Σάββατο, 1 Ιουνίου 2013

Η κα Ρεπούση και ποιοι οι προστάτες της;

Δεν μπορεί, πρέπει κάποιοι να την καθοδηγούν και μετά να την προστατεύουν...
Αυτή η γυναίκα είναι μια πολύ επικίνδυνη γυναίκα, η οποία μάλιστα χθες την άκουσα να λέει πως είναι "ιστορική", αντί ιστορικός, και επειδή η γλώσσα από μόνη της δεν ψεύδεται, άρα ψεύδεται ο ομιλών, και αν ίσχυε η εξορία, όπως ίσχυε στην αρχαιότητα, αυτή τη γυναίκα, την ανιστόρητη "ιστορική" γυναίκα η Πόλη θα την είχε εξορίσει...   

Έμαθα ότι στη θέση, ως συγγραφέα εκπαιδευτικών ιστορικών βιβλίων, την τοποθέτησε ο μεγαλύτερος ανθέλλην της νεωτέρας ιστορίας μας: ο Κ. Σιμήτης, και φρίαξα, και άνοιξαν τα συκώτια μου και όλη μου η χολιασμένη οργή ξεχύθηκε στους μαύρους δρόμους της άμοιρης πια πόλης μας και θυμήθηκα το μεγαλειώδες έργο του Μάνου Χατζηδάκι, "Η Εποχή της Μελισσάνθης" και ακούγοντας το ακόμα μια φορά, έκλαψα, έκλαψα πολύ από την απελπισία μου, από την οργή μου που δεν δύναμαι τίποτα να κάνω, και τα χρόνια μου φεύγουν και παιδιά δεν θα γεννιούνται ανόητοι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, και οι ακτές μας και τα ακρογιάλια μας και η γης μας και τα ύδατά μας, θα ανοίκουν σε ξένους, και όχι τίποτα αλλά το γεγονός του Ζαλόγγου ήταν αληθινό, όπως αληθινός είναι και ο τωρινός μας χορός, σαν ένα βαρύ ζεϊμπέκικο, θρηνητικό και μοναχικό, ενώπιον προδοτών και δωσίλογων.
Γεγονός ήταν το Ζάλογγο, κα Ρεπούση "ιστορική", γεγονός!, αλλά και να μην ήταν έτσι όπως έφτασε στις μέρες μας, η εξιστόρησή του από διάφορους περιηγητές και ιστορικούς του 19ου αι., χωρίς ουσιαστικές διαφορές ανάμεσά τους, δεν ακυρώνουν το τραγικό γεγονός που δεν διαφέρει από την αρχαία τραγωδία: Μάνες πετούσαν τα παιδιά τους για να μην εκπορνευτούν από τον κατακτητή Τούρκο, όπως εκπορνευμένοι είναι οι σημερινοί πολιτικοί από τους τοκογλύφους Γερμανούς και άλλης μαύρης φυλής- ανθέλληνες μέχρι τα μπούνια, και ανάμεσά τους και εσείς, κα "ιστορική".               
"Ο ιστορικός γνωρίζει ότι η ανάγνωση μιας ιστορικής περιόδου που ο ίδιος παρέχει δεν είναι οριστική και γνωρίζει ότι δεν λέει τα πάντα για αυτήν, γνωρίζει ότι του έχουν διαφύγει τεκμήρια, ότι έχει παραγνωρίσει στοιχεία ή συσχετισμούς και αυτό συμβαίνει, κατά μεγάλο μέρος, επειδή είναι ο ίδιος άνθρωπος μίας ορισμένης ιστορικής περιόδου και αναλαμβάνει την έρευνά του έχοντας προκαθορισμένες προτεραιότητες"

F. Chatelet, "Γέννηση της Ιστορίας", εκδ. ΑΜΙΛΗ, μετ. Λένα Κασίμη.

Λοιπόν, η αλήθεια της πραγματικότητας, για την "ιστορική" κα Ρεπούση, είναι ο φερετζές των γεγονότων.
Η κα Ρεπούση φορά φερετζέ, την καλύπτρα των μουσουλμάνων γυναίκων, φερετζέ φορούν και οι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, γυρίστε τους την πλάτη, γυρίστε την πλάτη σας σε όλους και βγείτε στο μετερίζι σας, μείνετε στο δικό σας επιθετικό οχυρό με όσες δυνάμεις έχετε, μην εκπορνεύεστε για λίγη χαρά, αντισταθείτε με όσα μέσα διαθέτετε, δολιοφθορείτε, μην καταθέτετε τα όποια χρήματα κερδίζετε στις τράπεζες, αφήστε τες να σαπίσουν μέσα στο σαπίλας σύστημά τους- και αγαπητοί μου δημοσιογράφοι κ.άλλους σας λέω ότι, δεν πρόκειται για κρίση καπιταλισμού, πρόκειται για κρίση χρηματοπιστωτικού συστήματος που κατέφεραν να στήσουν οι επιτήδειοι, ο καπιταλισμός είναι υγιής οικονομική δραστρηριότητα και δεν εννοώ τον Φιλελευθερισμό μήτε το σύστημα των τοκογλύφων.

"Σηκώθηκεν ο άνεμος/ Και σκίζει τα πανιά μας/ Πέφτει η βροχή και μούσκεψε/ Το πιο κρυφά όνειρα μας/ Μα εσύ μικρή τρελή και παραπονεμένη/ Το 'λεγες πως θα γίνουσαν/ Μικρή λησμονημένη;/  Σε πάτησαν τα πόδια μας/ Σε μάτωσεν η βιά μας/ Σου σπάσανε τα κόκαλα/ Τ' ασθενικά παιδιά μας/ Κι όταν ξερή κι αναίσθητη σε πέταξαν στο χώμα/ Ποιος τάχα σε θυμήθηκε/ Έτσι θλιμμένη/ Μικρή λησμονημένη".

Μ. Χατζηδάκις, "Η Εποχή της Μελισσάνθης" (1970-1980)

Πώς να σε ξεχάσω Χατζηδάκι, πώς, αφού βιώνω τη μικρή μου Ελλάδα ως Μικρή Λησμονημένη;
Πώς να σε ξεχάσω πώς; Ας μην διερωτώμαι, σύντομα θα έρθω να σε συναντήσω, ήδη νιώθω φευγάτος, τη ζωή μου την επήρανε οι γκρεμισμένοι άνθρωποι, οι χτικιασμένοι, οι κούφιοι άνθρωποι, οι πλαστογράφοι των όρκων των, οι πλαστογράφοι των αισθημάτων τους, παραδομένοι στους φόβους τους άνθρωποι-, τα κατάφεραν, τα κατάφεραν γιατί είναι οι περισσότεροι, ίσως προλάβω να πω και εγώ στους φίλους μου, "Γεια σας φίλοι, γεια σας, καλή ήταν η μέθη μας, αλλά δεν παίρναμε χαμπάρι τα σχέδια των".         

Τα παραπάνω μούτρα της μαύρης νύχτας, που παρουσιάζονται ως σωτήρες της Πατρίδας, δωρίζουν όργανά μας και μέλη μας, κανείς δεν μπορεί να ξέρει πόσο μαύρη μπορεί να γενεί η καρδιά των ανθελλήνων- στην πατρίδα μας ενύχτωσεν φρικτή νύχτα πλάκωσε, δεν μπορώ να γίνω Καλάγιεφ... 

"Ο Κυβερνήτης κυβερνά τους Αστυνόμους/ Η αναρχία κυβερνά τον κυβερνήτη/ Ζήτω το Έθνος, η πατρίδα και το σπίτι/ Αλαλαγμός/ Ο πληθυσμός είναι νεκρός/ Κι ούτε ψωμί ούτε νερό/ Οι Νέοι τρέφονται με σκόνη/ Ο τελικός συμβιβασμός/ Στην Πολιτεία κατοικούν οι Δολοφόνοι/ Ο πληθυσμός είναι νεκρός/ Έγινε...Ο τελικός συμβιβασμός".

Μ. Χατζηδάκις, "Η Εποχή της Μελισσάνθης   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου