Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013

"La Migliore Offerta" G. Tornatore...

Billy Whistler: Emotions are like work of art. They can be forged they seem just like the original but they are forgery.
Virgil Oldman: Forgery.
Billy Whistler: Everything can be fake Virgil: joy, pain, hate, illness, recovery... even love.
Virgil Oldman: What's it like living with a woman?
Lambert: Like taking part in an auction sale. You never know if yours will be the best offer.

...ο Tornatore μου αρέσει, άσχετα αν μου έκλεψε τη βιογραφία μου και τώρα δεν μπορώ να τη γράψω, εννοώ την ταινία του: "Σινεμά, ο Παράδεισος", διότι όλοι θα πούνε πως αντέγραψα την ταινία, δεν έχει σημασία, πρέπει να είμαστε πλούσιοι και δίκαιοι, με πρόλαβε, αλλά τόση συγγένεια;, να είναι εκείνος Ιταλός και εγώ Λέσβιος, πάει πολύ, αγγίζει τη μεταφυσική, εκείνος γεννήθηκε το Μάιο του 1956, εγώ τον Ιανουάριο του 1942, είναι νεαρότερος 14 χρόνια, άρα κάλλιστα μπορούσε να ερευνήσει το παρελθόν μου, (εδώ χαμόγελο παρακαλώ), το γράφω γιατί στο "Σινεμά ο Παράδεισος" όλα όσα διαδραματίζονται τα έχω βιώσει, η μόνη διαφορά είναι ότι ο μικρός στο τέλος γίνεται σκηνοθέτης και εγώ ένας μικρός φωτογράφος, πάντα σε σχέση με τους Ευρωπαίους φωτογράφους, ιδίως τους Γάλλους- φυσική κατάληξη, η Ιταλία είχε/έχει κινηματογράφο ενώ η Ελλάδα όχι, τουλάχιστον σε εκείνα τα χρόνια, εκτός από τις ταινίες του Φίνου, δεν έχει σημασία, πάει τέλειωσε και αυτό το όνειρο...
...στην ταινία τώρα: "Η καλύτερη Προσφορά" (και όχι, "Το Τέλειο Χτύπημα") με τον εξαίρετο Geoffrey Rush και τη Sylvia Hoeks, η ταινία αρχίζει με ασθματικό ρυθμό, ανάλογο με τον πυρετό πλειστηριασμού έργων τέχνης, ευθύς αμέσως μπαίνομε στον τόπο της τέχνης, της γνώσης και της αγνωσίας, της προσφοράς και της ζήτησης, του ξιππασμένου πλούτου, της αγαθής αγάπης για το έργο τέχνης- διευθυντής ορχήστρας ο γνώστης εκτιμητής Βιργίλιος, (Τζέφρι Ρας), γνώστης εμπειρικός, (βλέπετε, πάντα έτσι συμβαίνει, άλλοι σπουδάζουν και άλλοι έχουν το ταλέντο, ενίοτε ο συμπλεγματικός σπουδάσας κυνηγά τον ταλαντούχο και άλλοτε δόλια τον προσεταιρίζεται), αλλά και ο ίδιος συλλέγει για αυτό και ολίγον απατεώνας, έχοντας συνεργάτη έναν ολίγον ζωγράφο που δεν τους συνδέει το ταλέντο του δεύτερου, όσο η φιλία, με έδρα της το συμφέρον...
...μετά ο Τορνατόρε μας βάζει στον κόσμο του Βιργιλίου, μια εξαίσια συλλογή προσωπογραφιών, μόνο γυναικών, ούτε μία προσωπογραφία ανδρός, αναρτημένες στο άδυτο του σπιτιού του, το επισκέπτεται συχνά περνώντας το βλέμμα του στα βλέμματα των γυναικών- ανέραστος, δεν έχει πάει πότε με γυναίκα, είναι όμως ερωτευμένος με τη γυναίκα- τη γυναίκα την ξέρει μόνο διαμέσου της τέχνης, για αυτό και παράξενος, δύστροπος, απόμακρος- βλέπετε η τέχνη χωρίς ζωή και η ζωή χωρίς τέχνη τραβά ζόρι...
...μετά μας βάζει στον τόπο της "ΦΩΝΗΣ". Μα τη φωνή είναι αυτή!, δεν γνωρίζω αν είναι της ίδιας της πρωταγωνίστριας, της Σίλβιας Χεκς, αλλά ευθύς μπαίνομε στην ερωτική ταχυπαλμία και επιθυμία του Βιργίλιου...
...στο πέρασμα της ώρας ένιωθα ότι παρακολουθώ μια βαθιά ερωτική ταινία, με έβαζε στη μεταφυσική του έρωτα που, μόνο μέσα από την τέχνη εννοείται και συλλαμβάνεται: ο ποιητικός μύθος του έρωτα, (τη λέξη "μύθος" τη χρησιμοποιώ με τη σωστή έννοια, δηλαδή, κάτι που συμβαίνει έξω από εμάς τους καθημερινούς ανθρώπους, στον τόπο της ποίησης και της φαντασίας)...
...είναι μεγάλος σκηνοθέτης, είπα μέσα μου, άναψα τσιγάρο, ήπια μια γουλιά μοσχοφίλερο και βυθίστηκα στη συγκίνησή μου... και ενώ η ταινία άψογα έφτανε προς το τέλος της, έτοιμος ο Τορνατόρε να κόψει το νήμα ενός έργου μάστορα, masterpiece, επιστρέφει άδοξα στην αφετηρία, υποκύπτει στο λάθος και σφάλμα της μυθοπλασίας και αρχίζει να επεξηγεί γιατί έγινε το ένα γιατί έγινε το άλλο, και όλα σωριάζονται και είναι αργά πια για να σωθεί παρόλα, την μεγαλειώδη τελευταία σκηνή στο μπαρ-ρέστοραν Night and Day, διακοσμημένο με ρολόγια, δηλαδή εγκλωβισμένο στο χρόνο...
..."περιμένετε παρέα", ρωτά ο υπηρετών τον Βιργίλιο, και ο Βιργίλιος μένει για λίγο σιωπηλός και μετά απαντά: "ναι, περιμένω", και η μηχανή απομακρύνεται αποκαλύπτοντας τα γρανάζια του χρόνου του ρολογιού...
...λυπήθηκα με αυτή την αδυναμία σας κ. Τορνατόρε και στην επιστροφή μου σπίτι, αφαίρεσα από την ταινία τα δέκα μοιραία της λεπτά και είδα ένα αριστούργημα- αυτά τα δέκα λεπτά, κατέστρεψαν τα πάντα και μόνο ένας θαυμαστής σας μπορεί να σας συγχωρέσει-, πάντως κ. Τορνατόρε, αν αφαιρέσετε αυτά τα δέκα λεπτά- φανταστείτε τον εαυτό σας μυθιστοριογράφο και στη δεύτερη έκδοση ενός βιβλίου σας, διαγράφετε ένα κεφάλαιο, τότε να είστε βέβαιος πως ο κινηματογράφος θα αποκτήσει ακόμα ένα αριστούργημα, ποιητικό, μυθικό, αφαιρετικό, παράλογο...
...πάντως, αγαπητοί μου αναγνώστες συνιστώ να τη δείτε, υμνεί την ομορφιά του έρωτα (δεν είναι τυχαία η επιλογή της Σίλβια Χεκς, σώμα λεπτό, εφηβικό, εύθραυστο, αεικίνητο) και σεβασμό στο έργο τέχνης, όμως, όταν τελειώσει η σκηνή που αντικρίζει ο Βιργίλιος το άδυτό του με τις προσωπογραφίες άδειο, βγείτε από την αίθουσα και μπείτε ξανά ύστερα από δέκα λεπτά, να τον δείτε να μπαίνει στο μπαρ-ρέστοραν: "Νύχτα και Μέρα" με τα ρολόγια να δουλεύουν και αυτός να περιμένει τον φαντασιακό έρωτα, για αυτό και ποιητικό... 
...βλέπετε ο βαθύς έρωτας συνιστά τέχνη και η τέχνη άδολο έρωτα-, μα μόνο στον τόπο του μύθου και όχι της μυθοπλασίας των ανθρώπων της κάθε μέρας με το ανούσιο πάρε-δώσε, το γεμάτο ανασφάλεια και ενοχές και ανήθικους αυτοσκοπούς... 

...και τώρα ολίγη πολιτική: ο Ομπάμα είναι υπέρ των ομοφυλόφιλων, και καλά κάνει, γουστάρει όμως να δολοφονήσει μερικές εκατοντάδες Σύριους με χαλκευμένα στοιχεία- και για να μην παρεξηγηθώ, δεν είμαι υπέρ του Άσαντ, ένας θρησκομανής είναι και αυτός δικτατορίσκος όπως και οι δικτάτορες των όπλων, μια από τα ίδια- η υποκρισία πάντα περισσεύει, είτε των κίτρινων, ροζ, βισινί, μαβί, γαλάζιων, και ας μην ξεχνάμε πως οι Άγγλοι πούλησαν χημικά στον Άσαντ, όπως οι Αμερικάνοι πούλησαν χημικά στον Σαντάμ, με άλλα λόγια: αγόρασε εσύ χημικά όπλα σε τιμή ευκαιρίας και μετά θα σε βομβαρδίσουμε...
...και για να είμαι δίκαιος, αυτή τη φορά οφείλω να συμφωνήσω με την κα Ρεπούση για τη θέση της στη διδαχή των θρησκευτικών στο λύκειο, τι σχέση έχει η κατήχηση σε αυτή την τρυφερή ηλικία; Το να διαδάσκεται θεολογία, είναι κάτι άλλο από το να διδάσκεται η θρησκεία, φυσικά έσπευσαν και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ενάντια στη Ρεπούση, άλλου είδους χριστιανοί αυτοί, άλλου είδους ισλαμιστές οι δε, άλλου είδους ευαγγελιστές οι μεν, άλλου είδους καθολικοί οι δε, άλλου είδους αριστεροί οι μεν, άλλου είδους αριστεροί οι δε, σχιζοφρένεια παντού, άντε, βιαστείτε, τελειώνετε, βομβαρδίστε, σκοτώστε, αφανίστε, άθλιοι θρησκομανείς όλων των ειδών και εσείς Ομπάμα καλά κάνετε και είστε υπέρ των ομοφυλόφιλων, αλλά τίποτα δεν κάνατε για την κατάργηση της οπλοφορίας στη βάρβαρη χώρα σας...
       
                                  

2 σχόλια:

  1. Πρέπει να έχω δει πάνω από είκοσι φορές την ταινία ''Σινεμά ο Παράδεισος'' ... και προσθέτω εδώ πως κλαίω και γελάω και τρέχω παρέα με τον μικρό πρωταγωνιστή μόνο και μόνο γιατί δεν το έχω ζήσει αυτό το σκηνικό στην πραγματική μου ζωή και το ζω με την ταινία.
    Γιατί να μην είχα μεγαλώσει σε μια συνοικία , να τρέχω στις αλάνες και να σκαρφαλώνω στις ασβεστωμένες μάντρες με ξεσκισμένα γόνατα να βλέπω λαθραία ταινίες; Θα ήμουν πολύ διαφορετικός άνθρωπος νομίζω τότε!

    Όσο για τα περί θρησκευτικών..... υπάρχει φωτογραφία που να δείχνει οποιαδήποτε εκδήλωση και να μην έχει για φόντο ένα ράσο;
    Για να μη τους χάσουμε και πάθουμε καμιά στέρηση φροντίζουν να τους βλέπουμε από τα γεννοφάσκια μας.

    Καλό σας βράδυ :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ε, ναι, η γειτονιά είναι κάτι άλλο, και είμαι ευτυχισμένος που τις έζησα στα τρυφερά μου χρόνια, το ίδιο ευτυχισμένος νιώθω που είχα έναν πατέρα σαν τον πατέρα μου- καλό σου βράδυ και σε εσένα και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή