Σάββατο, 4 Μαΐου 2013

...και η Παράσταση ΔΕΝ θα αρχίσει για τον Λευτέρη ΒΟΓΙΑΤΖΗ...

...μια υπόκλιση παρακαλώ από εμάς σε εκείνον που υποκλινόταν σε εμάς, και το στερνό μας χειροκρότημα, το ξέρω θα χαθεί στον αέρα την ημέρα της ταφής του...ο θάνατος, το τελευταίο προσωπείο του καθενός μας, πήρε τη μορφή του Λευτέρη Βογιατζή- θρηνώ για τον χαμό του, θρηνώ στη σκηνή της αγοράς με το επιτύμβιο του Καλλίμαχου:
"- Τώρα που πέθανες, για πες μου, Λευτέρη: το σκότος ή το φως είναι ο εχθρός;
- Το σκότος, γιατί εδώ στον Άδη βρίσκονται οι περισσότεροι από εσάς"...     

...η Ασχήμια η κάτω, η Ασχήμια η εδώ πάνω, συνεχής και ανελέητη, δεν γλιτώνομε από δαύτη όπου και να πάμε, εμείς οι έχοντες μια κάποια, τέλος πάντων, ευαισθησία, νόηση, φαντασία...
Καλό σου Ταξίδι Λευτέρη Βογιατζή- η μνήμη των άσχημων ανθρώπων γρήγορα θα σε ξεχάσει, μα και η δική μας, καθώς όπου νάναι θα σε συναντήσομε...
Τα φώτα, τα φώτα, η αυλαία, η αυλαία, η παράσταση δεν είναι σκηνικό, είναι ο θάνατος, εσείς και εγώ, είναι η απουσία σας στη μοναξιά μας, έτσι καθώς οι ώρες κυλούν μες σε φθηνά προϊόντα της αδιάκοπης ασχήμιας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου