Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013

Ο ΚΕΡΑΜΙΔΑ΄Σ και ο ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ'ΓΟΣ...

...βαδίζοντας σήμερα το μεσημέρι στην οδό Σκουφά, πηγαίνοντας στο πρακτορείο να παίξω το τελευταίο μου τάληρο που μου απόμεινε, μπας και μου κάτσουν οι αριθμοί (λατρεύω τους συνδυασμούς των αριθμών αλλά μόνο του τζόγου διότι συνδυάζουν το απίθανο με το πιθανό, το παράλογο με το έλλογο) μου ήρθε στο νου το κεραμιδιό που αλλιώς λέγεται Ελλάδα και σκέφτηκα έναν διαγωνισμό/ ανταγωνισμό ανάμεσα σε έναν μάστορα κεραμιδά- μην πάει ο νους σας σε εκείνον που κατασκευάζει κεραμίδια, αλλά σε εκείνον που φτιάχνει κεραμοσκεπές -και έχομε λοιπόν έναν κεραμιδά, έναν οικονομολόγο και έναν δίχως στέγη σπίτι, και ρωτάει ο άσκεπος ιδιοκτήτης τον μάστορα και τον οικονομολόγο: "Πόσα κεραμίδια θα χρειαστούμε;" Ο κεραμιδάς πρώτος ρίχνει μια λοξή ματιά στον ουρανό και δίχως καθυστέρηση λέει:"557 πλην ένα, συν ένα". Ο οικονομολόγος βγάζει από τη μέσα τσέπη τού σακακιού του το δίπλωμά του, το τρίβει σαν να είναι το λυχνάρι του Αλαντίν, μετά παίρνει τηλέφωνο έναν μαθηματικό φίλο του, του λέει τα τετραγωνικά που πρέπει να καλυφθούν, του δίνει και τις διαστάσεις του κεραμιδιού, ο μαθηματικός ανοίγει το κομπιουτεράκι του, απαντά στον οικονομολόγο και ο τελευταίος, πάντα τελευταίοι θα μένουν οι οικονομολόγοι στην πυραμίδα της παγκόσμιας σκέψης-, λέει στον ιδιοκτήτη, κοιτώντας ειρωνικά τον μάστορα: "520 και ούτε ένα λιγότερο και ούτε ένα περισσότερο". Όταν τέλειωσε η στέγη έκπληκτοι διαπίστωσαν και ο ιδιοκτήτης και ο οικονομολόγος και ο μαθηματικός ότι, τα κεραμίδια ήταν 556, γιατί θα αναρωτηθείτε, μα γιατί ο μάστορας υπολόγισε και τα σκάρτα, υπολόγισε ακόμα και το γλίστρημα ενός ή πέντε κεραμιδιών κατά την ώρα την κατασκευής της στέγης- νά! γιατί, είπα μέσα μου, η Ελλάδα έγινε κεραμιδιό, γιατί ανέλαβαν οι οικονομολόγοι που δεν κάνουν παρέα με κεραμιδάδες αλλά με μαθηματικούς και δικηγόρους δίχως να έχουν αίσθηση το τι ποιούν. "Και πώς έπεσες μέσα στον ακριβή αριθμό", ρώτησε ο ιδιοκτήτης τον μάστορα, και ο μάστορας απάντησε: "Μου τον είπε ο ουρανός, και ό,τι μου λέει ο ουρανός το πιστεύω, αν είναι καταγάλανος, οφείλω να κάνω έρωτα, αν είναι βροχερός οφείλω να φτιάχνω στέγες". Εγώ βέβαια ανήκω στον καταγάλανο ουρανό για αυτό έμεινα άστεγος- ο βλάκας, τόσα επικούρεια λεφτά πέρασαν από τις χούφτες μου και μήτε ένα ντάμι δεν αγόρασα, τουλάχιστον να έχουν σκέπη τα βιβλία μου, για τους πίνακες μήτε που τους λογαριάζω, τα βιβλία, τα βιβλία με ενδιαφέρουν πάνω από όλα...στο μεταξύ, ο οικονομολόγος είχε γίνει λαγός, Λούης, φυσικά μπορείτε να τον βρείτε στο υπουργείο Γερμανικής Ελληνικής Οικονομίας- το όνομά του, απλώς Στουρνάρας.
Δυστυχώς την έχομε πατήσει, είπα μέσα μου, η ακμαιότερη, ή καλύτερα, μια από τις πιο ακμαίες οικονομίες του κόσμου, η Κίνα, κατασκευάζει σκάρτα προϊόντα, άρα τα 3/4 του πληθυσμού τού κόσμου πρέπει να είναι ή να γίνουν φτωχοί για να αγοράζουν τα φθηνά τους σκάρτα προϊόντα και το 1/3 πλούσιοι-, τι θα γίνει όμως αν φτωχύνει η Κίνα;, τσουνάμι δυστυχίας θα καλύψει και θα απλωθεί σε όλη την οικουμένη διότι, η ηλιθιότητα που φέρει το κέρδος- θεωρώ ηλίθιο όποιον θέλει να κερδίζει πέραν της ανθρώπινης αξίας του κάθε προϊόντος, π.χ. αν το φάρμακο για τη φαλάκρα όντως παρασκευαζόταν και την τιμή του, οι διάφοροι ειδικοί επί των πωλήσεων, την όριζαν βάσει της ωραιοπάθειας των ανδρών και όχι την οικονομική των δυνατότητα, ε, ναι, δεν θα πήγαινε στον πάτο το προϊόν; Το υπέρμετρο κέρδος-, μα και κάθε υπέρμετρο φέρνει άδικο αποτέλεσμα και η Νέμεσις παραμονεύει-, διέλυσε τη μεσαία τάξη, τάξη που μπορούσε να αγοράζει και ακριβά προϊόντα και φθηνά, ανάλογα το μήνα, ανάλογα το έτος, ανάλογα τον έρωτά του, γιατί μην ξεχνάμε πως το αιδοίο σέρνει καράβι- διόλου άσχημο, φτάνει το αιδοίο να γνωρίζει τι είδους καράβι πλοηγεί και σε ποιες θάλασσες αρμενίζει και ο ιδιοκτήτης να είναι ικανός μηχανικός.
...και μια τελευταία σκέψη: πρέπει να μαζέψομε υπογραφές να εκδιωχθεί ο Λαφαζάνης και η παρέα του από τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι το βαρίδι του κόμματος, και με την ευκαιρία ξανά γράφω: γρήγορα να μετονομαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε "Ευρωπαϊκή (Αστική) Αριστερά", 
με έμβλημα το παραπάνω φύλλο/λόγχη...                

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου