Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Η ΔΗΜΑΡ, οι Δημαρ-αίοι και ο θρόνος...


...δεν υπάρχει πιο ελεεινό, τρισάθλιο έμβιο από εκείνο που γίνεται βασιλικότερο του βασιλέως, δεν υπάρχει πιότερο υποκριτής και γλείφτης από αυτόν που γίνεται δούλος του φόβου του και της βλακείας του μόλις του δοθεί η ευκαιρία, δεν υπάρχει πιο τυφλό έμβιο από αυτό, που μόλις του τάξει η βασιλομήτορα θρόνο (Μέρκελ στην περίπτωση) σπεύδει να απαρνηθεί ευθύς τα λόγια του, ευθύς τα πιστεύω του (που φυσικά ήταν δήθεν) διότι αγαπητή αναγνώστρα/στη, στην κρίση πάντα αναδύονται τα ανθρώπινα σκουπίδια, στο μεθύσι του πάνω δείχνει ο αχρείος την αχρειότητά του με τη δικαιολογία ότι δήθεν δεν θυμάται- όλοι όσοι μεθούν θυμούνται, στο χαρτοπαίχνιο πάνω δείχνει ο άθλιος την αθλιότητά του όταν χάνει- μεθύσι και χάσιμο σημεία κρίσης- όπως είδατε δεν χρησιμοποίησα τη λέξη: μέθη και τη λέξη: απώλεια, διότι αυτές δεν ταιριάζουν στους αχρείους και αθλίους-, γιατί τα έγραψα τα παραπάνω;, μα γιατί η ΔΗΜΑΡ, η ροζ αριστερά, καταψήφισε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ εξεταστικής για το Μνημόνιο Ι...τώρα γιατί;, μα γιατί αναγκαστικά θα οδηγούσε στο Μνημόνιο ΙΙΙ και στα Νομοθετικά Διατάγματα, που μόνο σε Δικτατορίες αναφύονται και γιατί η ΔΗΜΑΡ τα ψήφισε...
...θέλω να γυρίσω πίσω, θέλω να γυρίσω στην Αμερικανό/ Ελληνική  Χούντα, διότι, ναι μεν είχαμε θύματα, αλλά είχαμε λιγότερα ενώ, μέχρι στιγμής έχομε 3.400 αυτοκτονίες/θύματα, διότι τότε οι Αμερικάνοι έριχναν παράδες, ενώ οι Γερμανοί μας παίρνουν τους παράδες και σπέρνουν δυστυχία και αποστέλνουν εξωγήινα γερμανικής φυλής έμβια να κυβερνούν στη θέση των ανδρεικέλων τους (Σαμαράς, Βενιζέλος, Κουβέλης) και τότε τρεις δεν ήταν;, Παπαδόπουλος, Παττάκος, Μακαρέζος;...
...θέλω να γυρίσω πίσω διότι, με την Αμερικανό/Ελληνική Χούντα είχα σίγουρες ελπίδες πως κάποτε θα τέλειωνε, τα τότε τσογλάνια Αμερικάνοι- η απολίτιστη αυτή αγέλη εμβίων- πλην εξαιρέσεων φυσικά -θα έπαιρνε αυτά που ήθελε και θα έριχνε στον Καίαδα ανθρώπινων σκουπιδιών, τους Συνταγματάρχες, όπως και έγινε, τότε έχασα 7 χρόνια από τη ζωή μου, τώρα όμως, με αυτή τη Χούντα του ΕΥΡΩ, που εγώ το γράφω ΕβροΜάρκο, το ξανά γράφω: δεν είναι νόμισμα, είναι συνθήκη εξανδραποδισμού Κρατών, και μόνο που απαγορεύτεται να τυπωθούν χρήματα- μεσαιωνική αντίληψη οικονομίας- για να αντιμετωπιστεί η οποιαδήποτε κρίση- αποτελεί τον αδύνατο κρίκο, τον οποίο φυσικά τα τοκογλυφικά διεθνή τσακάλια τον εγνώριζαν και δάνειζαν αφειδώς παράδες διαμέσου του Σημίτη πρώτα και διαμέσου άλλων περαιτέρω, με τη δόλια σκέψη ότι, κάποια στιγμή θα ζητήσουν τα δάνεια πίσω μαζί με υπέρογκους τόκους, και τότε, τότε θα αναγκαστούν οι άμοιροι δανειολήπτες να ξεπουληθούν ολοσχερώς- ε, δεν υπάρχει χειρότερη Χούντα, από την οικονομική Χούντα...
...θέλω να γυρίσω πίσω, στα χρόνια εκείνα που δεν είχα γεννηθεί ακόμα, που ήμουν ευτυχισμένος διότι δεν υπήρχα και διότι με τον ερχομό μου έζησα την Αμερικανό/Ελληνική Χούντα και την Γερμανό/Ελληνική Χούντα, βέβαια στην πρώτη δεν έκλειναν καταστήματα, επιχειρήσεις, δεν ξεπουλιόταν δημόσεις περιουσίες, δεν εξαφανιζόταν οι καταθέσεις μας, δεν λεηλατούνταν τα ασφαλιστικά ταμεία, τα ομόλογα, οι μετοχές, άλλα πράγματα γινόντουσαν, φυσικά το ίδιο ανατριχιαστικά, αλλά υπήρχε μια χαραμάδα, μια χαραυγή ΕΛΠΙΔΑΣ, τώρα δεν υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ, για αυτό θέλω να γυρίσω πίσω, και αυτό γιατί θέλω να φύγω, θέλω να εξαφανιστώ ως διά μαγείας και να σβήσει η μορφή μου διαμιάς από τη μνήμη όσων με γνώρισαν και συνδέθηκαν μαζί μου, να γίνω ο "Άνθρωπος που δεν υπήρξε Ποτέ", ναι, αγαπητοί μου ΔΗΜΑΡ-αίοι, πρώτοι-πρώτοι στον πίνακα των επίορκων, βδελυρά έμβια, θρασύτατοι υποκριτές, τυφλοί και απότυφλοι διότι, μήτε τη μούρη σας μπορείτε να κοιτάξετε στον καθρέφτη της κοινωνίας...
...το ξέρω, είναι αργά, πολύ αργά για μένα να εκδικηθώ, απλώς θα σέρνω την άδεια μου καρδιά ενδεδυμένη λιπόσαρκα, διότι το λίπος από πάντα το σιχαινόμουν, μου φανέρωνε έμβιο ύπουλο και αδηφάγο και σχιζοφρενές και κακό και δυστυχώς, με τριγυρίζει  το σωματικό λίπος και το λίπος καρκινικής υφής που συμβατικά ονομάζεται μυαλό...
...θέλω να γυρίσω πίσω Αριάδνη μου, δος μου τον Μίτο της απελευθέρωσής μου...                       

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου