Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

Η Γλώσσα των χεριών δίνει αδιάψευστα στοιχεία για το ποιος είναι ο καθείς μας...

...παράδειγμα της κ. Λαγκάρντ, "καθίστε εδώ" μας λέει...

του κ. Σόρος...δεν μοιάζει να μετρά λεφτά, παράδες;

...του κ. Σόιμπλε...το αρπακτικό όρνεο και ας είναι με μια φτερούγα...

...όσο για την κ. Μέρκελ...
...ως συνήθως ενώνει τα δάχτυλά της σε σχήμα θηλειάς ή αιδοίου...εδώ με τον ροζ αριστερό κ. Ολάντ, όπως ακριβώς ο κ. Κουβέλης και παρακάτω...

...με τον αείμνηστο κ. Σαμ... και στην παρακάτω χυμάει σε όλους τους Έλληνες γονυπετείς μας πολιτικούς φορώντας το στρατιωτικής εμπνεύσεως ταγιέρ...

...όσο για του κ. Ντράγκι...
...τα δάχτυλα, δεν σας φαίνεται πως σηματοδοτούν λόγια τού αέρα και ο φτηνός στυλός την απληστεία των χαρτονομισμάτων που αντικατέστησαν τις ανθρώπινες ψυχές για χάρη των τραπεζών;
Υπάρχει η γλώσσα των τραπεζιτών, η γλώσσα των ιδεολογιών, η γλώσσα των θρησκειών (άραγε ο άνθρωπος θα αποδιώξει από πάνω του το ασήκωτο φόρεμα των θρησκειών, θα απαλλαχθεί από το φόβο του θανάτου και της αρρώστιας;, ποτέ όσο έχομε δύο μόνο εγκεφάλους) η γλώσσα των νομοθετών δίχως την ηθική του νόμου, η γλώσσα των πολιτικών δίχως την ηθική της Πολιτικής και πού είναι η γλώσσα της Τέχνης;, στην (δίκαιη μα ζημιογόνο για την ίδια) καταγγελία και στην υπέρ-λαλούσα έωλη αισθητική, και πού είναι η γλώσσα των αισθήσεων, του έρωτος, της καλοσύνης, της πραότητας;, στον Καιάδα των αμορφώτων και άπληστων, των απαίδευτων των δίχως πάθος για ζωή και δημιουργία, παρά μόνο για ομφαλοσκοπία, υπάρχει και η ψευδής γλώσσα της τάχαμ Ενωμένης Ευρώπης, ανοησίες που είναι ενωμένη, μια κουρελιασμένη πόρνη είναι που καθημερινά υποκλίνεται απαιτώντας την είσπραξη άνομων τόκων...
...δεν τη θέλω τέτοια Ευρώπη με τόσο σκοταδισμό που κρύβει ακόμα μέσα της και που αναδύθηκε ξανά από τα σάπια σπλάχνα της Εθνικιστικής Γερμανίας...     
...πού είναι ο της πατρίδας μας σωτήρας, πού είναι αυτό το παιδί; 
Κλείστε τις τράπεζες, μην καταθέτετε χρήματα, να τις χρησιμοποιείτε μονάχα για διάμεσους σύντομους σκοπούς, π. χ. αποστολή χρημάτων από τη μια επιχείρηση στην άλλη ή για έμεσες πληρωμές, να μην μένουν στα ταμεία τους, μόνο ως διαμετακομιστικό μέσον, όπως μια βαλίτσα που τη γεμίζομε για ένα μας ταξίδι και την αδειάζομε όταν φτάνομε στον προορισμό μας για να περνούμε καλά, τα χρήματά μας να τα έχομε εμείς και όχι αυτοί...    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου