Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013

Τι να λένε οι ΣΥΡΙΖΑ-αίοι με μια Φωνή/Καρδιά/Κλέος/Φιλοπατρία για να μην παθαίνουν εγκοπή όταν οι ανθέλληνες τους ρωτούν: και πού θα βρείτε τα λεφτά;

...ακούστε, μα ακούστε, αφήσετε να μιλήσω, λίγη υπομονή, αφήσετε με να μιλήσω, αφήσετε με να να πω τι θέλω να πω...μα σας παρακαλώ, αφήσετε να μιλήσω, θέλω να πω ότι...μα γιατί δεν με αφήνετε να μιλήσω, γιατί μιλάτε όλοι μαζί, μη μιλάτε όλοι μαζί...ήθελα να πω ότι...μα γιατί δεν με αφήνετε να μιλήσω, να πω και εγώ τα ίδια που λέτε και εσείς, και δεν θα διαφωνήσω, δεν θα σας ανταγωνιστώ στον αντίλογο...μπα τι βλέπω, πέρασε κιόλας η ώρα, ήρθε η ώρα των διαφημίσεων; Πού είναι τα παλτά μας...

...την παραπάνω εντύπωση απεκόμισα παρακολουθώντας ψες την εκπομπή του κ. Ν. ΧατζηΝικολάου: Στον Ενικό, (με διαλείμματα φυσικά). Όσο άκουγα τους υποτιθέμενους συνομιλητές, στο μυαλό μου ερχόταν αβίαστα ο Iggy Pop: "Blah-Blah-Blah" "Pop before the war"...Οι πιο αντιπαθητικοί ήταν η κα Ζαφειροπούλου της Ν. Δ. και ο κος Κωνσταντόπουλος του Πασόκ, οι οποίοι εκραύγαζαν ως perfect duet "Χρωστάμε, χρωστάμε, πρέπει να ξεπληρώσουμε, να σταθούμε στα πόδια μας, τι σημασία έχουν οι νεκροί, οι πεινασμένοι, οι εξαθλιωμένοι, τα πικραμένα παιδιά, οι αναθυμιάσεις των μαγκαλιών, οι άνεργοι, οι ανασφάλιστοι, οι αποκεφαλισμοί των επιχειρήσεων- πρέπει να ξεπληρώσουμε τους δανειστές μας"...
...και μου θύμιζαν τις γκαγκ-στερικές ταινίες όπου ο ήρωας χρωστά στη Μάφια και οι Μαφιόζοι του σπάνε τα γόνατα, τα χέρια, τους αγκώνες, του βγάζουν το ένα μάτι, του κόβουν τα δυο αυτιά, στην καλύτερη περίπτωση το ένα, και πολλούς άλλους ακρωτηριασμούς- αυτό μου θυμίσατε κ. Ζαφειροπούλου και κ. Κωσταντόπουλε- για σκεφτείτε τους ακρωτηριασμένους ψηφοφόρους/συμπολίτες σας, μα μπορείτε να σκεφτείτε;, αφού οι τοκογλύφοι δανειστές έχουν τοποθετήσει στον εγκέφαλό σας ένα "τσιπ" καθιστώντας σας πιόνια των εντολών τους, και πράγματι αν σας ρωτήσει κάποιος κατά μόνας, καθήμενοι απέναντι στο τζάκι, πίνοντας ρακή: "ποια είναι η λύση στο πρόβλημα;" Εσείς απαντάτε, σύμφωνα με τις εντολές: "Πρώτα η εξαθλίωση και μετά η σωτηρία", άκρατη δηλαδή αναλγησία...
...σας σιχάθηκα και τους δυο, είστε απάνθρωποι με μηδενική ευαισθησία, δεν είστε άνθρωποι, παρά μόνο αριθμοί- ποιος είναι ο αριθμός σας κ. Ζαφειροπούλου, κ. Κωσταντόπουλε; Σε ποιο υπ' αριθμόν δωμάτιο διαμένετε της πολυκατοικίας του ΕυροΜάρκου; 
...ποια είναι η λύση; Φυγή προς τα Εμπρός, ή αλλιώς: Έξοδος από την εξαθλιωμένη και ανήθικη Γερμανική Ευρώπη...
...ποια είναι η άλλη λύση; Ποια άλλη, από τη διαγραφή μεγάλου μέρους του υποτιθέμενου χρέους, πτώση των τόκων του υποτιθέμενου χρέους, διακοπή για λίγα χρόνια της αποπληρωμής του υποτιθέμενου χρέους, και φυσικά κεφάλαια για επανεκκίνηση μιας καθαρής και απλής οικονομίας ταυτόχρονα με την επαναφορά του οικονομικού συστήματος του Κέινση... 
...τα παραπάνω δεν μπορούν να γίνουν, το ξέρω, έχω επίγνωση, είμαστε άνανδροι και οσφυοκάμπτες και σε συνδυασμό με την αναλγησία των απολίτιστων πολιτικών της εποχής μας, σε ολόκληρο τον Ευρωπαϊκό χώρο, μοιάζουν με φινίκια καμωμένα με πετρέλαιο, αλλά, τουλάχιστον ας λένε τα παραπάνω οι ΣΥΡΑΖΑ-αίοι, σταθερά και επαναληπτικά, να μην δίνουν την εικόνα ενός αχταρμά: μέσα-έξω από το ευρό, μέσα-έξω από την Ευρωζώνη, μονομερή ή όχι διαγραφή του υποτιθέμενου χρέους, μονομερή ή όχι έξοδο από τα Μνημόνια και άλλα τινά τσευδών συνομιλητών (τσευδίζει εκείνος που λέει ψέματα ή εκείνος που δεν έχει συμπαγή σκέψη)...  
...και τέλος τι μας μένει; Εξαθλίωση ή Θάνατος εντός νομίσματος. Νόμισμα άθλιων τραπεζιτών-άθλιων πολιτικών μιας διαλυμένης Ευρώπης, γιατί μη μου πείτε πως είναι Ενωμένη η Ευρώπη και αλληλλέγγυη, γιατί θα αρχίσω πάλι τα Blah-blah-blah...
...αχ! αφήσετε να μιλήσω, αφήσετε να θριαμβεύσω εντός της αφασικής μου ρητορείας, πολιτικός είμαι και εγώ, επαίτης είμαι της ψήφου σας, πεινασμένος είμαι και εγώ, κάνω το σκατό μου παξιμάδι για να λαλώ άλαλα στο ιδιωτικό μου αποχωρητήριο, γιατί όταν αφοδεύω στα κεφάλια σας κραυγάζω: Είμαι και εγώ εδώ, αφήσετε να μιλήσω, λίγα λεπτά, λίγα δευτερόλεπτα. Νά! μέχρι να έρθει ο ανελκυστήρας. Νάτος ήρθε ο ανελκυστήρας, ήρθε επιτέλους, βοηθήστε με τώρα να ανοίξω το στόμιό του, τα χέρια μου κουλάθηκαν, τα πόδια μου δεν με κρατούν πια, πεθαίνω, ναι, πεθαίνω, και τι ντροπή, τι ντροπή για τα παιδιά μου και τα εγγόνια όταν μάθουν πως πέθανα εμπρός στο στόμιο ενός ανελκυστήρα...
...and now, I saw the best minds fo my generation learn how to crawl across our nation...Iggy Pop...
 ...σας συστήνω ανεπιφύλακτα να δοκιμάσετε τα εξαίρετα φινίκια ή αλλιώς μελομακάρονα, του καταστήματος "Pavlova" επί της οδού Σκουφά, δεν γράφω τον αριθμό, για να μη φανεί ως διαφήμιση και χαθεί η μαγεία της σύστασης. Όποτε μπαίνω σε αυτό το κατάστημα, κλέβω μερικά φινίκια ή μελομακάρονα, χώνοντάς τα στην τσέπη μου-, τι άλλο να κάνω κ. Ζαφειροπούλου και κ. Κωνσταντόπουλε, για να γλυκαθεί λίγο η ζωή μου; Το ξέρω, εσείς τρώτε κουραμπιέδες, ως κουραμπιέδες που είστε, ενώ εγώ το περίφημο γενναιόψυχο κρυφής συνταγής...
...φιλάκια στην εμπεριστατωμένη αφασική τσευδή ρητορεία σας...                                        

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου