Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

Το Καλοκαίρι της Τρόικας είναι εδώ...

...με χειροβομβίδες και ατσάλινες μηχανές κουρέματος μισθών και άλλων τινών, το Καλοκαίρι των Δολοφόνων της υπαρκτής μάφιας είναι εδώ με σαρκαστικά χαμόγελα και με βρόμικα χαρτιά γεμάτα αριθμούς, κάθε αριθμός και ένα θύμα, κάθε χαρτί και ένα λουκέτο, κάθε χαμόγελο και μια σπαθιά, κάθε σπαθιά και ένας σφαγιασμένος, νέος ή ηλικιωμένος ή μεσήλιξ, κάθε τους δρασκελισμός σε υποτιθέμενο Ελληνικό Υπουργείο υποτιθέμενων Ελλήνων Υπουργών και μια ροπαλιά στην αξιοπρέπεια μας και ο καθένας μας αναρωτιέται: μα γιατί γίνονται όλα αυτά στη χώρα μας;, πράγματι φταίω εγώ για την καντάντια μας, για την πτώση μας στον Καιάδα του αγνώστου;, για την αποψίλωση των δασών, για την κατασπάραξη των λόφων, για τον αφανισμό των ακρογιαλιών;, φταίω εγώ, αναρωτιέται δυνατά αυτή τη φορά.
Και μια φωνή, κάτι σαν μακρινή υπόκωφη ηχώ του λέει: ΝΑΙ! 
Και τώρα;, τι τώρα;, τίποτα τώρα, τώρα θα πληρώσεις για την αφαλοσκοπία σου, για τον εγωισμό σου, για την ηθελημένη σχεδόν εθελοτυφλία σου, για τον περίφημο ωχαδερφισμό σου, για την προέκταση του ανύπαρκτου πέους σου σε μορφή πούρου, για τις επαύλεις στα γύρω δασώδη όρη που τα μετέτρεψες φαλακρά όμοια με τη δική σου φαλάκρα δυστυχή ευνουχισμένε νεο-Έλληνα.
Αγαπητή μου Αριάδνη, χθες παρέδωσα στον εκδότη μου Γαβριηλίδη, το διορθώμενο τυπογραφικό δοκίμιο του δεύτερου βιβλίου μου σχετικά με τη φωτογραφία με τίτλο: "Η Σκοτεινή Πλευρά της Φωτογραφίας ή γιατί η Φωτογραφία (δεν) είναι Τέχνη". Τη στιγμή της παράδοσης ένιωσα τη ματαιότητα του κειμένου, και λοιπόν;, αναρωτήθηκα σιωπηλός καταπίνοντας βουλημικά την πρώτη μεγάλη γουλιά ρούμι της ημέρας, εντάξει εκδόθηκε, κυκλοφόρησε, διαβάστηκε, από όσους θα διαβαστεί και μετά;, τι μετά;, τίποτα μετά, δεν υπάρχει ουδέν μετά από τη στιγμή που κανένα μου κείμενο, καμιά μου φωτογραφία δεν μπορεί να σκοτώσει ή έστω ακρωτηριάσει έναν από τους οικονομικούς δολοφόνους όπως μας σκοτώνουν ή ακρωτηριάζουν ακατάπαυστα εδώ και τρία χρόνια και θα συνεχίσουν το μακάβριο έργο τους. 
Αλήθεια, έχετε αναρωτηθεί εσείς οι υγιείς πολίτες, οι μη φοβισμένοι, οι μη τακτοποιημένοι, πόσα χρόνια θα μας πάρει για να συνέλθουμε από το ψυχικό σοκ που μας επέφεραν οι βάρβαροι και ας αποκαλούνται πολιτισμένοι Ευρωπαίοι; 
Και δεν καταλαβαίνω, γιατί οι τράπεζες της Ιταλίας, Ισπανίας θα ανακεφαλοποιούνται από το μηχανισμό στήριξης χωρίς να επιβαρύνεται το χρέος τους και για τις δικές μας δεν ισχύει;
Γιατί η Ισπανία πήρε ένα χρόνο τράτο για τη διόρθωση των δημοσιονομικών της και η Ελλάδα πήρε τον πούλο της;
Τι συμβαίνει εδώ; Τι συμβαίνει;!!! Για πολλά θα μπορούσε να μιλήσει κάποιος, ειδήμων ή όχι, αλλά η παρακάτω φωτογραφία τα λέει όλα

Παρατηρήστε προσεκτικά το πώς κοιτούν τα πεινασμένα γεράκια της πολιτισμένης Ευρώπης τον υπουργό οικονομικών Στουρνάρα και πώς ο Στουρνάρας γελά, ναι γελά ενώ γνωρίζει την αθλιότητα των συμπατριωτών του που βιώνουν και τους μέχρι τώρα αυτοκτονούντες, παρατηρήστε το μικρό του ανάστημα και τη δειλία που έντονα διαφαίνεται στη στάση του σώματός του... τίποτα άλλο, υγεία να έχομε και καύσων είναι θα περάσει, και δυο συμβουλές: το ούζο ξε-ιδρώνει αλλά όχι πάνω από δύο διότι δύναται να μεταλλαχτείτε σε Μυτιληναίους, ό,τι χειρότερο δηλαδή, μπορεί όμως να ξε-ιδρώνεται και με τον Διόνυσο, ό,τι καλύτερο δηλαδή, προσθέτοντας σε ένα ποτήρι νερό 1/3 κόκκινο κρασί, αυτό είναι υγιές, αλλά και πάλι, όχι πάνω από τρία ποτήρια, εννοώ μονοκοπανιά, διότι διατρέχεται τον κίνδυνο να μεταλλαχτείτε σε Σάτυρους...και τότε τίποτα δεν σας σώζει...                       

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου