Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

Gaius Valerius Catullus 84-54 BC- Vaios Valerius Scopelitius 1942-2042 AD

Η νικοτίνη έσωσε τα πνευμόνια μου, η αλκοόλη το συκώτι μου, ο έρωτας τον προστάτη μου και η καφεΐνη την πνευματική μου διαύγεια. Η ατιμία, η θρασυδειλία, η ψευτιά, η υποκρισία, η ανηθικότητα των άλλων με γιγάντωσαν, έγινα σαν τον Γαργαντούα, καταπίνω ολόκληρα μοσχάρια, γουρούνια, πίνω τόνους κρασί, κλάνω και τρυπούν τα καθίσματα ή ανοίγονται κρατήρες στα πεζούλια, ουρώ ποταμούς, αφοδεύω πεδιάδες, πλάι μου έχω ένα πιθάρι όπου μέσα του μπαζώνω την ηλιθιότητα, τη βία, την τρέλα, πυκνωμένες σε μονοδιάστατα/μονοσήμαντα ανθρωπάρια που το σπέρμα του ανθρώπου γεννά, άσχημα και παραμορφωμένα- εύχομαι να μην γεννηθεί άλλη Πανδώρα και ανοίξει το πιθάρι, γιατί τότε θα ξεσπάσουν νέοι πόλεμοι και λιμοί...
..."Ασίνιε, φέρε πίσω τις λινές πετσέτες που μου έκλεψες με το αριστερό σου χέρι γιατί θα σε γαμήσω...από όλους τους ευδαίμονες θνητούς, ο Κάτουλος είναι ο ευδαιμονέστατος
...δεν θέλω να τους βλέπω, προτιμώ να κοιτώ μήλα, πορτοκάλια, φακές, ελιές, Ω! ναι, έχω γιγαντωθεί, τους καταπίνω, έχω γίνει καταβόθρα, είμαι ο κύριος Καταβοθρών, ενίοτε τους σκορακίζω, τους αποφεύγω, αλλάζω δρόμο, έχει τόσο λίπος η μούρη τους, που αηδιάζω και κρύπτω τη μορφή μου κοιτώντας τον ήλιο γιατί, όπως έγραψε και ο Γκαίτε- "Τον ήλιο δεν μπορείς να τον δεις αν δεν έχεις ηλιακό μάτι"... 
...Ηλιακό Μάτι- πώς και δεν το είχα σκεφτεί; Καλά, πολλά δεν έχω σκεφτεί, αλλά ευτυχώς διάβαζα, διαβάζω και θα διαβάζω για να ξεφεύγουν όσο λιγότερα γίνεται από τη σκέψη μου, διότι η σκέψη του ευδαίμονα αυξάνεται, και είμαι ευδαίμων, έχω έναν καλό δαίμονα μέσα μου- τον Scopelitius, ξαδέρφι μακρινό του Catullus...   
..."Από κανέναν μην περιμένεις καλό, μήτε ευχαριστίες για το καλό που έκανες, δεν υπάρχει ευγνωμοσύνη κάτω από τον ήλιο. Πράξεις αγαθές- μάταιος κόπος και ακόμα χειρότερα, ενοχλείς και ζημιά κάνεις με παρόμοιες πράξεις. Καλύτερό του φίλο με είχε και σταυραδέρφι με αποκαλούσε, και τώρα έγινε ο σκληρότερος εχθρός μου", έγραψε ο Κάτουλος.     
...Διογένης, Κάτουλος, Ραμπελαί, Μαρκί ντε Σαντ- τέσσερις πυλώνες...
...Κάποιος μπορεί να με ρωτήσει: "Αφού απομονώθηκες, αφού δεν θέλεις να μας βλέπεις, τότε γιατί γράφεις εδώ μέσα; Αυτή σου η πράξη δεν φανερώνει ανάγκη επικοινωνίας;". 
"Φυσικά, αλλά σου διαφεύγει πως επικοινωνώ με τις έννοιες, με την έννοια της αρετής, του σθένους, του θάρρους. Από τη νεότητά μου τα κουβαλώ- από το πώς έζησε τη νεότητά του ο καθείς θωρακίζει την ωριμότητα του και εγώ τη νεότητα τη βίωσα παγανιστικά, ε, ναι, το περιβάλλον της Λέσβου δεν μπορεί να μην διαμορφώνει λάτρεις της φύσης και του έρωτα, η φτώχεια, αξιοπρεπών γονέων, δεν μπορεί να μην προικίζει το τέκνο τους με ανθεκτικότητα, αυθεντικότητα, αισθαντικότητα, εκτός και αν του λείπει ο ένας εγκέφαλος, όπως συχνά συμβαίνει με τους πολλούς, μάλλον θα στάθηκα τυχερός, τα άστρα την ημέρα της γέννησής μου, έπαιζαν πεσσούς και έπεσε ο ευνοϊκός συνδυασμός τους, από τότε η κεφαλή μου έγινε πεδίο ρήξεων πεσσών, οι πλανήτες μου, οι κατά δικοί μου πλανήτες, δεν με εγκατέλειψαν ποτέ, μονάχα μία φορά: την ημέρα του θανάτου μου..."

...Κύριε Δένδια, είμαι Παγανιστής, μήπως για σας είμαι ακραίος; Δηλαδή, αν δεν αλλάξω ρότα, υπάρχει περίπτωση με το νέο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο να μπορεί να με συλλαμβάνει κάθε ένστολο όργανο; Μα εγώ, κ. Δένδια, ο Παγανιστής, δεν σας μισώ, αισθάνομαι όμως, πως σαν καλός χριστιανός που είστε, με μισείτε εσείς, και ευθύς σπεύδω να καταθέσω ότι, Παγανιστής είμαι στο πνεύμα και δεν ανήκω σε καμιά ομάδα, είτε πολιτικού μορφώματος είτε στον Ολυμπιακό, δυστυχώς με την Μπενφίκα θα χάσει με τρία γκολ, και ξέρετε γιατί;, γιατί όταν βάζουν γκολ οι παίκτες κάνουν τον σταυρό τους, ε, αυτό δεν είναι ύβρις; Πώς γίνεται να βάζεις γκολ και να κοιτάς τον ουρανό και να κάνεις τον σταυρό σου; Ο Εσταυρωμένος οδήγησε το ποδάρι σου να λακτίσεις ορθά την Θεά Μπάλα και να εισχωρήσει στην δικτυωτή οπή; Ελάτε, ελάτε, κ. Δένδια, δεν θα κυνηγούσατε διόλου τη Χρυσή Αυγή αν δεν εδολοφονείτο ο άμοιρος Φύσας- τον Φύσα εσείς τον δολοφονήσατε με την σκόπιμη αδιαφορία σας, με τη δόλια ανοχή σας στο μόρφωμα που γεννήθηκε από τα σπλάχνα της Δεξιάς- είστε Δεξιοί, πώς να το κάνομε, δηλαδή ατζαμήδες της Δημοκρατίας, και αυτό συνιστά Ύβρι για τη Δημοκρατία...    

"Ενδεκασύλλαβοι, βοήθεια. Πυκνώστε τις τάξεις σας, ελάτε, τρέξετε από παντού. Γιατί η παλιοπουτάνα αυτή, φαίνεται, με πέρασε κορόιδο και δεν μου δίνει πίσω τα τετράδιά μου... ψάλλετε εν χορώ: "Μωρή πόρνη, δώσε πίσω τα τετράδια που άρπαξες! Πίσω δώσε τα τετράδια πόρνη...Δεν ακούει. Δεν της καίγεται καρφί. Καλά! "Χαρχάλα, κάθαρμα, πουτανάρα"...Καμιά απάντηση;...Κάντε τα χέρια σας χωνί: "Ξεκωλιάρα, δώσε πίσω τα τετράδια πού 'κλεψες". Αποτέλεσμα μηδέν...Ανάγκη πάσα ν' ακολουθήσουμε καινούρια τακτική. Ας πούμε: "Αμάλαγη κι αγνή παρθένα, δώσε τα τετράδια πίσω!".
Catullus- Μετάφραση Νίκου Σπάνια...

Εσείς οι πονηροί αναγνώστες θα καταλάβατε για ποιον/ποιαν το παρέθεσα, θα καταλάβατε φυσικά και ποια είναι τα τετράδια...

...και τώρα θαυμάστε τη λεπτότητα και θα καταλάβετε πόσο δυστυχισμένος είμαι...έρωτας σημαίνει βλέμμα, άγγιγμα, σωστή λέξη με σωστό τόνο στη σωστή στιγμή...έρωτας σημαίνει να κοιτάς ακατάπαυτα τη μορφή που δεν φεύγει με το χρόνο, που μένει στο χώρο, και εσύ συνεχώς της δίνεις νέα ονόματα γιατί δεν μπορείς να μη δίνεις: στη λεπτότητα- Άνασσά μου, Ανάσα μου...                  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου