Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

Τα αποσιωποιημένα σαρδάμια πολιτικών με αφορμή την κριτική του κ. Κασιμάτη για τα σαρδάμ του κ. Τσίπρα...


...με αφορμή την εμπαθή κριτική του Στέφανου Κασιμάτη στην Καθημερινή για τη χρήση της ελληνικής γλώσσας από τον κο Τσίπρα, τον προτρέπω να ρίξει μια πλάγια ματιά στο σαρδάμ του Πρωθυπουργού, ο οποίος είπε ότι, σε 6 χρόνια θα γυρίσομε στην προ της κρίσης εποχή, επίσης στο σαρδάμ του κ. Κεφαλογιάννη, ο οποίος για να υποστηρίξει την οριζόντια κινητικότητα και διαθεσιμότητα, έβαλε στοίχημα να χάσει την βουλευτικότητά του αν δεν ισχύει το παρακάτω: καθηγήτριες παίρνουν εκ προθέσως άδεια για να μένουν έγγυες, έτσι μένουν κενές θέσεις-, με άλλα λόγια κ. Κασιμάτη, οι καθηγήτριες δεν πρέπει να γεννούν, και μάλιστα σε εποχή υπογεννητικότητας- αυτά και αν δεν είναι σαρδάμια, ένα άλλο σαρδάμ που θέλω να τονίσω είναι η μέλλουσα σύζευξη κ. Κουβέλη και κ. Λοβέρδου- ο τελευταίος που είπε ότι οι Έλληνες ζούνε πολλλλλλά χρόνια- σε σχέση με το ασφαλιστικό, άρα, πρέπει να βάλει η πολιτεία και όριο στη ζωή των πολιτών, μόλις πατά o καθείς μας τα 65 χρόνια να πεθαίνει-με αυτόν πάει να συνεργαστεί ο "κυβερνών αριστερός" κ. Κουβέλης, αλλά καθώς διαβάζω προσεγγίζει και άλλα πτώματα από τον χωριό της Δημοκρατικής Αριστεράς ή Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, ή Δημοκρατικού Σοσιαλισμού-, αυτά είναι σαρδάμια κ. Κασιμάτη: Σαρδάμια πολιτικής αναπηρίας και φυσικά τσιμουδιά για τα σαρδάμια των νομοθετικών διαταγμάτων, ή όπως αλλιώς τα λένε τα έρημα αυτά αντισυνταγματικά στο πλάτος τους, στο βάθος τους, στο ύψος τους, που αρκετά ψήφισε η κυβερνώσα αριστερά...
...πολλά τα σαρδάμια κ. Κασιμάτη στην πολιτική θεατρική σκηνή καθότι υπάρχει υποβολέας που δεν γνωρίζει την ελληνική, και οι θεατρίνοι μας πολιτικοί δεν ξέρουν τα λόγια τους και πότε πατούν εδώ και πότε πατούν εκεί- ελεύθερη ισορρόπια, δηλαδή κατάδυση στην ανισορροπία-, αλλού είναι το θέμα, και ξέρετε πού, αλλά δεν το ομολογείτε, το αφήνετε καταμέρος και εστιάζεστε στον αντι-Τσιπρα-ισμό- δεν υπερασπίζομαι τον κ. Τσίπρα, και φυσικά θυμώνω από τον γλωσσοδέτη των περισσότερων πολιτικών και άλλων φυσικά και εμού του ιδίου πιθανόν σε εξαιρετικά δύσκολες στιγμές της ζωής μου- το ξέρετε κ. Κασιμάτη, η αναλγησία οδηγεί στη δυσκολία το να εκφραζόμαστε σωστά, και την παραπάνω ειδικού βάρους αναλγησία την κατέχουν οι πολιτικοί της εποχής μας- δεν υποτιμώ όλους τους πολιτικούς στην εκφορά της γλώσσας και στο ήθος τους, αλλά είναι τόσο λίγοι που χάνονται σαν τη γραμμή της ζωής στην παλάμη του κάθε τίμιου πολίτη...
...και γιατί παρακαλώ να μην θεωρηθούν σαρδάμια τα ψέματα του Πρωθυπουργού, και ξέρετε ότι είπε πολλά, άλλωστε αυτά που υπόσχεται ο κ. Τσίπρας, δεν είναι ανέφικτα να γίνουν, τα έχω ακούσει και από έγκριτους οικονομολόγους που δεν παίζουν και τόσο το χαρτί του χρηματοπιστωτικού συστήματος, σύστημα που ξεπέρασε και τον βιομήχανο και τον πολιτικό, στο κάτω-κάτω Αριστερά-Δεξιά-Σοσιαλισμός-Χριστιανική Δημοκρατία- Δημοκρατικοί Κοινωνιστές-ΣοσιαλΔημοκρατία, δεν υπάρχουν, σφραγίδες είναι μόνο και ψηφοφόροι- τώρα τι είδους ψηφοφόροι, ονομάσετέ τους εσείς...
...πολλά τα σαρδάμια, πολλά, και το τελευταίο, εκείνο του κ. Καμμένου για τον Πάχτα, που όσο αντιπαθής και αν είναι, δεν μπορεί ένας αρχηγός κόμματος που βρίσκεται στη Βουλή, να εκστομίζει τέτοια λόγια, αλλά για πέστε μου κ. Κασιμάτη, δεν είναι σαρδάμ, η μη καταδικαστική δήλωση από τη Νέα Δημοκρατία για τα ποινικά αδικήματα της Χρυσής Αυγής; 

...η μητέρα διαβάζει στο παιδί της πλάι στο γλυπτό του Magritte- ίσως κ. Κεφαλογιάννη, μια από τις καθηγήτριες που, εκ προθέσεως μένει έγγυος, να ανήκει σε αυτό το γένος-, θαυμάστε και εσείς, όπως εγώ, τις γυναίκες που γεννούν, θαυμάστε τις γυναίκες που, το ένα τάσι της ζυγαριάς τους είναι η γέννα και το άλλο το πνεύμα... 

Υ.Γ.
...εγώ πάντως δεν θα ξανά τραβήξω καμιά σκιά από το μανίκι...
                              

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου