Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Νιώθω ένα ΚΕΝΟ στο στομάχι, ένα ΚΕΝΟ στην καρδιά και ένα ΚΕΝΟ στο νου...

...αποτελούμαι από 3 ΚΕΝΑ, δεν είναι πολλά, δεν είναι και λίγα-, όταν είμαι χορτάτος εμφανίζονται τα δύο που ελλοχεύουν, όταν νιώθω καλά, εμφανίζονται τα δύο που απομένουν, όταν σκέπτομαι σωστά, εμφανίζονται τα δύο που παραμονεύουν- άρα, επειδή πάντα βρίσκομαι με ένα κενό να με παιδεύει, άρα, στην ουσία αποτελούμαι από ένα ΚΕΝΟ, όμως (σκέφτηκε ο τρίτος μου εγκέφαλος) υπάρχει ένα καταλυτικό "όμως", από τη στιγμή που έχω συνείδηση των κενών, αυτά χάνουν την ισχύ των και δεν πέφτω στην περιδίνησή των, όμως, ο τρίτος εγκέφαλος αφυπνίζεται μόνο κατά τη διάρκεια παρακολούθησης μιας ταινίας του Fellini, του Antonioni, εδώ κάνω μια παρένθεση (συνηθίζω να κάνω παρενθέσεις στη ζωή μου- δεν τραβώ ποτέ μια ευθεία, οι ευθείες κουράζουν) να ποιήσω φωτογραφίες...όχι, δεν θα γράψω τι είδους φωτογραφίες επιθυμώ, λαχταρώ, ποθώ να ποιήσω διότι παραμονεύουν στη στροφή κλέφτες ιδεών- αυτό το ξέρω από πρώτο χέρι, διότι και εγώ έχω κλέψει- δεν υπάρχει κανένας που να μην είναι κλέφτης, το θέμα είναι πώς διαχειρίζεται ο καθείς τα κλοπιμαία του...
...Είμαι γεμάτος αφομοιωμένα κλοπιμαία και δεν επιτρέπω σε κανέναν να το αμφισβητήσει διότι, κάθε φορά που κλέβω, λέω μέσα μου: "Μπράβο, Σκοπελιτάκη- έτσι με αποκαλούσε η Fabienne -είσαι ακόμα ζωντανός, οι αισθήσεις σου είναι ακόμα ικανές να γραμπώσουν μια καλή ιδέα...
...Πάω πίσω, στη διάρκεια λοιπόν της παρακολούθησης μιας ταινίας του Resnais, αφυπνίζεται ο τρίτος μου εγκέφαλος και αφανίζεται ως διά μαγείας το όποιο από τα τρία κενά με ταλάνιζε εκείνη την ώρα, πρέπει να ξέρετε ότι πολλές από τις πολύτιμες ώρες μας, τις θυσιάζομε άβουλα, χωρίς δηλαδή τη δική μας βούληση, εξαιτίας μιας ψευδαισθητικής ελπίδας...
...Η ελπίδα είναι κακό πράμα, εξευτελίζει το σοβαρό άνθρωπο, και αν κάποιος αναφωνεί: "Δεν ελπίζω πια", είναι ένας τίμιος και ενάρετος άνθρωπος- δεν διατείνομαι διόλου ότι είμαι τίμιος και ενάρετος, μα τον Δία, που προσκυνώ, όχι θρησκευτικά, αλλά πολιτιστικά, οι θρησκείες ανήκουν σε εκείνους που δεν έχουν ΚΕΝΑ, που είναι κούφιοι, και για να καταλάβετε τι εννοώ, ρωτώ: η Γης είναι κούφια;, όχι βέβαια, είναι όμως γεμάτη κενά που εξισορροπούν και κρατούν τις γήινες πλάκες σε σχετική ισορροπία, όπως εμένα που με κρατούν σε σχετική ανισορροπία, άρα είμαι γήινος, ανήκω στη γη και αυτή θα με πάρει, μόνο αυτή θα με πάρει, πάμε παρακάτω, τι έγραφα/έλεγα;, α! ναι, χθες πηδούσα από τον έναν τηλεοπτικό πομπό στον άλλο, άκουγα την τσιριχτή εκνευριστική φωνή του κ. Γεωργιάδη, ξέρετε εκείνον που καμώνεται τον υπουργό υγείας, ελέω υγείας, γιατί μη μου πείτε πως είμαστε υγιείς, εκνευριζόμουν και πηδούσα στον άλλον να ακούσω τον κ. Βορίδη, ο οποίος σε κάθε του τέσσερις λέξεις εκφέρει τη λέξη: προφανώς-, προφανώς, μονολόγησα, ο κ. Βορίδης θα έπρεπε να ανήκε στην Αριστερά, αλλά έχει ακόμα περιθώρια να δεί το ανοιχτό φως, να εισχωρήσει και να λουστεί από αυτό, και έχει περιθώρια διότι, από τη Χρυσή Αυγή στο ΛΑΟΣ, από το ΛΑΟΣ στη ΝΔ, δηλαδή από την Άκρα Εθνικιστική Δεξιά, στην καλυμμένη Άκρα Εθνικιστική Δεξιά και τέλος στην Εθνικόφρονα Δεξιά, έχει φτάσει πλέον στην κορυφή του τόξου, τώρα ήρθε η σειρά του Κέντρου και ύστερα από λίγα χρόνια θα έρθει η σειρά της Αριστεράς...
...Γιατί το έγραψα; Μα γιατί είναι δεινός ρήτωρ, δεν είναι αφασικός, όπως ο κ. Βενιζέλος, μπορεί και διαστρεβλώνει την πραγματικότητα πραγματικά και όχι πραγματιστικά, δηλαδή, η ρητορική του δεινότητα αποκαλύπτει την ψευτιά, (άσχετα που δεν ψευδίζει), εκείνη ακριβώς την ψευτιά που θέλει να καλύψει, είναι κάτι που δεν το γνωρίζουν οι ρήτορες, αλλά δεν μπορούν και να κάνουν διαφορετικά- δηλαδή η ρητορική τους αποκαλύπτει εκείνα που θέλουν να αποκρύψουν: its their nature...
...Όσο για το κ. Γεωργιάδη, ολίγον με ενδιαφέρει, βέβαια σημασία έχει τούτο, αμφότεροι προέρχονται από την Εθνικιστική Δεξιά και τώρα αμύνονται από τα μετερίζια της Εθνικόφρονας Δεξιάς, από κάτω τους: το ΚΕΝΟ: του αφανισμένου ΚΕΝΤΡΟΥ, πρώτα από το Πασόκ και μετά από την ανεκδιήγητη ΝΔ., μα δεν το βλέπουν!, είναι το κενό που εκείνοι δημιούργησαν με την ψευδαίσθηση ότι έχουν δημιουργήσει ένα σκυρόδεμα από την Σκύρο...χιχι, μπλαχ... 
...Και σε μια όμορφη και ευαίσθητη σκηνή της ταινίας του Antonioni, "Η Νύχτα", την έχω δει άπειρες φορές, σκέφτηκα: "Λες να μην έχουν πάρει χαμπάρι πως κάτω από το μετερίζι τους υπάρχει το ΚΕΝΟ του Κέντρου; Και αν το έχουν πάρει χαμπάρι, αναλογίζονται ποιος/ποιοι μπορεί να το καλύψουν; Αναλογίζονται ότι, όταν καλυφθεί τότε θα πέσουν στην περιδίνησή του, διότι τότε θα αναφανεί και τότε θα δούνε ολόρτο το κενό που έχτιζαν, δίχως να έχουν συνείδηση ότι το έχτιζαν, για αυτό και έμενε αόρατο και δεν το έβλεπαν...
...Εδώ τελείωσε η ισχύς του τρίτου εγκεφάλου μου και τώρα δείτε σε τι είδους περιδίνηση πέφτω...

...Νά γιατί δεν αυξάνονται τα ποσοστά της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, κανένα από τα δύο κόμματα δεν εμπιστεύεται, η όποια, μεσοαστική τάξη που διαθέτει αυτή η μεταπρατική χριστιανική μικροαστική στο σύνολό της κοινωνία- η ΝΔ. την αφάνισε μαζί με το Πασόκ και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να την κερδίσει, λόγω "αριστερής" φρασεολογίας, νά γιατί ουρλιάζω: Αστική Δημοκρατία βρε, Αστική Αριστερά βρε, άντε δέστε το ΚΕΝΟ σας... 

Υ. Γ.
...Μα τι σου είναι τελικά αυτός ο κος Μπίστης!, ξεκίνησε από τον Συνασπισμό, πήγε στο Πάσοκ, μετά στη ΔΗΜΑΡ και τώρα στην ΚεντροΑριστερά των 58 νοικοκυραίων γιατί μυρίστηκαν το ΚΕΝΟ, και είπαν: "Καθίστε ρε παιδιά, εδώ έχει ψαχνό, δεν το ξεψαχνίζουμε;", τέλος πάντων αυτός ο απολιτικός ανήρ, δεν έχει βρει ακόμα το προσκεφάλι του, δεν έχει πού την κεφαλήν κλίνει...                                     

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου