Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

Είμαι πλέον πεισμένος ότι η Ευρώπη εισήλθε σε έναν...

Η παραπάνω φωτογραφία είναι του εγγονού μου Ερμή...

...νέο Μεσαίωνα-, να τον ονομάσω της Παγκοσμιοποίησης;, ας τον ονομάσω. Είναι φανερό, τις κοινωνίες πλέον τις διοικούν οι Τραπεζίτες και οι Βιομήχανοι ή οι απρόσωπες Εταιρείες, και όπου δεν μπορούν να φτάσουν αυτοί, επεμβαίνει ο Στρατός που ακολουθούν οι πεζικάριοι βιομήχανοι με τους τραπεζίτες, όπου και αφανίζουν, όχι μόνο ό,τι παράγει η χώρα όπου επενέβησαν, αλλά πάνω από όλα για να καρπωθούν τον πλούτο του υπεδάφους- λένε: "το κρεβάτι όπου κοιμάσαι είναι δικό μου, αλλά σου επιτρέπω να κοιμάσαι, διότι το έδαφος και το υπέδαφος όπου στηρίζεται το κρεβάτι είναι δικό μου, και αυτό γιατί δεν έχεις τα τεχνολογικά μέσα, δεν έχεις τα απαιτούμενα κεφάλαια, δεν έχεις τη δύναμη να αντισταθείς, και γιατί να αντισταθείς;, δεν τρως δεν κοιμάσαι δεν τρως δεν κοιμάσαι δεν τρως δεν κοιμάσαι δεν τρως δεν κοιμάσαι δεν τρως δεν κοιμάσαι δεν τρως δεν κοιμάσαι δεν τρως κοιμάσαι;, τι άλλο θέλεις;, βαριέσαι;, ε, σου έχω έτοιμο και έναν μαρτυρικό θάνατο"...
...μη γελάτε, έτσι είναι τα πράγματα. Νά, χθες, ο άξεστος πρόεδρος των βάρβαρων Γερμανών βιομηχάνων, ανερυθρίαστα και αναίσχυντα είπε, "να γίνει η Ελλάδα ειδική βιομηχανική ζώνη", με άλλα λόγια, ΔΟΥΛΟΙ, ναι, ΔΟΥΛΟΙ!!! 
Οι Γάλλοι με την πρότασή τους στους Γερμανούς για τον χάλυβα και τον άνθρακα, δεν προνόησαν ότι έβαζαν ξανά από την πίσω πόρτα τον καταστροφέα της Ευρώπης, και ότι άνοιγε η θεία οδός για τους Γερμανούς για μια νέα καταστροφή...θα το γράφω και θα το γράφω και θα το γράφω: οι Γερμανοί ποτέ δεν ένιωσαν Ευρωπαίοι, μονάχα Γερμανοί, κάτι παραπλήσιο με τους Εβραίους, που θεωρούν τη φυλή τους Υπερούσια, γιατί τη φυλή τους διάλεξε ο πιο εκδικητικός Θεός που επινοήθηκε ποτέ, έτσι και οι Γερμανοί, πιστεύουν ότι ανήκουν στη δυνατότερη φυλή της Ευρώπης: του θεού Ρήνου...
...μη γελάτε, έτσι είναι τα πράγματα, δεν θα γλιτώσομε εύκολα από τους γύπες Γερμανούς, παρά μόνο αν, οι χώρες της Μεσογείου, χώρες Πολιτισμού, ενώσουν τις πολιτιστικές τους δυνάμεις, αλλά αυτό μπορεί να γίνει αν πρώτα ξανά γεννηθεί η Πολιτική από Πολιτικούς ΆΝΔΡΕΣ, αν ξανά αναδυθεί ένα νέο Πολιτικο/Πολιτιστικό Πνεύμα στη Μεσόγειο...
...λοιπόν, ο καθείς μας, αν είναι Άνθρωπος και όχι δούλος ή ξενοκοίτης, δηλαδή που ξεδιψά με τον ιδρώτα του άλλου, κουβαλά και έναν συνάνθρωπό του στις πλάτες, και αυτό γίνεται εναλλάξ, όπως στην ποδηλατάδα, όταν ήμασταν νέοι, πότε ποδηλατούσε ο ένας έχοντας στη σχάρα ή στον σκελετό τον φίλο του, και όταν κουραζόταν άλλαζαν θέση, και προχωρούσε η εφηβεία, και προχωρούσαν τα αθώα χρόνια και όταν ήρθαν τα ανόητα χρόνια της επαγγελματικής σταδιοδρομίας, δηλαδή, μιας άλλης μορφής δουλείας, (βέβαια, στο χέρι μας είναι να παραμένομε έφηβοι, άσχετα αν οι περισσότεροι συνεχίζουν να κάθονται στη σχάρα ή στον σκελετό), πάει και η ποδηλατάδα, πάνε και οι φίλοι, πάνε και τα κορίτσια, πάνε και τα όνειρα τα ποιητικά, πάνε, πάνε, πάνε, έ, αυτό το ξέρουν οι Γερμανοί, ξέρουν ότι οι κάτοικοι της Μεσογείου σκορπίζονται λόγω φωτός και ο καθένας είναι από μόνος του και ένας ποιητής- καλός ή κακός, δεν έχει σημασία, οι Γερμανοί όμως, οι Εβραίοι όμως, οι Ιάπωνες όμως, δεν μπορούν να υπάρξουν από μόνοι τους, χρειάζονται τη φυλή τους, They Stick Together, και ας μας κατηγορούν για προγονική λατρεία, και αν πράγματι υποφέρομε από μια τέτοια λατρεία, ε, χάρη αυτής της λατρείας νιώθομε την Ελευθερία διαφορετικά από κάθε άλλη φυλή, δεν ανήκομε πουθενά και σε κανέναν, παρά μόνο στο φως του Πολιτισμού...
...ξέρω ότι μακρυγόρησα, αλλά νά, χθες ήρθε στο κρεβάτι μου η Μέρκελ διότι ξαφνικά με αγάπησε-, την κλωτσούσα, την χαστούκιζα, την γρονθοκοπούσα, την έφτυνα, αυτή τίποτα, δεν έφευγε, σαν τσιμπούρι είχε κολλήσει στην τρυφερή μου σάρκα και απομυζούσε το αίμα μου...ξύπνησα πανικόβλητος και άρχισα να γράφω- η γραφή είναι οδός οργής, οδός θλίψης, οδός σκέψης, οδός καλοσύνης, οδός Πολιτισμού... 

Υ. Γ.
Μόλις μου ήρθε η κάτωθι φωτό από έναν αναγνώστη, δεν μπόρεσα να μην την προσθέσω, άσχετα αν με έχουν φάει πρωί-πρωί οι σκνίπες, μήπως γνωρίζει κανείς πότε πεινούν οι σκνίπες και ορμούν σαν Stukas, ούτως ώστε να κρύβομαι;
                           
              

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου