Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

Το ανεξέλεγκτο πάθος και ο κος Μπάμπης Παπαδημητρίου- δημοσιογράφος ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ...


...υπάρχει ο παθιασμένος, ο μετριοπαθής, ο απαθής και ο τέταρτος- ποιος είναι αυτός ο Τέταρτος- στο τέλος της ανάγνωσης κείται αυτό το κατακάθι όπως στον γλυκύ βραστό καφέ- όσο πιο γλυκός ο καφές, τόσο και πιο πυκνό και βαρύ το κατακάθι...
...είμαι ένας παθιασμένος άνθρωπος, για αυτό κάνω και λάθη, λάθη που δεν βλάπτουν τους άλλους παρά μόνο έμενα, κάνω όμως και καλά πράγματα, π.χ. δεν σιδερώνω τα πουκάμισα, δεν καταναλώνω αλάτι, ξύδι, ζάχαρη- τα τρία κακά του ανθρώπου, και πάνω απόλα, δεν πίνω μπίρα, παρά μόνο ζύθο...
...το πάθος δημιουργεί αλλά και καταστρέφει, π. χ. ο εξολοθρευτής, εξαιτίας ερωτικού πάθους, της αγαπημένης του, δύναται να θεωρηθεί ατάλαντος δημιουργός-, η ορμή του προκαλεί την ανάδυση των ψεύτικων αισθημάτων του μετριοπαθή και όποιου άλλου, και αλήθεια λέω, δεν έχω δει κανέναν παθιασμένο που δεν ετοιμάζει την πυρά του, που δεν προετοιμάζει τον αφανισμό του, που δεν ανακαλύπτει και δεν επινοεί χρήσιμα πράγματα... 
...είμαι ένας μετριοπαθής άνθρωπος, για αυτό κάνω και λάθη, λάθη που βλάπτουν και εμένα και τους άλλους, εκμεταλλεύομαι υβριστικά ό,τι καλό επινοεί ο παθιασμένος και το χρησιμοποιώ όπως με βολεύει και συμφέρει, α! ναι, στα δύσκολα δεν πάω, τα δύσκολα δεν τα αντέχω, μήτε τα σέβομαι, και γιατί παρακαλώ να εκτιμώ και να σέβομαι κάτι που με ξεπερνά;, εγώ είμαι ένας μετριοπαθής άνθρωπος, λατρεύω τα ισόρροπα αισθήματα και πράξεις, βέβαια, επειδή συνεχώς ισορροπώ, κάποια στιγμή σωριάζομαι μη έχοντας κάτι θετικό προσφέρει στον άλλον, μονάχα κάλπικη ηρεμία, για αυτό και δίνω χώρο στον απαθή να υπάρχει και η βία να ξεσηκώνεται...
...είμαι ένας απαθής άνθρωπος, για αυτό και δεν κάνω λάθη, αλλά και μήτε σωστά πράγματα, μα τι λέω, εγώ ο κακομοίρης δεν ξέρω τι είναι λάθος, τι είναι σωστό, απλώς βόσκω και τρέφομαι από τα κατακάθια...
...εγώ λοιπόν, ο Σκοπελίτης, χάρηκα ελεεινά την ημέρα που ανακάλυψα ότι αποτελούμαι από τα παραπάνω τρία είδη, καθότι, εντός ενός μοιραίου ποτηριού- άραγε πάνω από πόσες χιλιάδες ποτήρια έχω σκύψει; -διαπίστωσα ότι, άλλοτε είμαι παθιασμένος, άλλοτε μετριοπαθής, άλλοτε απαθής, παθιάζομαι με την ομορφιά, μένω μετριοπαθής στην κρίση των άλλων για μένα, παραμένω απαθής όταν γίνομαι μάρτυρας κακοτυχίας ενός ηλιθίου- το κακό είναι που εκείνη τη στιγμή, παρασυρμένος από την έκλαμψη του νου μου, δεν εντόπισα ποιος από τους τρεις που φέρω μέσα μου, ανακάλυψε ότι είμαι τριαδικός, ούτως ώστε να τον στήσω σε βάθρο και περίοπτα να τον κοιτώ και να το φωτογραφίζω χάρη της διαστροφής μου, διαστροφή που έχει να κάνει με την ασχήμια του εαυτού μου...
...είμαι ένας άσχημος άνθρωπος και συνάμα γελοίος, όταν με κατακλύζει το πάθος, το χρυσάφι που κρατώ στα χέρια μου γλιστρά και χάνεται, όταν είμαι μετριοπαθής γίνομαι φύλακας εκείνου που κρατά χρυσάφι, όταν γίνομαι απαθής, τρώω τόσες καρπαζιές που στο τέλος δεν νιώθω τον παραμικρό χτύπο και στο τέλος ουρλιάζω με όλα τα σπλάχνα μου: Ζήτω η Εξουσία...
...αυτή, η τεραστίων διαστάσεων θεοΓυναίκα, που πάντα μένει ξαπλωμένη με ανοιχτά σκέλη και κατά εποχές το αιδοίο της καταπίνει και αλέθει τους μετριοπαθείς και απαθείς, εκτός τους παθιασμένους- οι τελευταίοι στέκουν απόμακρα κοιτώντας με λύπη το άλεσμα των συνανθρώπων τους...
...τέτοια εποχή είναι και η σημερινή, η Εξουσία καταπίνει και αλέθει, και καθώς παρακολουθούσα την εισροή των μετριοπαθών και απαθών εντός των σωθικών της Εξουσίας διαμέσου του τεράστιου αιδοίου της, (αναφέρομαι στο έργο της Niki de Saint Falle...και τι! όνομα!, εύκολα μπορεί κάποιος να το ερμηνεύσει ως "Νίκη του Αγίου Φαλλού"...
...το μάτι μου πήρε τον Μπάμπη Παπαδημητρίου- Μπάμπη, Μπάμπη, φώναξα, πού πας;...
...ο κος Μπάμπης δήλωσε ότι δεν φοβάται τα ΜΜΕ και τάσσεται υπέρ μιας συνεργασίας της Νέας Δημοκρατίας και μιας "σοβαρής" Χρυσής Αυγής, μη έχοντας συνείδηση ότι με τη δήλωσή του αυτή κατονομάζει την Ν.Δ, "άθλια" και ότι η σημερινή Ελλάδα λιμνάζει ανάμεσα σοβαρότητας (σοβαροφάνειας, όπως ο ίδιος εκπροσωπεί) και αθλιότητας-, βέβαια, "σοβαρή" Χρυσή Αυγή δύναται να υπάρξει- λογική δεν δύναται να υπάρξει, άρα, επικίνδυνη θα εξακολουθεί να είναι, βέβαια καιροσκοπική και ανάλγητη Νέα Δημοκρατία, δύναται να υπάρξει, λογική δεν δύναται να υπάρξει, άρα, επικίνδυνη θα εξακολουθεί να είναι, βέβαια, ο κος Μπάμπης δεν συνειδητοποίησε ότι έτσι στέλνει μετριοπαθείς ψηφοφόρους εκτός Νέας Δημοκρατίας, διότι αυτοί δύναται να σκεφτούν, όσοι δεν έχουν χάσει την ισορροπία τους: "μα πώς είναι δυνατόν να ψηφίσω Νέα Δημοκρατία, όταν αυτή θα συνεργαστεί με την επικίνδυνη βίαιη, αλλά "σοβαρή" Χρυσή Αυγή;", και έτσι δεν θα ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία...
...βέβαια αυτό συμφέρει τη λογική, αλλά υπάρχει στην εποχή μας λογική;, το απέραντο νεκροταφείο ηλιθίων και σχιζοφρενών εκτείνεται μόλις ένα εκατοστό πέρα από την σωματική αύρα του κάθε παθιασμένου... 
...το κέντρο διαλύθηκε, πόσο δίκιο είχε ο Γιέητς- πάντα οι μεγάλοι ποιητές, οι έχοντες αίσθημα και νου, και όχι εκείνοι που μιμούνται τα αισθήματα των άλλων, δικαιώνουν το ανθρώπινο γένος- όχι τα ανθρώπινα είδη...

- Πες μου Αριάδνη μου, ποια φωτογραφία να παραθέσω;
- Τον κλέφτη, είναι ξεκάθαρη, σηματοδοτεί αυτό που είμαστε, κλέφτες του εαυτού μας, του κλέβουμε την ευτυχία.
- Εντάξει, θα σου κάνω τη χάρη...
                           ...ποιος είναι ο Τέταρτος;, μα ποιος άλλος από τον πολιτικό- είδος αλλόκοτο, περίπλοκο, ανάλγητο, υβριστικό, καιροσκοπικό, κουτό, μα πολύ κουτό, κουτό, μα πολύ κουτό, κουτό, μα υπερβολικά κουτό, τόσο κουτό που παύει να είναι κουτό- δηλαδή, χωρίς ταυτότητα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου