισθήσεων, είναι η Ristretto...επέστρεψα, για να διηγηθώ το ταξίδι μου στις Μαλδίβες Νήσους όπου εκεί έκπληκτος είδα μπόλικους οικονομολόγους, τύπου ή είδους Στουρνάρα, να κάνουν σκι. Ω!, είπα μέσα μου, σε λάθος τόπο ήρθα να κολυμπήσω και να θαυμάσω τα κοράλλια και τις αμμουδιές, και καθώς έκαναν σκι οι οικονομολόγοι, μια ομάδα καρχαριών, τετραπλάσιοι σε διαστάσεις από τους κανονικούς καρχαρίες, τους καταβρόχθισαν. Ω!, έκανα πάλι μέσα μου, θα πρόκειται για τη μάφια εκείνη που μάζεψε όλα τα λεφτά του κόσμου και τώρα δεν ξέρει τι να τα κάνει, δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί το υπερβάλλον πλεόνασμα, δηλαδή, το υπερβάλλον βάρος- αυτή είναι η μεγάλη φούσκα: να έχεις λεφτά και να μην ξέρεις πώς να τα διαχειριστείς, και θυμήθηκα τον παίκτη της Wall Street που αυτοκτόνησε αφού πρώτα δώρισε τα 800.000.000 δολάρια, δηλώνοντας με την αυτοκτονία πως ήταν δύο φορές ηλίθιος: την πρώτη φορά που σπατάλησε τη ζωή του μαζεύοντας παράδες και τη δεύτερη που αυτοκτόνησε- και ίσως να στάθηκε τρεις φορές ηλίθιος αν διαπίστωσε το πόσο ηλίθιος και κουτός στάθηκε στη ζωή του...
...πίνω τον καφέ μου και εύχομαι τον θάνατό σας ηλίθιοι τραπεζίτες, κουτοί τοκογλύφοι, χαζοί καταθέτες, σχιζοφρενείς πολιτικοί...
...δεν ξέρω πολλά πράγματα από σεξ, ξέρω όμως από έρωτα και αγάπη και ανθρωπισμό, δεν ξέρω πολλά πράγματα από κέρδος, δεν ξέρω τι είναι κέρδος-τόκος, το μόνο μου κέρδος είναι που είδα στην τηλεόραση τον αφαλό της Γης: τα νησιά Galapagos, όπου πότε βυθίζεται το ένα νησί, πότε αναδύεται το άλλο, πότε το ένα νησί κάνει βόλτες, πότε το άλλο επιστρέφει- και κοίταξα τον αφαλό μου και κοιτάζοντας τον αφαλό μου κοίταξα τον αφαλό της αγαπημένης μου Bonheur, και κοιτάζοντας τον αφαλό της ένιωσα πως κοίταζα την αρχή της ζωής μου, αφαλός τρυφερός, με κομψό κόψιμο, ρηχό βάθος, καθαρός, όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι η ζωή του  καθενός, αλλά ο τόκος του κέρδους τον αλλοτριώνει, και όταν διάβασα πως η λέξη "τόκος" παράγεται από τον τοκετό, από τη φυσική πράξη του "τίκτειν", χώθηκα ολόκληρος στη μήτρα της αγαπημένης μου και αναπνέω μέσω αυτής, κοιτώ τον κόσμο μέσω του αφαλού της, ξανά κυοφορούμαι σε μια μήτρα που επέλεξα και πρέπει να ξέρετε πως η επιλογή είναι, η σοβαρότερη πράξη του ανθρώπου, είτε αυτή οδηγεί στον χαμό είτε στην ελευθερία...
...όλοι οι αρχηγοί των κρατών είναι αρχηγοί χωρίς κράτος, δεν έχουν αφαλό, δεν έχουν φαλλό, παρά μονάχα μια ουρητήρια οδό, που ποτέ δεν ανυψώνεται στο ύψος του αγαθού Έρωτα, αλλά στον αγοραίο- όλοι είναι αγορασμένοι. Ναι, συμφωνώ με εκείνον που είπε, από όποια φυλή και αν προερχόταν: "Όλοι έχουν την τιμή τους", και τώρα δα λέω πως, αν ζούσα στην εποχή του Ezra Pound, θα αντιδρούσα, όπως αντέδρασε εκείνος απέναντι στην έωλη πολιτικο-οικονομική πραγματικότητα που ζούσε, και είμαι σίγουρος πως μετά θα μετάνιωνα και θα κλεινόμουν σε κλουβί στην Πίζα και σε ψυχιατρείο στον τόπο μου, και μετά θα σιωπούσα για το σφάλμα μου, αλλά μέσα μου θα ήμουν σύμφωνος με την ψυχή μου γιατί, ήταν σφάλμα ενός ζωντανού οργανισμού απέναντι σε έναν αρρωστημένο οργανισμό- και ρωτώ: πού διαφέρει η εποχή του Pound από την εποχή μας;...
...καπνίζω ακόμα ένα τσιγάρο, θα πιω την τελευταία γουλιά του καφέ και θα ξανά κοιμηθώ, ίσως να μην κοιμηθώ, ίσως αυνανιστώ, και όταν αυνανίζομαι, πράξη ανθρώπου που έχει αφαλό και φαλλό, ξυπνούν όλες μου οι αισθήσεις και ζωντανός ονειρεύομαι έναν άλλον κόσμο- τον μικρομέγαλο μου κόσμο, με το όνομα: Δάκρυ Ευτυχίας, γιατί η ζωή είναι ένα Δάκρυ και μια Ευτυχία...                                                    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου