Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013

Ο Αδαμάντιος Πεπελάσης και η Τρόικα...

...χθες δεν βγήκα διόλου από το σπίτι μου, καθόμουν και στοχαζόμουν τα πεπραγμένα μου στη ζωή ετούτη που τελικά δεν την καταλαβαίνω, προσπάθησα να κατανοήσω τι σημαίνει αέρας, τι σημαίνει το αναπνέειν και γιατί αναπνέω, γιατί αναπνέω;
Γιατί το χειμώνα τρώμε πορτοκάλι και το καλοκαίρι κολυμπάμε; Γιατί αγοράζομε το ένα και πωλάμε το άλλο;
Γιατί μας αρέσει αυτό και όχι το άλλο, και αυτό το άλλο αρέσει σε κάποιον άλλον, ο οποίος δεν αρέσει αυτό που μας αρέσει;
Γιατί γελάμε με τα παθήματα των άλλων, αλλά για τα δικά μας σωπαίνομε; Γιατί;, γιατί;, γιατί το ένα, γιατί το άλλο;, και, ενώπιον του Τειρεσία κατέληξα επισήμως: Εν Αρχή Ην Το Άλλο και φυσικά, στο ότι υπάρχουν πολλές Αρχές, π.χ. ο καθείς μας αποτελεί μιαν Αρχή, φτάνει να το πιστέψει, φτάνει να βυθιστεί στη σιωπή των οργάνων του ή στους διαλόγους τους, να αναρωτηθεί τι λέει το συκώτι στο νεφρό, τι λέει η χολή στο στομάχι, τι λέει το πάγκρεας στην καρδιά, τι λέει ο νους στην καρδιά, τι μπορεί τέλος πάντων να συζητούν τα όργανά μας.
Και οι ώρες περνούσαν και η μορφή της μου έλειπε, μου έλειπαν οι κινήσεις της, μου έλειπε το βλέμμα της, θα μπορούσα να έβγαινα και να την επισκεφτόμουν και να ηρεμούσα, αλλά όχι, εκεί εγώ: στο Άλλο. Σαν τιμωρός του εαυτού μου παρέμεινα στο κάθισμά μου...και άνοιξα στην τύχη ένα βιβλίο και έπεσα πάνω στο παρακάτω: "Εκείνος που θέλησε να είναι άνθρωπος κοινωνικός, άγγιξε με το δάχτυλο τον άξονα του πλανήτη και τον έκλινε πάνω στον άξονα του σύμπαντος", και παρακάτω: "Ο σεισμός της Σουμάτρας απελευθέρωσε τέτοια ισχύ που έκλινε δέκα χιλιοστά τον άξονα της ελλειπτικής περιφοράς της γης"*.
Άρα, είπα μέσα μου, το δάχτυλό μου και ο σεισμός, ύψωσα το βλέμμα μου στο υψωμένο μου δάχτυλο και έκρυψα το βιβλίο και πράγματι έγινε σεισμός- περίμενα λίγα δευτερόλεπτα, έπαυσε το ανατρίχιασμα της γης και πήγα στο κρεβάτι και άνοιξα την τηλεόραση και έπεσα πάνω στον κο Αδαμάντιο Πεπελάση, στην εκπομπή ΕΥΘΕΩΣ, να λέει: "αν ήμουν εγώ υπουργός εργασίας, θα χαστούκιζα τον Τόμσεν της Τρόικα", εγώ κε Πεπελάση σίγουρα θα τον ανασκολόπιζα, έτσι για πλάκα, βέβαια, δεν φταίει αυτό το έμβιο, ένας πληρωμένος δολοφόνος είναι των τοκογλύφων, αλλά φυσικά αυτόν έχω μπροστά μου, αυτόν θα αφανίσω. Είπε και άλλα πολλά ο κος Πεπελάσης και ένιωσα τι νιώθουν όλοι όσοι έχουν υπερηφάνεια, η οποία προέρχεται από την απλή κατανόηση των πραγμάτων, δεν χρειάζεται να είσαι ευφυΐα, για να πεις: "...αλίμονο αν κυβερνήσει τον τόπο ο Βενιζέλος", (Πεπελάσης),  όπως ο συγγραφίσκος μας Χωμενίδης, αλλά και άλλοι συγγραφίσκοι και καλλιτεχνίζοντες, πρωκτογλείφτες οι περισσότεροι, που χαρακτηρίζονται από την ευφυΐα της κουταμάρας, διότι, δύναται κάποιος να είναι τόσο κουτός που να φτάνει στον υπέρτατο βαθμό κουταμάρας, και φυσικά όταν φτάνεις, τον όποιον υπέρτατο βαθμό, είσαι ευφυής και ας ανήκεις στην μεγάλη ομάδα των πληβείων κουτών.
Χθες, ο κος Πεπελάσης, μου φανέρωσε ότι βρισκόμουν/ βρίσκομαι σε σωστή τροχιά από την αρχή την υποτιθέμενης κρίσης, διότι δεν πρόκειται για κρίση, πρόκειται για ένα παιχνίδι με σημαδεμένα χαρτιά, θα τελειώσω αντιγράφοντας μια παραβολή αντιστρέφοντάς την και προσαρμόζοντάς την στα δικά μας*, η οποία συζητείται στη Νομική Σχολή του YALE. "Ένας πονηρός, ιδιοφυής ανθρωπίσκος (GOLD-EN-MAN SACHS) επισκέπτεται τον πρωθυπουργό μιας χώρας (Σημίτη) και του προτείνει την εξής συναλλαγή: "Ξέρω πως η οικονομία σας έχει αποτελματωθεί. Επιθυμώ να σας βοηθήσω να ανακάμψει. Μπορώ να θέσω στη διάθεσή σας μια μυθική τεχνολογική εφεύρεση, που θα διπλασιάσει το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν σας και τον αριθμό των θέσεων εργασίας. Αλλά υπάρχει ένα τίμημα. Θα ζητώ κάθε χρόνο τη ζωή 20.000 (!) πολιτών σας, από τους οποίους το μεγαλύτερο ποσοστό θα είναι κορίτσια και αγόρια", ο πρωθυπουργός (Σημίτης) έκανε ένα βήμα πίσω και πέντε μπροστά, και δίνοντας τη λιπαρή παλάμη του στον έμβιο Gold-en-man Sachs, συμφώνησε και μάλιστα η μίζα που θα καταβάλει ο Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός του Πασόκ θα είναι γύρω στα 600.000.000 εβρό"
Και θυμήθηκα τον πατέρα μου Blaise Cendrars που μου είπε το 1913:

"Ιωάννα
η μικρούλα πόρνη
είμαι λυπημένος, είμαι λυπημένος
θα τραβήξω για το "Ευκίνητο Κουνέλι" (μπαρ Joke)
να ξαναθυμηθώ 
την χαμένη νεότητά μου
και θα κατεβάσω ποτηράκια
ύστερα θα γυρίσω μόνος                 

Παρίσι (Αθήνα)

πόλη του μοναδικού Πύργου (Χρέους) της μεγάλης Αγχόνης και του τροχού". 

"Η Πρόζα του Υπερσιβηρικού και της Μικρής Ιωάννας της Γαλλίας" έξοχη μετ. Κλείτος Κύρου.

Για σήμερα δεν ξέρω τι θα κάνω, ίσως σπεύσω να επισκεφτώ τον έρωτά μου που γυρίζει αυτή την εποχή τον τροχό μου, μα που δεν μπορώ να διαχειριστώ τις περιστροφές του- είναι τόσο αθώα η αγαπημένη μου και εγώ ένας παλιωμένος παλιάνθρωπος. 

* Ζητώ συγνώμη από τη μεταφράστρια, κα Ιωάννα Αβραμίδου και τις εκδόσεις ΑΓΡΑ για την αυθαιρεσία μου- το βιβλίο: "Ελάσσων Μεταφυσική των Τσουνάμι", του Jean-Pierre Dupuy...       

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου