Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Σαμαράς-Βενιζέλος-Mappet Show...

...συναντήθηκαν, τα είπαν, αποφάσισαν και βγήκαν από το σκοτάδι και μοίρασαν φέιγ-βολάν με κάτι ροζ γραμμές ανάμεσά τους 43 οδηγίες πως να φτάσομε ταχύτερα στην κόλαση διότι "η διαπραγμάτευση με τους εταίρους και δανειστές είναι άνιση". Τότε γιατί δεν πάνε σπίτια τους αφού δεν τα καταφέρνουν; Δύναται να διερωτηθεί ο κάθε σώφρων και έντιμος πολίτης.
Όχι, δεν μπορούν να πάνε σπίτια τους διότι έχουν χάσει το δρόμο ή και διότι δεν ξέρουν πού είναι το σπίτι τους. Ο μεν Εθνικόφρων δεν μπορεί να χωνέψει, (ενώ έχει χωνέψει και έχει χωνέψει), ακόμη πως η Ν.Δ. δεν πιάνει το 45% και ο δε Σοσιαλιστής δεν μπορεί να χωνέψει ακόμα, (ενώ έχει χωνέψει και έχει χωνέψει), πώς και το Πασόκ έχει κολλήσει στο 5%. Μοιάζει να λένε στο εκλογικό σώμα: "Ε! δεν θα φύγομε έτσι, πρώτα θα σας αφανίσουμε, θα σας φλομώσουμε στο ψέμα, υπάρχει τεράστιος ανταγωνισμός ανάμεσά μας, έχομε βάλει στοίχημα ποιος από τους δυο μας θα πει τα περισσότερα ψέματα και όταν πια δεν θα έχομε να πούμε άλλα, τότε θα ξεκουμπιστούμε περιχαρείς για τη νίκη μας, με τον πιο επαίσχυντο τρόπο και μετά βρείτε τε με τον εαυτό σας"...
...και ας τους φανταστούμε ως κλόουν αυτούς και ως παλιάτσους εμάς. 
_Παλιάτσοι: Διψάμε.
_Κλόουν: Έχετε λεφτά;
_Παλιάτσοι: Όχι.
_Κλόουν: Ε, τότε δεν διψάτε.*
* Από το βιβλίο: "Ο Φελίνι για τον Φελίνι"

Πάμε παρακάτω, τα γερμανικά SS είναι εδώ! Τι ειρωνεία!, ή πόσο τυχαίο!, τα επώνυμα των δύο υπερασπιστών του φασιστικού ΕυροΜάρκου, να αρχίζουν από "Σ"- Σαμαράς/Στουρνάρας.
Πράγματι, υπερασπίζονται περισσότερο του ΕυροΜάρκο παρά το "Λαό" στον οποίο υποτίθεται ανήκουν...μα εκείνοι γελούν...
...μια από τις σπάνιες εμφανίσεις του Πρωθυπουργού στη Βουλή.

"Σας έχω ξαναπεί ότι μου αρέσουν τα ναυάγια. Είμαι λοιπόν ιδιαίτερα ευτυχής να ζω σε μιαν εποχή όπου όλα καταποντίζονται. Είναι μια υπέροχη εποχή, γιατί είναι ακριβώς το ναυάγιο μιας σειράς ιδεολογιών, εννοιών, συμβάσεων."*

"Η εξέγερση είναι πάντοτε γόνιμη. Μόνον η εξέγερση φέρνει μέσα της την οργανική ανάγκη για έκφραση. Αντίθετα, η επιδοκιμασία οδηγεί στην αδιαφορία. Στη νάρκωση".*  

"...δε θέλω να με φαντάζονται οι άλλοι σαν μια χαρούμενη πεταλουδίτσα που πετάει από το ένα λουλούδι στο άλλο, αλλά περισσότερο σαν ένα άτομο που νιώθει ζωντανό, που δεν εξάντλησε ακόμη όλα τα περιθώρια της περιπέτειας που λέγεται ζωή. Στο βάθος μ' αρέσουν όλα στη ζωή, και μερικές φορές νιώθω να ηλεκτρίζομαι από περιέργεια σαν να μην είχα ακόμη εντελώς γεννηθεί. Ναι, δεν έχασα ακόμη την εμπιστοσύνη μου στο ταξίδι, έστω κι αν αυτό το ταξίδι μοιάζει μερικές φορές απογοητευτικό και σκοτεινό"*

Τα παραπάνω δεν είναι δικά μου λόγια, αλλά πολλοί με έχουν ακούσει να τα εκφέρω, πολλοί με έχουν δει να τα πραγματώνω με τις συμπεριφορές μου...πάει τελείωσε, την αυτοβιογραφία μου δεν πρόκειται να τη γράψω, την έγραψαν για μένα 3 Ιταλοί και ένας Ισπανός: ο Tornatore, ο Fellini, o Mastroyanni, στο βιβλίο του: "Θυμάμαι, ναι, Θυμάμαι" και ο Bunuel στο βιβλίο του: "Η τελευταία πνοή", και οι τρεις τους μεσογειακοί.
Είμαι δυστυχής, είμαι ευτυχής: στη δυστυχία μου φανερώθηκαν οι αληθινοί φίλοι, στην ευτυχία μου οι πιστοί φίλοι: στην απάθειά μου κανείς! Την ισορροπία μου, που συχνά κλονίζεται και πέφτω σε έναν ακραίο Διονυσιασμό, την επαναφέρει το άπλετο φως του Απόλλωνα... 
...Και κάτι που παρατήρησα τώρα τελευταία, οι περισσότεροι αληθινοί καλλιτέχνες αποδέχονται τον Γιούνγκ και όχι τον Φρόιντ- τον Φρόιντ τον αποδέχονται οι μαρξιστές και οι θρησκομανείς- οι ελεύθεροι τον Γιουνγκ...

* Από το βιβλίο: "Ο Φελίνι για τον Φελίνι", μετ. Τασούλα Καραϊσκάκη, εκδ. Οδυσσέας.        

    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου