Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Όταν η στιγμή προμηνύει το λίγο μέλλον επίορκων πολιτικών...

...τον τελευταίο καιρό γινόμαστε μάρτυρες αυτοκτονιών, ένας-ένας από τον όχλο των πασόκων αυτοκτονεί ή αποχωρεί σιωπηρά αφήνοντας τις βρομιές του ακάλυπτες-, ζούμε την εποχή των αυτοκτονιών εντός του συστήματος που οι ίδιοι αυτοκτονούντες υπηρέτησαν και υπηρετούν ακόμα-, δηλαδή μυαλό δεν βάζει ο ανεγκέφαλος-, πώς να το κάνομε, γεμίζει ο εγκέφαλος;, δεν γεμίζει, εκτός και αν πρόκειται για εγκέφαλο γαλοπούλας...την παραπάνω φωτογραφία του κου Βενιζέλου, (του φωτογράφου Αντώνη Πασβάντη Σεπτέμβριος 2007), τη βρήκα στο αρχείο μου τυχαία καθώς έψαχνα να βρω τη μοναδική ερωτική επιστολή που μου έστειλε ποτέ γυναίκα ερωτευμένη, την έλαβα εντός λεωφορείου, ο ταχυδρόμος μου είπε ότι με έψαχνε τρία χρόνια και κάθε φορά που με πλησίαζε τόσο για να μου τη δώσει, κάτι συνέβαινε και χανόμουν από μπροστά του...διαβάζοντας το όνομα της ερωτευμένης και κοιτώντας την παραπάνω φωτογραφία, είπα μέσα μου: "ε, ρε κάτι παλιοπράματα που μπαίνουν στη ζωή μας και που κατορθώνουν πανάθεμα να παραμένουν πλάι μας, γύρω μας, από πάνω μας, αποκάτω μας και εμείς να μην μπορούμε να δούμε Τι παλιόπραμα είναι και όταν το δούμε να μην μπορούμε να το ξεφορτωθούμε μεμιάς!". Αυτό είπα μέσα μου και άνοιξα την τηλεόραση, η εικόνα δεν ήταν καθαρή, δεν κατάλαβα γιατί, ίσως ο αέρας να μετακίνησε την κεραία ή ίσως η σπιτονοικοκυρά μου, (που θέλει να φύγω), την αποσυντόνισε, είπα μέσα μου, το ξεπέρασα και παρακολούθησα την εκπομπή του κου Πρετεντέρη με καλεσμένους: τον κο Τσούκαλη, συμπαθέστατος, τον κο Λυκουρέντζο της Νέας κοπής Δημοκρατίας- με άλλα λόγια, αντιπαθέστατος, τον κο Παπουτσή, του νεοσυμπαγούς Πασόκ εν ελευθέρα πτώση-, τρισάκις αντιπαθέστατος και τον κο Κουβέλη, Πρόεδρο της Δημοκρατικής Αριστεράς, (και ας μην υπάρχει πια Δημοκρατία και ας μην υπάρχει πια Αριστερά, έτσι για να τα λέμε τα πράγματα με το όνομά τους), τον πιο συμπαθητικό από όλους-, δεν υπάρχει θέμα το κόμμα του θα ψηφίσω, παρόλα που δεν πιστεύω στα κόμματα αλλά στα κινήματα-, από μικρός με διακατείχε αυτή η αρχή-, ίσως γιατί φοβάμαι την ανηθικότητα του όχλου, όπως φοβάμαι τον βίαιο και το παλιόπραμα, αλλά όχι τον εξεγερμένο, πάντα ήμουν συνοδοιπόρος με τον δεύτερο, αλλά, άμα τι άλλο, τον κο Κουβέλη τον χαρακτηρίζει το ήθος και το δίκαιο-, έτσι τα θαρρώ. Πάω παρακάτω, ο κος Παπουτσής, λίγο ως πολύ,  έλεγε ότι ο κος Παπανδρέου, μας έσωσε, μας έβγαλε από το μοντέλο διακυβέρνησης της χώρας, που τόσα χρόνια το υπηρετούσαμε, εξυπηρετώντας συνάμα το τοκογλυφικό σύστημα με αρχιερέα τον κο Σημίτη, τόσο πιστά που το βάλαμε στον κόρφο μας, σχεδόν το καρφώσαμε στο στέρνο μας και άντε τώρα να βγάλεις τα καρφιά, αλλά και βέβαια βγαίνουν, με αντισυνταγματική πράξη νομοθετικού περιεχομένου, όπως ετοιμάζονται να πράξουν για τους μισθούς, ενάντια στο Μνημόνιο, από τη στιγμή που το υπέγραψε μόνο ο αείμνηστος κος Παπακωνσταντίνου και δεν το είχαν διαβάσει οι περισσότεροι υπουργοί, ίσως μήτε ο ίδιος ο κος Παπακωνσταντίνου, μήτε ο κος Πάγκαλος...Ξανά ζούμε την τραγωδία του Αιγαίου, φτάσαμε στην Ύβρη και ήρθε η σειρά τής Νέμεσις και ένας-ένας αυτοκτονεί και η Γερμανία οραματίζεται μια Γερμανική Ευρώπη και προχωρεί συστηματικά προς αυτό το όνειρο, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα ξανά ηττηθεί ακόμα μια φορά και ξέρετε γιατί;, γιατί ποτέ δεν ένιωσε ότι ανήκε σε έναν χώρο, σε μια Ήπειρο με το όνομα Ευρώπη, και θα ηττηθεί γιατί, τα μέσα που χειρίζεται είναι χρηματοπιστωτικά και όχι πολιτισμικά/ πολιτικά, είναι μια βάρβαρη σκατόρατσα, όπως εμείς είμαστε μια άλογη μικροαστική χριστιανική μικρόμαζα...να δείτε την ταινία του Klint EastWood, "J. Edgar (Hoover)", ο οποίος μας αφήνει να βγάλομε εμείς τα συμπεράσματά μας για αυτήν την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα και το συμπέρασμα είναι: ένα παλιόπραμα ηθικό εντός της ανηθικότητάς του που ένα άλλο παλιόπαλιόπραμα, ο Nixon, χρημοποίησε το σύστημά του για να τον αφανίσει, έτσι είναι, κάθε σύστημα και η αχίλλειός του, για αυτό και θα ηττηθεί η Γερμανία, ο δε Di Caprio συμπαγής και εξαίρετος...γυρίζω στον θρήνο μου, ξανά κοιτάξτε τη φωτογραφία του κου Βενιζέλου, δεν σας θυμίζει την έκφραση εκείνου που είπε και θα λέει, (γιατί ποτέ δεν θα παύσουν να γεννιούνται παλιοπράματα), πω, πω, τι έκανα;, και τώρα τι θα γίνει; Μην νοιάζεστε, τα παλιοπράματα πάντα βρίσκουν τρόπους, έτσι και αλλιώς, ο "φασίστας", όπως εγώ, Ezra Pound, έγραψε: "Αυτά τα νήπια της φτωχολογιάς θα κατακτήσουν τον κόσμο", εννοούσε φυσικά τα απολίτιστα, τύπου Μέρκελ, Σόιμπλε, Ρέσλερ, Σαρκοζί και όσοι απαρτίζουν τους Οίκους Αξιολόγησης, αλλιώς, Οίκους Ανοχής και όσοι απαρτίζουν τα ανάλγητα Τοκογλυφικά Κέντρα, που σαν μια πόλη όλα μαζί μέσα στην πόλη της Νέας Υόρκης κατορθώνουν και μολύνουν τον υπόλοιπο κόσμο... 
                  

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

Ύστερα από μεγάλη απουσία λόγω...


O εγκέφαλος των ανεγκέφαλων...φταίει λίγο ως πολύ η απελπισία που νιώθω ολόγυρά μου, όσο και η δική μου...περιδιαβάζοντας στο κέντρο της πόλης μας, δεν συναντώ τίποτα άλλο από κατήφεια, οργή, ναρκομανείς, βρομιά, ερημιά, σκυλιά αδέσποτα, όπως αδέσποτος είναι και ο δήμαρχός σας και ο υπουργός σας εσωτερικών, συχνά-πυκνά σε πλησιάζουν άλλοτε ήρεμα, άλλοτε απειλητικά ζητιάνοι από κάθε φυλή, άλλοι μόνοι τους και άλλοι σέρνοντας το πεινασμένο τους παιδί με βλέμμα που σου ραγίζει την καρδιά-, λιγοστοί πια κυκλοφορούν με θάρρος, συνεχώς γυρίζουν να δούνε αν κάποιος είναι πίσω τους με βαριά βρόμικη ανάσα από την πείνα και το ναρκωτικό...δεν έγραφα γιατί δεν είχα καμιά διάθεση και γιατί δεν είμαι σίγουρος αν τα γραφόμενά μου έχουν καμιά εμβέλεια...μα και τι να γράψεις με τα όσα συμβαίνουν εδώ και τρία χρόνια κοντά;, να όμως που γράφω και ρωτώ όλους αυτούς που  υποτίθεται κυβερνούν τον τόπο: τι θέλουν επιτέλους από εμάς; Πόσο άλλο θέλουν να μας εξευτελίσουν, να μας ταπεινώσουν, να μας απελπίσουν, αλλά, πάνω απόλα, πόσο άλλο θέλουν να τους μισήσομε!!! Επέλεξαν την πρισφρόνησή μας και το μίσος μας, τόσο ανεγκέφαλοι και τόσο υπηρέτες, ε, ναι, λοιπόν, σας μισούμε, φροντίσατε με όλη σας τη βλακεία για να κερδίσετε το μίσος μας και την απέχθειά μας προς τα πρόσωπά σας τα μπογιατισμένα από αναλγησία και υποκρισία, αλλά δεν είναι φρόνιμο να μισεί ο άνθρωπος, το μίσος τον κάνει να χάνει την ανθρωπιά του, να χάνει την εμπιστοσύνη προς τους συναθρώπους του...και όμως εξαιτίας σας ανάλγητοι υποκριτές των παρωχημένων πια κομμάτων σας οι συνάνθρωποί μου έχασαν την αναμεταξύ τους εμπιστοσύνη, και εδώ αναρωτιέμαι: εσείς δεν χάσατε τίποτα; Όχι, δεν χάσατε τίποτα γιατί δεν είχατε τίποτα το πολύτιμο και άξιο και γιατί πάντα κάποιοι πρέπει να κλέβουν και να ρεύονται...να γιατί δεν έγραφα και δεν έγραφα για έναν ακόμα λόγο, πολύ πιο αποκρουστικό, τόσο που δεν μπορούσα να το γράψω...πηγαίνοντας λοιπόν να αγοράσω χαρτί και μελάνια για τον εκτυπωτή μου, φτάνοντας στο τέρμα της Σόλωνος σε μια γωνιά καθόταν ένας νέος γεμάτος αίματα, τα χέρια του αιματοβαμμένα, δίπλα του η άδεια σύριγγα, ένας σουγιάς, ένα μπουκαλάκι νερό, ένας αναπτήρας και αυτογδερνόταν, ναι, αυτογδερνόταν, τραβούσε με τα βρόμικα νύχια του τις πέτσες του... ήδη του έλειπαν κομμάτια δέρματος από το λαιμό και τον αριστερό του βραχίονα...δεν ξέρω πώς και άντεξα και στάθηκα λίγο πιο πέρα να παρακολουθήσω την αυτοθυσία του... μέχρι που τον είδα να παίρνει τον σουγιά για να κάνει μια νέα αρχή στον δεξιό του τώρα βραχίονα...μίσησα τον εαυτό μου...όχι, δεν θα νίψω εγώ τα χέρια μου για κανενός τις αμαρτίες, άραγε θα με διαβάσει ο δήμαρχος και ο υπουργός  προστασίας πελάτη/ πολίτη;, κατεβείτε στο κέντρο της πόλης και στα παράκεντρα να δείτε τα πρόσωπά σας στα πρόσωπα των πεινασμένων, των απελπισμένων και των ναρκομανών, όσο για τις ληστείες και τις κλοπές, α, ναι, αυτές δικαιολογούνται καθόσον είναι μεγαλούπολη όπου την κατοικούν φοβισμένα ανθρωπάκια... Καλή Χρονιά σε όσους πιστεύουν στην ύπαρξή τους...