Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

Michael Haneke "AMOUR"...

..."Ωδή στο θάνατο", ενώ θα έπρεπε να έγραφα: "Ωδή στη Φθορά", ή "Ωδή στην Παύση της Γέννησής μας", έτσι αποκαλώ σε ένα μου βιβλίο το θάνατο: "Παύση", ας είναι, η κατάσταση του ανθρώπου είναι η φθορά, ο θάνατος, η παύση. Κάθε μέρα πεθαίνουν κύτταρα, χαλαρώνουν ιστοί, μαλακώνει το μυϊκό μας δέμας, αποσαθρώνονται τα θεμέλια μας: η οστεϊκή μας δομή.
Ένα ποιητικό αριστούργημα! Με την Εμανουέλ Ρίβα και τον Τριντινιάν, έξοχοι, μεστοί και απέριττοι. Το δημιούργημα σε μορφή ταινίας, γιατί πρόκειται για δημιούργημα, είναι δομημένο σε σκηνές, κάθε μια και ένα αφήγημα, κάθε μια και μια προσέγγιση στην ανθρώπινη κατάσταση από μια άλλη γωνία, σκηνές απλές, διάλογος καθημερινός, χωρίς βερμπαλισμούς, χωρίς κόλπα στους φωτισμούς, χωρίς κόλπα στη χρήση της μηχανής, σαν να μας έλεγε ο σκηνοθέτης: "αυτό είναι, έτσι όπως τα δείχνω, σταθερά και αμετάβλητα, οδεύομε προς την "Παύση" μας. 
Αγάπη, Έρωτας δεν πρέπει σημαίνουν τίποτα άλλο πέρα από το σεβασμό προς τον άνθρωπο, προς την ανθρώπινη κατάσταση.
Η στάση του Haneke ΑντιΧριστιανική, για αυτό και μου άρεσε ακόμα παραπάνω-, η στάση του ΑντιΣυγγενική, για αυτό μου άρεσε ακόμα παραπάνω-, τι είναι οι συγγενείς, ποιοι είναι αυτοί, όταν δεν μπορούν να καταλάβουν την ανθρώπινη κατάσταση των συγγενών τους; Ποια είσαι εσύ, ρωτά ο πατέρας την κόρη, που έρχεσαι να προτείνεις λύσεις, η λύση είναι η Αγάπη, και πράγματι, μήτε η μητέρα της, η ετοιμοθάνατη κατάκοιτη, που όμως λειτουργούν ακόμα μερικές της αισθήσεις, δεν θέλει να ακούει τον υποκριτικό της λόγο και τη διώχνει με άναρθρους βόγγους- τι εκπληκτική σκηνή αυτή-σαν ζώο πληγωμένο, ανήμπορο να αντιδράσει, αντισταθεί. Η σκηνή, που απρόσμενα για μας τους θεατές, ο αγαπημένος αυθόρμητα και αποφασιστικά, από το πουθενά, αρπάζει το μαξιλάρι και πνίγει την αγαπημένη του, ύστερα από μια αφήγησή του για να την ηρεμήσει, (γιατί η μόνη λέξη που της απόμεινε να λαλεί ήταν: ΠΟΝΑΕΙ-, ΠΟΝΟΣ η μοίρα του ανθρώπου) αφορούσε τα παιδικά του χρόνια, και με το τέλος της αφήγησής του, με το τέλος των αναμνήσεών του, στην επιστροφή του στην πραγματικότητα, πάνω από το ρημαγμένο σώμα της αγαπημένης του, την Παύει, της παύει τον όλεθρο της βασάνου, την έκπτωσή της στην απόλυτη απώλεια της αξιοπρέπειας του ανθρώπου- αυτό σημαίνει ΑΓΑΠΗ βρομοΧριστιανοί: να λυτρώνομε τον συνάνθρωπό μας από την έκπτωση και τον ΠΟΝΟ και όχι να απαγορεύετε την ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ, κτήνη, ελεεινοί, εγωιστές, τρισάθλιοι σαδιστές, κανάγιες εγκληματίες.
Και τη στιγμή που φεύγει, ύστερα από ώρες, και του αγαπημένου η ψυχή, αφού έπνιξε το ενοχλητικό περιστέρι που έμπαινε στο σπίτι, (και εγώ τα σιχαίνομαι), ακούει τους ήχους πλυσίματος πιάτων, η αγαπημένη έχει επιστρέψει και μάλιστα νεώτερη, του λέει: "Τελειώνω σε λίγο, βάλε τα παπούτσια σου". Κλείνει τη βρύση, πηγαίνει στην εξώπορτα, γυρίζει τον κοιτά του λέει: "Πάρε το παλτό σου", μια από τις πιο σπαρακτικές φράσεις του δημιουργήματος, και βγήκαν...ένιωσα έναν κόμπο να μου σφίγγει το λαιμό, και θυμήθηκα τον στίχο του Iggy Pop: "Ο θάνατος δεν σημαίνει τίποτα", ναι, ο θάνατος δεν σημαίνει τίποτα ζώα πολιτικοί ή όχι, χριστιανοί ή μουσουλμάνοι, αυτό που κάτι σημαίνει στη ζωή δεν είναι άλλο από την ΑΓΑΠΗ! 
Τη συστήνω να πάνε να την δούνε όλα τα ζώα που απαρτίζουν την τριτοκολοβή διαστροφική κυβέρνηση, ιδίως στον Στουρνάρα, Σαμαρά, Βενιζέλο, μα πάνω απόλους ο Κουβέλης, και αυτό επειδή κρατά τη σημαία του Ανθρωπισμού, αλίμονο αν πρώτα πρέπει να είμαστε οπαδοί του Ανθρωπισμού ή του Νεο-Ανθρωπισμού για να είμαστε ΆΝΘΡΩΠΟΙ, ξεκουμπίστε από την αυλή μου και από όλες τις αυλές των ΑΝΘΡΩΠΩΝ, μισάνθρωποι εγκληματίες, αμόρφωτοι, απαίδευτοι, που η μόνη πηγή ηδονής των είναι το κέρδος, οι παράδες, οι παράδες, οι παράδες, (χρησιμοποιώ τη λέξη: παράδες γιατί ηχητικά με πηγαίνει στην άνευ όρων παράδοση) ανασφαλείς, υποκριτές, δούλοι, τσιράκια, άι στο διάολο και τελειώνω με τη φράση του αγαπημένου στο δημιούργηα με τη μορφή ταινίας: "Εύχομαι να σου φερθούν έτσι όπως φέρνεσαι εσύ στους ασθενείς σου", έτσι και εγώ αυτή τη στιγμή εύχομαι να πάθετε όλοι σας ομαδικό εγκεφαλικό, όχι βαριάς μορφής, αλλά ελαφριάς, έτσι για να έχετε αίσθηση σε τι σκατά πέσατε και να σας σέρνουν από εδώ και από εκεί και να χέζεστε πάνω σας και να ικετεύετε τον εκδικητικό θεό σας να σας απαλλάξει από το βάσανο, (φαντάζεστε τον Σαμαρά, Στουρνάρα, Βενιζέλο, Κυβέλη με εγκεφαλικό;, να κατουριούνται πάνω τους,  να κυκλοφορούν με πάνες, ή αυτό ήδη γίνεται και δεν το βλέπομε;, ο Σόιμπλε πάντως πρέπει να φορά πάνες, αλλιώς δεν δικαιολείται η τόση του λύσσα εναντίον μας) ενώ αυτός που μπορεί να σας απαλλάξει είναι ο αξιοπρεπής ΆΝΘΡΩΠΟΣ... 
                                 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου