Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Ο Τατσόπουλος, ο Βορίδης, ο Καμίνης και ο Δασκαλόπουλος...

...μα τι παροξυσμός βλακείας είναι αυτός που τους δέρνει; 
Τι οίστρος, τι οργασμική ευτέλεια, όλοι σπεύδουν να ευτελιστούν, όλοι έχουν μπει στον αγώνα δρόμου φωνασκώντας: είμαι και ένας δρομέας στον αγώνισμα της ευτέλειας και της σκατολογίας και της ηλιθιότητας...τέρμα, μεταλλαχτήκαμε σε πρόθυμους δολοφόνους των εαυτών μας και αδίστακτων αφανιστών του τόπου μας, τέρμα, όλοι κρατούνε φτυάρια και θάβουν τα πτώματα των άλλων μέχρι που θα θάψουν από κεκτημένη ταχύτητα και τα δικά τους πτώματα. Ο καθένας κάτι ζητά από τον άλλον, αλλιώς δεν μπορεί να φτάσει σε οργασμό, δεν μπορεί να βρει ηρεμία, θάβει ο ένας τον άλλον, με τέτοια αγριότητα, που μέχρι οι ύαινες δεν έχουν- ο κάθε μνημονιακός θάβει την Πατρίδα του.
...ο Τατσόπουλος, μοιάζει ως πράκτωρ, είτε εκούσια είτε ακούσια, με τις τελευταίες του δηλώσεις και ανάρμοστες συμπεριφορές- αν ήμουν Τσίπρας, μα ο Τσίπρας δεν είναι δυστυχώς Σκοπελίτης, θα τον έδιωχνα από την τάξη, αφού πρώτα τον χαστούκιζα για την αμετροέπειά του, αλλά περισσότερο για τον κομπλεξισμό του.
Δεν επιτρέπεται να ανήκεις σε μια ομάδα και να την εκθέτεις εκ των έσω-, αν δεν σου αρέσει πλέον η συντροφιά τους, παίρνεις το ελαφρύ σου δέμας και φεύγεις, και τότε ίσως αποκτήσεις ένα σχετικό βάρος. Δεν επιτρέπεται να υβρίζεις έναν αρχηγό κόμματος αντιπολίτευσης, ως τον πλέον αναξιόπιστο, ενώ ακόμα δεν έχει δοκιμαστεί, (όχι πως υποστηρίζω τον Καμμένο, αλλά δεν τον υβρίζω, που ως πολίτης έχω κάθε δικαίωμα), και δεν αποκαλείς αναξιόπιστο εκείνους που πράγματι έχουν αποδείξει έμπρακτα την αναξιοπιστία τους, π.χ. Σαμαρά, Βενιζέλο κ. α., και από την άλλη μεριά να υποστηρίζεις μια πιθανή συνεργασία με το Πασόκ και όχι με τους ΑΝ.ΕΛ. 

Και έρχομαι στον κο Βορίδη, τον οποίο άκουσα να λέει σε έναν άνεργο συμπολίτη μας, άνεργη και η γυναίκα του και με δύο παιδιά, ο οποίος έχει μια μονοκατοικία από τον πατέρα του στα Πετράλωνα, στην ερώτηση του δεύτερου, πώς μπορεί να πληρώσει έναν τόσο βαρύ φόρο που του ήρθε στο κεφάλι, ο κος Βορίδης απάντησε: "Νοίκιασε το σπίτι σου και πήγαινε να νοικιάσεις ένα φθηνότερο και με τη διαφορά να πληρώνεις την εφορία". Μη γελάτε, το είπε, το εκστόμισε. 
Σαπίλα, σαπίλα, σαπίλα, σαπισμένοι όλοι σαπίζουν και εμάς.
Βόθρος, βόθρος, βόθρος, βοθρασμένοι όλοι τους μας παρασύρουν στον βόθρο τους.

Και έρχομαι στο κο Δασκαλόπουλο και Καμίνη. 
Το ΕΙ. ΕΠ. ΤΕ. ΕΛ., μου έστειλε ένα ηλεκτρονικό γράμμα με το οποίο πληροφορεί τα μέλη ότι ο Δήμαρχος, ο δημοκρατικός Δήμαρχος, συμφώνησε με το κο Δασκαλόπουλο-Συλλέκτη, να αναλάβει τον Βασιλικό μας Κήπο- ο κήπος παραμένει Βασιλικός, από τη στιγμή που έγινε επί Βασιλείας-, αυτό δεν σημαίνει πως είμαι βασιλικός, τον βασιλικό πάντως τον τρώω. Φοβερή είναι η δήλωση του κου Δασκαλόπουλου: "Σοκάρισε ορισμένους, οι οποίοι έχουν την τάση να θεωρούν τον Εθνικό Κήπο προσωπική ιδιοκτησία τους ή προνομιακό χώρο περιπάτου τους, και δεν ήθελαν τίποτα να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά του, ο Εθνικός Κήπος ανήκει στην ιστορία". 
Κε Καμίνη, γνωρίζετε φυσικά ότι, ό,τι ανήκει στην Ιστορία είναι Εθνικό και Δημόσιο και όχι στον όποιον "ιδιώτη", διότι με την παραπάνω statement εμμέσως πλην σαφώς, δηλώνει ότι ο Εθνικός Κήπος ανήκει στον κο Δασκαλόπουλο και ο οποίος θα φέρει Γάλλο "κηπουργό" για να τον ανασχεδιάσει(;), κατά τη γνώμη μου και υποψία μου, αυτό σημαίνει ότι θα ανοιχτούν φαλάκρες εντός του κήπου για να χτιστούν περίπτερα που θα στεγάζουν, κατά περιόδους, έργα υψηλής τέχνης, φυσικά οι επισκέπτες θα πληρώνουν, και για τον περίπατό τους και για να δούνε έργα. 
Και αλλού: "Η πρωτοβουλία στοχεύει στη θεσμοθέτηση μιας υπαίθριας έκθεσης σύγχρονης τέχνης υψηλών προδιαγραφών..."  
Αχ! αυτές οι πρωτοβουλίες και οι υψηλές προδιαγραφές... με άλλα λόγια, πάει και ο Βασιλικός Κήπος, ο κος Δασκαλόπουλος απόκτησε υπαίθρια σάλα για να μας μοστράρει τη συλλογή του και να κερδίζει φυσικά από τους επισκέπτες, όχι όμως από τους περιπατητές, διότι θα πρέπει να πληρώνουν, (εικάζω) εισιτήριο, ελπίζω να κερδίζει και ο Δήμος όσα θα κερδίζει και ο πρόεδρος του ΣΕΒ.

Τέλειωσε, κάθε τι Εθνικό και Ιστορικό ανήκει πλέον σε "ιδιώτες". Αν ήμουν νέος θα πήγαινα στην Αλβανία, στον τόπο των πρώτων πολεμιστών ελευθερωτών του δικού σου τόπου κε Καμίνη, κε Δασκαλόπουλε. Από εκεί, μακριά θα σας έβλεπα και θα γελούσα καλύτερα, τώρα όμως που είμαι εντός σήψης σας και σήπομαι και εγώ μαζί σας, δεν μπορώ να γελάσω, μπορώ μόνο να κλάψω, και κλαίω, γιατί όλα εδώ, σε αυτό το κράτος των παράνομων κρατιστών, τα πάντα δύναται να αλλάξουν από τη μια στιγμή στην άλλη, για αυτό και χθες είπα σε έναν φίλο μου: "Η μόνη σωτηρία μας είναι να δημιουργηθεί ένα κόμμα μια γνήσιας "Κεντρο-Αριστερο-Δεξιάς", ούτως ώστε εμείς οι καθαροί, οι λίγοι απομείναντες να μην δυσανασχετούμε όταν βλέπομε έναν κεντρώο να γίνεται αριστερός, έναν αριστερό να γίνεται δεξιός, έναν δεξιό να γίνεται αριστερός, έναν κεντρώο να γίνεται δεξιός.

Γίνομαι εχθρός της Τέχνης όταν άνθρωποι σαν τον κο Δασκαλόπουλο αναλαμβάνουν τη διευθέτησή της ή χειραγώγησή της...
κε Καμίνη, κάνατε λάθος, θα μπορούσατε να παραχωρήσετε τον Κήπο τον Βασιλικό, επιμένω να τον αποκαλώ έτσι, αυτόν τον όμορφο κήπο, στον γλύπτη Θόδωρο, Τάκι, Κουνέλη, Κουλεντιανό, Καπράλο, Καραχάλιο, και άλλους γλύπτες, που δεν μου έρχονται τώρα στο νου, γιατί ακούω την 9η Συμφωνία του Brouckner, και θα βλέπατε τι κήπο θα έφτιαχναν, θα τρίβατε τα μάτια σας και θα μένατε και στην Ιστορία ως ευφυής Δήμαρχος, αλλιώς Άρχοντας της Πόλης- τώρα δεν θα μείνετε, είμαι σίγουρος για αυτό- απλώς, ένας απλός Δήμαρχος.

Κε Τσίπρα, ο Τατσόπουλος δεν είναι αριστερός, είναι κεντροαριστερόςδεξιός. Διωξ' τον, θα κάνει και άλλο κακό στο κόμμα, εκτός και αν αυτό σε/σας συμφέρει, να μη γίνετε ποτέ κυβέρνηση- βλέπετε αυτός ο άμοιρος τόπος γεννά, πανάθεμά τον, μικρούς ανθρώπους και ενίοτε πέντε έως δέκα που δικαιώνουν την Ελλάδα- η μάζα επιβεβαιώνει τον Νεο-Έλληνα. 
Ζήτω η Αλβανία και ο Μάρκος Μπότσαρης. 
Κάτω η Τέχνη και οι αμετροεπείς. 
Κάτω οι πλούσιοι και οι φτωχοί. 
Κάτω η Δεξιά, η Αριστερά, το Κέντρο, η Αναρχία, η Εξέγερση, το Ήθος, η Τιμή, το Κλέος, το Σθένος, η Αρετή. 
Κάτω Όλα, πολύ Κάτω, Κάτω όλα, για να κατεβείτε εκεί που αξίζετε- στον Καιάδα σας. Σαπισμένοι, Ω! σαπισμένοι και λησμονημένοι από τώρα...

"Η στέρηση χαλά τον άνθρωπο αν δεν είναι από σόι.
Χαλιέται σαν τρίμμα κάτω από δείκτες κερδών.
Το κέρδος φράζει με πίσσα τα μάτια.
Ράβει τα στόματα με ατσάλινο νήμα".

Δικό μου το παραπάνω, δική μου και η φωτογραφία...


...ένα Ξεκοιλιασμένο Σαπισμένο Ρόδι η Πατρίδα μου...          
               
        
    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου