Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

Κιμούλης-Θεοδωρόπουλος-Κώστας Γαβράς...

...πριν αρχίσω να γράφω, αυτό το εντελώς σαπισμένο μήλο το δωρίζω στον Θεοδωρόπουλο που, το όνομά του παραπέμπει σε εκείνον που πωλά τα δώρα του θεού- και μάλιστα του δικού του θεού- τόσο σαπισμένο θαρρώ είναι το μυαλό του, σαν να υποφέρει από χρόνιο κοκκύτη...
...όπως καταλάβατε τάσσομαι υπέρ του Κιμούλη, πέρα για πέρα δίκαιες και ορθές οι θέσεις του, και από εδώ αποκαλύπτω ότι εγώ αυτοπαραιτήθηκα να γράφω στα "ΝΕΑ", μάρτυράς μου η καλή μου φίλη Μικέλα Χαρτουλάρη, στην οποία έστειλα email δηλώνοντας ευθαρσώς πως: "Δεν μπορώ να γράφω σε μια εφημερίδα που υποστηρίζει αυτό το ανθρωπάριο, με το όνομα Σημίτης", ύστερα από τα τόσα κακά που έκανε στον τόπο, και που βγαίνουν τώρα στο φανερό-, αυτό για την ιστορία και όχι για κομπασμό- κάποια στιγμή πρέπει να βγαίνουν όλα στο φανερό, εκτός από τις κλοπές, τις ατασθαλίες, τα γλειψίματα, τις λαμογιές, και πάνω από όλα, την αναισθησία και την αναλγησία...
...ούτε εγώ έχω διαβάσει κανένα βιβλίο του Θεοδωρόπουλου, και θεωρώ τον εαυτό μου κερδισμένο, αλλά μήτε και του Χωμενίδη, που χθες ήταν εκτός εκπομπής, δεν θυμάμαι τον τίτλο της, πάντως ήταν στη ΝΕΤ, με προσκεκλημένο τον ευγενικό και εξαίσιο Κώστα Γαβρά, του οποίου τα λόγια και οι δηλώσεις ήταν τόσο ξεκάθαρα για την σημερινή μας κατάσταση, και σε συνδυασμό με την προχθεσινή εκπομπή του Κούλογλου, πάλι στο ίδιο κανάλι-, θα πρέπει να είναι κανείς, ή τυφλός, ή ηλίθιος, ή τζαμπατζής αυτής της κοινωνίας για να συναινεί και να υποστηρίζει τα μνημόνια...
...όταν κε Θεοδωρόπουλο ωριμάσετε, που δεν το βλέπω, τότε θα καταλάβετε, την καίρια σημασία της έννοιας: Ουτοπία, αλλά βλέπετε πρέπει πρώτα να είναι κάποιος ποιητής, και όχι απλώς συγγραφέας, όπως ο ζωγράφος που δεν κάνει ζωγραφική, αλλά εικαστικισμό ή αισθητισμό-καλά δεν βλέπετε την ανθρώπινη κρίση που εξαπλώθηκε σαν πανούκλα στην κοινωνία μας;, και ποιος δεν παραδεχόνταν ότι τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά, όσο κυβερνούσαν οι πασόκοι, τα ανθρωπάρια αυτά-ομοιώματα, και επειδή, για λόγους δόλιους δεν αποτολμούσαν καμιά αλλαγή (πολλά τα παραδείγματα που μπορώ να φέρω) αντίθετα έσπρωχναν τις λύσεις πιο βαθιά στα συρτάρια της λαμογιάς και της δολιότητας και της παχυδερμίας- και στα αλήθεια, για να διορθωθούν τα πράγματα έπρεπε να εξαθλιωθεί ο τόπος;, καλά δεν βλέπεις, δεν νιώθεις, εσύ ο τάχα αριστερός, τη Δικτατορία των τραπεζιτών και να ανέχεσαι εγκάθετους να σε κυβερνούν, όπως Παπαδήμος- Στουρνάρας (υπαλλήλους της Golden Sachs) και να υποστηρίζεις τους ελεεινότερους ψεύτες που γέννησε αυτός ο τόπος; Άι, στο διάολο πια δούλοι, συκοφάντες, ηλίθιοι, έχετε αμαυρώσει αυτόν τον τόπο με τα λειψά ή ύποπτα μυαλά που έχετε...
...όταν κε Θεοδωρόπουλε ωριμάσετε επαρκώς και πάρετε το θάρρος να κοιτάξετε πίσω, την όποια διαδρομή σας, το μόνο που θα αντικρίσετε θα είναι η αφάνα της κόμμης σας, σωπάστε επιτέλους- αν ήμουν εγώ διευθυντής της εφημερίδας όπου  γράφετε, θα σας είχα απολύσει εδώ και καιρό, αλλά κόρακας μάτι κοράκου δεν βγάζει...
...όσο για τον ηθικό, πέρα για πέρα, Κώστα Γραβρά, δεν μπορώ παρά να προσθέσω πως, υπάρξεις και παρουσίες σαν και εκείνον είναι που δικαιώνουν τον τόπο μας, έξοχος σε όλα του- πρέπει να τη δούμε την ταινία του...
...παραθέτω λόγια του Camus για να τα διαβάσουν οι ομφαλοσκόποι μας συγγραφείς, Θεοδωρόπουλος και Χωμενίδης...
" Όπως κάθε μορφή ελευθερίας, είναι ένα διαρκές ρίσκο, μια περιπέτεια εξαντλητική κι αυτός είναι ο λόγος που αποφεύγει κανείς στις μέρες μας αυτό το ρίσκο, όπως και μια ελευθερία απαιτητική, και σπεύδει να αποδεχθεί κάθε είδους δουλεία για να κερδίσει τουλάχιστον το βόλεμα της ψυχής του. Αλλά εάν η τέχνη δεν συνιστά περιπέτεια, τι είναι τότε και ποια η δικαίωσή της;"                    
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου