Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΕ-ΜΗΝ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΕΤΕ-ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΑΣ...και η κα Μπακογιάννη...


...μέχρι που να αλλάξει η κατάσταση, μέχρι που να σταθεροποιηθεί η μετακινούμενη άμμος κάτω από τα πόδια μας, το είπε και η κα Μπακογιάννη: "THAT'S IT, δεν έχομε άλλα να δώσομε, αποτύχατε, μη μας πιέζετε άλλο". Φυσικά, έχει δίκιο, αλλά κάποιος πρέπει να της πει στο αυτί ότι πολλά υπέγραψε, σχεδόν όλα από αυτά που μας έφεραν σε αυτή τη δυστοπία, έχει δικαίωμα να ομιλεί;, ας το έχει, κάλιο αργά παρά ποτέ...
...επιτέλους νά! που σε κάτι συμφωνώ με την ανεκδιήγητη Μέρκελ, ναι, δεν έπρεπε να μπαίναμε στο ευρωΜάρκο, και τώρα, φυσικά, πού να αποδεχτεί την ηλιθιότητά της και τα ρίχνει πάνω μας αποκρύπτοντας ότι επίσημα η Γερμανία έχει καρπωθεί 141 δις από την κρίση που η ίδια προκάλεσε λόγω της δυσκοιλιότητά της και την αντίστοιχη διάρροια του Σόϊμπλε...
...ναι!, να μην πληρώνομε, να μην αποταμιεύομε (όσοι μπορούν φυσικά να αποταμιεύσουν), να ρημάξουν οι τράπεζες για να μάθουν, και μην ξοδεύομε, παρά μόνο για τα απαραίτητα και ας αφήσομε τα γκατζετάκια κατά μέρος, ας τους γυρίσομε την πλάτη και πάνω απόλα να μην αγοράζομε γερμανικά προϊόντα, εκτός από ψαλίδια και UHU, πράγματι τα ψαλίδια τους είναι πρώτης ποιότητας, όπως φυσικά και ο παραπάνω παντοκολλητής, πέρα αυτού: ΜΗΔΕΝ, όσο για τα αυτοκίνητά της, τα γιαπωνέζικα TOYOTA είναι πιο αξιόπιστα από όλα τα αντόστοιχα γερμανικά, και ρωτώ: μήπως ήρθε η ώρα να σκεπτόμαστε πολύ-πολύ σοβαρά την αποχώρησή μας από αυτό το σάπιο ευρωΜάρκο; Πολλοί εκείνοι οι οικονομολόγοι, (τα μη παπαγαλάκια οικονομολόγοι, π.χ. Στουρνάρας), που διατείνονται ότι για να σωθεί η Ελλάδα και να βρει την ηρεμία της και ανακτήσει την αξιοπρέπειά της, οφείλει- δεν πρέπει, είναι οφειλή πλέον- να αποχωρήσομε, δεν χρειαζόμαστε και δεν μας ωφελεί ένα νόμισμα που μας ρίχνει κάθε ημέρα που περνά στον Καιάδα της ανέχειας και της ηθικής κατάπτωσης, δεν είναι νόμισμα, πάρτε το χαμπάρι, είναι μοχλός μαφιόζικης κερδοφορίας και τοκογλυφίας, δεν πρόκειται να πάθομε χειρότερα με τη δραχμή- το πρώτο νόμισμα της Ευρώπης, από όσα θα πάθομε όσο θα παραμένομε στο χάλκειο ΕυρωΜάρκο, και ας αναρωτηθούμε αν επιτέλους ήρθε και η σειρά της Γερμανίας να αποχωρήσει από την Ευρώπη και να επιστρέψει στην Ουνία- κοιτάξτε λίγο την ιστορία της, μόνο καταστροφές έχει επιφέρει στην Ευρώπη...
...προχθές διάβασα την απλή φράση που είπε ένας Αρκάδας πολίτης στον πρώην αντιπαθητικό υπουργό υγείας, Λυκουρέντζο: "Θα πρέπει να είμαστε ευγενικός λαός που σας αφήνομε ακόμα να μιλάτε, είστε ένας πολιτικάντης". Τι απάντησε ο Λυκουρέντζος, που όπου νάναι θα βγει πάλι στη ζητιανιά γυρεύοντας την ψήφο του λαού για να επιβιώσει; "Αστειότητες", αυτή ήταν η απάντησή του, και αποχώρησε μη βγάζοντας λόγο...
...όλοι φοβούνται, κυβερνώντες- πολίτες, νά! που μας οδήγησε αυτός ο έρμος καιροσκόπος, μη κλινικά ηλίθιος Γ.Α.Παπανδρέου και που συνέχισε ο ψεύτης Σαμαράς με τα Ζάππεια και άλλα τινά: στον φόβο- αξίζει ένα νόμισμα που μας οδήγησε στο φόβο και στην ανασφάλεια; Όχι, πρέπει να απαντήσομε όλοι μαζί, γιατί αν δεν απαντήσομε, μαύρο φίδι μας έφαγε και άντε να βγούμε από τη μαύρη κοιλιά του, και αν τέλος τα καταφέρομε να βγούμε, θα βγούμε κουρελιασμένοι, πάμπτωχοι, λιγότεροι νέοι, περισσότεροι γέροι, μηδέν εισφορές, μηδέν σε όλα και δεν θα έχομε να γείρομε πού το κεφάλι μας. Το μάθατε; Η COSCO αρνείται να πληρώνει ενοίκιο για μερικούς μήνες, λόγω κρίσης. Μην αγοράζομε κινέζικα προϊόντας, είναι όλα σάπια και επικίνδυνα επειδή παράγονται με μισθούς πείνας. Τα μάθατε; Η ιδιωτικοποίηση της ΔΩΔΩΝΗΣ για λίγα εκατομμύρια που θα έφερνε την ανάλογη ανάπτυξη, μήνες έχει να πληρώσει τους γαλακτοπαραγωγούς λόγω κρίσης. Μην αγοράζετε προϊόντα ΔΩΔΩΝΗΣ, τουλάχιστον μέχρι να εξοφληθούν οι προμηθευτές της, έτσι για να δείξομε πως έχομε κοινωνική συνείδηση, και όχι τάχατες λαϊκή. Το είδατε; Ο κος Σταυρίδης, ο τριτοκοσμικός αυτός κύριος με τα τριτοκοσμικά του αγγλικά, τα κατάφερε μια χαρά με τη συνδρομή του Σαμαρά και του Στουρνάρα να πωλήσει τον μισό ΟΠΑΠ ή ολόκληρο;, στον φίλο του κο Μελισσανίδη και μας είπε να πάμε να γαμηθούμε, είδατε τι μούσμουλα κρατά στον ντορβά της η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, βερίκοκο φυσικά είναι και ο κος Γεωργιάδης, φρούτα παιδί μου, φρούτα μας κυβερνούν όολων των ειδών, όλων των μπαξέδων...
...ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΕ, ΜΗΝ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΤΕ, και τα λίγα ευρωΜάρκα σας να τα κρατάτε σπίτι σας, έτσι έχουν μεγαλύτερη αξία, ή αλλιώς να τα μετατρέπετε σε αγγλική λίρα, το είπε και η κα Μπακογιάννη: THAT'S IT, πρέπει, οφείλομε να τους δώσομε ένα μάθημα, το οφείλομε στα παιδιά μας, οφείλομε να βάλομε ένα τέλος στην υπογεννητικότητα που επελαύνει, τι στα νάθεμα! τόσο τυφλοί είμαστε γαμώτο...
...τελειώνοντας, βλέπω πως το καλοκαιράκι τελειώνει με κύκνειο άσμα, 39 βαθμούς σήμερα, αλλά από την Παρασκευή δροσίζει, και σε λίγες ημέρες μπαίνει ο δεύτερος κουραστικός μήνας του έτους- ο Σεπτέμβρης, υπομονή, το μόνο που εύχομαι είναι...τι;
                  

Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

Twelve Angry Men, του Sidney Lumet, του Henry Fonda και του Reginald Rose, σενάριο, έτος 1957


...Καλημέρα Σκοπελίτη, το ξέρω, η πιο ευτυχισμένη ημέρα της ζωής σου σε αυτό το αλλόκοτο έτος, θα είναι η μέρα, που όταν σηκωθείς από το κρεβάτι θα χρειαστεί να φορέσεις πουκάμισο, το πουκάμισο που αγόρασες 17 ευρωΜάρκα, και είναι απλό, για αυτό κομψό, το ξέρω, σου αρέσει η πρωινή ψύχρα του φθινοπώρου, το ξέρω, θα πεθάνεις καλοκαίρι, οι περισσότεροι Αιγόκεροι πεθαίνουν καλοκαίρι, ας είναι, χθες όμως ξανά είδες, ύστερα από πολλά-πολλά έτη, την εξαίρετη ταινία, Twelve Angry Men, που όταν την είδες για πρώτη φορά στη Μυτιλήνη, στον κινηματογράφο "Ορφέα" στην τρυφερή ηλικία των 16 ετών, όχι μόνο σε ενθουσίασε αλλά και συγκινήθηκες, καθώς βλέπεις, Σκοπελίτη μου, αυτό σου συμβαίνει από τα βαθιά έτη και δεν συνιστά ευσυγκινησία εξαιτίας της ωριμότητάς σου, ιδίως, όταν βλέπεις, διαβάζεις, παρακολουθείς, έργα άλλων που τα νιώθεις ως δικά σου, και τα νιώθεις δικά σου γιατί εκείνος που τα ποίησε σκεφτόταν εσένα, έτσι και ο Henry Fonda, αυτή η ευγενική παρουσία και αυτό γιατί ήταν ο παραγωγός της ταινίας. E!, βέβαια, σκέφτηκες κατά την ώρα της προβολής, ποιος συμβατικός παραγωγός θα χρηματοδούσε μια ταινία διαλεκτικής; Μια ταινία πέρα για πέρα ανθρώπινη; Το ίδιο και ο Reginald Rose, ο σεναριογράφος, άψογο σενάριο, δεν βρήκα μήτε ένα ελάττωμα, μήτε ένα αδύνατο frame, συμπαραγωγός και αυτός-, και η απόλυτη κίνηση ευφυΐας τους, εμπιστεύτηκαν τον σκηνοθέτη, Sidney Lumet, ο οποίος, to 2007 μας έδωσε το περίφημο: "Before the devil Knows you' re Dead"...άντε, πήγαινε φτιάξε ακόμα έναν εσπρέσο και συνέχισε, έχεις και θέλεις πολλά να γράψεις...
...γύρισες Σκοπελίτη;, ωραία λοιπόν, συνέχισε, άναψε τσιγάρο, έτσι και αλλιώς το τσιγάρο σε γλίτωσε από πολλούς καρκίνους, ιδιαίτερα από εκείνον των εντεταλμένων διακοπών, οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν πως οι καλύτερες διακοπές είναι εκείνες που σε βγάζουν από αδιέξοδα, που από το μυαλό σου ξεκαρφώνεις το καρφί που σου κάρφωσαν, όταν από την καρδιά σου βγάζεις, με αρωγό την φρόνηση μια ιδέα σου, μια σκέψη σου, ένα έργο σου... "probably" και "reasonable doubt", οι λέξεις κλειδιά, με αυτές ανοίγει η ταινία που τις εκφέρει ο Χένρι Φόντα...
..."δεν είμαι σίγουρος, αλλά ας το συζητήσομε", λέει στους άλλους 11 ενόρκους που ήδη είχαν πάρει την απόφασή τους για την ενοχή του νέου, κατηγορούμενου για φόνο του πατέρα του, και σιγά-σιγά, με τις σωστές παρατηρήσεις του, με τις παραθέσεις παράμετρων, με την ανάδειξη λεπτομερειών, ανάδειξη  αποχρώντος λόγου, πείθει έναν-έναν: τον αδιάφορο, τον επιπόλαιο, τον αμαθή, τον εμπαθή, τον φίλαυτο, τον άνευ λόγου και αιτίας ανταγωνιστικό, τον ξερόλα, τον άψογο στην ψύχραιμη σκέψη, αλλιώς ορθολογιστή, τους μεταπείθει, αλλά και τους μεταμορφώνει, τους οδηγεί να συναντήσουν τον εαυτό τους και να του ζητήσουν συγνώμη ενώπιον των άλλων και τέλος εξέρχονται από την αίθουσα των ενόρκων μεταμορφωμένοι, το νιώθομε, επιστρέφουν στην κοινωνία: ανθρώπινοι, (δεν ξέρω αν συνέβηκε το ίδιο χθες με τους θεατές στην "Αθηναία", μακάρι να συνέβηκε, πάντως εξέρχοντο σιωπηλοί, τουλάχιστον σκεπτόμενοι), εκτός από εκείνον που είπε: "ας το συζητήσομε, δεν είμαι σίγουρος για την ενοχή του, αλλά και δεν είμαι βέβαιος για την αθωότητά του", εκείνος ήταν ανθρώπινος από την αρχή και φυσικά εξήλθε ακόμα πιο ανθρώπινος, βλέπετε ή μία πράξη που μπορεί να προστεθεί σε μία άλλη, και όχι αυτές οι πράξεις μας που πέφτουν στον Καιάδα της άδοξης καθημερινότητας, αυξάνει το εύρος της καρδιάς και του νου...
...Ω! μεγαλείο της διαλεκτικής που οδηγεί στη συμφιλίωση.
...Ω! λογική της καρδιάς και εκ της καρδίας φρόνηση...
...έτσι λοιπόν Σκοπελιτάκη, έτσι σε αποκαλούσε η Fabienne, πηγαίνοντας χθες να δεις του "12 Ενόρκους" επισκέφτηκες άθελά σου την τρυφερή σου ηλικία των 16 ετών, και γυρίζοντας σπίτι, σπίτι στενό που βιβλία και πράγματα σε έχουν πετάξει έξω, άντε αποφάσισε πού θα τα δωρίσεις, ήδη έχεις δωρίσει πολλά, έχεις ξεφορτωθεί πολλά αντικείμενα, θέλεις χώρο, το ξέρω, υποφέρεις από μια ιδιότυπη κλειστοφοβία, θέλεις φως για αυτό δεν σου αρέσουν και τα μπαρ που, με το ημίφως προσπαθούν να δημιουργήσουν ατ(ο)μόσφαιρα-, οι ανόητοι, δεν γνωρίζουν ότι ο χώρος και το φως διαστέλλουν τον ψυχολογικό μας χρόνο και πηγαινοερχόμαστε στις σημαντικές μας ουσιαστικές στιγμές (μα έχουν ζήσει ουσιατικές στιγμές;) γιατί η ζωή μας αποτελείται μόνο από τη μέθη στιγμών, όλη η ανθρωπότητα είναι γεμάτη από στιγμές/έργα, από στασίματα όπως τα λέω εγώ, και που συμβαίνουν από το πουθενά, που αναδύονται από το παρθενικό μηδέν, τότε που η δολιότητα, ο φθόνος και η μικρότητά μας, για κάποιους λόγους ξέφυγαν της προσοχής μας και έρχεται ο αντίστοιχος Χένρι Φόντα και μας λέει: "ΠΙΘΑΝΟ, την ψευτιά να την κρύβει η κατεφανέστατη αλήθεια...ας ψάξομε..."
...έψαχνες και τότε Σκοπελίτη, στην τρυφερή ηλικία των 16 ετών, στην ηλικία του ροκ εν ρολ, τι σύμπτωση! Τα καλύτερα έργα του Χόλιγουντ δημιουργήθηκαν στη δεκαετία του '50, η καλύτερη ρυθμική μέθη αναδύθηκε σε αυτή τη δεκαετία...
...και όμως, ο κος Βενιζέλος, σε μια από τις σπάνιες ειλικρινείς του καταθέσεις ομολόγησε πως το "Πασόκ σάπισε", ε, λοιπόν, Σκοπελιτάκη μου, αυτό το σαπισμένο Πασόκ σε κυβερνά ακόμα, αυτή η σαπισμένη, από γεννησιμιού της φουρνιά ψευτοπολιτικών/ ψευδοπολιτικών, σε κυβερνά, ποτέ άλλοτε δεν είδες τόση προθυμία να πωλείται από τους κρατούντες ο τόπος...
...στην επιστροφή, διαμέσου της όδου Χάριτος, πριν βγω στην Αναγωστοπούλου, στο νέο μου δρόμο, είδα έναν τεράστιο ποντικό υπονόμων που πάνω του διάβασα τη λέξη: ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί φώναξα, ποιο άλλο τρωκτικό το σηματοδότησε; Αηδίες, είπα μετά, είναι ένας από τους ζωντανούς σου εφιάλτες...
...και τώρα κάνε μια βουτιά στη νεότητά σου Σκοπελίτη, και βγάλε σκασμό, όπου να είναι θα έρθει η ψύχρα και θα παύσεις να κυνηγάς κατσαρίδες και τρωκτικά και να ονειρεύεσαι εκείνον που θα εφεύρει προφυλακτικά για τις άχρηστες κατσαρίδες και τα βρομερά τρωκτικά για να σταματήσει ο πολλαπλασιασμός τους, ή τον εξολοθρευτή τους - έτσι δεν μοιάζουν οι σημερινοί πολιτικοί;, κατσαρίδες και τρωκτικά...
...πιθανό να ήσουν έτσι στην τρυφερή σου ηλικία, μα πού να θυμάσαι!, αφού έτυχε να δεις τον 1 να μεταπείθει ηθικά τους 11, αφού έτυχε να ερωτευτείς τη Μαρία, ο πρώτος σου έρωτας, (πού να είναι τώρα!), αφού έτυχε να είσαι ένας από τους καλύτερους χορευτές στο ροκ εν ρολ και στο πιγκ-πογκ, αυτά σε κράτησαν μακριά από τον αφαλό σου...γεια σου Ερμή...
...άντε πήγαινε να φτιάξεις τον τρίτο εσπρέσο, πανάθεμα! αυτός ο Nespresso, εξαρτόπληκτο στην καφεΐνη σε έκανε, ενώ δεν σε έκανε η αλκοόλη-, άλλωστε το έχεις πει: είσαι λοξός άνθρωπος, λίγοι σε ανέχονται, λίγοι σε αντέχουν...                                     

Σάββατο, 10 Αυγούστου 2013

Τι είπε ο Πρωθυπουργός κος Στουρνάρας και δεν μου άρεσε διόλου, αλλά και μου άρεσε...

...είπε λοιπόν, "Υπάρχουν 20 δισεκατομμύρια ευρώ κάτω από μαξιλάρια και σε μπαούλα, πρέπει να επιστρέψουν στις τραπέζες"... ΩΠ!, αναφώνησα, πού το έμαθε ο μπαγάσας πως έχω κρυμμένα 20 διεσεκατομμύρια ΕυρωΜάρκα σε ειδικά μπαούλα και σε ειδικές μαξιλαροθήκες; Αλλά ό,τι και να κάνει εγώ δεν θα τα πάω σε καμιά τράπεζα, γιατί;, μαλάκας είμαι, για να μου τα φάνε με το κούρεμα του άγνωστου χρέους της υποτιθέμενης ανεξάρτητης χώρας μας, μετά τις εκλογές της βάρβαρης φυλής που θέλει να ανήκει στην Ευρώπη- στη Γερμανία; Έτσι και αλλιώς, δεν κερδίζω τίποτα έχοντας τα χρήματά μου στην τράπεζα, Καιρό τώρα φωνάζω: μην αποταμιεύετε, κλείστε τις τράπεζες, εκτός και αν αλλάξει το σύστημα: δηλαδή, να υπάρχουν, συνταγματικά κατωχυρωμένα, δύο χαρτοφυλάκια, ένα του αποταμιευτή και ένα του επενδυτή, και όχι όποτε θέλει να επενδύσει ο τραπεζίτης σε καρκινικά διατραπεζικά προϊόντα να επενδύει τα δικά μου χρήματα και μάλιστα δίχως την άδειά μου. Πού το βρήκαν αυτό γραμμένο; Μα δεν το βρήκαν γραμμένο, εκείνοι το έγραψαν, με το έτσι θέλω. Ο Πρωθυπουργός κος Στουρνάρας είπε και κάτι άλλο μετά τις δηλώσεις του Ομπάμα: "με τη λιτότητα δεν πάμε πουθενά", ε, τότε γιατί την ακολουθείς και έχουν στραγγιχτεί όλα τα ταμεία για να γεμίζουν τα ταμεία των τοκογλύφων; Παραιτήσου, πήγαινε σπίτι σου ή στη θέση που σου έχουν ετοιμάσει τα αφεντικά σου μετά το τέλος της προγραμματισμένης θητείας σου- αυτό θα έκανε ένας τίμιος άνδρας, αλλά ένας τίμιος άνδρας δεν θα δεχόταν κιόλας να υποστηρίζεται από δύο Ηρακλείς: τον υποτιθέμενο Πρωθυπουργό, κο Σαμαρά και τον υποτιθέμενο αντιπρόεδρο, κο Βενιζέλο. Όπως καταλαβαίνετε, από την πρώτη αναφερόμενη δήλωση του Πρωθυπουργού Στουρνάρα, τα χρήματα δεν είναι δικά μας, είναι των τραπεζών, σε αυτές ανήκουν, ιδίως αυτό το "πρέπει", με εξόργισε τόσο πολύ που ήθελα να φάω τα σάλια της οργής μου, να χτυπώ τις γροθιές σε λεμόνια, καρπούζια, πεπόνια, σταφύλια, σαλάτες και ό,τι μου θύμιζαν τις μούρες των 153 άθλιων ψηφοφόρων που ψηφίζουν για μας για τους εαυτούς των, αλλά και για τα αφεντικά τους- βέβαια, ας μην ξεχνάμε πως οι βουλευτές είναι υπάλληλοί μας, αφού μας ζητιανεύουν την ψήφο τους για να εξασφαλίσουν έναν καλό ψόφο, βέβαια ας μην ξεχνάμε πως εμείς επιλέγομε τα αφεντικά μας, βέβαια, πάντα θα υπάρχουν αφεντικά, το ζήτημα μπαίνει, τι είδους αφεντικά και τι είδους υπάλληλοι ή εργάτες είμαστε. Σκατά, ο κόσμος πάλιωσε, ξανά γύρισε στην πείνα των πολλών και στην απληστία των ολίγων μασκαράδων- τελεία και παύλα, και αναρωτιέμαι, γιατί διάλεξαν την Ελλάδα και την Κύπρο για να θέσουν σε εφαρμογή το σύστημά τους, μα γιατί υπήρχε στη χώρα μας ένα κάποιος Παπανδρέου και ένας τυχάρπαστος Σαμαράς και στην Κύπρο ένας ανεκδιήγητος Αναστασιάδης. Τέλος, ένα σύστημα, το όποιο σύστημα, σχεδιάζεται από ηλίθιους, για να λειτουργήσει χρειάζεται ηλίθια υποχείρια γιατί άλλο το σύστημα και άλλο και άλλο η βιωματική εμπειρία και ζωή- αυτά για σήμερα, αυριο θα γράψω γιατί μου αρέσει το καλοκαίρι, και σαν πρόγευση γράφω μόνο ότι, μου αρέσει το καλοκαίρι γιατί τρέφομαι με σκόνη, κουνούπια, μύγιες, σκνίπες, κατσαρίδες, ποντίκια, παθαίνω ηλιάσεις και καρκίνους δέρματος, γιατί εκτυφλώνομαι από το γυμνό πλέον φως, γιατί ζεσταίνομαι με τις πυρκαγιές, γιατί ξεδιψώ με βλαβερούς χυμούς, γιατί τρώω μεταλλαγμένες τομάτες, γιατί πέφτω σε αφασία, γιατί μου πέφτει η πίεση και πέφτω χάμω και γλύφω την άσφαλτο, γιατί μου αρέσει να βλέπω όλες τις κοιλιές και σαγιονάρες και όλο το κιτσαριό με τα πλαστικά ποτήρια και μπουκάλια να ορθώνονται σαν σήματα οδήγησης, ακόμα και σε πολυτελή ξενοδοχεία, γιατί μου αρέσει να βλέπω τη δουλικότητα των ξενοδόχων και όχι μόνο, έναντι των άξεστων τουριστών, γιατί μου αρέσει να μυρίζω τον ιδρώτα των βρόμικων ανθρώπων, όπως χθες στο σινεμά που άλλαξα πέντε θέσεις και πέντε σειρές για να απολαύσω την ταινία, "Ασανσέρ για δολοφόνους" όπως και τη μυρωδιά των άπλυτων γιατί όπως θα ξέρετε, ανάλογα με το τι τρέφεται ο καθείς, εξαρτώνται οι χυμοί του άσχημου σώματός του, έτσι απόλαυσα χθες πέντε διαφορετικές οσμές, που για μια στιγμή σκέφτηκα πως ο θάνατος το καλοκαίρι έχει πολλές οσμές- Α!, καλοκαιράκι μου, σε χάλασαν και εσένα οι χαλασμένοι. Μπρος πηγαίνετε, κύριε, τι περιμένετε εδώ, εδώ δεν υπάρχει καμιά σειρά, βλέπετε κανέναν όρθιο να περιμένει;, όλοι είναι γκρεμισμένοι, ένα βήμα να κάνετε και πέσατε στον γκρεμό, αν θέλετε να γράψει για σας καμιά ιστορικός ιστορικού μυθοπλαστικού θεατρικού έργου, εμπρός λοιπόν, γκρεμιστείτε, μην καθυστερείτε άλλο, περιμένουν και άλλοι, γυρίστε το βλέμμα σας και θα τους δείτε, μιλλιούνια τα μελλοντικά γκρεμισμένα ανθρωπάρια- τελεία και παύλα, ο γκρεμός είναι το μέλλον του καθενός μας, εκτός και αν βγούμε από το σύστημα και μπούμε στην Ουτοπία μας...

Κυριακή, 4 Αυγούστου 2013

Alain Resnais, L' Annee derniere a Marienbad, 1961...

...πριν λίγες ημέρες είδα την παραπάνω ταινία, την είχα δει πριν πολλά πολλά χρόνια, τότε μου είχε κάνει εντύπωση το σπάσιμο της ροής της ταινίας, δεν είχα όμως αντιληφθεί πλήρως το "γιατί". Ίσως και τώρα να μην είμαι σίγουρος για αυτά που θα γράψω, είμαι όμως σίγουρος πως είμαι πιο κοντά. Ο χώρος: ένα ξενοδοχείο με πολλούς διαδρόμους, πολλές αίθουσες, πολλούς καθρέφτες, νεοκλασική εσωτερική διακόσμηση, αγάλματα, γλάστρες, τεράστιος κήπος, και σκέφτηκα ότι ο Αλέν δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιούσε παρά μόνο την ευρεία οθόνη, πώς αλλιώς θα απέδιδε το μεγαλείο, ας πούμε του χώρου. Όλα συμβαίνουν στο τώρα, στο παρελθόν και σε έναν άλλον χώρο: εκείνου του ονείρου. Άρα για τον Ρενέ και για τον Αλέν Ρομπ-Γκριγιέ, τον σεναρίστα, για τους ανθρώπους υπάρχουν τρεις χρόνοι, ιδίως όταν έχομε να κάνομε με τον έρωτα: ο καιρός, ο ρέον χρόνος και ο ονειρικός, που μετριέται μόνο όταν θυμόμαστε τα όνειρα και ξανά μπαίνομε στην αφήγηση του ονείρου, το ξεδιπλώνομε όσο μπορούμε, το αναπροβάλλομε και είμαστε χαρούμενοι όταν νιώθομε πως δεν μας διέφυγε, παρά ίσως, μικρολεπτομέρειες του, η σημασία είναι ότι η αίσθηση του ονείρου παρέμεινε για κάμποσες ώρες, την έσβησε η σκληρή καθημερινότητα. Ο Καιρός του καθενός, συντελείται στο διάνυσμά του ακολουθώντας/βιώνοντας αισθήματα βαθιά, με άλλα λόγια, σημαδούρες επιστροφής του στον ίδιον καθώς διανύει τον βιολογικό του χρόνο, η ζωή δεν είναι μονόδρομος, και ίσως να είναι μόνο επιστροφή, διάολε, δεν μπορούμε να προχωράμε σε λευκό άγραφο χρόνο, τον γράφομε, αλλά πριν το γράψιμό του τον βιώνομε αισθηματικά, υπαρξιακά, οντολογικά. Όσο μένομε διανύοντας τον χρόνο, από την ανατολή στη δύση, τίποτα άλλο δεν σημαίνει ο χρόνος, μένομε για να αναβιώνομε νοερά εκείνα που μας συγκίνησαν, να το πω απλά, που νιώσαμε αυτήν την ιδιαίτερη συγκίνηση που εξαιτίας μαζεύομε τα θραύσματά μας, αισθηματικά, πνευματικά, και όταν συμβαίνει αυτό, συμβαίνει και η παρουσία μας μέσα στον καιρό μας, δηλαδή, μέσα στον δικό μας χρόνο, εκεί που κατοικεί/κατοικούν τα όνειρα και ολοένα πηγαινοερχόμαστε, μέχρι να εξαντληθούν οι ιστοί και τα κύτταρα και τότε βλέπομε το διάνυσμά μας κενό ή γεμάτο. Αν δεν είσαι εσύ, αν δεν υπερασπίζεσαι τις αισθήσεις σου, αν δεν φανερώνεις τα αισθήματά σου, τις συγκινήσεις σου, αν δεν τα υπερασπίζεσαι, πανάθεμα, τα παραπάνω, αν δεν κάνεις αυτό που θέλεις, ακόμα και αν οι προσπάθειές σου αποβούν μάταιες, αν αποτύχεις, ε, και λοιπόν;, ποια επιτυχία θεωρείται ως επιτυχία αν δεν είσαι εσύ, ένα ον ολοκληρωμένο και φανερωμένο στο φως της Δήλου;, με άλλα λόγια, στο δικό σου φως;, ε, τότε πού είσαι; Πού είναι η αύρα που διαχέεται και φωτίζει το αρνητικό και λάμπει η φωτογραφική σου απεικόνιση- το ίδιο συμβαίνει και με τις προσωπογραφίες στη ζωγραφική, αν διατρέξομε έναν τόμο με 500 προσωπογραφίες, πράξη που έκανα, θα παρατηρήσομε και θα διακρίνομε ποιοι διέχεαν περίσσια αύρα και ποιοι όχι στον πίνακα, άλλωστε ο Τζιακομέτι έγραψε: "Όσο πιο έντονα βλέπομε το πρόσωπο, τόσο και ο χώρος που το περιβάλλει μεγαλώνει. Είναι πραγματικά περίεργο. Το πρόσωπό σας είναι πολύ, πολύ όμορφο, σχεδόν τρομερά συμπαγές".
Η τελευταία φράση της ταινίας: "Και έφυγε μαζί του΄ Μόνη". Καλά, δεν μπορώ να πω τίποτα για την πρωταγωνίστρια, ένα πλάσμα ονειρικό, εύθραστο, λεπτό, αισθησιακό, ευγενές...
...την Delphine Seyrig...ουφ, πάω για ύπνο, με έπιασε η καρδιά μου από τη συγκίνηση, γιατί καθώς έγραφα στο νου μού ερχόταν θραύσματα του καιρού μου- εννοώ του προσωπικού μου καιρού, και όχι κρυφού, αλλά δηλωμένου, γιαυτό και Δήλος- το νησί του Απόλλωνα- νησί πολιτισμού- μένεις κρυφός, είσαι απολίτιστος, όπως όλοι οι πολιτικοί...                

Σάββατο, 3 Αυγούστου 2013

Ο κος Χωμενίδης και ο κος Σαμαράς...

...ο κος Χωμενίδης αποκάλεσε τον κο Τσίπρα, ημιμαθή, νομίζω πως όφειλε να γνώριζε, καθότι συγγραφέας, και επειδή έτυχε να είναι συγγραφέας, εκ του φυσικού θα έπρεπε να ασχολείται με τα κοινά και να συμπάσχει με τους συνανθρώπους του, γενικότερα με την κοινωνία η οποία υφίσταται την οικονομική δικτατορία, την εξαφάνιση της αξιοπρέπειας, κοινωνία που μπήκε στη μονάδα εντατικής θεραπείας, που απαξιώθηκε η παιδεία, η υγεία, η ασφάλεια, για τον κο Χωμενίδη αυτά δεν έχουν σημασία, φτάνει να σωθεί η χώρα από την αριστερά του κου Τσίπρα και να μένει στα χέρια του μεγαλύτερου, όσο ο Γ.Α.Παπανδρέου, ψεύτη και τζάμπα μάγκα κο Σαμαρά, ο οποίος δήλωσε ότι, δεν θέλει εκλογές αλλά και δεν δέχεται εκβιασμούς και ότι επιθυμεί να εξαντλήσει την τετραετία, φυσικά για να ξεπουληθεί ό,τι αξίζει και δεν αξίζει καμαρώστε πολιτικό ήθος- δηλαδή, σαν να λέει: τσιράκια μου βουλευτές ψηφίστε ό,τι σας σερβίρομε στη Βουλή, εγώ, ο Σαμαράς και ο μεγάλος αφασικός ρήτωρ και πάνω απόλα σοσιαλιστής, κος Βενιζέλος, ξέρομε τι κάνομε. Καλά, Χωμενίδη είσαι τόσο τυφλός;, δεν διαβάζεις, δεν αντιλήφθεις τι συμβαίνει, δεν νογάς ότι η χώρα/τόπος πάει κατά διαόλου; Δηλαδή σου αρέσει που πωλιούνται όλες οι επικερδείς δημόσεις επιχειρήσεις;, πέρα από το φυσικό αέριο και το νερό- Χωμενίδη, πούλησαν το νερό, και τα κοράκια πάνε να αρπάξουν την πρώτη κατοικία, δεν ξέρεις πως οι τράπεζες καλούσαν τους άμοιρους συμπολίτες σου να πάρουν δάνεια για να αγοράσουν σπίτι και τώρα θα τους το πάρουν, όχι μόνο αυτό αλλά θα χάσουν και τα λεφτά που πρόκαναν να δώσουν σε πανάκριβες δόσεις; Δεν καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για τριπλή κλεψιά;, ή λες και εσύ αυτό που είπε ο Σημίτης, σχετικά με τη φούσκα του χρηματιστηρίου: ας πρόσεχαν, ενώ ο ίδιος προέτρεπε τους άμοιρους να παίξουν τις οικονομίες τους στο βρόμικο χρηματιστήριο; Λοιπόν κε Σαμαρά, έχετε έναν σημαντικό υποστηρικτή: τον Συγγραφέα Χωμενίδη, ο οποίος δεν γνωρίζει ότι η χώρα/τόπος, ντουγρού κατευθύνεται στον γκρεμό και ότι με την λογιστική του κου Στουρνάρα- η οποία θα έριχνε έξω και μια μικρή επιχείρηση- ολοένα και πλησιάζομε τον μπετονένιο τοίχο. Είναι αξιολύπητο ένας συγγραφέας να αποκαλεί ημιμαθή τον άλλον, άσχετα αν είναι ο Τσίπρας ή όποιος άλλος, δηλαδή αν ο Χωμενίδης ήταν ζωγράφος, θα αποκαλούσε τον Τσίπρα ημίτυφλο ή μονόφθαλμο;, ίσως να θέλει να αποκαλέσει ημιμαθή και τον Χειμωνά, έναν άλλον συγγραφέα που δεν πήρε χαμπάρι τι γίνεται στη χώρα/τόπο μας, μνημονιακοί και οι δυο που πιστεύουν πως είναι μονόδρομος- μονόδρομο ξέρουν μόνο τα γαϊδούρια και τα τσιράκια, κοιτάξτε, έμειναν μόνο 153 γαϊδούρια που ξέρουν μόνο ένα μονοπάτι: του ΝΑΙ, σε όλα, δεν τους ενδιαφέρει τίποτα παρά μόνο η σάπια καρέκλα, οι έχοντες ολίγον νου, όπως με ολίγη ζάχαρη, το παρακαλώ δεν το λένε, και μηδέν αξιοπρέπεια, γεμάτοι φόβο, και ξετσίπωτοι, δεν τους ενδιαφέρει αν φαίνεται η γύμνια τους και η ξυπολισιά τους και η ένδεια τους η πνευματική, δεν νοιάζονται, ίσως γιατί δεν νιώθουν, πως τα 3/4 του ενεργού πληθυσμού είναι φυλακισμένοι, πως η δημοκρατία, τι λέω δημοκρατία, σκατένια έννοια κατάντησε, ιδίως από τον συνταγματολόγο Βενιζέλο, εννοώ το Σύνταγμα που φωνασκεί: μην με εξευτελίζεται άλλο, βρε Χωμενίδη, μόνο σε δικτατορίες βγαίνουν τα φιρμάνια που ευγενώς τα αποκαλούμε: νομοθετικού περιεχομένου και κατεπείγοντα για να μην συζητηθούν στη βουλή, για να μην, για να μην...πήγαινε να δεις την ταινάι του Αλέν Ρενέ: Πέρισυ στο Μαρίενμπαντ", είναι αριστούργημα και το σενάριο του Αλέν Ρομπ Γκριγιέ έξοχο, έτσι, μήπως και άλλάξεις γνώμη για τα μνημόνια και σκύψεις λίγο στα πάθια του λαού, όπως θα έλεγε ένας δημαγωγός σοσιαλ(η)στής...