Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

Ο Στουρνάρας Πρωθυπουργεύει και ο Σαμαράς επαιτεί στην αποικία του Ισραήλ- την Αμερική...

...και οι ρεπουμπλικάνοι εκδικούνται τον Ομπάμα που δεν επιτέθηκε στη Συρία και δεν υπογράφουν τις πιστώσεις για ένα νόμο οι οποίοι είχαν υπογράψει- τι άλλο από εκβιασμός ή μια άλλη μορφή σχιζοφρένειας θα μπορούσε να είναι; Συναινώ για τον νόμο, αλλά δεν συναινώ για τις δαπάνες που χρειάζεται ο Νόμος.... 
...από ποιο νήμα να πιαστεί κανείς για να βγει από τον λαβύρινθο που μας μπετονιάρισε το Πασόκ του Γ. Α. Παπανδρέου και του Βενιζέλου-υπηρέτη σήμερα του Σαμαρά; Το χρέος μας ήταν 130% πριν μπούμε στο Μνημόνιο, τάχα για να σωθούμε, και σήμερα είναι 170%- που πήγε αυτό το 40%; Ποιανών τσέπες γέμισαν όλα αυτά τα εκατομμύρια βρομο-Ευρο-Μάρκα; 
Δεν ξέρω αν έχει γίνει παρόμοιο πλιάτσικο χώρας Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, και μάλιστα εντός της "πολιτισμένης" Ευρώπης- ίσως σε έναν άλλον κόσμο...
...για τον κύριο Σαμαρά, άλλο ένα επικίνδυνο αγόρι, ξέρετε, όσοι έχουν σπουδάσει στην Αμερική, τα θεωρώ "αγόρια" και μάλιστα επικίνδυνα, εκτός βέβαια πάντα ολίγων εξαιρέσεων, καθότι εκπαιδεύτηκαν να υπηρετούν αλλότρια συμφέροντα, π.χ, ο κος Σαμαράς θεωρεί εκτός Συνταγματικού Τόξου όποιο κόμμα αντιτίθεται στο Μνημόνιο, και μάλιστα ο Πρωθυπουργός των 17 Διαταγμάτων Νομοθετικού Περιεχόμενου, όπως τα λένε, τόσα πολλά δεν τα θεσμοθέτησε μήτε η Αμερικανο-Νεο-Ελληνική Χούντα του Παπαδόπουλου...
...κάτι συμπτώσεις με το όνομα αυτό: Παπα-Δόπουλος, Παπα-Νδρέου, Παπα-Κωνσταντίνου, Παπα-Δήμος, μήπως ξεχνώ κανέναν άλλον;...
...ένας αναγνώστης μου μου έστειλε ηλεκτρονικό γράμμα ρωτώντας με γιατί δεν γράφω σχετικά για τα συμβάντα σε σχέση με τη Χρυσή Αυγή, του απάντησα ως εξής: "Δεν με ενδιαφέρει τόσο η Χρυσή Αυγή, καθότι συνιστά αιτιατό, δηλαδή παράγωγο μιας αιτίας που μας διαφεύγει, όσο με ενδιαφέρει να εντοπίσω την αιτία της ανάδυσης του απατηλού αυτού φαινομένου- ναι, η Χρυσή Αυγή είναι μια εικονική πραγματικότητα του πολιτικού συστήματος, το οποίο σύστημα υπηρετούν ανίκανοι, απρόσωποι, σκοτεινά έμβια, π. χ. θυμάσαι πριν λίγους μήνες ποιοι απαγόρευσαν θεατρική παράσταση με τη σύμφωνη γνώμη της Κυβέρνησης; Κατόρθωσαν να παύσουν την παράσταση κάτι σχιζοφρενικά έμβια παραθρησκευτικών οργανώσεων, (δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν τις διαλύει, αλλά πώς να τις διαλύσει, αφού υπάρχουν αρχιεπίσκοποι- έτσι τους λένε;, που τάσσονται υπέρ της Χρυσής Αυγής- κάθε σύστημα έχει και ένα μακρύ χέρι, εκκλησιαστικό ή πολιτικό), με την συνδρομή της Χρυσής Αυγής, και η Πολιτεία το αποδέχτηκε, το αποδέχτηκε στον τόπο που γέννησε το θέατρο και τον γενικότερα τον Πολιτισμό, το στοχασμό, την ποίηση, την επιστήμη, το χορό, την αρχιτεκτονική, τη γλυπτική, τη ζωγραφική- το Λόγο. Τότε έσκυψα το κεφάλι and I said to my self, what a wonderfull world. 
Σε κάθε κοινωνία υπάρχουν μικρές ομάδες, οι οποίες ανήκουν στον χώρο της σχιζοφρένειας, είτε θρησκευτικής αιτίας είτε ιδεολογικού μορφώματος-είναι καρκίνοι που συχνά φτάνουν σε παρακρούσεις, φτάνουν σε μια μορφή υστερίας και υπερβολικού πόνου, πράγματι πονάνε αδυσώπητα και είναι τόσο δυνατός ο πόνος τους που, μόνο με ισχυρότερο πόνο παύει, και αυτόν τον ισχυρότερο πόνο μόνο η πολιτεία τον κατέχει: εξορίζοντάς τους.
Κάθε τι που συμβαίνει εντός της ανθρώπινης χοάνης είναι "ανθρώπινο" είναι και "απ-άνθρωπο" και κάθε τι που ξεφεύγει της λογικής έρχεται η σειρά του Νόμου- το ζήτημα μπαίνει ποιοι υπηρετούν το Νόμο. 
Κοίταξε, αγαπητέ μου αναγνώστη, είχαν γίνει τόσα και τόσα από, παρά της θρησκείας και παρά του Νόμου ομάδες, και δεν ανησυχούσε κανείς πολιτειακός υπηρέτης, παρά μόνο οι έχοντες φρόνηση, οι όποιοι σε κάθε ευκαιρία επισήμαιναν που θα οδηγήσει αυτή η περιφρόνηση ή, α-νόητη αδιαφορία, που δείχνει η Πολιτεία, (ή δόλιο υπολογισμό;- ας θυμηθούμε, Μπάμπη Παπα-Δημητρίου, Λαζαρίδη, Κρανιδιώτη, Πολύδωρα), προς την άνοδο του μορφώματος της Χρυσής Αυγής- και νά! η Ύβρις- (η δολοφονία του Φύσσα), έφτασε έξω από τις Πύλες, σχιζοφρενική όπως πάντα, της Α-Νοησίας, και οι εντός των τειχών της Α-Νοησίας θορυβήθηκαν, άρχισαν να συσκέπτονται, φέρτε γρήγορα τους φακέλους, τους γεμάτους παρεμβατικές πράξεις, τους γεμάτους ξυλοδαρμούς, δολοφονίες, ακρωτηριασμούς, αυτοί δεν αστειεύονται, θα ακρωτηριάσουν και εμάς, και έτσι αφυπνίστηκε με ολίγον πιπέρι, εννοώ θεατρινίστικα, το ένστικτο της επιβίωσης των Α-Νοήτων, μα δεν είναι εκεί το θέμα, το θέμα είναι πώς αφοπλίζεις τους νοσταλγούς της Χούντας, τους Βασιλικούς, τους παρά-θρησκευτικούς, και τους χαμένους από την ξαφνική και κάθετη βία μιας πολιτείας Μνημονιακού καθεστώτος;, γιατί περί καθεστώς πρόκειται που υπηρετούν πιστά η Νέα Δημοκρατία και το παρτσάδι Πασόκ.
Αν ο Σαμαράς διακατέχεται από Ανδρεία και Φιλοπατρία οφείλει να προσφύγει σε εκλογές, δεν υπηρετεί τον τόπο υπηρετώντας τα Μνημόνια, τα οποία δεν οδηγούν στη σωτηρία του τόπου, αλλά στον καιάδα του αργού θανάτου μας, αλλά επειδή δεν κατέχει Ανδρεία και Φιλοπατρία, παράδειγμα τρανό, κοίταξε ποιους έχει για συμβούλους και σούμαρε γνώμη- εγώ είχα την πεποίθηση πως, οι σύμβουλοι πρέπει να είναι ενμυαλωμένοι, ηθικοί, με ανθρώπινο περιεχόμενο και όχι με μουστακάκια και γενάκια και με ολίγον δίπλωμα...
Αυτά έγραψα στον αναγνώστη μου και για να τιμήσω τα ελληνικά μου, τα έκανα copy page, και τα παραθέτω εδώ...
...δεν θα βγούμε εύκολα ή σύντομα από τον λαβύρινθο της εικονικής πραγματικότητας, παρά μόνο κβαντικά και η κβαντική δεν μπορεί να παρέμβει στα ανθρώπινα δρώμενα και στην σχιζοφρενική κατάσταση που έπεσε όλη σχεδόν η Ευρώπη- όλοι τους χρειάζονται Lithium, πέρα που, σχεδόν, όλοι μας ζούμε σε μια παράλληλη πραγματικότητα, πιστεύω πως αν ο καθένας μας ερωτηθεί ξεχωριστά: "είσαι αυτός που πιστεύεις πώς είσαι", δεν θα απαντήσει, αλλά θα σκύψει το κεφάλι και θα κοιτά τις φτέρνες του προπορευόμενου του...
...ρίξτε μια ματιά πίσω, για να δείτε τα σκουπίδια των πράξεων ενός άλλου, παράλληλου εαυτού εντός μια άλλης παράλληλης εικονικής πραγματικότητας...
  ...η πρώτη μου φωτογραφική μηχανή, μου έχει γυρίσει τα οπίσθιά της...όπως και η ζωή...
Jesus Christ- ο Μπλερ σύμβουλος της Αλβανικής Κυβέρνησης...
Ω! God! ο παραπάνω θα κάνει ό,τι μπορεί για την Ελλάδα... 
     
                                                          
      

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου