Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Επέστρεψε ο Έρωτάς μου ως μικρή Γοργόνα, αλλά θα είναι εκεί;,

...αντίθετα με τον φτερωτό ερχομό τού Γιούνκερ, της μεγάλης Σκνίπας, να συναντηθεί με το ανθελληνικό Σκνιπαριό που μας πίνει το αίμα, που ισοπέδωσε τη μεσαία τάξη, που ρήμαξε την αγορά, που, που, που, και χθες το βράδυ, λίγο πριν ο Μορφέας πάρει τα μάτια μου και τα καταβυθίσει στα σκότη του, μου ήρθε ένα sms, και αφού το διάβασα άρχισα να ίπταμαι και είδα την Ελλαδίτσα μας, γιατί Ελλαδίτσα είναι πια, να καίγεται και είδα σε απόλυτα μεγέθη τον πολιτικό χάρτη της και διέκρινα κάτι ανθρωπάκια να σαλεύουν μέσα στην σχιζοφρένειά τους ή ηλιθιότητά τους, και υπερυψώθηκα δίχως φόβο διότι, το sms μου έδωσε ανθεκτικά φτερά και είδα την Δεξιά Ιδεολογία, την Αριστερά Ιδεολογία, την Σοσιαλιστική Ιδεολογία να κάθονται κάτω από μια ξεδοντιάρα συκιά και να συκοφαντεί η μία την άλλη...
...και ήρθε ένα πουλάκι και κάθησε στον λεπτό μου ώμο και άρχισε να λαλεί, με το πρώτο του λάλημα παρουσιάστηκε μπροστά μου μια γυάλινη οθόνη Personal Computer στην οποία διάβαζα τι μου έλεγε το πουλάκι, τα παραθέτω...
...άκουσέ με, η κυρά Δεξιά Ιδεολογία που βλέπεις απέναντί σου με ανοιχτά τα σκέλη, μην την πλησιάσεις πέρα των 200 λευγών γιατί ζέχνει το αιδοίο της, έχει να αποπλυθεί από τα εγκλήματά της 150 χρόνια, το ίδιο και η Αριστερά Ιδεολογία, βρομά όλο της το σώμα, έχει να αποπλυθεί από τα σφάλματά της άλλα τόσα χρόνια, όσο για την κυρά Σοσιαλιστική Ιδεολογία, στάσου μακριά της και πέρα των 500 λευγών, δεν υπάρχει τίποτα πια από αυτές παρά μόνο οι παρακρούσεις τους, η σχιζοφρένειά τους, η ανικανότητά τους, η ηλιθιότητά τους, η αναλγησία της αποτυχίας τους, αλλά αυτοί είμαστε, βλέπεις;, οράς να σαλεύει κάτι στον ορίζοντα;, όχι, βέβαια, όλα μαράθηκαν, όλα σβήστηκαν, όλα κατέρρευσαν, έμειναν μονάχα τα σάπια οστά τους...
...και χάθηκε η λαλιά του πουλιού μαζί και η οθόνη και πέταξα λίγο πιο πάνω και πράγματι είδα ότι Αριστερά δεν υπάρχει στον τόπο μας, Δεξιά δεν υπάρχει στον τόπο μας (στα παλιά χρόνια η σμίξη τους γέννησε το μόρφωμα του Σοσιαλισμού) Αστική Τάξη δεν υπάρχει στον τόπο μας, Μεσαία τάξη δεν υπάρχει στον τόπο μας Εργατική τάξη δεν υπάρχει στον τόπο μας- άρα δεν υπάρχει και ο τόπος μας, ο τόπος μας πια είναι μια ξεδοντιασμένη συκιά όπου στα ριζά της κάθονται οι κυρίες Ιδεολογίες και δείχνει η μια το άγονο αιδοίο της στην άλλη και γελούν κοιτώντας τα μυρμύγκια, δηλαδή, εμάς να προσπαθούμε να γαντζωθούμε σε μικροχαλίκια για μια διαδρομή ή διαδρομές άσκοπες, ψυχοφθόρες...
...βγάλτε σκασμό κυράδες μου, ούρλιαξα από πάνω τους, βυθιστείτε στα περιττώματά σας και στις κουφάλες της σχιζοφρένειάς σας...
...μα πού αυτές, ήδη είχαν στρέψει την πεινασμένη ματιά τους στη Σκνίπα Γιούνκερ, γύρισα και τον είδα, νομίζω ότι κρατούσε σαπούνια Chanel No 5...
...και εγώ;, τι εγώ;, νά, εγώ, άι στο διάολο Εσύ, δηλαδή, Εγώ, δηλαδή, Εμείς που δεν έχομε μήτε νύχια να ξυστούμε, χάρη του εγκληματία Γ. Παπανδρέου και τρέχα να δεις τον έρωτά σου μην και σε χαστουκίσω...
...εντάξει να τρέξω, μα θα είναι εκεί;

...γύρισε ο έρωτάς μου ως μικρή Γοργόνα, αλλά θα είναι εκεί; 
...και αντί να τρέξω άνοιξα το θαυμάσιο βιβλίο του Γκιουζέπε Τομάζι ντι Λαμπεντούζα: "Λίγεια", όπου διηγείται την ιστορία ενός νέου και μιας Γοργόνας...                 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου