Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2013

Ο Μαύρος ΣΟΙΜΠΛΕ...

...έρχεται στις 18 του μήνα, ο μαύρος αρχιτέκτονας του πλιάτσικου της χώρας μας, έρχεται ο μαύρος εκβιαστής μας, έρχεται ο μαύρος στυλοβάτης του φουσκωμένου ελλείματος του χρέους μας, έρχεται ο μαύρος υποστηρικτής της λανθασμένης συνταγής αντιμετώπισης ασαφούς χρέους, έρχεται ο μαύρος προστάτης των γερμανικών τραπεζών και ο μαύρος υποστηρικτής της διεθνούς τοκογλυφίας, έρχεται ο μαύρος ρημαχτής της Ευρώπης, έρχεται ο Γερμανός μαύρος ρατσιστής, έρχεται η μαύρη ψυχή της Γερμανίας που τον ακολουθούν εκατομμύρια μαύροι Γερμανοί...και εμείς, και εμείς θα τον υποδεχτούμε; Οι μαύροι πολιτικοί μας τσιράκια του ας τον υποδεχτούν, ας του χαμογελούν, ας του φιλούν το χέρι, ας κλίνουν τη μέση τους μέχρι τα γόνατά του ακούγοντάς να ουρλιάζει, στην ουσία να εκλιπαρεί, με τη μαύρη βάρβαρη γλώσσα του: εμείς οι Γερμανοί θέλομε και άλλα ευρώ, δεν μας φτάνουν όσα πήραμε, θέλομε και τον χρυσό σας, θέλομε τη γης σας, θέλομε όλη την ενέργειά σας, θέλομε να αφανιστείτε, να μην γεννάτε άλλο, θέλομε και άλλες αυτοκτονίες, και άλλους μετανάστες, εμείς οι Γερμανοί, η αθάνατη φυλή, είμαστε η Ευρώπη, εμείς είμαστε το ευρώ, εμείς είμαστε όλα...και τα εδώδιμα τσιράκια της μαύρης οθόνης, της μαύρης ψυχής, τα απάτριδα δεξιά/ακροδεξιά έμβια θα χαμογελούν, όπως χαμογελούν οι αυτιστικοί...και εμείς, εμείς θα τον υποδεχτούμε; 
...φυσικά και όχι, αλλά πώς, με ποιον τρόπο αντιμετωπίζεται η μαύρη του γερμανική ψυχή, που δεν αποδεικνύει τίποτα άλλο από το ότι, η φυλή των Γερμανών είναι βάρβαρη, και επειδή είναι βάρβαρη είναι ηλίθια, και επειδή είναι ηλίθια είναι βάρβαρη. Προτείνω λοιπόν, την ημέρα εκείνη, 18η Ιουλίου- μαύρη ημέρα για τον τόπο μας -θα είναι μέρα μαύρης ταπείνωσής μας, μέρα που ο μαύρος κατακτητής θρασύτατα θα εισέλθει στην πόλη μας, εμείς να είμαστε κλεισμένοι στα σπίτια μας, η αγορά κλειστή, οι τόποι κοινωνικών συναθροίσεων κλειστοί-, να παύσομε για μια μέρα, την όποια κοινωνική μας δράση, να παύσει οποιοδήποτε πάρε-δώσε μας, οποιαδήποτε συναλλαγή μας, να σταθούμε επιτέλους σε μια στάση βαθιάς συνείδησης, και όχι διαμαρυρίες, και όχι κραυγές, αλλά σιωπή, βαθιά σιωπή που να ξεκουφάνει τις μαύρες ψυχές τους, τη σιωπή που αναδύεται από μια ρημαγμένη χώρα ύστερα από ανελέητο βομβαρδισμό, καθόσον κάθε φορά που έρχεται στη χώρα μας η αντιπροσωπεία των βαρβάρων με την επωνυμία Τρόικα, αισθάνομαι να βομβαρδίζεται ο τόπος μου, να καίγονται τα χωράφια μου, να λεηλαλούνται τα σπαρτά μου, να εκμηδενίζονται οι κόποι μου και τα όνειρά μου και οι ελπίδες μου, να νιώθω ξένος μέσα στο σπίτι μου, και όλα αυτά για ένα ευρώ, για ένα μαύρο ευρώ που επινοήθηκε από μαύρα κατάμαυρα οικονομίστικα μυαλά φασιστημικής (όπως την αποκάλεσε ο γιος μου) κερδοσκοπίας, γιατί αυτό δεν είναι νόμισμα πολιτών, δεν είναι νόμισμα υγιούς οικονομίας, είναι νόμισμα γερμανικών τραπεζών και μαύρων κατάμαυρων τραπεζιτών ανά την Ευρώπη, που δεν είναι Ευρώπη πολιτισμού...
Δεν ξέρω αν συμφωνείτε με την πρότασή μου, αλλά όσοι συμφωνείτε διαδόστε την, τις διαμαρτυρίες μας τις αναμένουν, θα ληφθούν δρακόντεια μέτρα τη μαύρη εκείνη ημέρα της επίσημης επίσκεψης του μαύρου κατακτητή-, θα χαίρονται όταν θα μας κοιτούν να φωνασκούμε διάφορα αντιγερμανικά συνθήματα, και πιο πολύ θα χαίρεται ο μέγας υπηρέτης, ο Στουρνάρας... ΣΙΩΠΗ λοιπόν, η εκκωφαντική μας ΣΙΩΠΗ θα τους ξεκουφάνει, τότε θα θορυβηθούν, γιατί τότε θα διαπιστώσουν πως έχουν να κάνουν με ένα συνειδητό κοινωνικό σύνολο. Οι κομματικές διαμαρτυρίες, ή ακόμα και οι αυθόρμητες στην περίπτωση αυτή, θα σημάνουν ότι παίρνομε μέρος στον Μηδενισμό τους, καθότι για μηδενιστές πρόκειται, από τη στιγμή που θεοποίησαν το ευρώ και τη λιτότητα αδιαφορώντας για την ανθρώπινη ύπαρξη. Συμβαίνει κατά καιρούς να μπαίνομε σε αρνητικά πεδία, να μην γίνεται τι το θετικό για μας, όσο και να προσπαθούμε, τότε δεν μας μένει παρά να αρνηθούμε με τη σειρά μας την αρνητικότητα, όχι πολεμώντάς της με υπερβάλλουσα μανική δράση, αλλά με τη σιωπή, σαν να λέμε: "Δεν θέλεις μία, δεν θέλω εκατό" και τότε, έχω την πεποίθηση, ότι η αρνητικότητα εξαφανίζεται, όχι πως μετατρέπεται σε θετικότητα, απλώς δεν υπάρχομε εντός της. Ενίοτε, η ΣΙΩΠΗ συνιστά ΣΤΑΣΗ ζωής, ΣΤΑΣΗ συνειδητής αποδοχής απέναντι στον μη συνειδητό μηδενιστή που στέκει άλαλος στη μεριά της αρνητικότητας.Αυτή είναι η σαπισμένη σάρκα της σημερινής Ευρώπης, η σκοτεινή της πλευρά ξανά βγήκε στο φως, το δίπολο Καλό/Κακό του χριστιανικού ιστορικισμού αντικατέστησε και υπερίσχυσε/υπερισχύει του Σωστού/Λάθους της ανθρώπινης λογικής- τίποτα πια δεν είναι του ανθρώπου ο νους, από τη στιγμή που η τεχνική αντικατέστησε την Αρετή και η κερδοφορία της το Ήθος...
...εγώ πάντως έφτασα στο τέλος του δρόμου- δεν είναι τυχαίο που η νέα μου κατοικία κείται στο τέλος της οδού Αναγνωστοπούλου, όμως, επειδή αρέσκομαι να ανατρέπω τις καταστάσεις και τη χρήση των πραγμάτων, καθότι μου αρέσει να αντιστέκομαι στην ειρωνεία και να ορθώνω το μυθικό παράλογο, προετοίμαζομαι για νέα μετακόμιση- ο Rotten των Sex Pistols τραγουδούσε για ώρα πολύ σε συναυλία τους το: No Fun- το τελευταίο τους τραγούδι, είχαν  διαπιστώσει ότι, "δεν έχει πλάκα, δεν έχει πια πλάκα", και διαλύθηκαν αποδεχόμενοι την αλήθεια...       

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου