Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013

De rouille et d' os/Rust and bone/Σκουριά και κόκκαλο...

...μια ακόμα ταινία που δεν πρέπει να χάσει κανείς (εδώ προβάλλεται με τον άστοχο τίτλο: "Σώμα με Σώμα", αδιαφορώντας για τον ποιητικό τίτλο ο μεταφραστής: "Σκουριά και Κόκκαλο) με την θαυμάσια Marion Cottillard σε σκηνοθεσία Jacques Audriard...
...δεν ξέρω από πού να αρχίσω, την είδα χθες 01/01/2013 με τους φίλους μου Ελένη και Γιάννη, μετά πήγαμε στο "Σκουφάκι", ευτυχώς ήταν ανοιχτό- κάθε φορά που τυχαίνει να πηγαίνω σε αυτό το μπαρ, οι αναμνήσεις ξεπηδούν η μια μετά την άλλη από τη δεκαετία του '90 που πήγαινα καθημερινά, και φορτίζομαι συναισθηματικά, και για τα χρόνια που έφυγαν και σκορπίστηκαν στη "σκουριά" του χρόνου, αλλά συνάμα και για τα "κόκκαλα" που απόκτησε η σκέψη μου και η καρδιά μου...πάω να γεμίσω το φλιτζάνι μου καφέ και επιστρέφω...
...δεν θέλω να γράψω για την υπόθεση, δεν θα είχε άλλωστε κανένα νόημα, θα γράψω για εκείνα που αποκόμισα, και τι αποκόμισα;, ότι την εποχή μας, εποχή διαστρέβλωσης των πάντων, όπου έμποροι ναρκωτικών, νταβατζήδες, εγκληματίες, μικροί/μεγάλοι, συνεργάζονται με τους επιχειρηματίες εναντίον των εργαζόμενων και οι κάμερες παρακολούθησης δεν τοποθετούνται για τους πελάτες, αλλά για τους εργαζόμενους, για να μην αφαιρούν από τις αποθήκες ληγμένα τρόφιμα, και εμείς εδώ, μάλλον δεν έχομε πάρει χαμπάρι ότι μπήκαμε σε έναν νέο εργασιακό Μεσαίωνα και ότι τα πράγματα δεν θα διορθωθούν, αν δεν πάρομε στα χέρια μας, φυσικά και να το πιστέψομε, το δικαίωμά στη ζωή, και ότι αυτή η ζωή αξίζει γιατί υπάρχουν αξίες που δεν μπορούμε να τις καταλύσομε: αξιοπρέπεια, τρυφερότη, ευγένεια, δύναμη, αποδοχή της κατάστασής μας, της όποιας δεινής κατάστασης, δίχως όμως να απαρνιόμαστε στον εαυτό μας τις χαρές αυτής της γαμημένης ζωής, και είναι, ναι, γαμημένη και συνάμα γεμάτη κλέος και υπερηφάνεια, αξιοπρέπεια και ταπεινοσύνη...
...δεν θα ξεχάσω τη σκηνή που εγγράφει, με τη μέθοδο του τατουάζ, στον λειψό της μηρό: droite, δεξιό, που παραπέμπει στην έννοια του δικαιώματος, δικαίωμα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, που κατέστησε την αναπηρία της όπλο ισχυρό και περιχάραξης της αξιοπρέπειάς της, που κατέστησε την αναπηρία της έρρεισμα ερωτικής ύπαρξης και, το σημαντικότερο, να γίνει απαραίτητη για τον άλλον, τον αρτιμελή και υγιή και δυνατό άνδρα που επέλεξε- την επέλεξε...
...Ω! ναι, είναι μεγάλη ταινία, καταπληκτικό σενάριο, απλή κινηματογραφία, και όχι με εφφέ και αμερικάνικες μαλακίες, μην βλέπετε αμερικανικές ταινίες, αυτή την εποχή είναι άρρηκτα δεμένες με το χρηματο-οικονομικό σύστημα, όπου οι οικονομολόγοι είναι οι καταστροφείς της οικονομίας και επειδή η Ευρωπαίοι έχουν βιώσει τα δεινά της βίας, είτε μιας ξεχαρβαλωμένης κοινωνίας, όπου τα πάντα έχουν χάσει την αξία τους είτε μιας εμπόλεμης περιόδου, όπου καταλύεται κάθε ανθρώπινη αξία, για αυτό και μπορούν να ποιούν τέτοιου είδους ταινίες- στην Αμερική ακόμα υπερισχύει το αμόκ του κέρδους (Wall Street) και οι κατά εθισμού δολοφόνοι, όπως και στη Γερμανία, ισχύει ο ανάλγητος Φασισμό της...
...έχω πολλά να γράψω για την ταινία και για την έξοχη Marion Cottilard, που ήρθε να προστεθεί στους έρωτές μου- είναι ο τρίτος μου έρωτας, ύστερα από την Irene Jacob και την Juliette Binoche-, κάτι μου λέει μέσα μου, πως η Binoche, πολύ θα ήθελε να υποδυόταν το ρόλο της Marion...                 

...Marion, σε ευχαριστώ για τη συγκίνηση που μου προσέφερες χθες, πρωτοχρονιάτικη συγκίνηση, εύχομαι να νιώσω και άλλες σε αυτόν τον ύποπτο χρόνο 2013, όπου η Μέρκελ, η νταντά μας, δηλώνει, ότι θα είναι δύσκολη χρονιά, και ο Σαμαράς, ότι θα είναι χρονιά Ανάστασης της Χώρας- πήγαινε βρε βλαχαδερό να δεις την ταινία, μπας και συγκινηθείς λίγο, γιατί εσύ μόνο λίγο δύνασαι να συγκινείσαι, και είμαι σίγουρος ότι τα κόκκαλα του Λεντάκη και του Ελύτη θα τρίζουν, το δε πνεύμα τους θα σε καταριέται που κατόρθωσες να τους ξεγελάσεις και αυτούς...
...συγνώμη για τον επίλογό μου, αλλά νά, όταν συγκινούμαι, συνάμα εξοργίζομαι- συμβαίνει η συγκίνηση να γεννά την οργή, βλέπετε, η ζωή είναι γαμημένη και, ίσως, ποτέ δεν κάνομε εκείνα που οφείλομε να κάνομε ή είμαστε ικανοί να κάνομε, αλλά δεν τα κάνομε εξαιτίας της καταστροφικής ικανότητας των εμβίων...

Υ.Γ.
...δεν πρέπει να ξεχάσω τον εξαίρετο συμπρωταγωνιστή, Matthias Schoenderts... 

2 σχόλια:

  1. καλή χρονιά!
    ενδιαφέρουσα φαίνεται η ταινία. άραγε να την παίζει κι εδώ; θα το ψάξω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ...να πας σίγουρα, και πάρε και φίλες και φίλους μαζί σου, δεν έχω γράψει μήτε τα μισά από όσα μπορούσα να γράψω...

      Διαγραφή