Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Αγαπημένη Αριάδνη είμαστε λειψοί και μπόσικοι...

...και ο Σόιμπλε ανησόρροπος, σε σχέση με τα οικονομικά- αντιπροσωπεύει μια ιδιότυπη μορφή ναζιστικής οικονομίας...ξανά δέστε τον
και δέσετέ τον εικονικά απέναντι σε μια τηλεόραση να βλέπει και να ακούει τι λένε οι σώφρονες οικονομολόγοι για να διαπιστώσει ο ίδιος- ίσως- πόσο ανισόρροπος είναι, αυτός και όσοι Γερμανοί πιστεύουν στην ανισόρροπη οικονομολογική του σκέψη- βέβαια υπάρχει λόγος που είναι ανισόρροπος, έτσι δεν είναι;, και υπονοώ αυτό που λέει ο λαός: "βρίσκει και τα κάνει", ναι, αλλά είναι ο μόνος που τα "βρήκε και τα έκανε;", φυσικά και όχι, μπόσικοι εμείς, πονηροί οι άλλοι, και από τη άλλη μεριά, σχεδόν όλοι μας, κάποια στιγμή "βρίσκομε και κάνομε", και αυτό γιατί εσείς, εγώ, ο άλλος, οι άλλοι, είμαστε λειψοί και μπόσικοι και έτσι τα συστήματα βρίσκουν πρόσφορο έδαφος-, μπορεί να είναι και δικό μας σύστημα, αλλά είναι Σύστημα, δεν είναι Τρόπος Ζωής (άλλο το σύστημα, άλλο ο τρόπος) και προσφεύγουν στα συστήματα διότι τους έχει καταλύσει ο φόβος- ο φόβος είναι που μας ωθεί να ορθώνομε συστήματα και θρασύδειλους μηχανισμούς άμυνας απέναντι στους άλλους και φυσικά στη δική μας ά-τροπη (συγνώμη για τη λέξη) ζωή, για αυτό είμαστε διχασμένοι, άλλον βλέπομε στον καθρέφτη και άλλον δείχνομε στην αγορά των ανθρώπων. Φοβόμαστε τις διαρροές, και άντε τσιμούχες, τάπες, ροδέλες, και στουπιά- έτσι, το καλύτερο που έχομε να κάνομε, εμείς που δεν φοβόμαστε, είναι να αποφεύγομε εκείνους που ορθώνουν απέναντί μας το σύστημά τους, δηλαδή, τη λογική (αν είναι λογική) δίχως φαντασία, δίχως ηθική, δίχως να λαβαίνει υπόψη την παράμετρο, δηλαδή, τον κίνδυνο να πέσει ο ίδιος στην παγίδα που στήνει για τους άλλους- το μόνο όπλο είναι ο τρόπος μας. Σύστημα και Τρόπος, άλλο ένα αντιθετικό δίπολο...εγώ φυσικά, ο ανήκων κατάσαρκα στον τρόπο μου- αλλιώς τροπιστής (συγνώμη πάλι για τη λέξη) δεν μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει σύστημα διαβίωσης, πέρα από εκείνο της γλώσσας. Διαβίωση και Γλώσσα, άλλο ένα αντιθετικό δίπολο...εγώ φυσικά, ο ανήκων κατάψυχα στη Γλώσσα δεν μπορώ να νιώσω την ά-ψυχη συστημική λογική ρηχής διαβίωσης...  
Γιατί έγραψα το παραπάνω, μα γιατί στη μετακόμιση, ίσως το βίντεο προσέκρουσε σε αύθραυστο καθαρό μέτωπο βιβλίου και χάλασε, και καθώς από παιδί ξεκοίλιαζα τα παιχνίδια μου, ήθελα να έβλεπα τον μηχανισμό τους- δηλαδή το βαθμό μηδέν τους, δηλαδή από πού ξεκινά η γοητεία του παιχνιδιού, αυτό έκανα και με το βίντεο- το ξεκοίλιασα, και πράγματι είδα ότι είχε μετατοπιστεί ο οφθαλμός του, πώς το διέκρινα;, απλώς με κοίταζε αλλοίθωρα- Α!, έκραξα εγώ το κοράκι, ώστε έτσι κοιτάτε εσείς οι έχοντες συστημικούς οφθαλμούς, αλλοιθωρικά!, και πέταξα τα σπλάχνα του εικονικού ανθρώπου στα σκουπίδια...
Ξανά διαβάζοντας το χθεσινό μου κείμενο, αναρωτήθηκα μπας και θεωρηθώ μισογύνης- ας το ξεκαθαρίσω: Η Πηνελόπη υπήρξε, και ήταν/είναι γυναίκα από το γνωστό είδος που ψάχνουν την ασφάλεια πρωτίστως αδιαφορώντας το κόστος, βέβαια δεν υπήρξε τέτοια ακραία περίπτωση, και αν τύχει και με διαβάσει, ξέρω ότι θα γελάσει και θα με συγχωρήσει, χιούμορ κάτεχε, εγώ την τέντωσα την ιστορία για να τη συνταιριάξω με τον Σόιμπλε. Πάντα αγαπούσα τη γυναίκα, πάντα λάτρευα τον τρόπο της στον έρωτα-, κάθε γυναίκα έχει τον δικό της τρόπο να διαφεύγει από την αθλιότητα διαμέσου του έρωτά της-, πράγμα που σημαίνει ότι διαφέρει από τον συστημικό αταβιστικό ηδονισμό, ηδονισμός που απέχει από τον ηθικό ερωτισμό, πάντα αγαπούσα τους άνδρες καθότι πιστεύω στη φιλία με τον τρόπο του Αριστοτέλη, πάντα θεωρούσα τη γυναίκα ίση με τον άνδρα, δεν έπαιρνα, είτε καλώς είτε κακώς, υπόψη τις όποιες ιδιαιτερότητές της, την αντιμετώπιζα όπως αντιμετώπιζα τους άνδρες και με τα χρόνια διαπίστωσα πως, ούτε εκείνες λάμβαναν υπόψη τις ιδιαιτερότητές μου, άρα και οι δυο μας απείχαμε από αυτό που λέγετε: Άνθρωπος, δηλαδή αυτός που κοιτά ψηλά, δηλαδή ο όρθιος, δηλαδή ο θεατής και θεώμενος, δηλαδή ο έχων παρουσία, ο έχων αύρα ψυχής, δηλαδή ο έχων ίδιον τρόπο...
Το ξέρω, σας μπούκωσα άρα και δηλαδή- άλλο ένα δίπολο, το πρώτο σκέλος συμπερασματικό, το άλλο δηλωτικό, το πρώτο ανήκει στους συστημικούς, το δεύτερο στους τροπιστές... 
"Το πόσο πολύ σε αγάπησα μονάχα εγώ το ξέρω", ανήκει στον Ποιητή Γκάτσο, που τόσο τον ζηλεύω που το είπε πρώτος με τον τρόπο του, ελπίζω να σου το είπα και εγώ με τον τρόπο μου το "πόσο πολύ σε αγάπησα" αγαπημένη ανάμεσα στις αγαπημένες...
Ο Γερμανός Ποιητής Χέντερλιν είχε τον τρόπο του, ήταν Άνθρωπος-, ο Σόιμπλε έχει ένα σύστημα- ανήκει στο πολυπληθέστατο τυφλό ακροατήριο Γερμανών υβριστών της ποιητικής στάσης και υπόστασης του πολιτισμένου ανθρώπου- είναι ένας ανισόρροπος, άρα ανισόρροποι είναι όλοι οι ψηφοφόροι του Γερμανοί, και εμείς είμαστε δεξιοί από τη στιγμή που ψηφίζομε Σαμαρά, άρα είμαστε διπλά ανισόρροποι... 
              
         

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου