Σάββατο, 10 Αυγούστου 2013

Τι είπε ο Πρωθυπουργός κος Στουρνάρας και δεν μου άρεσε διόλου, αλλά και μου άρεσε...

...είπε λοιπόν, "Υπάρχουν 20 δισεκατομμύρια ευρώ κάτω από μαξιλάρια και σε μπαούλα, πρέπει να επιστρέψουν στις τραπέζες"... ΩΠ!, αναφώνησα, πού το έμαθε ο μπαγάσας πως έχω κρυμμένα 20 διεσεκατομμύρια ΕυρωΜάρκα σε ειδικά μπαούλα και σε ειδικές μαξιλαροθήκες; Αλλά ό,τι και να κάνει εγώ δεν θα τα πάω σε καμιά τράπεζα, γιατί;, μαλάκας είμαι, για να μου τα φάνε με το κούρεμα του άγνωστου χρέους της υποτιθέμενης ανεξάρτητης χώρας μας, μετά τις εκλογές της βάρβαρης φυλής που θέλει να ανήκει στην Ευρώπη- στη Γερμανία; Έτσι και αλλιώς, δεν κερδίζω τίποτα έχοντας τα χρήματά μου στην τράπεζα, Καιρό τώρα φωνάζω: μην αποταμιεύετε, κλείστε τις τράπεζες, εκτός και αν αλλάξει το σύστημα: δηλαδή, να υπάρχουν, συνταγματικά κατωχυρωμένα, δύο χαρτοφυλάκια, ένα του αποταμιευτή και ένα του επενδυτή, και όχι όποτε θέλει να επενδύσει ο τραπεζίτης σε καρκινικά διατραπεζικά προϊόντα να επενδύει τα δικά μου χρήματα και μάλιστα δίχως την άδειά μου. Πού το βρήκαν αυτό γραμμένο; Μα δεν το βρήκαν γραμμένο, εκείνοι το έγραψαν, με το έτσι θέλω. Ο Πρωθυπουργός κος Στουρνάρας είπε και κάτι άλλο μετά τις δηλώσεις του Ομπάμα: "με τη λιτότητα δεν πάμε πουθενά", ε, τότε γιατί την ακολουθείς και έχουν στραγγιχτεί όλα τα ταμεία για να γεμίζουν τα ταμεία των τοκογλύφων; Παραιτήσου, πήγαινε σπίτι σου ή στη θέση που σου έχουν ετοιμάσει τα αφεντικά σου μετά το τέλος της προγραμματισμένης θητείας σου- αυτό θα έκανε ένας τίμιος άνδρας, αλλά ένας τίμιος άνδρας δεν θα δεχόταν κιόλας να υποστηρίζεται από δύο Ηρακλείς: τον υποτιθέμενο Πρωθυπουργό, κο Σαμαρά και τον υποτιθέμενο αντιπρόεδρο, κο Βενιζέλο. Όπως καταλαβαίνετε, από την πρώτη αναφερόμενη δήλωση του Πρωθυπουργού Στουρνάρα, τα χρήματα δεν είναι δικά μας, είναι των τραπεζών, σε αυτές ανήκουν, ιδίως αυτό το "πρέπει", με εξόργισε τόσο πολύ που ήθελα να φάω τα σάλια της οργής μου, να χτυπώ τις γροθιές σε λεμόνια, καρπούζια, πεπόνια, σταφύλια, σαλάτες και ό,τι μου θύμιζαν τις μούρες των 153 άθλιων ψηφοφόρων που ψηφίζουν για μας για τους εαυτούς των, αλλά και για τα αφεντικά τους- βέβαια, ας μην ξεχνάμε πως οι βουλευτές είναι υπάλληλοί μας, αφού μας ζητιανεύουν την ψήφο τους για να εξασφαλίσουν έναν καλό ψόφο, βέβαια ας μην ξεχνάμε πως εμείς επιλέγομε τα αφεντικά μας, βέβαια, πάντα θα υπάρχουν αφεντικά, το ζήτημα μπαίνει, τι είδους αφεντικά και τι είδους υπάλληλοι ή εργάτες είμαστε. Σκατά, ο κόσμος πάλιωσε, ξανά γύρισε στην πείνα των πολλών και στην απληστία των ολίγων μασκαράδων- τελεία και παύλα, και αναρωτιέμαι, γιατί διάλεξαν την Ελλάδα και την Κύπρο για να θέσουν σε εφαρμογή το σύστημά τους, μα γιατί υπήρχε στη χώρα μας ένα κάποιος Παπανδρέου και ένας τυχάρπαστος Σαμαράς και στην Κύπρο ένας ανεκδιήγητος Αναστασιάδης. Τέλος, ένα σύστημα, το όποιο σύστημα, σχεδιάζεται από ηλίθιους, για να λειτουργήσει χρειάζεται ηλίθια υποχείρια γιατί άλλο το σύστημα και άλλο και άλλο η βιωματική εμπειρία και ζωή- αυτά για σήμερα, αυριο θα γράψω γιατί μου αρέσει το καλοκαίρι, και σαν πρόγευση γράφω μόνο ότι, μου αρέσει το καλοκαίρι γιατί τρέφομαι με σκόνη, κουνούπια, μύγιες, σκνίπες, κατσαρίδες, ποντίκια, παθαίνω ηλιάσεις και καρκίνους δέρματος, γιατί εκτυφλώνομαι από το γυμνό πλέον φως, γιατί ζεσταίνομαι με τις πυρκαγιές, γιατί ξεδιψώ με βλαβερούς χυμούς, γιατί τρώω μεταλλαγμένες τομάτες, γιατί πέφτω σε αφασία, γιατί μου πέφτει η πίεση και πέφτω χάμω και γλύφω την άσφαλτο, γιατί μου αρέσει να βλέπω όλες τις κοιλιές και σαγιονάρες και όλο το κιτσαριό με τα πλαστικά ποτήρια και μπουκάλια να ορθώνονται σαν σήματα οδήγησης, ακόμα και σε πολυτελή ξενοδοχεία, γιατί μου αρέσει να βλέπω τη δουλικότητα των ξενοδόχων και όχι μόνο, έναντι των άξεστων τουριστών, γιατί μου αρέσει να μυρίζω τον ιδρώτα των βρόμικων ανθρώπων, όπως χθες στο σινεμά που άλλαξα πέντε θέσεις και πέντε σειρές για να απολαύσω την ταινία, "Ασανσέρ για δολοφόνους" όπως και τη μυρωδιά των άπλυτων γιατί όπως θα ξέρετε, ανάλογα με το τι τρέφεται ο καθείς, εξαρτώνται οι χυμοί του άσχημου σώματός του, έτσι απόλαυσα χθες πέντε διαφορετικές οσμές, που για μια στιγμή σκέφτηκα πως ο θάνατος το καλοκαίρι έχει πολλές οσμές- Α!, καλοκαιράκι μου, σε χάλασαν και εσένα οι χαλασμένοι. Μπρος πηγαίνετε, κύριε, τι περιμένετε εδώ, εδώ δεν υπάρχει καμιά σειρά, βλέπετε κανέναν όρθιο να περιμένει;, όλοι είναι γκρεμισμένοι, ένα βήμα να κάνετε και πέσατε στον γκρεμό, αν θέλετε να γράψει για σας καμιά ιστορικός ιστορικού μυθοπλαστικού θεατρικού έργου, εμπρός λοιπόν, γκρεμιστείτε, μην καθυστερείτε άλλο, περιμένουν και άλλοι, γυρίστε το βλέμμα σας και θα τους δείτε, μιλλιούνια τα μελλοντικά γκρεμισμένα ανθρωπάρια- τελεία και παύλα, ο γκρεμός είναι το μέλλον του καθενός μας, εκτός και αν βγούμε από το σύστημα και μπούμε στην Ουτοπία μας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου