Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

Ο κος Κουβέλης και η Οικονομική Χούντα έχει τους Υπηρέτες της...

...οι δύο σφυγομετρήσεις που έγιναν κατόπιν του αυταρχικού κλεισίματος της ΕΡΤ που επέβαλλαν οι υπηρέτες της οικονομικής χούντας, φανερώνουν τρία τινά: 1ο: οι σφυγομετρήσεις είναι δόλιες, 2ο: οι πολίτες δεν ενημερώνονται ή δεν σκέπτονται πολιτικά και 3ο: σκέπτονται πολιτικά και είναι στην πλειονότητά τους φασίστες, τους αρέσει το "Μαύρο" και δεν εξηγείται αλλιώς το κέρδος που έλαβαν τα δύο κόμματα που απαρτίζουν τη σημερινή κυβέρνηση, και έρχομαι στα λεγόμενα του κου Κουβέλη, του οποίου πράξη, να παύσει να στηρίζει την Κυβέρνηση, τη δικαιώνω και την υπερασπίζομαι.      

"Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου αφορά και άλλους φορείς που θα καταργηθούν. Θα γίνουν λοιπόν οι αναγκαστικές έξοδοι από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα τυφλά, επί δικαίων και αδίκων; Ε λοιπόν σε μια δημοκρατική χώρα δεν μπορούν να υπάρχουν απολύσεις οριζόντιες, απολύσεις «ξαφνικού θανάτου». Εμείς πιστεύουμε ότι η διοικητική μεταρρύθμιση πρέπει να προωθηθεί με δημοκρατικό τρόπο. Στη βάση των κανόνων δικαίου και με αξιολόγηση. Ο αυταρχισμός στην προώθηση της θα οδηγήσει σε αδιέξοδο".

Οφείλομε να συμφωνήσομε με τα παραπάνω, αλλά...ο Μαρκ, σκύλος του γείτονά μου, δεν με αφήνει να ηρεμήσω και σκέφτηκα σε ποιον από τους δυο να ρίξω φόλα, στον Μαρκ τον σκύλο ή στον Κώστα παιδευτή/αφεντικό; Αν ρίξω φόλα στον Μαρκ, ο Κώστας θα αγοράσει έναν άλλον Μαρκ, αν ρίξω φόλα στον Κώστα, ο Μαρκ δεν θα παύσει να γαυγίζει, έτσι αποφάσισα ότι πρέπει να ρίξω φόλα και στους δυο- να γλιτώσω από τους Κώστηδες και τους Μαρκάκηδες- νομίζω ότι ταιριάζει στον "Ξαφνικό Θάνατο"  με τη διπλή φυσικά ερμηνεία του...

"...το μαύρο στις συχνότητες της ΕΡΤ είναι η εικόνα που τραυμάτισε τη δημοκρατική νομιμότητα και εξέθεσε διεθνώς τη χώρα. Εν μια νυκτί, αλλά αυτή η νύκτα εξελίσσεται σε σκοτάδι διαρκείας. Τρεις εβδομάδες συμπληρώνονται τη Δευτέρα με μαύρες οθόνες. Με αυταρχισμό όμως δεν προωθείς Μεταρρύθμιση. Προκαλείς απορρύθμιση".

Είμαι σίγουρος ότι ο Βενιζέλος γνώριζε την απόφαση της χούντας για το κλείσιμο της ΕΡΤ- το δείχνουν ολοφάνερα οι μετεξελίξεις, εννοώ την στήριξη Βενιζέλου στον Σαμαρά, ένα νεοδεξιό δίδυμο, επίσης οφείλομε να συμφωνήσομε στο παραπάνω του κου Κουβέλη, αλλά, κε Κουβέλη, εν μία νυκτί που π(εί)ρατε ως πειρατές την απόφαση να συμμετάσχετε σε μία κυβέρνηση ενός ακροδεξιού Σαμαρά και ενός καιροσκόπου Βενιζέλου, τι άλλο περιμένατε;   

"Η συνήθης στάση του ΠΑΣΟΚ να διαχειρίζεται επικοινωνιακά και την κρίσιμη στιγμή να μην αναλαμβάνει την ευθύνη να σηκώσει το βάρος μιας σθεναρής διαπραγμάτευσης, εκτιμούμε ότι είναι μια πολιτική γραμμή που απομειώνει στην πράξη την έννοια της συμμετοχής στην κυβέρνηση. Είχα βεβαίως την απορία, ποιος διακινεί την υπόγεια προπαγάνδα , ότι την ώρα της δύσκολης διαπραγμάτευσης για την ΕΡΤ, δήθεν έγινε συζήτηση για τον ανασχηματισμό και αντιπροεδρίες; Τώρα δεν έχουμε καμία απορία. Ούτε κανείς άλλος στην Ελλάδα έχει απορία. Όλα διευκρινίστηκαν απολύτως μετά τον ανασχηματισμό".

Μα "τώρα δεν έχετε καμιά απορία;" Ε, τότε καλά τα πάθατε, το Πασόκ έτσι ήταν από την αρχή του: κίβδηλο και καιροσκοπικό.

"Η χώρα πρέπει να δώσει τη μάχη για την παραμονή της στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Η Δημοκρατική Αριστερά θα πρωταγωνιστήσει σε αυτήν την προσπάθεια. Προσπάθεια που δεν αφορά συμπράξεις μας με άλλα κόμματα ή εκχώρηση της πολιτικής μας αυτονομίας. Αφορά τη σχέση της Δημοκρατικής Αριστεράς με ένα αστερισμό κινήσεων και προσώπων που θα συσπειρωθούν με βάση τη φυσιογνωμία και το περιεχόμενο του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Αφορά τη δημιουργία μιας ευρείας συμμαχίας δυνάμεων της δημοκρατικής αριστεράς, της πολιτικής οικολογίας και της σοσιαλδημοκρατίας που απορρίπτει πολιτικές και πρακτικές που οδήγησαν στην κρίση".
Η πολιτική σταθερότητα χωρίς δημοκρατική διαδικασία, χωρίς διάλογο, χωρίς πολιτικά νομιμοποιημένες ενέργειες και αποφάσεις είναι μια ρηχή σταθερότητα".

Κε Κουβέλη, η χώρα δεν την χρειάζεται μια τέτοια Ευρώπη και δεν θα αλλάξει σύντομα, και όταν γράφω σύντομα εννοώ για μερικές δεκαετίες, εντάξει ας μην υπερβάλλω, θα αλλάξει μετά τις εκλογές στη ναζιστική Γερμανία...χιχιχιχι...πάμε παρακάτω, δεν μπορεί να υπάρξει Δημοκρατική Αριστερά και αυτό γιατί, για να υπάρξει Δημοκρατία πρέπει πρώτα να υπάρχουν οι Άριστοι, και Άριστοι δεν υπάρχουν-, και επειδή δεν υπάρχει Δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρξει και Αριστερά, άσχετα αν η Δημοκρατία δεν μπορεί να είναι Αριστερή, αλλά αξιοκρατική, το ίδιο και η Αριστερά, αλλά όπως δείχνουν οι σφυγομετρήσεις, ο λαός μας είναι δεξιός με ολίγη σοσιαλίζουσα ζάχαρη.
Πάμε παρακάτω, η Οικολογία, ή θα είναι Οικολογία ή θα είναι τίποτα-, η Πολιτική Οικολογία μοιάζει με τους ευεργέτες του Έθνους, μολύνουν τα εργοστάσιά τους τους εργάτες, οι εργάτες δεν ενδιαφέρονται αν αργοπεθαίνουν, τους φτάνει όπως λένε, να έχουν ένα κομμάτι ψωμί, παράδειγμα της εποχής μας οι "Σκουριές", και προιμοδοτούν Έναν, τον μοναδικό τυφλό για να προβεί σε μεταμόσχευση οφθαλμών τυφλοπόντικα.
Πάμε παρακάτω, Κοινωνική Δημοκρατία -ΣοσιαλΔημοκρατία αλλιώς - δεν δύναται να υπάρξει, διότι η Δημοκρατία αφ' εαυτής είναι Κοινωνική ενώ, η κοινωνία, που δεν είναι Δημοκρατική, δεν επιτρέπει στον εαυτό της να είναι αυτό που θα έπρεπε να είναι...
Τα παραπάνω βέβαια είναι απόψεις ενός ώριμου αυτοπαραγκωνισμένου πολίτη αυτής της δύσμοιρης χώρας και που ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ, έτσι, μην τα λαμβάνετε υπόψη, όμως εγώ, από εδώ, λέω ευθαρσώς ότι, ο κος Λυκούδης και οι 174 του κόμματός σας που εναντιώθηκαν στην απόφασή σας, κε Κουβέλη, δεν μπορεί να είναι Αριστεροί, εκτός και αν είναι αριστερόχειρες και τα μπέρδεψαν λίγο τα πράγματα, και ελπίζω να κατανοήσατε γιατί έγραψα τα παραπάνω- υπάρχει κενό αέρος, όπως κενές από νόημα είναι πια οι λέξεις, που όχι μόνο εσείς, αλλά πλείστοι εκφωνούν και πρώτος από όλους, ο Βενιζέλος, όσο για τον Σαμαρά, εκείνος τα λέει καλύτερα με τους Βορίδη/Γεωργιάδη...
Το παραπάνω Τρίο Μπελκάντε ή ΜπελΚάντο, μας τελείωσε, πάμε παρακάτω, αλλά πού; Που αλλού από τις μουσκουλιές...    

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Η Χούντα των Μνημονίων/Αγορών, ο Βενιζέλος και ο Σαμαράς...

  ...προσπαθώ να δικαιώσω μέσα μου τον Κουβέλη για την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση, κάπου στο βάθος δεν άντεξε το πραξικόπημα στην ΕΡΤ, είδε και με τα δύο μάτια, επιτέλους, πως υπηρετεί μια χούντα, δεν τον δικαιώνω όμως και αυτό γιατί όφειλε, ως αριστερός να γνώριζε πως, με την σύμπραξή του στην κοινωνία των δύο μνημονιακών κομμάτων, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, αντίθετα ψήφισε και νομοσχέδια αντισυνταγματικά και συναίνεσε σε νομοθετικά χουντικά διατάγματα, και το έγραφα και το έλεγα πως η ΔΗΜΑΡ θα εκπέσει το 3% και ίσως να μην μπει στη βουλή στις επόμενες εκλογές όσο επιμένει να δηλώνει ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, και αυτό γιατί το εκλογικό σώμα θα διερωτάται: καλά, αφού συνεργαστήκατε με τα χουντικά κόμματα, δεν θα συνεργαστείτε με τα αντιχουντικά;...
...στις 18 Ιουλίου φτάνει ο κάτωθι σκυλόχοιρος της Ευρώπης...
...για να κατεβάσει από την Ακρόπολη, ως κίνηση καλής θέλησης, την αιματοβαμμένη σημαία της χώρας του...
...μένοντας σπίτι αυτές τις μέρες, για να αναρρώσω πλήρως από την ασθένεια της μετακόμισης, άλλωστε δεν μου αρέσει πια και να πολύ βγαίνω, οι χώροι τέλειωσαν, έμεινε μόνο το σινεμά, παρακολουθώντας διάφορες εκπομπές στην Τι-Βι, έμαθα πως στο γερμανικό Σύνταγμα υπάρχει άρθρο/διάταγμα που απαγορεύει πληθωρισμό πέρα του 2,5 ή του 3%, άρα, το Σύνταγμά μας υφίσταται κάτω από το γερμανικό Σύνταγμα...
...έμαθα επίσης πως το ομόλογο, που πληρώσαμε στο 100%, δεν κουρεύτηκε δηλαδή όπως κουρεύτηκαν τα ομόλογα των μικρο- ομολογοούχω, των ασφαλιστικών ταμείων ή των Πανεπιστημιών, το διαχειριζόταν η Ντόιτσε Μπανκ- σας λέει κάτι αυτό;...
...επίσης για πρώτη μου φορά έμαθα, ειρωνικά το γράφω, δεν ήξερα ότι το χρέος μας, το ακαθόριστο χρέος, είναι μη διαχειρίσιμο καθότι, όλοι οι μνημονιακοί ή μίνι μνημονιακοί, έλεγαν/ λέγουν, έγραφαν/γράφουν, λαλούσαν/λαλούν πως, οι μεταρρυθμίσεις, που σημαίνουν εσωτερική πτωχοποίηση, θα μας σώσουν, με άλλα λόγια, σκάστε βρομο-νεο-έλληνες, εσαεί θα μείνετε χρεωμένοι, εσαεί θα εισπράττομε τόκους- το κράτος σας είναι δική μας αποικία-, των βόρειων Ευρωπαίων...
...φυσικά δεν τη θέλω τέτοια Ευρώπη, βάρβάρων Ευρώπη, απολίτιστων Ευρωπαίων, κακομούτσουνων Ευρωπαίων-αναθυμηθείτε τις μούρες, εννοώ των πολιτικών, ακόμα και των γυναικών, κακοσχημάτιστες, σαν στραπατσαρισμένα αυγά, μα πώς αλλιώς;, η ασχήμια άσχημα σκέπτεται...
...πάντως, ο πιο επικίνδυνος πολιτικός, δεν είναι άλλος από τον Βενιζέλο-, βέβαια, υπηρέτης θα μείνει για πάντα ο Πρόεδρος του ευτελισμένου Πασόκ, υπηρέτησε τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Κ. Σημίτη, τον Γ. Α. Παπανδρέου, τον Παπαδήμο, τον Σόιμπλε, τον Σαμαρά-, τέλος θεωρώ ότι αντιπροσωπεύει και συμβολίζει στο έπακρο την πραγματικότητα των νεο-Ελλήνων χριστιανών, πονηροί και μεταπράτες, φοβισμένοι και ψεύτες...
...όσο για τον κο Δένδια, ο οποίος διατείνεται ότι θα εξαλείψει τον ρατσισμό και τον αντισημιτισμό από τη χώρα μας, οφείλει να γνωρίζει πως, πρώτα πρέπει να εξαλειφθούν οι θρησκείες και οι ιδεολογίες- αυτά τα δύο κυοφορούν τον κάθε λογής και μορφής ρατσισμό- πράγμα που δεν γίνεται, πράγμα που σημαίνει πως η ανθρωπότητα είναι ρατσιστική, δεν μπορεί να μην είναι ρατσιστική, από τη στιγμή που υπάρχει αυτό το πιστεύω σε έναν θεό, σε μια ιδέα-, πέρα από αυτό, κάθε νόμος που δεν ακολουθεί τη φύση του ανθρώπου και τάχα θέλει να την καλυτερέψει, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να θεσπίζει ποινές και να χτίζει κελιά, άρα, ο ίδιος ο αντι-ρατσισμός είναι ρατσιστικός!!!...
...και επειδή είμαι απόλυτα σύμφωνος με το φυσικό μου, δηλαδή, είμαι ειλικρινής και τίμιος, άρα, διαβιώνω χάρη σε αυτό και για χάρη αυτού, λέω πως αποφεύγω τους απολίτιστους, από όποιον χώρο και αν προέρχονται, ακόμα και από τον χώρο της τέχνης-, δεν ξέρετε πόσους απολίτιστους έχω γνωρίσει σε αυτόν το χώρο-, βέβαια θα πάρω τη θεση του αν έχω να κάνω με θέσεις ενός  απολίτιστου τραπεζίτη ή πολιτικού ή χρηματιστή ή θρησκομανή ή ιδεολόγο...
...η μετακόμιση δεν τέλειωσε, απλώς έχω μία στέγη αλλά όχι οικία-, καλύτερα όμως που δεν φρόντισα να αγοράσω οικία τότε που μπορούσα, την θεωρούσα τάφο εν ζωή, διότι  σήμερα θα μου την έπαιρναν οι Γερμανοί- αυτό επιτάσσει το Σύνταγμά τους-, δεν μεμψιμοιρώ, εγώ έφερα τη μοίρα μου ως εδώ και την αποδέχομαι λέγοντας τα λόγια του Οιδίποδα: "Καλά ήταν ως εδώ"-, αυτή μου η μετακόμιση θα μείνει εσαεί μετακόμιση- πολλές κούτες δεν θα ανοιχτούν, πολλά μου βιβλία δεν θα σκονιστούν άλλο, πολλές μου φωτογραφίες θα δωριστούν αφού κανείς πια δεν αγοράζει, πολλά μου έργα τέχνης θα μείνουν στο σκοτάδι, ίσως τα σκοτώσω και αυτά, όσα θα μπορέσω, για ένα σύντομο ταξίδι στο σύμπαν των αισθήσεων, διότι χωρίς ηδονή, τίποτα δεν αξίζει και μπορώ να καταλάβω την εκσπερμάτιση του χρηματιστή ή του τοκογλύφου  μόλις δει τα κέρδη του αυξημένα-, όπως βλέπετε είμαι δίκαιος ρατσιστής και αυτό γιατί δεν μπορώ να παραβλέψω τη δύναμη της ηδονής- και μην ξεχνάτε πως η ηδονή έχει πολλές μορφές- αυτό μου το δίδαξε στα 30 μου χρόνια ο μεγάλος Μπουνιουέλ, αλλά και άλλοι, απλώς έμαθα να αποφεύγω τους κρυφο-ηδονιστές, εκείνους δηλαδή που δεν συμφωνούν με το φυσικό τους και συνομωτούν με την ασχήμια, με εκείνους που λένε: φύλα τα ρούχα σου να έχεις τα μισά-, τις να τα κάνω τα μισά;, ή: φρόντιζε για να έχεις-, γιατί να φροντίζω να έχω αυτά που μου ανήκουν και μου αξίζουν;, εκτός και αν στην πραγματικότητα μήτε μου ανήκουν, εκ του φυσικού εννοώ, μήτε μου αξίζουν, έτσι φροντίζω εν αγωνία να έχω τάχα εκείνα που δεν έχω-, αυτά είναι χριστιανικής ή τοκογλυφικής ύφανσης πέπλα που δεν μου ταιριάζουν, το πέπλο μου είμαι εγώ, διάφανο και ειλικρινές μέχρι τελευταίας σταγόνας ιδρώτα, μια που μπήκαμε για καλά στη μη ευχάριστη για μένα εποχή: το καλοκαίρι...                  

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Αλέξης Ακριθάκης και το Εστιατόριον FOFI στη Fasanenstr. 70. BERLIN

Στο Μουσείο Άλεξ Μυλωνά...Πλ. Αγίων Ασωμάτων 5, Θησείον. 
Μια εξαιρετικά συγκινητική έκθεση της ιστορίας της FOFI΄S, Bar, όπως επινομάστηκε, 1969-1997, στο Βερολίνο.

Πώς γνώρισα τον Αλέξη;, μας σύστησε στην πλ. Κολωνακίου, πριν την Ελληνο Αμερικάνικη Χούντα, ο Σταμάτης Σταματόπουλος, (ζωγράφος και αυτός που έφτιαχνε περίεργους πίνακες με μπουριά, όπου παράλληλα σε αυτά παράθετε φωτογραφίες μου, δεν εννοώ της νεανικής μου τότε όψης, εννοώ φωτογραφίες που τραβούσα, τώρα, πού είναι αυτά τα έργα;, δεν ξέρω, δεν ξέρω και ποιος ευγγενής του τα κληρονόμησε, μετά ένας δαίμονας τον χτύπησε και τα παράτησε και έγινε διακοσμητής ξενοδοχείων τέλειωσε η παρένθεση για τον Σταματόπουλο)

Έτσι τον γνώρισα τον Αλέξη, και έτσι θέλω να τον θυμάμαι.
Υπάρχουν εικαστικοί που δεν είναι καλλιτέχνες, υπάρχουν ζωγράφοι που δεν είναι εικαστικοί- Εικάζω σημαίνει, πέρα από το απεικονίζω, αλλά και παρομοιάζω, παραβάλλω, συγκρίνω, βγάζω συμπέρασμα αφού πρώτα συγκρίνω, άρα, συμπεραίνω και, αλήθεια τι συμπέρασμα να είχε βγάλει ο Ακριθάκης από το σύντομο πέρασμά του από τις πλατείες και τους στενούς δρόμους και τις λεωφόρους και τα ακρογιάλια και τις αμμουδιές με το "τσίκι-τσίκι", με τα καράβια του, με τις βαλίτσες του και τέλος με το τσίρκο του- τσίρκο ήταν για τον Αλέξη όλος ο κόσμος και θαρρώ πως, ένας από τους ζωτικούς του προσωπικούς τόπους ήταν το μπαρ. 
Όταν τον πρωτογνώρισα, ήταν ήδη ο αγαπημένος όλων των  πνευματικών θαμώνων της πλατείας Κολωνακίου (τότε ήταν ο αφαλός των Αθηνών θα έλεγα) και σαν παρουσία και σαν καλλιτέχνη- ο Αλέξης ήταν πρώτα εικαστικός, και μετά καλλιτέχνης, πρώτα παρατηρούσε, σύγκρινε και τότε αποφάσιζε ζωγραφικά, πάντα ποιητικά, πάντα αισθησιακά. 
Ήταν όμορφος, πολύ όμορφος και συνάμα γοητευτικός, ευτύχημα για αυτόν, καθώς, από μόνη της η ομορφιά, δίχως το εσωτερικό δαιμόνιον που της προσδίδει γοητεία, συνιστά ένα κενό, όπως πολλά έργα τέχνης είναι όμορφα, αλλά χωρίς το δαιμόνιον, άρα κενά, δίχως πυρετό, δίχως ένταση-, γοητεία σημαίνει και μαγεύω για αυτό και η ομορφιά της τέχνης μαγεύει τους θνητούς, για αυτό και τα έργα του Ακριθάκη είναι γοητευτικά- τον ζηλεύανε πολλοί, αυτό σημαίνει πως οι περισσότεροι τον αγαπούσαν-, τον ζήλεψα και εγώ σαν νέος που ήμουν με φιλοδοξίες και ανησυχίες τότε που ήθελα να πετύχαινα κάτι καλό στη φωτογραφία, όπως εκείνος ήδη είχε πετύχει στη ζωγραφική.
Μετά ήρθε η χούντα, διαλύθηκε η πλατεία, όλοι, σχεδόν όλοι σκορπίστηκαν στα έγκατα της Ευρώπης ή όπου αλλού-, τον έχασα για χρόνια, έφυγε για το Βερολίνο-, όλοι τους νοσταλγούσαν οργισμένοι ενάντια στους Αμερικανούς την Ελλάδα, την υπέροχη τότε Ελλάδα-, πέρασε η χούντα (της εποχής μας δεν ξέρω πότε θα περάσει) και τον ξανά συνάντησα στη δεκαετία του '70, στη δεκαετία του ΄80 τον ξανά έχασα και τον ξανά βρήκα στη δεκαετία του ΄90, πάντα με χαρά, πάντα στα μπαρ.


Το Μπαρ, εκτίθεται στην έκθεση: "Εστιατόριον Fofi".

Ο Ακριθάκης ήταν ένας ταξιδευτής..."ονειρεύομαι ένα καράβι καλοτάξιδο/ ουρανό με λίγα σύννέφα, για να ξεκουράζεται το μάτι/ και μια γοργόνα, πότε στη πλώρη και πότε στη πρύμη του".  
Έχω την πεποίθηση πως ένιωθε ότι ήταν ένας περαστικός, και όταν γράφω ένιωθε, εννοώ με την μεταφυσική διάσταση του ρήματος: Νιώθω.   
Μου αρέσουν αφάνταστα οι βαλίτσες του. Βαλίτσα: το πλέον προσωπικό κουτί του καθενός μας, πιότερο όμως του εικαστικού Ακριθάκη-, όλοι μας κάτι κουβαλάμε σε κάθε μας ταξίδι, ιδίως της ζωής, που κανείς δεν το μαθαίνει, για αυτό και δεν μου αρέσουν τα γράμματα που δεν έφτασαν ή που δεν στάλθηκαν- η βαλίτσα όμως κάπου φτάνει, μπορεί και να την κλέψεις, άμα δεν ξέρεις όμως πώς να την ανοίξεις, θα την καταστρέψεις, έτσι τα όνειρα του ταξιδευτή θα μείνουν ανέπαφα.     
"Πιστεύω πως το τέλος θα είναι δοξαστικό. Κάτι σαν τις Θερμοπύλες..." Α. Α.
                       
Υ. Γ.

Οι φίλοι φεύγουν, παίρνουν μαζί τους τη φιλία και μένει το κενό τους/της- όμως, το έργο τους/της μένει- θα μπορούσα να έγραφα και άλλα, τελειώνω όμως γιατί πρέπει να γυρίσω στο πακετάρισμα πραγμάτων μου, λόγω μετακόμισης και, καθώς πακετάριζα, μου ήρθε στο νου το παρακάτω και κάθισα και το έγραψα και το παραθέτω-, θα αργήσω να γράψω στο blog, λόγω μετακόμισης - όποιος θέλει ας περιμένει την επιστροφή μου, όποιος δεν θέλει, δεν πειράζει, ας μην το επισκεφτεί- ένας περαστικός είμαι και εγώ...  

Το Γέρασμα και το Αερικό


Πάλι τα πράγματά μου μαζεύω/ αυτή τη φορά λιγότερα από την προηγούμενη,/ αλλά, με περισσότερα βιβλία,/ περισσότερα αδημοσίευτα κείμενα./ Φυσικά με λιγότερα ενδύματα./ Τρία χειμωνιάτικα πουκάμισα,/ τρία καλοκαιρινά./ Τρία χειμωνιάτικα παντελόνια,/ δύο καλοκαιρινά./ Είκοσι ζευγάρια κάλτσες, από εξήντα που είχα./ Τρία σακάκια, από εφτά που είχα-/ αδιάβροχο ένα, από τέσσερα που είχα,/ παλτό κανένα, από τρία που είχα-/

φυσικά με λιγότερα προσδόκιμα χρόνια-/ μετακομίσεις και γέρασμα ζευγάρι ταιριαστό./ Μαζεύω πράγματα ζωής και σε θυμάμαι αερικό της νιότης-/ αερικό της μέθης.

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Αυτό είναι το τελευταίο που θα γράψω για την κα ΡΕΠΟΥΣΗ...


...η κ. Ρεπούση αναφέρει πως «από το καθεστώς της εθνικής ορθότητας περάσαμε σε καθεστώς εθνικής τρομοκρατίας»,
(Άρα η Εθνική ορθότητα ανήκει στην κα Ρεπούση και σε εμάς το καθεστώς της εθνικής τρομοκρατίας...)
ενώ παράλληλα για το κύμα αντιδράσεων που έχει ξεσπάσει εναντίον της, τόνισε πως «κινδυνεύεις πραγματικά αν δεν συμφωνήσεις με την επικρατούσα άποψη»....(Όπερ, η ιστορία και τα γεγονότα, έγιναν επικρατούσες απόψεις, άρα η άποψή της δεν πρέπει καν να λαμβάνεται υπόψη, από τη στιγμή που είναι η επικρατούσα άποψή της για το ολίγον μυαλό της...

Αντί για το αντιπαθητικό πρόσωπό της παραθέτω το παραπάνω ψάρι, αν είναι ψάρι, όπως και η κα Ρεπούση, αν είναι ιστορικός.

Νομίζω πως δεν φταίει διόλου η κα Ρεπούση, φταίχτης είναι ο δαίμονας του τυπογραφείου, όλα όσα είπε και έγραψε τυπώθηκαν από τον παραπάνω δαίμονα, άλλα έλεγε, άλλα σκεπτόταν, αλλιώς αποδιδόταν, αυτό συμβαίνει με όλους του ΔΗΜΑΡ-αίους, οι οποίοι οσονούπω θα αυτο-ονομαστούν Δημοκρατικοί Σοσιαλιστές-, μας είχε διαφύγει πως υπάρχει και αυτή η ιδεολογία: Democratic Kοινωνισμός ή το είδος του πολίτη, Democracy's Κοινωνιστής στον τόπο αυτό όπου, τη φυλετική διάκριση πρώτα τη διδάσκει, την πραγματώνει, την εξασκεί: το σημερινό πολιτικό προσωπικό.
Κάθε μέρα ψεύδονται ασυστόλως, κάθε μέρα σπαταλούν δημόσιο χρήμα, κάθε μέρα κάνουν και μια βλακεία, κάθε μέρα βυθιζόμαστε στον οικονομικό μεσαίωνα-, ούτε ένα μέτρο, ούτε έναν νόμο δεν έχουν φέρει που να είναι δίκαιος, συνταγματικός, ηθικός, και τώρα με το αντι-φυλετικό νομοσχέδιο, δεν κάνουν τίποτα άλλο από το ενδυναμώνουν τις φυλετικές διακρίσεις, μην πλησιάζοντας ούτε στο εκατοστό, τα πραγματικά αίτια της αφόρητης κατάστασης που επικρατεί στον τόπο μας, αναθυμηθείτε μόνο αν ο αντισυνταγματικός συνταγματολόγος, κος Βενιζέλος, έχει φέρει στη Βουλή να ψυφιστεί νόμος ηθικός και δίκαιος- ΠΟΤΕ!...
Εθελοτυφλούντες ή ηλίθιοι; Μισάνθρωποι ή δωσίλογοι;
Φοβισμένοι ή ένοχοι; Α-νόητοι ή συμπλεγματικοί; 
Ο συμπλέκτης της Adler ήταν απλός, τον πατούσες και άλλαζες ταχύτητα με coup de pied του ποδιού σου και η μηχανή έτρεχε και το πρόσωπό σου συναντούσε τον άνεμο για μια αγαστή συμφωνία- μερικοί την τηρούσαν, οι περισσότεροι όχι...
Ελεγε ο άνεμος στον αναβάτη της Adler, αν τρέξεις τόσο όσο να με νιώθεις ότι σε ραπίζω, στο εκατοσιοστό ράπισμα θα σπάσεις το κεφάλι σου, ο αναβάτης συμφωνούσε πονηρά, έλεγε μέσα του: σιγά που στο εκατοσιστό ράπισμα θα σπάσει το κεφάλι μου, έφτανε στο εκατοσιοστό ένα και έτρωγε το κεφάλι του ή άσφαλτος ή ο χωματόδρομος...
Αυτά για σήμερα, αυτά και για την κα Ρεπούση, είναι ανώφελο να τα βάζω με μια ιστορική ψευδομάρτυρα όπου έχει συνυπογράψει μαζί με τους επίορκους και άγαρμπους συμβουλευτές της τα όσα αντισυνταγματικά κατήγγειλαν πριν τη συμμετοχή τους και στήριξη της τραγελαφικής αυτής κυβέρνησης, που όμως μας εξευτελίζει και φυσικά μας εξοργίζει, μπορούμε να κάνομε κάτι σε αυτό το αρχαίο παρόν;
Ναι, να δολιοφθορούμε, ο καθένας με τα μέσα του και με τα μέτρα του- οι κυβερνώντες είναι ανθέλληνες- δεν αγαπούν τον τόπο, είναι άπατρεις, πέρα από το ότι η απόβαση των εχθρών έχει συντελεστεί, οι Κερκόπορτες έχουν ανοίξει εδώ και χρόνια, από τα χρόνια του Σιμήτη, τα κρίματα και τους αυτοσκοπούς του τώρα πληρώνομε όλοι μας, εξαιτίας αυτής της παραμορφωτικής φάρας των Πασόκων, που όμως κυβέρνησαν-, ε, ας φάμε ό,τι μαγειρέψαμε, ας πιούμε ό,τι κατουρήσαμε...
Γειά σας κα Ρεπούση, σας λέω όμως τούτο, μην πατήσετε ποτέ ξανά το πόδι σας στο Μπαρ-Ρέστοραν Joke, Ομήρου και Βησσαρίωνος γωνία- θα σας διώξω σαν μόνομος πελάτης που είμαι του μπαρ, αλλά περισσότερο ως ακτιβιστής, όπερ, ως δραστικός πολίτης...  

Σάββατο, 1 Ιουνίου 2013

Η κα Ρεπούση και ποιοι οι προστάτες της;

Δεν μπορεί, πρέπει κάποιοι να την καθοδηγούν και μετά να την προστατεύουν...
Αυτή η γυναίκα είναι μια πολύ επικίνδυνη γυναίκα, η οποία μάλιστα χθες την άκουσα να λέει πως είναι "ιστορική", αντί ιστορικός, και επειδή η γλώσσα από μόνη της δεν ψεύδεται, άρα ψεύδεται ο ομιλών, και αν ίσχυε η εξορία, όπως ίσχυε στην αρχαιότητα, αυτή τη γυναίκα, την ανιστόρητη "ιστορική" γυναίκα η Πόλη θα την είχε εξορίσει...   

Έμαθα ότι στη θέση, ως συγγραφέα εκπαιδευτικών ιστορικών βιβλίων, την τοποθέτησε ο μεγαλύτερος ανθέλλην της νεωτέρας ιστορίας μας: ο Κ. Σιμήτης, και φρίαξα, και άνοιξαν τα συκώτια μου και όλη μου η χολιασμένη οργή ξεχύθηκε στους μαύρους δρόμους της άμοιρης πια πόλης μας και θυμήθηκα το μεγαλειώδες έργο του Μάνου Χατζηδάκι, "Η Εποχή της Μελισσάνθης" και ακούγοντας το ακόμα μια φορά, έκλαψα, έκλαψα πολύ από την απελπισία μου, από την οργή μου που δεν δύναμαι τίποτα να κάνω, και τα χρόνια μου φεύγουν και παιδιά δεν θα γεννιούνται ανόητοι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, και οι ακτές μας και τα ακρογιάλια μας και η γης μας και τα ύδατά μας, θα ανοίκουν σε ξένους, και όχι τίποτα αλλά το γεγονός του Ζαλόγγου ήταν αληθινό, όπως αληθινός είναι και ο τωρινός μας χορός, σαν ένα βαρύ ζεϊμπέκικο, θρηνητικό και μοναχικό, ενώπιον προδοτών και δωσίλογων.
Γεγονός ήταν το Ζάλογγο, κα Ρεπούση "ιστορική", γεγονός!, αλλά και να μην ήταν έτσι όπως έφτασε στις μέρες μας, η εξιστόρησή του από διάφορους περιηγητές και ιστορικούς του 19ου αι., χωρίς ουσιαστικές διαφορές ανάμεσά τους, δεν ακυρώνουν το τραγικό γεγονός που δεν διαφέρει από την αρχαία τραγωδία: Μάνες πετούσαν τα παιδιά τους για να μην εκπορνευτούν από τον κατακτητή Τούρκο, όπως εκπορνευμένοι είναι οι σημερινοί πολιτικοί από τους τοκογλύφους Γερμανούς και άλλης μαύρης φυλής- ανθέλληνες μέχρι τα μπούνια, και ανάμεσά τους και εσείς, κα "ιστορική".               
"Ο ιστορικός γνωρίζει ότι η ανάγνωση μιας ιστορικής περιόδου που ο ίδιος παρέχει δεν είναι οριστική και γνωρίζει ότι δεν λέει τα πάντα για αυτήν, γνωρίζει ότι του έχουν διαφύγει τεκμήρια, ότι έχει παραγνωρίσει στοιχεία ή συσχετισμούς και αυτό συμβαίνει, κατά μεγάλο μέρος, επειδή είναι ο ίδιος άνθρωπος μίας ορισμένης ιστορικής περιόδου και αναλαμβάνει την έρευνά του έχοντας προκαθορισμένες προτεραιότητες"

F. Chatelet, "Γέννηση της Ιστορίας", εκδ. ΑΜΙΛΗ, μετ. Λένα Κασίμη.

Λοιπόν, η αλήθεια της πραγματικότητας, για την "ιστορική" κα Ρεπούση, είναι ο φερετζές των γεγονότων.
Η κα Ρεπούση φορά φερετζέ, την καλύπτρα των μουσουλμάνων γυναίκων, φερετζέ φορούν και οι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, γυρίστε τους την πλάτη, γυρίστε την πλάτη σας σε όλους και βγείτε στο μετερίζι σας, μείνετε στο δικό σας επιθετικό οχυρό με όσες δυνάμεις έχετε, μην εκπορνεύεστε για λίγη χαρά, αντισταθείτε με όσα μέσα διαθέτετε, δολιοφθορείτε, μην καταθέτετε τα όποια χρήματα κερδίζετε στις τράπεζες, αφήστε τες να σαπίσουν μέσα στο σαπίλας σύστημά τους- και αγαπητοί μου δημοσιογράφοι κ.άλλους σας λέω ότι, δεν πρόκειται για κρίση καπιταλισμού, πρόκειται για κρίση χρηματοπιστωτικού συστήματος που κατέφεραν να στήσουν οι επιτήδειοι, ο καπιταλισμός είναι υγιής οικονομική δραστρηριότητα και δεν εννοώ τον Φιλελευθερισμό μήτε το σύστημα των τοκογλύφων.

"Σηκώθηκεν ο άνεμος/ Και σκίζει τα πανιά μας/ Πέφτει η βροχή και μούσκεψε/ Το πιο κρυφά όνειρα μας/ Μα εσύ μικρή τρελή και παραπονεμένη/ Το 'λεγες πως θα γίνουσαν/ Μικρή λησμονημένη;/  Σε πάτησαν τα πόδια μας/ Σε μάτωσεν η βιά μας/ Σου σπάσανε τα κόκαλα/ Τ' ασθενικά παιδιά μας/ Κι όταν ξερή κι αναίσθητη σε πέταξαν στο χώμα/ Ποιος τάχα σε θυμήθηκε/ Έτσι θλιμμένη/ Μικρή λησμονημένη".

Μ. Χατζηδάκις, "Η Εποχή της Μελισσάνθης" (1970-1980)

Πώς να σε ξεχάσω Χατζηδάκι, πώς, αφού βιώνω τη μικρή μου Ελλάδα ως Μικρή Λησμονημένη;
Πώς να σε ξεχάσω πώς; Ας μην διερωτώμαι, σύντομα θα έρθω να σε συναντήσω, ήδη νιώθω φευγάτος, τη ζωή μου την επήρανε οι γκρεμισμένοι άνθρωποι, οι χτικιασμένοι, οι κούφιοι άνθρωποι, οι πλαστογράφοι των όρκων των, οι πλαστογράφοι των αισθημάτων τους, παραδομένοι στους φόβους τους άνθρωποι-, τα κατάφεραν, τα κατάφεραν γιατί είναι οι περισσότεροι, ίσως προλάβω να πω και εγώ στους φίλους μου, "Γεια σας φίλοι, γεια σας, καλή ήταν η μέθη μας, αλλά δεν παίρναμε χαμπάρι τα σχέδια των".         

Τα παραπάνω μούτρα της μαύρης νύχτας, που παρουσιάζονται ως σωτήρες της Πατρίδας, δωρίζουν όργανά μας και μέλη μας, κανείς δεν μπορεί να ξέρει πόσο μαύρη μπορεί να γενεί η καρδιά των ανθελλήνων- στην πατρίδα μας ενύχτωσεν φρικτή νύχτα πλάκωσε, δεν μπορώ να γίνω Καλάγιεφ... 

"Ο Κυβερνήτης κυβερνά τους Αστυνόμους/ Η αναρχία κυβερνά τον κυβερνήτη/ Ζήτω το Έθνος, η πατρίδα και το σπίτι/ Αλαλαγμός/ Ο πληθυσμός είναι νεκρός/ Κι ούτε ψωμί ούτε νερό/ Οι Νέοι τρέφονται με σκόνη/ Ο τελικός συμβιβασμός/ Στην Πολιτεία κατοικούν οι Δολοφόνοι/ Ο πληθυσμός είναι νεκρός/ Έγινε...Ο τελικός συμβιβασμός".

Μ. Χατζηδάκις, "Η Εποχή της Μελισσάνθης